Betrayal Night With My Husband's Brother

Suot ni Saddie ang isang itim na hapit na hapit na dress, halos magsilbing pangalawang balat na humuhubog sa bawat kurba ng kanyang katawan. Malalim ang tabas nito sa dibdib at sapat lang ang haba para bahagyang takpan ang kanyang hita. Sa sobrang iksi nito, hindi niya man lang magagawang yumuko. Ang kanyang buhok na kasing-itim ng gabi ay hinayaan niyang nakalugay lang, habang ang kanyang ayos ay dumaan sa matinding pag-eensayo; matalim at eksakto ang guhit ng kanyang eyeliner, parang isang mailap na pusa na handang sumagpang.Nagsuot din siya ng four-inch heels, ang uri ng sapatos na itinuturing niyang instrumento ng pahirap at madalas niyang iwasan. Pero ngayong gabi, kailangan niyang lumabas sa nakasanayan. Tama na. Hindi na siya papayag na laging siya ang dehado.Paglabas niya ng dressing room, agad sumalubong sa pandinig niya ang mabababang ungol na puno ng pagnanasa. Nag-iinit ang kanyang dugo at tila kinakati ang kanyang mga tainga sa naririnig, pero pinilit niyang lampasan an

Nagising si Saddie nang maramdaman niyang may malamig na tubig na sumaboy sa kanyang mukha at sa buong katawan. Agad siyang napadilat, pero malabo ang paningin niya at tila umiikot ang kisame sa itaas.Nang luminaw nang kaunti ang lahat, tumambad sa kanya ang isang mukhang parang makulimlim na langit na anumang oras ay magpapakawala ng malakas na bagyo."Enrique, ano ba?!" singhal niya habang pinipilit na bumangon, pero pakiramdam niya ay gawa sa tingga ang kanyang mga paa’t kamay."Ano ba, ha? Isang 'ano ba' lang? Pagkatapos mong... pagkatapos mong—""Tigil-tigilan mo ang pagnginig ng baba mo, you fool!" putol niya rito sabay hawak sa kanyang ulo. Kumikirot ito, isang mapurol na sakit na parang may martilyong pumupukpok sa likod ng kanyang mga mata."I thought I made myself clear? Be home before midnight! Pero hindi, bumalik ka rito na mukhang basahan na kinaladkad mula sa kanal!"Tuloy-tuloy ang dada ni Enrique, at maniwala kayo, hindi na alam ni Saddie kung sino ba ang kinakausap n