MasukMahinang sumagot ang katulong, tila iniiwasang makalikha ng mas mabigat na katahimikan. “Nagising si Grandma kanina… nanatili siyang gising nang halos isang oras bago muling nawalan ng malay.”Saglit itong tumigil, parang may gustong idagdag ngunit nag-aalangan. “Ms. Mayumi…” mahina nitong sabi, may halong pag-aalala, “bakit ngayon lang kayo dumating? Sana ay mas maaga kayong pumarito. Kahit papaano… makikita ng pamilyang Valerio na nagmamalasakit kayo sa kanya.”Bahagyang ngumiti si Mayumi. Hindi iyon ngiti ng saya, kundi ng pag-unawa.“Kahit malaman pa nila… anong pagkakaiba ang magagawa niyon?” marahan niyang sagot, sabay iling. Tahimik ngunit matalim ang bawat salita.Ang maling tingin ng pamilyang Valerio sa kanya hindi na iyon mababago. Kahit gaano pa siya magsakripisyo noon, kahit gaano pa siya sumunod, kahit gaano pa siya magsumikap na tanggapin... wala nang saysay ang lahat ng iyon ngayon.Dati, handa siyang baliin ang sarili para lamang makasabay sa mundo ng mga Valerio. Nga
Ang balita ay tumama kay Mayumi na parang isang malakas na kulog sa gitna ng tahimik na langit. Sa isang iglap, tila naglaho ang lahat ng ingay sa paligid. Parang nahulog siya sa isang walang laman na espasyo, walang tunog, walang galaw, tanging ang mabilis na tibok ng kanyang puso ang naririnig niya.Sumikip ang kanyang dibdib, hindi siya makahinga nang maayos. Alam niya kung maliit na bagay lang iyon, hindi na sana tumawag ang katulong.Ang tawag na iyon… ay isang babala, isang paalala na may bagay na hindi na kayang ipagpaliban.Biglang sumagi sa isip niya ang piging ng kaarawan ni Lola. Ang biglaang pag-anunsyo ng testamento. Ang malamig na tingin ng ibang miyembro ng pamilya. Ang tensyon na nakasabit sa hangin, kahit walang nagsasalita.Noon pa man, naramdaman na niyang may mali. Ilang beses niyang sinubukang makipag-ugnayan pagkatapos noon, ngunit palaging sinasabi na kailangan ni grandma ng pahinga.Akala niya ay handa na siya, akala niya kaya na niyang tanggapin ang kahit anon
Binuo ni Kiel ang MK Firm mula sa wala. Sa paglipas ng mga taon, paulit-ulit siyang napilitang gumawa ng mga desisyong taliwas sa kanyang sariling kagustuhan, mga desisyong nagpatigas sa kanya, ngunit unti-unting sumira sa mga bagay na mahalaga sa kanya. Para sa kanya, ang MK ay hindi lamang isang kumpanya, ito ay parang sarili niyang anak... At ngayon, nakataya ang lahat.Napabuntong-hininga si Pater, marahang umiling, tila sinusubukang itaboy ang bigat ng sitwasyon.Sa kabilang banda, bahagyang natigilan si Mayumi. Isang anino ng gulat ang dumaan sa kanyang mukha, kasunod ang isang komplikadong ekspresyon, parang may malalim na kalkulasyong nagaganap sa kanyang isip.Inakala ni Pater na nagdadalawang-isip na ito, kaya muli siyang nagsalita, mas pinipilit maging praktikal ang tono.“Kaya dapat na itong itigil. Kahit mas mataas ang presyo ng manufacturer na binibigay ni Christian, maaari nating tanggapin ’yon.”Humakbang siya palapit, tila gustong ipilit ang punto. “Maaari tayong mag-
Hindi kayang basta na lamang panoorin ni Peter ang mga pangyayari. Hindi niya hahayaang itulak ni Mayumi si Kiel sa isang sugal na maaaring sumira sa lahat... lalo na kay Kiel mismo.Samantala, walang kaalam-alam si Kiel sa mga iniisip ni Peter. Pagkatapos ng tawag, tahimik siyang lumabas ng gusali.Sumalubong sa kanya ang malamig na hangin mula sa dagat. Hindi kalayuan, ang katubigang nakapalibot sa isla ay kumikislap sa ilalim ng maputlang liwanag ng langit. Ang malalim na asul na dagat ay tila walang katapusang humahalo sa abot-tanaw, tahimik… ngunit may dalang kakaibang bigat.Ngunit ang katahimikang iyon ay panandalian lamang. Sa kabilang panig ng isla, ang mga residente ay sapilitang tinitipon sa isang lugar ng mga bodyguard na dala ni Steven Sager. Isa-isa silang tinatanong tungkol sa kinaroroonan ni Monica Blaze.Nanginginig ang ilan sa takot. May mga batang napaiyak, mahigpit na nakakapit sa mga matatanda, tila umaasang may makakapigil sa nangyayari.Ngunit walang tumulong, w
Hindi nagtagal matapos ang tawag, mabilis na kumalat ang balita sa loob ng kumpanya. Isa-isang nakatanggap si Peter at ang iba pang mga executive ng opisyal na kumpirmasyon, aprubado na ni Kiel ang panukala.Sa loob lamang ng ilang segundo, tila bumigat ang hangin sa opisina. Hindi makapaniwala si Peter. Walang pag-aatubili niyang kinuha ang telepono at agad na tinawagan si Kiel.“Kiel,” bungad niya, pigil ang tensyon sa boses, “hindi ito maliit na bagay. Bakit ka sumasali sa isang napakapanganib na hakbang?”Hindi niya na hinintay ang sagot at nagpatuloy agad. “Alam mo ba kung gaano kalaking kapital ang kailangan para magtayo ng isang pabrika? Hindi lang iyon, ang operasyon at maintenance pa lang sa mga susunod na taon ay kakain na ng napakalaking pondo. Hindi kakayanin ng accounts ng kumpanya ito.”Huminga siya nang malalim bago dinagdagan ang punto. “At huwag mong kalimutan ang mga foreign investors. Hindi nila ito papayagan. Sigurado akong tututol sila.”Ngunit bago pa siya tuluya
Maikli ngunit malinaw ang naging tugon ni Mayumi bago siya agad na nakipag-ugnayan sa manufacturer. Sanay na siya sa ganitong klaseng usapan, walang paligoy-ligoy, at nakatuon sa resulta.Sa unang pag-uusap pa lamang, nang marinig ng kabilang panig ang kinakailangang dami ng produksyon, mabilis silang pumayag. Halos walang pag-aalinlangan ang kanilang sagot, na tila ba handa na sila sa ganitong kalaking proyekto.Ngunit nagbago ang ihip ng hangin. Nang personal na dumating si Mayumi sa kumpanya at ipinadala ang opisyal na kontrata, biglang umatras ang kabilang panig.“I am sorry but we cannot handle this order volume."malamig na saad ng kinatawan. "Kakailanganin namin ng hindi bababa sa dalawang karagdagang production line upang matapos ito sa itinakdang panahon.”Hindi agad nagsalita si Mayumi. Tahimik siyang nagkalkula sa kanyang isip, mabilis na pinagdugtong-dugtong ang mga datos na hawak niya. Alam niyang ang isang bahagi ng mga order ng MK ay kasalukuyang ginagawa pa sa ibang ban
MAYUMI'S POV:Dahan-dahan siyang naglakad pabalik sa kanyang kotse. Ayaw niyang gumawa ng ingay na mapansin ng lahat. Mas maiging tahimik siyang umalis. Total, wala namang pakialam ang mga tao doon kung nandoon man siya o wala.Papasok na sana siya sa sasakyan nang makarinig ng mga yabag mula sa l
Muling dumilim ang ekspresyon ni Johnny Santillan.“Talaga palang final na?” tanong ni Amalia na halatang nagulat din sa binalita sa kanila ni Stephanie.“Hindi pa, mom” Umiling si Stephanie. “Nagtanong ako sa staff. Hindi pa tapos ang mga papeles, may thirty-day marriage annulment cooling-off perio
Bago pa man sila ikasal ay malinaw na ayaw sa kanya ni Xavier at madalas na ito’y ginagabi sa pag-uwi. Gayunpaman, iginiit ni Estrella na kulitin niya ang kanyang asawa at gumawa siya ng paraan para magkalapit silang mag-asawa.Alam niyang kapag kinukulit niya si Xavier ay lalo lamang itong mapapa
Sa katahimikan ng gabi, kinuha ni Mayumi ang kanyang telepono nang hindi man lang iminumulat ang mga mata nang tumunog ito. Nang mapagtanto niyang si Xavier ang tumatawag ay huli na. Napindot na niya ang “Answer.”Napapailing na lang siya sa sariling kusa niyang reaksyon… wala siyang nagawa, nasana







