Kabanata 6

Zia’s POV

“M-Miss, Z-Zia…” Nanginginig ang boses ni Avery. Ramdam ko rin ang kamay niyang hawak ko na nanlalamig habang tumatakbo kami sa hallway.

“It’s okay, Avery. Makakaalis tayo ng ligtas sa lugar na ‘to–” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang harangan kami ng isang grupo ng bodyguards. Pareho kaming napatigil ni Avery sa pagtakbo at unti-unting napaatras.

Isang ngising nakakaloko ang kumawala sa labi ng isang lalaki. “Saan kayo pupunta? Sa tingin n’yo ba ay makakaalis kayo ng gano’n-gano’n na lang?” Humakbang siya palapit sa amin at ganoon din ang ginawa ng mga kasamahan niya. Napaigtad ako nang bigla niyang nahagip ang aking braso. Pinisil niya iyon at sinaman ako ng tingin. “Bumalik kayo sa loob. Hindi pa tapos sa inyo si Mr. Collins– Ack!” Isang impit na ungol ang kumawala sa kaniya nang kagatin at pisilin ni Avery ang kaniyang braso, dahilan para mabitiwan niya ako.

“Putang.ina mong babae ka! Bitiwan mo ang braso ko!” sigaw niya at walang pag-iingat na hinila ang buhok ni Avery.

“A-Avery!” Lalapitan ko sana siya para tulungan nang marahas siyang umiling.

“M-Miss Zia, ako na ang bahala rito! Humingi ka na ng tulong!” Kahit sunod-sunod ang patak ng luha sa mga mata niya ay kita ko ang determinasyon doon, kaya kahit nagdadalawang-isip ay agad ko silang tinalikuran at tumakbo palayo.

“Huwag kang mag-alala. Hahanap ako ng tulong.”

Tumango lang si Avery sa akin. Bakas na bakas pa rin sa kaniyang mukha ang takot at pangamba pero nagawa pa rin niya akong ngitian. Sa loob ng maikling panahong nagkasama kami, hindi ko akalaing pagtitiwalaan niya agad ako ng lubusan. Wala kaming sapat na lakas para labanan silang lahat kaya kahit labag sa loob kong iwan siya, wala na akong nagawa. I need to seek help to save our lives, to save our femininity. Kahit nanlalambot ang mga tuhod ko ay pinilit kong bilisan pa ang pagtakbo. Pinagkatiwalaan niya ako at hindi ko balak na sayangin iyon.

Paliko na sana ako sa hallway nang bigla akong nawalan ng balanse. Isang lalaki ang tumilapid sa akin dahilan para tuluyan akong matumba sa malamig na sahig.

“Aah!” Impit akong napaungol nang hilahin niya ang ulo ko para ipaharap ako sa kaniya. Galit na mukha ni Mr. Collins ang tumambad sa akin.

“Saan ka pupunta? Tatakasan mo ako pagkatapos nang ginawa mo?” nanggagalaiti niyang tanong at mas hinigpitan pa ang paghawak sa aking buhok.

Pakiramdam ko ay mapupunit na ang anit ko dahil sa ginagawa niya. Kahit hindi ko gusto ay nagsimula nang mag-init at mamuo ang luha sa gilid ng aking mga mata.

“D-Don’t touch me! Y-You deserve it. Pervert!” sigaw ko habang sinusubukan kong alisin ang kamay niya sa buhok ko pero mas hinigpitan pa niya ang hawak doon at sapilitan pa niya akong hinila palapit sa kaniya.

“D@mn b*tch! Anong sinabi mo?! Ang lakas ng loob mong bastusin ako. Sa tingin mo ba ay may trabaho ka pang babalikan pagkatapos ng gabing ito? Sisiguraduhin kong matatanggal kayo ng kasama mo sa trabaho!” Mabilis na nagsitindigan ang mga balahibo ko nang dilaan niya ang panga ko, pababa sa leeg ko. Wala talaga siyang respeto! Pakiramdam ko ay babaligtad na ang sikmura ko dahil sa ginagawa niya. Hindi ko maatim ang bawat paglapat ng katawan niya sa akin. “Pero kung hahayaan mo akong maangkin ka ngayon, baka magbago pa ang isip ko,” nakangisi niyang dagdag. Mas lalo akong kinilabutan dahil sa mga tingin niyang puno ng pagnanasa.

“N-No. L-Lumayo ka sa akin. H-Huwag mo akong hawakan!” Nagpumiglas ako, umaasang makakawala ako sa mga bisig niya pero nabigo ako. Wala pa sa kalahati ng lakas niya ang mayroon ako.

Natigilan ako nang mapansin ko ang mga tao sa paligid. Rinig na rinig ko ang kanilang mga bulungan. Kahit papaano ay nabuhayan ako ng loob. Sa dami nila, siguro naman ay may kahit isa o dalawang taong tutulong sa akin.

“Tulong! T-Tulungan niyo ako! Parang awa niyo na. Tulungan niyo kami ng kasama ko!” Umagos ang masaganang luha sa aking mga mata. Kahit sinong makakita sa kalagayan ko ngayon ay tiyak na maaawa sa akin. llang beses akong humingi ng saklolo pero ni isa sa kanila ay walang nagtangkang sagipin ako. Hindi ko alam kung nagbibingi-bingihan o nagbubulag-bulagan ba sila dahil sa takot na madamay sila sa gulong pinasok ko o talagang wala lang silang pakialam sa isang estrangherang tulad ko.

Nabalik ako sa realidad nang biglang humalakhak si Mr. Collins. Mas inilapit pa niya ang kaniyang mukha sa akin. “Sa tingin mo ba ay may tutulong sa’yo rito? Kahit mapaos ka pa sa kasisigaw, walang magtatangkang tumulong sa’yo. This is my territory and whoever embarrassed me within my area will be punished!”

Hinawakan niya ang dalawa kong hita at sapilitan iyong ibinubuka. Pilit din niyang binubuksan ang zipper ng pantalong suot ko. Nanlaki ang mga mata ko nang bigla niyang hinawakan ang pagkababae ko kasabay ng pagbukas niya ng zipper ng kaniyang suot na pantalon. Dahil sa sobrang gulat at takot ay nasipa ko ang kaniyang @ri.

“Putang.ina! Walang.hiya ka!” Namimilipit siyang napaluhod sa sahig habang sapo-sapo ang bagay sa pagitan ng mga hita niya. Hindi ko mapigilang mapangiwi dahil alam kong masakit ‘yon pero nais ko ring matawa. Kahit papaano ay nakabawi ako sa kamanyakan niya.

“Mister Collins!”

Nabalik ako sa pag-iisip nang makita ko ang mga bodyguards niyang tumatakbo palapit sa amin. Kahit saan ako lumingon ay nagkalat na ang mga tauhan niya. Wala akong choice kung hindi ang unti-unting mapaatras sa railings. Bahala na. Hindi na baleng mabalian ako ng buto kaysa mapagsamantalahan ng isang manyak na matanda!

Mariin kong ipinikit ang aking mga mata at hinayaang bumagsak ang katawan ko mula sa second floor patungo sa first floor. Hinintay kong maramdaman ang paglapat ng aking likod sa matigas na sahig pero sa halip ay mainit at matigas na mga bisig ang bumalot sa aking bewang at likuran...idagdag pa ang pamilyar na amoy ng pabangong nakapagpamulat sa akin.

Mabilis akong napatingala sa mukha ng lalaking nakayakap sa akin at halos lumuwa ang mga mata ko nang makita ko ang lalaking nakakuha ng virginity ko.

“U-Uncle Z-Zayn…”

Sinalubong niya ang mga tingin ko ng seryoso. Halos hindi ko mabasa kung ano ang nasa isip niya ngayon.

“Get down,” malamig at may awtoridad niyang utos sa akin na dali-dali ko namang sinunod.

“U-Uncle Zayn…” muli kong tawag sa kaniya. Sa dinami-rami ng p’wedeng makasalo sa akin, bakit siya pa? Napapikit ako nang maalala ko ang mainit na gabing pinagsaluhan namin. What the heck, Zia? This is not the right time to reminisce about that one wild night!

“Why are you here and why did you jump? Do you wanna die?”

Sa halip na sagutin ko ang mga tanong niya ay tanging pag-iling lang ang nagawa ko. Sunod-sunod akong napalunok. 'Get yourself together, Zia! Why are you so intimidated by him?' Ramdam na ramdam ko na ang pamumula ng mukha ko. Natauhan lang ako nang sumagi sa isip ko si Avery.

“Uncle, tulungan mo kami. I went here to seal a deal but something happened at nasa panganib kami ng katrabaho ko…ng kaibigan ko. Please help us.” Puno ng desperasyon ang tono ko. Nanginginig pa rin ang mga kalamnan ko dahil sa mga nangyari.

“Where is that bitch—” Hindi naituloy ni Mr. Collins ang sasabihin niya nang mapansin niya ang lalaking nasa tabi ko. “M-Mr. Alexander…”

Alexander? So he has a second name?

Napansin ko ang paglipat ng tingin ni Uncle Zayn mula sa mukha ni Mr. Collins patungo sa nakabukas nitong zipper ng pantalon.

“Mr. Collins, sa tingin ko ay maling lugar ang napuntahan mo. Sa tingin mo ba ay isa itong bahay-aliwan? At ang asawa pa talaga ng pamangkin ko ang napagdiskatahan mo. Gusto mo na bang mabura sa mundo?" Mahinahon ang boses ni Uncle Zayn pero kahit ako ay ramdam ko ang bigat ng bawat salita niya.

“T-This is just a misunderstanding, Mr. Evans. I…” Dali-daling isinara ni Mr. Collins ang zipper ng pantalon niya.

“Stop!” Umalingawngaw ang boses ni Uncle Zayn sa paligid na mas nakakuha ng atensyon ng mga dumaraan. Mas namutla naman ang mukha ni Mr. Collins dahil sa hiya. “Hindi ko kailangan ng paliwanag mo lalo na at alam ko kung ano ang marumi mong balak sa kanila! Ano na lang ang sasabihin ng ibang business partner mo kapag nalaman nila ang tungkol dito? You are clearly taking advantage of women. You disgust me."

“N-No!” Tumingin si Mr. Collins sa paligid at sa mga bodyguards niya. “D-Dalhin niyo rito si Miss A-Avery. Siguraduhin niyong maayos siyang makakababa rito!” mabilis niyang utos. “Mr. Evans, sana ay hindi na ito kumalat. H-Hindi na mauulit. P-Pangako!” Tumingin din siya sa akin pero mabilis siyang umiwas ng tingin.

“Don’t ever show your face around here again. I don’t want to see you anymore,” mahina ngunit may awtoridad na sambit ni uncle. Bigla kaming nagulat nang sumigaw siya ng malakas. “GET LOST! NOW!”

Parang dagang nagsitakbuhan palayo sina Mr. Collins kasama ang mga tauhan niya. Kitang-kita ko ang takot sa kanilang mga mata na animo’y sasakmalin sila bigla ni uncle kung hindi sila agad susunod dito.

Is uncle that dangerous?

Agad akong humarap kay Uncle Zayn at hinawakan siya sa braso. “U-Uncle Zayn, salamat sa pagligtas mo sa amin. K-Kung hindi dahil sa’yo, siguradong nalagay na sa kapahamakan ang mga buhay namin.” Pinigilan kong mabasag ang boses ko pero nabigo ako. Hindi ko kayang itago ang takot sa buo kong sistema pero hindi ko rin maikakailang naibsan iyon buhat nang dumating siya. Somehow, I felt safe and calm around him.

Saglit niyang tiningnan ang kamay kong nakahawak sa kaniya kaya nahihiya ko ‘yong inalis. How could I even touch him without permission?!

“Hindi ko akalaing lapitin ka ng gulo,” bulong niya. Hinubad niya ang kaniyang suit at inihagis iyon sa akin. Agad ko naman iyong nasalo. “Wear it. It’s getting cold.”

Mabilis na kumalat ang init sa aking pisngi. Ang aking dibdib ay bigla na lamang kumabog ng malakas. Halos mabingi ako sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko lalo na ng sumagi na naman sa isip ko kung gaano niya ako iningatan at pinaligaya noong gabing iyon. Fuck! Pinagnanasaan ko ba siya? Why am I being like this? Gosh, Zia! You are married! Stop this nonsense!

“I’m...I'm sorry, Uncle Zayn,” kagat labi kong bulong. Isinuot ko ang jacket niya at amoy na amoy ko ang pamilyar niyang pabango. Hindi ko napigilang mapapikit pero agad din naman akong nagmulat.

Umigting ang panga niya habang nakatingin siya sa mga pisngi ko. Halatang marami siyang gustong sabihin pero nanatiling tikom ang bibig niya at walang imik niya akong tinalikuran.

Nag-uumapaw ang kaniyang kumpiyansa habang naglalakad siya palayo sa akin. Kitang-kita ko kung paano siya tingnan ng may paghanga at paggalang ng mga taong nadaraanan niya. So this is really the power he holds.

Zayn Alexander Evans is really on another level.