3- RHEA

Ngayon na handa na siyang magtrabaho da kumpanya ng daddy niya, ang gusto ng ama niya ay pumasok na siya agad sa pangngangasawa kahit hindi pa siya handa para rito.A marriage without love. How could he be this kind of emotionless and insensitive?

All she thought if she would get her diploma in college, he will be pleased and stopped in controlling her decisions. She was wrong all along, he doesn't care of her happiness, his power and wealth matters to him than her well-being.

Sumasakit ang ulo at puso niya sa kaisipang matatali siya sa isang fixed marriage kung saan walang pagmamahal sa isa't isa.Hindi siya makakapayag, gagawa at gagawa siya ng paraan upang matakasan ang sitwasyon kasasadlakan niya.

Let anyone marry that son of her Papa's business partner but not her.She will move heaven and earth to get out of her Papa's manipulation because she still believe in the truest meaning of love at titiyakin niyang mahahanap niya ang one great love niya.

Isang tapik sa balikat ang nagpaggising kay Rhea kinaumagahan.

"Hija, gising na aba'y tanghali na, wala ka bang lakad ngayon?" malambing na turan ni Nana Lucing kay Rhea.

Napabalikwas siya ng bangon at naalala na kailangan niya palang sagutin ang email na natanggap niya kahapon. It is due today today kailangan niya ng madesisyun kung tatanggapin o hindi ang scholarship.

It's now or never.Her heart says she should follow her dreams of becoming an interior designer but her mind also contradicts of what she feels.

"Hmp, anong oras na po nana?" nakapikit pa rin niyang wika kahit pilit niyang idinidilat ang mga mata ay kusa pa rin itong tumitiklop.

"Aba'y magaalas diyes na ng umaga bata ka, ano bang nangyari at para kang latang lata kahit sobra na ang tulog mo?," nag-alalang tanong ni Nana Lucing sa kanya.

"Wala po, nana, nalingaw ra jud ko tan-aw og koreanovela niha mao kadlawon nako nakatulog," pagdadahilan niya ginamit niya pa ang wikang sinugbuanong bisaya na ibig sabihin kay napuyat siya kakatingin ng koreanovela.

Isa kasing bisaya si Nana Lucing na halos nagsilbi niya na ng ina sa mahabang panahon na paninilbihan sa kanila ng daddy niya.Limang taon pa lamang siya ay ito na ang nag-alaga sa kanya at nagpuno ng pagmamahal sa hungkag niyang buhay.

"Ai,sus, unsa pod ni bata-a, dili jud na maayo sa lawas ang magsige og kabilar, hala kaligo na digto kay andamon nako imuha pamahaw, bangon na diha," palatak sa kanya ni Nana Lucing na tila isang ina na pinaaalahanan siya sa masamang epekto sa katawan ng hindi nakakatulog

sa tamang oras na sa huli ay mangingibabaw pa rin ang pagiging ina nito sa kanya na inuwestra na siyang maligo dahil maghahanda na ito ng makakain niya.

"Opo, nana, salamat po," maikli niyang sabi bago tumayo na higaan at wala sa loob na tinungo ang banyo.

She went straight to the bathroom and looked at herself in the body length mirror. Her eyes were red and puffy because of crying last night till dawn.

She just bursted out in tears of agony and desperation last night. Nawaglit na sa kanyang isipan ang magbihis pa dahil sa sobrang bigat ng kanyang nararamdaman.

She hurriedly took a shower and felt the dripping cold water in her skin. It felt relaxing, calming and soothing. Somehow the cold shower brought easeness to her weary heart and mind.

Nang mahimasmasan at nang pakiramdam niya ay gising na gising na ang kanyang diwa ay pinatay niya na ang shower at kumuha ng malinis na roba at isinuot na sa kanyang basang katawan.

Paglabas niya ng banyo ay naabutan niyang malinis na ang kanyang higaan.Napalitan na ni Nana Lucing an kobre kama.Tuwing sabado ito naglilinis ng kanyang kuwarto.Tinitiyak niting lageng malinis at mabango ang mga kagamitan niya sa loob.