LOGIN“Malapit na tayo,” saad ni Mang Celso mula sa unahan ng bangka. Dahan-dahang napatingin si Fleur sa direksyon ng bayan. Unti-unti nang lumilinaw ang mga kabahayan, mga tindahan, at ang pantalan na nagsisimula nang maging abala kahit maaga pa lamang sa kabila ng bagyong dumaan. Hindi niya namalayang mahigpit na pala ang kapit niya kay Rex, nakasubsob siya nang bahagya sa dibdib nito habang patuloy ang pag-indayog ng bangka sa alon. Sa bawat hampas ng hangin, lalo siyang napapalapit dito. At hindi siya tinutulak palayo ng binata. Sa halip, nanatili itong nakayakap sa kanya. Nang maramdaman nito ang bahagyang panginginig niya, mas hinigpitan nito ang yakap sa kanya. “You’re still cold,” mahinang sabi nito. Hindi iyon tanong. Bahagya siyang tumango, nakasubsob pa rin sa dibdib nito. “Oo…” Hindi na ito muling nagsalita, pero hindi rin ito bumitaw. Parang sinasabi ng yakap nito na hanggang makarating sila, doon lang siya pakakawalan. Makalipas ang ilang minuto ay tuluy
Buong gabi nilang tiniis ang malamig na ulan at malakas na hangin sa ilalim ng puno. Walang nakatulog. Paminsan-minsan ay sinusulyapan nila ang kubong unti-unting nilalamon ng bagyo. Hanggang sa wakas, unti-unting humina ang ulan. Ang mabangis na hangin ay naging malamig na simoy. At dahan-dahang sumilip ang umaga. Pagod na pagod si Fleur nang tuluyan silang makabalik sa kubo. Ngunit pagdating pa lamang nila, parang may mabigat nang dumagan sa kanyang dibdib. Wasak na wasak ang kanilang tirahan. Halos kalahati ng bubong ay wala na. Nagkalat ang mga kawayan at kahoy sa paligid. Basang-basa ang kanilang mga damit at gamit. Ang ilan ay tinangay na ng hangin. Parang nanlambot ang buong katawan niya. Dahan-dahan siyang naupo sa kawayang upuan na bahagyang nakatagilid pa dahil sa bagyo. “Wala na…” mahina niyang bulong habang tuloy-tuloy ang pagluha niya. “Sira na ang kubo…” Nanginginig niyang tiningnan si Rex. “Saan na tayo titira?” Hindi agad nakasagot ang binata.
Sa malayong bahagi ng dagat, unti-unting nagsimulang magtipon ang maiitim na ulap. Mula sa payapang bughaw na kalangitan, dahan-dahang nag-iba ang kulay nito, naging kulay abo, hanggang sa tuluyang bumigat ang dilim sa abot-tanaw. Ang hangin na kanina’y banayad lamang ay nagdala ngayon ng kakaibang lamig na tila may kasamang babala. Napahinto si Fleur sa kanyang ginagawa. Nakatayo siya sa labas ng kubo, hawak ang basang tela habang tahimik na nakatanaw sa papalapit na unos. “May bagyo…” mahina niyang sambit. Sa loob ng kubo, agad napatingin si Rex sa direksyon niya. Napansin din nito ang biglang pagbabago ng paligid kaya mabilis itong lumabas at tumabi sa kanya. “Gaano kalala?” tanong nito habang pinagmamasdan ang dagat. Hindi siya agad sumagot. Nakatingin lamang siya sa papalapit na madidilim na ulap. “Hindi ko pa sigurado,” sagot niya maya-maya, bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha. “Pero mabilis ang galaw ng hangin… mukhang malakas ito.” Hindi na sila nag-aksaya pa
Nagising si Fleur dahil sa mainit na sinag ng araw na tumatama sa kanyang mukha. Marahan siyang napamulat, ngunit agad ding napangiwi nang subukan niyang bumangon. “Aray…” mahinang daing niya habang napahawak sa kanyang bewang. Pakiramdam niya’y pinagulong siya sa bundok buong magdamag. Nanakit ang bawat kalamnan niya, lalo na ang kanyang mga hita at likod. Ngunit kasabay ng sakit na iyon, muling nanariwa sa isip niya ang mga nangyari kagabi. Ang mga halik. Mga haplos. Ang mga bulong ni Rex sa kanyang tainga. At kung paano siya nito hinawakan na tila napakahalaga niya. Biglang namula ang buong mukha niya. Napayakap siya sa sarili at mabilis na nagtalukbong ng kumot. “Ano bang ginawa ko…” halos maiyak niyang bulong habang tinatakpan ang mukha gamit ang unan. “Nakakahiya…” Mabilis ang tibok ng dibdib niya habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang lahat. Paano niya nagawang sabihin ang mga bagay na iyon? Paano niya nagawang hayaan ang binata na makita siya nang g
“Very good, Fleur…” bulong ni Rex habang nakatitig sa kanya. “That’s your first climax.” Napapikit si Fleur, mabigat pa rin ang kanyang paghinga, pilit inaayos ang sarili. “Then… let me take care of you again,” mas mababa at mas paos nitong dagdag. Dahan-dahang humiwalay si Rex. Sandaling nagbago ang hangin sa pagitan nila. Tahimik ang paligid, tanging dagat at hangin lang ang saksi. Muli itong kumilos, hinubad ang suot na pang-itaas. Sunod nitong ibinaba ang zipper ng pantalon. Napasinghap siya at nanlaki ang kanyang mga mata. Hindi niya inaasahan ang kanyang nakikita. Bigla siyang kinabahan, napalunok habang umatras nang bahagya ang kanyang hininga. “Rex…” mahinang usal niya, halos hindi makapaniwala. Ngayon lang siya nakakita ng pribadong parte ng isang lalaki. Hindi niya lubos maisip na ganoon pala ang itsura niyon sa malapitan. At tila pinagpala si Rex..mahaba at malaki iyon. Hindi niya mapigilang kabahan. Hindi siya sigurado kung kakayanin ba niya ito.
Saglit pa siyang pinagmasdan ni Rex bago muli itong yumuko at inangkin ang kanyang mga labi. Muling naglakbay ang mga halik nito pababa sa kanyang leeg at mga balikat hanggang sa kanyang dibdib. Mahina siyang napaungol nang maramdaman ang mainit nitong labi sa tuktok ng kanyang dibdib habang ang isang kamay nito ay abala sa marahang paghaplos at pagmasahe roon. “Hmmm…” napapikit siyang napaungol nang maramdaman niya ang mainit nitong dila na dahan-dahang gumuhit sa sensitibong bahagi ng kanyang dibdib bago iyon marahang sinipsip ng binata. Kakaibang sensasyon ang rumagasa sa buong katawan niya, sapat upang manghina siya lalo sa ilalim nito. Nang tila magsawa ito sa paglalakbay ng mga labi nito sa kanyang dibdib, dahan-dahang bumaba ang mga halik ni Rex patungo sa kanyang tiyan. Muling napaarko ang likod ni Fleur dahil sa mumunting kuryenteng tila dumadaloy sa buong katawan niya habang patuloy na bumababa ang mga halik nito. Napasinghap siya nang marahang hawakan nito ang
Tatlong araw ng nasa ospital si Selina, kahit maayos naman na ang kalagayan niya ay pinilit ni Eachen na doon siya makapagpahinga. Mamomonitor din daw siya palagi ng doktor at nurse. Wala tuloy siyang nagawa kundi sumunod sa gusto nito. Pinaalam na lang niya sa kanyang mga magulang na may field wor
"What is the meaning of this?!" Boses ni Dick mula sa nakabukas na pinto ng ladies room. Sa gulat ni Betty ay naitulak siya nito nang malakas sa bathroom sink. Tumama ang tiyan niya sa dulo niyon kaya nagdulot ng matinding kirot. Napahalukipkip siya hawak pa rin ang tiyan, nakita niya ang sarili sa
Bahagyang nagulat si Selina nang bumukas ang elevator at tumapat iyon sa 7th floor, pero nang makabawi ay nagkibit balikat na lang siya at naglakad patungo sa ladies room para magpalit ng damit. Iyon lang naman ang gagawin niya doon, wala ng iba pa. Dumiretso siya sa dulong cubicle at sinara ang pi
"Explain everything to me, Dick." Tiim bagang na sabi ni Eachen. Ipinaliwanag naman ni Dick sa kanya ang lahat. Nakuyom niya ang mga palad. Hindi niya akalain na sa panahong hindi niya kasama si Selina ay may mangyayaring hindi maganda dito. She says she's okay, but her tears say otherwise. Ipinang







