CHAPTER 5

Nagising si Tintin na naamoy ang matapang na gamot na kumakalat sa paligid. Minulat niya ang mga mata at puting kesame ang bumungad sa kaniya.

"Gising kana Tintin!" Si Manang Lordes ang unang narinig niyang nagsalita.

Pumikit-pikit pa si Tintin dahil hindi pa na-aabsorb ng kaniyang mga mata ang maliwanag na silaw gaking sa bintana na kinaroroonan niya ngayon.

"Nasaan ako Manang?" Nagtatakang tanong ni Tintin sa matanda. Ang naalala niya ay iniwan siya sa labas ni Lachlan at hinayaang mabasa ng ulan doon.

"Nasa hospital ka Tintin. Kagabi ka pa hindi nagigising kaya nag-alala na ako! Mabuti at nagising kana ngayon!" Puno ng pag-alalang sambit ni Manang Lordes sa dalagang kaharap niya.

Naantig ang puso ni Tintin sa matanda. Simula ng iwan sila ng kanilang ama at nagkasakit ang kaniyang ina ay hindi na niya naramdaman na nay taong nag-aalala sa kalagayan niya maliban na lamang sa kapatid niyang si di Deo.

Saglit na natulala si Tintin. Hindi niya maintindihan kung bakit ganito ang nangyayari sa buhay niya ngayon. Masaya at kontento siya noon sa buhay na meron sila ng pamilya niya. Ngunit nasira lamang iyon nang piliin ng kaniyang ama ang sekretarya nito at sumama ito rito.

"Naku! Ayos ka lang ba Tintin?" Tanong ni Manang Lordes ng makitang umiiyak si Tintin. Agad niya itong dinaluhan. "Nagpadala na ako ng makakain kay Goryo rito. Wag kang mag-alala.." Mahinahong sabi ni Manang Lordes.

"Ayos lang ho ako manang, namimiss ko lang ho ang pamilya ko. " Naiiyak na sambit ni Tintin.

"Baki hindi ka na lang magresign at umalis sa poder ni sir?"

"Mahirap po iyon manang, malaki po ang pagkakautang ko kay Sir Lach...." Nahihiyang sambit ni Tintin.

Iyon naman talaga ang dahilan. Kapag umalis siyang hindi bayad kay Lachlan ay tiyak na ang ina niya ang gagantihan nito. Titiisin niyang masaktan h'wag lamang ang nga mahal niya sa buhay.

Dumating si Manong Goryo, ang driver ni Lach at may dala itong pagkain. Maayos naman daw si Tintin at pwede na siyang e-discharge sa araw ding iyon. Over fatigue at gutom ang dahilan king bakit nawalan siya ng malay, dagdag pa ang pagkakaroon niya ng Lepidoptersm dahil sa uod na gumapang kagabi sa kaniya.

Binigyan siya ng receipt ng doctor tungkol sa mga iinumin niyang gamot once na dis-charge. Ilang oras naghintay si Tintin na puntahan siya ni Lach ay hindi parin ito dumarating. Sa bagay sino ba naman siya para puntahan ni Lach? Isa lamang siyang may malaking pagkakautang sa binata kaya siya nasa kalagayang ito ngayon.

Kasama niya si Manong Goryo pauwi dahil nauna nang umuwi si Manang Lordes kanina. Pagdating niya sa bahay ay agad niyang nakita si Sir Knoxx, ang kaibigan ni Sir Lach. Kasama nito ang isa pa nilang kaibigan na masungit rin, si Sir Ridgel.

"Tintin!" Tawag sa kaniya ni Sir Knoxx at lumapit pa ito sa kaniya.

"Sir Knoxx." Nahihiyang ngumiti siya sa kaibagan ng Boss niya.

"Ibinahay ka na talaga ni Villaflores ah?" Umiling-iling pa si Sir Knoxx. "Kumusta ka nga pala rito?"

Malimit siyang ngumiti sa kaibigan ng Boss niya. "Maayos naman Sir..."

"Mabuti naman kung ganoon! Well by the way this is our friend, Mr. Ridgel Florian Alvatera..." Pagpapakilala nito kay Tintin.

"Uhmm... hello po Sir..." Nahihiyang bati ni Tintin

"Hmm, Sino bang hindi ka itatago e napakaganda mo nga naman!" Nag-smirk pa si Sir Ridgel sa kaniya. Hindi niya inasahan na flirt pala ang isang to, dahil tahimik at malimit itong magsalita kadalasan.

"What's happening here?" Isang baratenong boses ang bumalot sa paligid. Sa boses pa lang ay kilala na ni Tintin kung sino ito.

"Well, My friend Villaflores. Hindi mo man lang sinabi na naibahay mo na pala itong sekretarya mo?" Taas kilay na sabi ni Sir Ridgel.

"Shut up, Alvatera!" Singhal ni Sir Lach sa kaibigan niya. "You, go to your room now.." Utos nito kay Tintin.

Napayuko si Tintin at aalis na sana ngunit pinigilan siya ni Sir Knoxx.

"Wait, I heard it right? Did you say 'go to your room'?"Kumunot pa ang noo nito ng balingan ang Boss niya.

Wala namang nakakaalam na kasal sila ni Lach kaya bakit nagtataka ang mga ito ngayon sa sinabi ni Lach? Hindi naman siguro sasabihin ni Lach ang tungkol sa kasal nila dahil, bayad siya nong nagpakasal sila.

"Yeah, I heard it loud and clearly too! I thought she was your wife, Villaflores?" Pagtataka pa ng isang kaibigan nila.

"Cyra Clementine! What are you still doing here?" Sarkastikong tanong nito sa kaniya kaya nataranta siya at baka saktan na naman siya nito! Dali-daling tumalikod si Tintin ngunit narinig niya pa ang sinabi ng Boss niya.

"My personal matters are none of your concern, Del Fuego... Alvatera." Sabi nito sa mga kaibigan niya. "Let's to my study, there are things in business that na kailangan pag-usapan."

Tuluyan ng nawala ang boses ni Lach ng makapasok si Tintin sa pasilyo patunging quarters maid. Naabutan niya roon sina Linda na nagtatawanan. Natahimik ito nang pumasok siya. Lumapit siya kay Manang Lordes na agad namang niyakap siya.

"Salamat sa Diyos, maayos kana Tintin!" Nagagalak na sabi ng matanda nang yakapin siya nito.

"Salamat po sa pag-alaga sa akin Manang, sa hospital..." Taimtim na pasasalamat ni Tintin sa Matanda, dahil kung hindi kay Manang Lordes ay baka pinaglalamayan na siya nito.

"Hay naku talagang bata ka! Ilang buwan ka palang rito ay magaan na ang pakiramdam ko sayo!"

"Kaya nga po salamat, dahil kahit papano ay nariyan kayo para mag-alala sa akin..." Nakangiting sinabi niya at niyakap niya pa ng mahigpit ang matanda.

Simula nong nangyari ang insedente ay hindi na muling lumapit ang mga s****p na katulong sa kaniya. Hinayaan siya nitong magtrabaho ng tahimik. Mabuti naman at nagkaroon na siya ng peace of mind mula sa mga ito, na pinagpasalamat niya.

Isang gabi umuwing lasing na lasing si Lach at halos hindi na makatayo. Si Sir Knoxx ang naghatid nito sa bahay niya. Binuksan ni Tintin ang pintuan at bumungad si Lach na sobrang lasing habang nakaalalay naman dito ang kaibigan niya.

Hindi maintindihan ni Tintin kung bakit naglasing ang amo niya gayong strikto ito pagdating sa mga alcohol at ayaw nitong maliban sa trabaho.

"Ako na ho ang bahala sa kaniya sir." Sambit niya sa kaibigan ng kaniyang amo.

"Sigurado ka Tintin?" Nag-aalalang tanong ni Sir Knoxx sa kaniya.

Nasa loob sila ng kwarto ngayon ni Lach. Si Lach ay nakaratay sa sahig at lantang-lanta.

"Ayos na po sir, trabaho ko po ito bilang sekretarya niya."

"Pwede mo naman hayaan iyan, at matulog kana roon Tintin. Alam kong hindi maganda ang pakikitungo ng lalaking iyan sayo, pero heto ka aalagan parin ang gagong iyan!" Umigting ang panga ni Sir Knoxx.

"Bayad ho ako, Sir Knoxx at ang trabaho ko ay ang pagsilbihan ang Boss ko. Kaya makakaalis na po kayao at ng makapaghinga..." Nakangiting sabi niya.

"The bastard is so lucky!" Sambit pa nito bago umalis.

Nang makaalis si Sir Lach ay napabuntong hininga si Tintin. Hindi niya alam kung ano ang unang gagawin, ngunit biglang bumangon si Lach at akmang susuka. Dali-daling tumakbo si Tintin sa may basurahan ngunit pagbalik niya ay nagkalat na ang sinuka nitong pagkain!

Wala siyang nagawa kundi linisin muna iyon bago sinunod na linisan ang Boss niya. Kumuha siya ng batyang may tubig at bimpo para punasan ang lalaki at bihisan ito.

Lahat ng iyon ay nakita ni Knoxx, nakita niya kung paanong pagsilbihan ni Tintin ang kaibigan nila, na kahit kelan ay hindi niya nakita kay Adriana, hindi niya alam kung bakit hindi makita ni Lach ang pinagkaiba ni Tintin at Adriana. Pagkatapos masaksihan ang mga ginawa ni Tintin ay umalis na ng tuluyan si Knoxx dahil alam na niya ngayon na aalagaan ni Tintin ang asawa nito.

Ngayon ang malaking problema ni Tintin ay kung paano niya hubaran ang kaniyang boss ng hindi nakikita! Sana ay si Sir Knoxx na lamang ang nagbihis sa kaniya! Sa isip ni Tintin. Napakagat labi siya at dahan-dahan tinanggal ang suot nitong pulo. Sinunod niyang inunbelt ang pantalon nito habang pikit ang mga mata.

Nang sa wakas ay nahubad na niya ang pantalon at polo nito at sinunod niya ang boxer nito. Nakapikit si Tintin habang hinuhubaran ang lalaking nakahilata sa harap niya at walang malay.

Naghanap ng short at boxer si Tintin ngunit tanging boxer lang ang nakuha niya dahil sa pagmamadali. Saktong pagkatapos niyang isuot dito ang boxer ay nagising ang amo niya. Kaya nanlaki ang mga mata niya ng hilahin siya nito paakyat sa kama.

Napalunok si Tintin ng mag-isang hibla na lamang ang layo ng kanilang mukha. Dahan-dahang inabot ni Lach ang tikwas na buhok ni Tintin at inilagay ito sa kabilang tainga niya.

"Baby... it's you again? Do I'm dreaming?" Nagtatakang tanong nito sa kaniya na hindi niya masagot-sagot. Lach touch her face gently.... "Wait.... you're real! I can touch you! You are not a dream!"

Hinila ni Lach ang batok niya at siniil siya ng mapusok na halik sa labi. Hindi agad nakapag-react si Tintin sa bilis ng pangyayari. Saka lamang niya napagtanto ng maramdaman ang buong bigat ni Lach sa kaniyang katawan. Napapikit si Tintin ng ginalugad nu Lach ang kaniyang labi. May pumasok na imahe sa kaniyang isipan na pamilyar sa kaniya kaya nagawa niyang itulak ang Boss niya.

Humihingal na napabangon si Tintin mula sa kama.

Hindi niya maintindihan kung bakit pamilyar ang tagpong iyon na nangyari na kanina. Tila ba kilalang-kilala na ng katawan niya ang Boss niya at isa iyon sa hindi niya maintindihan!

BLOSSOMHUES💙