Mr. President, It's Too Late to Cry After the Divorce

Three Million Pesos.

Iyon ang magiging penalty ni Ava kung aalis siya sa kasal na ito.

Malakas siyang napabuntong hininga habang namamasa-masa ang mata niyang nakatingin sa tambak na papeles sa lamesa niya.

Nakahilata dito ang mga resibo ng bayad na bills mula sa pera ng asawa niya para sa comatose niyang nanay na naka confine sa hospital, Divorced paper na gusto na niyang pirmahan kung hindi lang dahil sa kinakailangan ang tatlong milyong piso bago siya makawala dito, at ang pregnancy test result niyang negative ulit kahit na anong subok n'yang ibigay ito sa asawa niyang si Gideon Valderama.

Sa likod niya, umalim-lim ang pigura ng kakarating lang na matangkad na lalaki. Nakasuot siya ng black suit at black slacks. Ang maitim na buhok niyang maayos na naka istilo sa wavy mullet hairstyle ay bumagay na nag frame sa simetrikal niyang mukha.

Nag stiffen si Ava nang maramdaman ang prisensya niya. Hindi siya lumingon.

Gideon leaned behind her, ang kaliwang kamay niya ay nakalagay sa lamesa, sa tagiliran ni Ava, tila kinukulong siya.

“Since when did you have this divorce paper?“ Hindi na bago kay Ava ang malamig at nag babaritono niyang boses.

"Hindi ko 'yan pipirmahan." Mahinang tugon ni Ava, bahagyang napalunok sa pagiging sunud-sunuran na kailan man ay hindi niya kayang kumawala.

"Of course, you can't afford that." Bahagyang napa-chuckle si Gideon, tunog nangmamaliit. Pa-gusto niyang sinimulang hinalikan ang likod ng taenga ni Ava.

Hindi nag-pumiglas si Ava, tahimik lang. Hindi na bago sa kan'ya ang ganitong routine.

"Ilang araw na kitang nakikitang iniisip kung paano ako e divorce." Bulong ni Gideon, walang kahit na anong pag-suyo ang dinadala ng tono niya. "Gusto mo talaga akong mawala sa buhay mo." Hindi iyon tanong. Hindi halata na galit siya dahil sa sobrang lamig ng boses niya.

He nibbled on Ava's ear lobe, his eyes glared toward the mirror on the wall just above the desk. Nag tama ang mga mata nila sa salamin-- ang mga titig niya na hindi nabigong itali ang buhay ni Ava sa mga kamay ni Gideon.

Muling napalunok si Ava. "Wala ako sa mood ngayong gabi, Gideon." Malumanay na tugon niya, but she knew better than to push him away.

"Am I asking you?" He flatly uttered, lowering his lips down her soft, sharp, fine jaw.

Dumapa ang malapad na kamay ni Gideon sa laylayan ng damit niya at ipinasok ito upang dakmain ang malambot at flat niyang tiyan. "In this marriage, Ava. You have no control." Turan niya muli.

Bumibrato ang boses niya sa balat ng pisngi ni Ava. Tumindig ang mga balahibo niya sa pamilyar na sensasyon nang itaas ni Gideon ang mga palad hanggang sa madakma niya ang malulusog na dibdib.

"Akin ka lang." He dangerously whispered, before seizing Ava's lips with possession that changed Ava since forever.

Hindi pag-angkin ng pag-ibig.

Walang panunuyo.

No warmth.

No affection.

Simply, ownership.

Alam ni Ava iyon. Ngunit naiisip niyang kahit na nakaka-suffocate, iyon ang pamamaraan ni Gideon para ipakita ang 'pag-mamahal.'

Walang nagawa si Ava kundi tumugon, mabigat ang mahangin na mga hiningang kumawala sa bibig niyang nakakulong sa malalim at maagresibong halik ni Gideon.

Isang matunog na 'pop' ang tila dumaginding sa taenga ni Ava nang biglang tumigil si Gideon sa pag-halik. Napasinghap ng matinis si Ava, namumula ang pisngi at bahagyang hinabol ang hininga.

Tumayo ng tuwid si Gideon at sinimulang buksan ang mga butones ng polo niya. "Get on the bed, Ava." Detached ang boses niya... Hindi na bago para kay Ava.

Napakurap-kurap si Ava, gusto na bumagsak at umiyak na lang sa kinauupuan niya. Dahil nakakapagod na ibigay ang sarili niya gabi-gabi sa asawang parang yelo kung bumalot ang mga malalaki niyang braso sa buong katawan niya.

Gusto niya lang ng pahinga. Hindi obligasyon. Pero ang tatlong taon na kasal na ito ay isang matindi at matagal ng naka-sakal sa kan'ya. Obligasyon na maging isang sunod-sunuran sa asawang hindi naman niya pinili sa una pa lang.

Obligasyon sa asawang parang buwan ang layo, pero katulad ng buwan, ay gusto niya ding maabot.. Kahit nakakapagod.

Nakakapunit. Gusto niyang piliin si Gideon, pero kapalit ang sarili niya. At gustuhin niya mang piliin ang sarili, hindi niya pa kayang bayadan ang presyo nito.

Itinaas ni Ava ang mga tingin kay Gideon bago siya tumayo at sumunod sa utos-- Umupo sa kama kahit ang mga binti niya ay parang nangangati na at gusto tumakbo palabas sa kuwarto na ito.

Tahimik na pinagmasdan ni Ava si Gideon na nag huhubad sa harapan niya. Ang expression niya ay malamig, parang robot na nakatingin lang sa kan'ya. Nang matanggal na ni Gideon ang pang itaas na damit, ni-reveal dito ang maskulado at matipuno niyang katawan. Makayumanggi na medyo maputi.

Sa kanang bahagi ng dibdib niya ay... Isang bite mark.

Tila kumunot pataas ang kilay ni Ava. Hindi niya ginagawa iyan.

Kailan man ay hindi niya namarkahan si Gideon.

Tumaas ang kilay ni Gideon, napatingin sa marka na nasa dibdib niya. Wala siyang sinabi, hindi niya na kailangan pa.

At alam ni Ava na wala din siyang magagawa.

Diretsahan ang pag-hubad ni Gideon kay Ava nang dumagan siya sa kama. Walang alinlangan, dahil alam niyang hindi puwedeng hindi bumigay si Ava.

Mapusok ang halik, nag-mamarka ang bawat s****p ni Gideon sa leeg at dibdib ni Ava. Ang bawat tulak paloob sa pinaka-ilaliman niya ay gumagawa ng basang tunog sa makinis na pag-dulas ng konektado nilang katawan.

Mahapong ang hininga ni Ava, namamawis ng butil butil ang noo kahit na malamig ang aircon. Ang mga kamay niya ay nasa taas ng unanan niya, hindi makawala sa malakas na hawak ni Gideon dito.

Hindi ito intimacy.

Tanging pag-angkin lang ni Gideon na madalas na niyang ginagawa sa loob ng tatlong taon.

Umimpit muli ang malutong na tunog ng pag-layo ng labi ni Gideon sa namumulang kiss mark sa balat ng leeg ni Ava. Saka siya humila palabas sa kan'ya.

"Let's get a divorce." Saad ni Gideon.