Mag-log inShare
Bölüm 214
Pinakabagong kabanata
Efe Bey'le Beşinci Yılım Bölüm 215
Defne bir düşündü, yine de acele etmemeye karar verdi.Bu sırada boşanmayı açarsa, Efe kabul etmezse, sonunda gidemez diye gerçekten korkuyordu.Bu iki gün içinde içten bir boşanma mektubu yazmaya, gideceği gün onu bırakmaya, sonra bu bir ay boyunca onun iyice düşünmesini, sakinleşmesini, dönünce de işlemleri halledeceğine karar verdi; bir aylık sakinleşme süresi, tam da okula gitmeden önce resmen boşanma kararını eline alabilecekti.Akşam üstü biraz erişte haşlamaya hazırlanıyordu.Efe döndüğünde su kaynatıyordu mutfakta, arkasından sesi duyuldu, "İçeri girince zaman yolculuğu yaptım sandım, arkandan lisedeki hâlinle aynısın."Defne arkasını döndü, Efe mutfağın kapı çerçevesine yaslanmış ona bakıyordu, gözlerinde gülümseme vardı herhalde, ama tam seçemiyordu. Gün batımı pencereden içeri süzülüyor, tam yüzüne vuruyordu, sadece bulanık bir altın parıltısı görüyordu.Döndü, biraz yeşilsoğan yıkamaya hazırlanıyordu ki beli sıkıca sarıldı, meğer Efe onu arkadan sarmıştı."Penceredeki gün b
Efe Bey'le Beşinci Yılım Bölüm 214
Artık konuşmaya bile üşeniyordu; asıl mesele, yola çıkmasına sadece iki gün kalmıştı, sorun çıkarmak istemiyordu, değişikliğe yol açabilecek hiçbir etken olmasın istiyordu.Bir düşündü, sadece şöyle dedi, "İnsan hep ileriye bakmalı, geçmişe takılıp kalmamalı, yoksa günler nasıl geçer?"Efe rahatladı, hatta ona ender rastlanır bir gülümsemeyle baktı, saçını okşadı, "Böyle düşünebilmen iyi oldu; ne olursa olsun, ikimiz de ömür boyu birlikte olacağız, mutlu olmak, geniş yürekli olmak en önemlisi."Defne başını salladı; elbette, onun dediği "mutlu olmak" kısmı en önemliydi, "ömür boyu birlikte olmak" değil. Kim seninle ömür boyu birlikte olur ki?Efe o zaman telefonunu çıkardı, "Ben önce işe gideyim, bu iki günü atlatınca vaktim olacak, büyükanneni alıp geziye çıkarız!"Bunu der demez Defne'nin telefonuna kısa mesaj geldi.Efe ona bir milyon lira transfer etmişti.Son zamanlarda gerçekten deli gibi para saçıyordu! Ne kadar çok saçsa iyi... parayı seviyordu."Yaklaşık on günümüz olmalı, ner
Efe Bey'le Beşinci Yılım Bölüm 213
Defne baştan sona gayet sakindi.Kavga etmedi, gürültü çıkarmadı, kasıtlı olarak görmezden gelmedi de; oteldeki eşyalarını şöyle bir topladı, odadan çıkış yaptı, Efe'yle birlikte eve döndü.Sanki hiçbir şey olmamış gibi sakindi, bir yabancı gibi soğukkanlıydı.Efe yolda kırmızı ışıkta beklerken birkaç kez ona baktı, tepkilerini bir türlü aklı almıyordu; ona bir sürü açıklama yapmaya hazırlamıştı kendini, oysa iş bu kadar mı kolay kapanmıştı?Defne kaçırıldığında evin kapısı açıktı, kurye paketleri hâlâ kapının önünde yığılıydı; şimdi her şey toparlanmıştı, eşyalar da içeri alınmıştı. İki kasa kiraz da vardı; Defne bunların Serhan'ın getirdikleri olduğunu biliyordu.Hiçbir şey söylemedi; ayakkabılarını değiştirdi, yıkanıp tarandı, ev kıyafetlerini giydi, bir tabak kiraz yıkadı, gerisini buzdolabına koydu, sonra oturdu, telefonunu kaydırırken kiraz yedi.Efe yanına oturdu: "Kiraz sever misin? Daha önce nasıl bilmiyordum."Kendisi de bir tane yedi, "Gerçekten çok tatlı."Defne ona bir göz
Efe Bey'le Beşinci Yılım Bölüm 212
Efe Defne'yi kucakladı.Hiçbir şey söylemedi, sadece sarıldı.Defne çırpınmadı, bu zahmete girmek istemiyordu.Uzun bir süre sonra Defne konuştu, "Sarılman bitti mi? Bacağım yoruldu."Efe ancak o zaman bıraktı, "Kabahat bende." Doğrudan onu kucağına alıp yatağa yatırdı, "Yorgun musun? Biraz daha dinlenir misin?"Defne cevap vermedi.Efe'nin yüzü ağırlaştı, "Defne, biliyorum, bugün olanlar seni rahatsız etti, ama... o anki durumda, seçim yapmak benim için de çok zordu.""Seçmek zor mu geldi?" Defne alaycı bir sesle güldü. "Defne..." diye iç çekti, "Çisem görünüşüne çok önem verir...""Ben vermem, öyle mi?"Efe bu soruyla tıkandı."Değil, Defne..." dedi, "Çisem dışarıda çalışıyor, yüzü mahvolursa bu ömrü mahvolur, üstelik henüz evlenmedi, yüz onun için gerçekten çok önemli."Defne anladı, başını salladı, "Demek istediğin, ben zaten evliyim, evde oturuyorum, çalışmıyorum, o yüzden benim yüzüm önemli değil, öyle mi?""Önemli değil değil, elbette önemli, ama böyle uç bir durumda, gerçekten
Efe Bey'le Beşinci Yılım Bölüm 211
Bu bir tahrik taktiğiydi.Ama Serhan bu tuzağa hiç düşmedi.Serhan sadece Defne'nin arkasından güldü, "Erkeğin görevi sevdiğini korumaktır; en tehlikeli anda sevdiğini yüzüstü bırakmak değil!"Defne güldü, gülüşünde biraz alay vardı, "Yanılıyorsun, Efe Bey gerçek bir erkektir; bugün koruduğu kişi, işte onun en sevdiğiydi!"En sevdiği şöyle dursun, onun sevgisi hiçbir zaman ona nasip olmamıştı.Eskiden kendini kandırıp yüzünü kurtarmak, dışarıdakilere belli etmemek gerekirdi belki, ama artık saklanacak bir şey kalmamıştı.Efe gözlerini sıkı sıkı kapattı, tekrar açtığında gözleri acıyla doluydu, "Defne, böyle konuşma, mecburdum...""Evet, mecburdun; mecbur olduğun için başka bir kadınla fingirdeşip durdun, mecbur olduğun için başka bir kadınla kol kola gezdin, öyle ki haydutlar bile yanlış kişiyi kaçırdı; mecbur olduğun için kendi karınla bir yabancı arasında seçim yaparken hiç tereddüt etmeden yabancıyı seçtin. Efe Bey, bu kadar mecburiyetinin nereden geldiğini gerçekten bilmiyorum?" Se
Efe Bey'le Beşinci Yılım Bölüm 210
"Serhan." Efe dişlerini sıktı. "Şunu iyi anla, senin kimin yanında olduğun benim için de Defne için de hiç önemli değil. Defne benim karım! Senin ona yaklaşmaman lazım!""Öyle mi?" Serhan hiç geri adım atmadı. "Ben Defne'nin yanında olmasaydım, bugün ya pencereden atlamıştı ya da yüzü mahvolmuştu. Bunu mu görmek istiyordun?""Sen..." Efe doğrudan Serhan'ın yakasına yapıştı. "Serseri, ailen ne kadar büyük olursa olsun, benim kadınıma sakın göz koyma!"Serhan onun yumruğunu tuttu, soğuk bir sesle, "Efe Bey, şunu iyi anla, Defne'nin kendi adı var, o bir dansçı. O kimsenin kadını, kimsenin karısı, kimsenin eklentisi değil!"Efe belli ki öfkeden deliye dönmüştü, doğrudan bir yumruk savurdu, Serhan'ın çenesine indirdi, kükredi, "Sor ona, sor bakalım o kim! Benim karım mı değil mi!"Defne bunu görünce hemen koştu, Serhan'ın önüne geçti, "Efe! Defol şu odadan!"Efe gözlerini fal taşı gibi açtı, şaşkınlıkla ona baktı, "Ne dedin? Bir daha söyle!""Dedim ki, defol şu odadan!" Defne son derece net
