All Chapters of Daddy's rules: Chapter 1 - Chapter 10

Elara's POVKabado akong bumalik sa mansion ni Master Damien habang bitbit ang malaking bag na dala ko. Agad naman akong pinapasok ng guard matapos nitong ipaalam sa loob ang pagdating ko.Pagdating ko sa front door ng mansion, nakita ko si Manang Bebang—ang siyang nagrekomenda sa akin para magtrabaho rito."Elara, sa opisina ka muna raw dumiretso. Sabi ni Master, para malaman mo ang mga ginagawa ni Young Master Clyde araw-araw," sabi niya."S-sige po..." mahina kong sagot.Kabado akong sumunod sa kanya habang naglalakad kami papunta sa opisina ni Master Damien. Hindi ko maiwasang mamangha sa laki at karangyaan ng mansion. Kahit ilang beses ko nang nakita ang lugar na ito, hindi pa rin nawawala ang paghanga ko.Ngunit nang makarating kami sa tapat ng pinto ng opisina ni Master Damien, pareho kaming biglang natigilan.Dahil kahit nasa labas pa lang kami, malinaw na naming naririnig ang pagtatalo sa loob."But Damien, you can't just cut off my allowance like that!" galit na sigaw ng isa

Elara's POV... Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko kagabi.Pagkasabi ni Master Damien ng mga salitang iyon na nagpakaba sa akin, bigla na lang akong lumabas ng kwarto niya.Ni hindi ko man lang siya nabigyan ng pagkakataong magsalita pa.Akala ko tatawagin niya ako ulit o papagalitan dahil sa ginawa ko, pero mabuti na lang at wala siyang ipinatawag sa akin.Alam kong hindi tama ang bigla kong pagtalikod sa amo ko nang walang paalam.Pero...Hindi ba parang nakakabastos din naman ang sinabi niya?Napabuntong-hininga ako habang inaalala ang nangyari.Ayokong isipin iyon.Mas kailangan kong mag-focus sa trabaho ko.Alas otso ang pasok ni Young Master Clyde sa school, kaya kailangan kong gumising ng alas-sais ng umaga. Mahaba pa ang biyahe namin, at ayokong mahuli sa unang araw ko bilang tagapangalaga niya.Pagkatapos kong mag-ayos, nagsuot lang ako ng simpleng maong pants at plain white shirt. Hindi ko kailangan ng magarbong damit—ang mahalaga ay maayos at komportable ako.Lumab

Elara's POV..Tulala ako habang hawak ko pa rin ang labi kong kanina lang ay hinahalikan ni Master Damien.May panghihinayang akong napabulong.Ang... first kiss ko. Wala na.Si Master Damien… ganun ba talaga siya? Bigla na lang nanghahalik?Umiling ako, pilit na itinataboy ang mga iniisip ko.Hindi ako dapat magpaapekto. Hindi dapat.Pero first kiss ko kasi yun, nawala nalang ng parang wala lang!Lumapit ako sa sala kung saan naglalaro si young master.“Young Master Clyde, Bihis ka muna sa kwarto mo bago ka maglaro,” nakangiti kong sabi, pilit pinapakalma ang tono ko, Nakita ko pa itong tumakbo kanina sa kwarto niya akala ko magpapalit na yun pala kumuha lang ng laruan.Hindi niya ako pinansin.Napakamot na lang ako sa ulo.Grabe naman ‘tong batang ‘to…“Young mas—”“Hindi mo ba nakikitang naglalaro pa ako?!”Sinigawan na naman niya ako.Pagkatapos niya akong titigan at sigawan, bumalik na naman siya sa paglalaro—parang walang nangyari.Grabe, limang taon lang ‘yan ha! Napakabastos n

Elara's POVNapalunok ako. Hindi ko alam kung susunod, lalo na nang bigyan ako ni Ma’am Trisha ng malalim, halos nakakamatay na titig. Halos bumagsak ang puso ko sa dibdib.Ngunit nang bumaling sa akin si Master Damien, hindi ko na mapigilan ang sarili marahan akong umupo sa kaliwang bahagi. Ang bawat galaw ko ay parang pinapanood, bawat paghinga ko ay parang nakatigil.Grabe ang pagka awkward at kaba na naramdaman ko. Lalo pang tumindi nang hindi mapigilan ni Ma’am Trisha ang mga salita.“Damien, hindi naman ata tama na pati katulong ay—”“She’s not a maid here,” putol niya sa sasabihin ni Trisha. Ang tinig niya—malalim, mahigpit, walang kompromiso—ay para bang kumakapit sa utak ko at pinipilit akong manahimik.“But—”“No buts!”Para bang tumigil ang mundo sa paligid ko. Hindi ko mapigilang huminga nang mabilis, bawat kisapmata ay nagiging mabigat. Ang dibdib ko ay parang pinipiga, at sa loob, alam kong kahit anong subukan kong ipaliwanag o ipagtanggol ang sarili, hindi ako bibigyan

Elara's POV. Nagbiyahe ako pauwi sa mansion, bitbit ang mga binigay ni Jacob.Pagdating ko sa gate, napansin Kong marami na agad ang tauhan ni Master Damien. Nakakalat sa paligid, Nang makita nila ako, bigla akong hinawakan at kinaladkad papasok sa loob ng mansion."T-teka lang po! Bakit po!!" tanong ko, kaba at takot ang ramdam sa bawat salita ko.Kinaladkad nila ako papasok ng mansion, hanggang sa mismong sala.Nandoon si Ma’am Trisha — galit na galit, tila handang lamunin ako ng tingin niya.Sa tabi niya, nakatayo si Clyde. Tahimik. Nakatitig lang sa akin, walang ekspresyon.Bigla akong nilapitan ni Ma’am Trisha at bago pa ako makapagsalita, dalawang beses niya akong sinampal — malakas, sunod-sunod.“Napakapal ng mukha mong babae ka!” galit niyang sigaw. “Magnanakaw ka!”Napaatras ako, puno ng gulat at sakit habang pilit na inuunawa ang paratang na ibinato niya sa akin.“Po… ano po?” mahina kong sambit.Napahawak ako sa pisngi, gulat na gulat.Ramdam ko ang hapdi, pero higit pa