Daddy 4

Elara's POV...

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko kagabi.

Pagkasabi ni Master Damien ng mga salitang iyon na nagpakaba sa akin, bigla na lang akong lumabas ng kwarto niya.

Ni hindi ko man lang siya nabigyan ng pagkakataong magsalita pa.

Akala ko tatawagin niya ako ulit o papagalitan dahil sa ginawa ko, pero mabuti na lang at wala siyang ipinatawag sa akin.

Alam kong hindi tama ang bigla kong pagtalikod sa amo ko nang walang paalam.

Pero...

Hindi ba parang nakakabastos din naman ang sinabi niya?

Napabuntong-hininga ako habang inaalala ang nangyari.

Ayokong isipin iyon.

Mas kailangan kong mag-focus sa trabaho ko.

Alas otso ang pasok ni Young Master Clyde sa school, kaya kailangan kong gumising ng alas-sais ng umaga. Mahaba pa ang biyahe namin, at ayokong mahuli sa unang araw ko bilang tagapangalaga niya.

Pagkatapos kong mag-ayos, nagsuot lang ako ng simpleng maong pants at plain white shirt. Hindi ko kailangan ng magarbong damit—ang mahalaga ay maayos at komportable ako.

Lumabas ako ng kwarto at dumiretso sa kwarto ni Young Master Clyde.

Marahan akong kumatok.

"Young Master...?" mahina kong tawag.

Walang sumagot.

Dahan-dahan kong binuksan ang p***o.

Tahimik ang buong silid.

Ang tanging maririnig lamang ay ang mahinang tik-tak ng orasan sa dingding.

Nakahiga pa rin si Clyde sa kama, mahimbing ang tulog. Wala ang galit at inis na ipinakita niya kahapon. Sa halip, payapa ang mukha niya habang nakapikit.

Sandali ko siyang pinagmasdan.

Sa ganitong oras, hindi siya mukhang batang pasaway.

Mukha lang siyang isang batang nangangailangan ng pagmamahal.

Bahagya akong ngumiti bago marahang lumapit.

Inihanda ko ang kanyang mga gamit sa school—ang uniform, bag, at lahat ng kailangan niya para sa araw na iyon.

"Simula ngayon..." mahina kong bulong habang tinitingnan siya.

"Sasamahan kita, Young Master Clyde."

Hindi ko alam kung gaano kahirap ang magiging trabaho ko sa mansion na ito.

Pero alam kong hindi ko hahayaang maramdaman niyang mag-isa siya.

Ilang minuto rin akong nakatalikod, abala sa pag-aayos, nang bigla akong mapalingon.

Gising na siya-nakaupo sa kama, nakatitig lang sa akin.

"Hi, young master Clyde. Good morning," bati ko, may ngiting magaan.

"Ayoko pumasok ngayon," malamig niyang sagot.

"Naku, young master, hindi pwe-"

"Kapag sinabi kong ayoko, ayoko!" sigaw niya, matalim ang tingin.

Napakuyom ako ng kamao. Kalma lang, bulong ko sa sarili.

"Magagalit si daddy mo pag hindi ka pumasok, young master Clyde," mahinahon kong sabi.

"I don't care!"

Bubuka pa lang sana ang bibig ko nang bumukas ang p***o.

Pumasok si Master Damien.

Tahimik. Mabigat ang presensiya. Isang sulyap lang ang ibinigay niya sa anak-matigas, malamig-bago ako pinalabas.

"Leave us," mariin niyang utos, hindi man lang lumilingon sa akin.

Dumagundong ang dibdib ko. Maingat akong tumango at marahang isinara ang p***o, iniwan silang dalawa sa loob ng silid.

THIRD POV

Nakaupo si Clyde sa kama, nakatitig sa sahig. Tahimik, ngunit ramdam mo ang tensyon sa silid.

Si Master damien Tumayo sa tabi ng kama, nakatitig Kay Clyde..

"Why are you avoiding school again?" malamig niyang tanong,

"I just... don't want to," sagot ni Clyde, nanginginig man ang boses, parang Ayaw parin magpatalo sa ama.

Huminga ng malalim si damien. "Clyde...matuto kang sumunod sakin. Naiintindihan mo?"pabulong nitong Sabi sa anak.. halatang nag pipigil ng galit.

Ngunit sa halip na matakot, tumingin si Clyde nang diretso sa mata ni Damien, may halong galit at inis din. "Eh bakit? Hindi ko naman gusto. Bakit kailangan kong sundin ka palagi!!?"

"Because I said so," sagot niya, malamig, parang yelo. "Disobedience... may consequences."

Ngunit hindi sumuko si Clyde. "Ayokong pumasok, daddy!"

Si Damien ay tumigil, tinitigan ang anak nang matagal. Ang mga mata niya ay parang nagbabanta-malamig, matalim, nangingibabaw.

"Then you will learn... the hard way," mahinang boses niya, pero ang tono ay punong-puno ng control.

Nanahimik si clyde..

Huminga nang malalim si Damien.

Tumingin siya sa pambisig niyang relo.

"Wag mong pahirapan ang bago mong nanny... pang 15 na 'yan na naging nanny mo," wika niya, sabay talikod at lumabas ng kwarto.

Naabutan niya si Elara sa hallway, nakayuko at nakatayo lang. Pinagmasdan lang niya sandali, bago niya ito inutusan:

"Pumasok ka na. Asikasuhin mo ang bata."

Tahimik na tumango si Elara at maingat na pumasok sa kwarto..

Pagpasok ni Elara, naabutan niya si young master Clyde sa banyo.

Binuksan niya ang p***o, ngunit agad itong sumigaw:

"Get out!!"

Napakamot si Elara sa ulo, bahagyang na-frustrate.

"Young master Clyde... hindi ka ba nagpapaligo na?" tanong niya, pilit na mahinahon.

Kaya mo na ba?" ulit niya, umaasang makukuha ang sagot.

Walang tugon si Clyde. Napapakamot nalang si Elara at naupo sa gilid ng kama niya, bahagyang nag-aalangan.

Maya-maya, lumabas ang bata, nakabalot lang sa towel, naglakad sa kwarto nang may halong kumpiyansa at supladong aura.

"I'm done," sabi niya,

Napangiti nang bahagya si Elara. Alam niyang kahit ganito ang bata, kailangan pa rin niya ng konting pasensya at pag-unawa.

Matapos asikasuhin si Clyde at masiguradong maayos na siya, bumaba na sila.

Naabutan nila si Damien na tahimik na nagkakape sa dining table - malamig ang titig sa tasa na para bang may iniisip na mabigat.

Agad na umupo si Clyde sa tabi nito at tahimik na kumain. si Elara naman Sana ay balak pumunta sa sofa upang Doon ay maghintay, ngunit bago pa Siya makalakad, nagsalita si damien.

"Sit down and eat with us."

Malamig ang tono niya - walang lingon, pero ramdam kong ako ang tinutukoy. Sandali akong natigilan, naguguluhan kung ako nga ba ang kausap.

Nang sa wakas ay bumaling ang mga mata niyang matalim sa akin, agad akong napaupo sa tapat ni Clyde.

Tumingin sa akin ang bata, at bago pa ako makangiti, nagsalita ito - deretsong parang kutsilyo sa dibdib.

"Umalis ka diyan... pwesto 'yan ni Mommy."

Napatigil ako. Para akong natanggalan ng hininga. Nahihiya akong tatayo sana para lumipat sa gilid niya, pero biglang sumingit ang boses ng ama nito - malamig at walang bahid ng emosyon.

"Diyan ka lang."

"But, Dad-"

Hindi na siya pinatapos ni Damien.

"Hindi na babalik ang mommy mo, Clyde. Kailan ba siya huling sumabay sa atin?"

Biglang natahimik ang bata. Dahan-dahang yumuko, at napansin kong nangingilid na ang luha nito.

Maya-maya, bumaling sa akin si Master Damien -

"Ibigay mo sa akin ang bank account mo. Itatransfer ko ang bayad sa ginawa sa'yo ni Trisha kagabi."

Umiling ako, dahan-dahan.

"Kunting galos lang naman po ito, Master Damien... ok lang po kahit 'wag na po," mahina kong sambit, pilit pinipigilan ang kaba sa dibdib.

"I make the rules here. You comply, and that's the end of it." seryoso nitong Sabi..

"Sige po..." napakagat ako sa labi habang napapayuko.

Mannerism ko na ang ganitong gawain kapag kinakabahan..

Kaso, halos sabay kaming mapatalon ni Clyde sa gulat nang biglang malakas niyang ibagsak ang kamay sa lamesa at sabay ng masamang tingin sa akin.

"Huh!? B-bak-"

"Finish your food, malalate na kayo," malamig niyang utos

Tumayo siya, iniwan kaming dalawa ni Clyde na parehong natulala, hindi makagalaw..