LOGINEmber & Ashes Broke waitress Sera Dalton hacks a game server for free gems and accidentally breaches the Veil Network — an ancient dragon communication system. She meets Ash_King, who is secretly Kaelthar Veyndrath, a four-hundred-year-old dragon king. Both hide their truths: he conceals his wealth and power, she conceals her poverty. Through screens and late-night conversations, they fall in love. When a rival dragon lord weaponizes a magical plague against Kael’s territory, Sera is brought to his world. She faces hostile dragon courts, learns to touch scales without flinching, and when the keep is attacked, she hacks the plague’s code and turns it against itself. In that shared battle, their bond completes — making her the first human queen in dragon history. Years later, with three dragon-human children and a keep full of too many windows, Sera still games with her dragon king at midnight, still trash-talks his strategy, and is still the sharpest person in any world.
View More“Papa, hindi ko hahayaang magtagumpay ka sa binabalak mo. I own myself and my life. I am not one of your properties na basta-basta mo na lang i-di-dispose kapag nagustuhan mo.”
Tumingala si Yvee sa mataas na gusali. Huminga muna siya nang malalim bago siya naglakad papasok. Agad niyang hinanap ang silid na sinabi sa kaniya. Pagbukas niya ng pinto, nakita niya ang isang lalaking nakaupo sa may paanan ng kama. May takip ang mga mata nito at nakatali rin ang mga kamay nito. Pinagpapawisan ito kahit napakalamig na ng temperatura sa loob ng silid. Ngumisi si Yvee at huminto sa harapan ng lalaki. Inangat niya ang binti niya at ipinatong ang kaniyang paa sa dibdib nito at marahan itong itinulak kaya napahiga ito sa kama. “Sino ka?” Dumagundong ang matipunong boses ng lalaki. Walang halong takot kung hindi galit ang nangingibabaw roon. Mas lalo tuloy nakaramdam ng excitement si Yvee. ‘Magaling talagang pumili si Kianna ng lalaki,’ tuwang-tuwang bulalas niya sa kaniyang isipan. “I am asking you, who the hell are you?!” sigaw muli ng lalaki. “Does it matter?” Inalis ni Yvee ang paa niyang nakapatong sa dibdib ng lalaki. “I am here to give you the best night of your life, mister. You should be grateful dahil matitikman mo ako.” Hindi na hinintay pa ni Yvee na sumagot ang lalaki. Pumaibabaw agad siya rito at hinawakan ang kamay nito at inangat iyon. Para siyang gutom na leon na sasakmalin na ang hayop na nasa harapan niya. Excited siyang makakain ng laman. Ramdam na ramdam niya ang init ng katawan ng lalaki. Marahil ay gawa iyon ng alak na nainom nito. Amoy na amoy niya kasi rito ang isang uri ng alak sa hininga nito. Inilapit niya ang mukha niya sa tainga ng lalaki. “Ang kailangan mo lang gawin ngayong gabi ay mag-enjoy at makipag cooperate sa gusto ko. I will make sure to give you the best night of your life–” Nahigit ni Yvee ang hininga niya nang sa isang iglap ay nasa gitna na siya ng mga bisig nito. Hindi niya alam kung paano nangyari iyon basta ang alam lang niya ay hindi natanggal ang tali nito sa kamay pero nasa gitna siya ng mga bisig nito. “Layuan mo ako,” nanghihinang sambit ng lalaki. Marahang natawa si Yvee. “Layuan ka?” Halos magkadikit na ang mga mukha nilang dalawa. Ilang sentimetro na lang ang layo nila sa isa't-isa. Ang init na mula sa hininga nila at ang init na nagmumula rin sa katawan nila ay mas nagdagdag pa ng tensyon sa pagitan nila. “Ito ba ang ginagawa ng taong nais na layuan ng iba?” sarkastiko ngunit mapang-akit ding sambit ni Yvee. “Ayaw mo nga akong bitiwan…” “No…” namamaos na sambit ng lalaki. “Layuan mo ako, miss!” Yvee bit her lowerlip. Naramdaman niya ang isang matigas na bagay na lumapat sa may puwetan niya. Hindi naman siya ipinanganak kahapon para hindi ma-gets kung ano ang bagay na iyon. Ito ang nagpapatunay na gusto rin ng lalaki ang posibleng mangyari sa kanila. And she's looking forward to that. Ito ang pinakahinihintay niya–ang magiging highlight ng gabi niya. “Hindi ko magagawa ang sinasabi mo,” halos pabulong na sambit ni Yvee at marahang idinikit ang labi niya sa lalaki. “I want you. I want you to kiss me, hard.” Yvee teasingly licked the man's lips. Ramdam niya ang paninigas ng buong katawan nito at pati na rin ang nasa pang-ibabang bahagi ng katawan nito. Tuwang-tuwa siya sa reaksyon nito. Hindi man niya nakikita ang mga mata nito pero kitang-kita niya ang pagkibot ng labi nito at ng mismong pang-ibabang bahagi nito. “You fúcking want me. Kahit hindi mo iyon aminin, hindi kayang magsinungaling ng katawan mo...mister,” pang-aasar pa niya. “Stop, please,” puno ng pagmamakaawang sambit ng lalaki. Bahagyang umatras si Yvee. “Palay na nga ang lumalapit sa iyo, umaayaw ka pa? Come on, you’ve got to be kidding me.” Mas lalong idiniin ni Yvee ang sarili niya sa lalaki. “Fúck!” halos masiraan na ng bait ang lalaki sa pinaggagawa ng misteryosong babae pero wala yata itong pakialam sa kaniya. "Fúck me, mister. I want you to own me tonight. You can do anything to my body. Libre. Walang bayad. Tatanggi ka pa rin ba? Pero sabagay, kahit naman tumanggi ka ay wala ka pa ring magagawa dahil sa ayaw at sa gusto mo ay may mangyayari sa ating dalawa ngayong gabi." Yvee wants the stranger to give up. She wants him to want her. At kahit pa akitin niya ito ng ilang oras ay gagawin niya hanggang sa bumigay ito. “Just give up.” Idinikit niya ang labi niya sa tainga nito. “Say yes and I’ll make sure to give you the hottest and wildest night of your life—-” “Ahh!” sigaw ni Yvee nang biglang kumilos ang lalaki. Sa isang iglap ay nasa ilalim na siya nito at ang tali sa kamay nito ay natanggal na. Hinahabol niya ang kaniyang sariling hininga. Napahawak siya sa dibdib niya. Ramdam niya ang lakas ng kabog ng dibdib niya na parang kakawala na ang kaniyang puso sa katawan niya. “Sinabihan na kitang layuan mo ako pero hindi ka nakinig.” Ngumisi si Yvee. “Sinabi ko na nga sa iyo. Hindi ako lalayo. I want you to fúck me. I want y—” Bago pa man makapagsalitang muli si Yvee ay bigla siyang siniil ng halik ng lalaki. Sa halip na manlaban siya ay hinayaan niya ang sariling malunod sa mga halik nito. Ito ang gusto niya. Ito ang pinakahihintay niyang mangyari. Ikinawit ni Yvee ang kaniyang kamay sa likod ng leeg ng lalaki. Sinabayan niya ang intensidad ng halik nito sa kaniya. She gróaned when she felt his hand on her leg. Ang magaspang nitong kamay ay mas lalong nagpapabaliw sa kaniya. Yvee arched her body when the stranger’s lips went down on her neck. His tongue swirled on the sensitive part of her neck. Pabigat nang pabigat ang paghinga niya dahil mas patindi nang patindi ang ipinaparamdam sa kaniya ng lalaki. She wants to be in control pero mukhang siya yata ang kinokontrol ng lalaki. “Ahh!” Yvee moaned in pleasure. Huminto ang lalaki sa pagsipsip sa leeg niya kaya napamulat siya ng mata. “What?” Hindi sumagot ang lalaki. Sa halip na sumagot siya ay unti-unti niyang inalis ang butones sa suot niyang damit. Hanggang sa tuluyan nang tumambad sa babae ang matipunong katawan niya. Parang isang art work iyon sa museum, napakaganda at halos perpekto. Napakagat labi si Yvee. Mukhang sinuswerte yata siya ngayong gabi. “There’s no turning back,” the man whispered. And the next thing Yvee knew, umuung0l na siya sa sarap. Halos mawala na siya sa sarili niyang katinuan sa tindi ng ipinaparamdam sa kaniya ng binata. Hindi na nga niya maalala kung ilang beses nilang ginawa narating ang sukdulan. ~~~ Kinabukasan, nagising si Yvee na uhaw na uhaw at nananakit ang halos natutuyo niyang lalamunan. Dali-dali siyang nagbihis at umalis sa silid na iyon. Matapos niyang mag-iwan ng pera ay umalis agad siya at hindi na nilingon pa ang lalaking nakatakip pa rin ng tela ang mga mata. Paika-ika siyang lumabas ng silid. Bugbog sarado ang katawan niya at higit sa lahat ay puno iyon ng pulang marka. Kung sinuman ang makakakita sa kaniya ay talagang iisiping nagkaroon siya ng isang napakainit na gabi. Mabuti na lang at walang tao sa hallway dahil maaga pa. Tapos na ang lahat, tagumpay ang plano niya. Nang makalabas si Yvee sa silid ay tumunog agad ang cellphone niya. Mabilis niyang sinagot iyon. “Hello?” “Miss Yvee! Thank goodness at sumagot kayo,” parang nabunutan ng tinik na sagot ng sekretarya niyang si Rechelle. “What?” namamaos na sagot ni Yvee. “Miss Yvee, kagabi pa pong naghihintay ang lalaking ipinahanda niyo sa akin sa room 1009. Hindi raw po kayo dumating. Nagsayang lang daw po siya ng oras. Nagdedemand siyang magbayad tayo–” “Wait, room 1009?” pagkaklaro ni Yvee. “Opo, sa room 1009.” ‘Fúck! Maling room ang napasukan ko,’ kastigo ni Yvee sa kaniyang sarili. Sa halip na umaming nagkamali siya ng room na pinasok ay nagsalita siyang muli. “Send me his bank account. I will pay.” Pinatay ni Yvee ang tawag at natulala siya. Nakaramdam siya ng hiya sa pinaggagawa niya sa lalaki kagabi. Hindi naman pala ito ang lalaking babayaran niya. But what is done is done. Wala na siyang magagawa pa. May nangyari na sa kanila at ito ang unang lalaking nakakuha ng lahat ng first time niya. “Hindi na naman siguro kami magkikita pa,” bulong ni Yvee sa kaniyang sarili. “And I am sure na magpapasalamat pa siya sa nangyari sa aming dalawa. And in all fairness, ang guwapo niya kahit pa may takip ang mga mata niya. He has good genes. Hindi na rin ako lugi sa mga nangyari. Sana lang ay maging matagumpay ang aking plano," aniya bago tuluyang umalis.It was supposed to be a quiet night. Sera had worked a single shift — a luxury, a Tuesday miracle, Mack letting her go at eight because the dinner rush had died and he was in one of his rare moods where he noticed that she was a human being and not a coffee-dispensing machine. She'd gone home, eaten a bowl of rice she'd bought with the last of her food stamp money, and logged into the Veil with the kind of anticipation that had become as regular as breathing. Kael was supposed to be there. He was always there. But tonight, the partition was different. The ambient pulse was wrong. That steady amber heartbeat she'd grown so attuned to — the rhythm she could feel in her sleep, the rhythm she sometimes caught herself matching with her own pulse — was erratic. Fast. Stressed. Like a heart racing with adrenaline. She opened the chat interface. **sera_rae:** Kael? You here? No response. The partition
Brett got worse.It happened the way these things always happen — not all at once, not in a way that would give her a clear reason to call the police or make a scene or do anything that might cost her the job she couldn't afford to lose. It happened in increments. Small escalations, each one just barely past the last, each one deniable, each one leaving her standing in the bathroom afterward with her hands shaking and her smile still on her face like a mask that had fused to her skin.It started with the touching. She'd been managing that — the elbow, the wrist, the small of her back when she squeezed past his chair. She'd developed a whole system: keep the coffee pot between them, never lean within arm's reach, turn her body at an angle that made the touching awkward. It worked, mostly. It worked the way locks work — they keep out the people who aren't really trying.Then he started staying later. Coming in during the dinner rush, when the diner was busy
A package arrived at Sera's apartment on a Tuesday.She almost didn't open it. She hadn't ordered anything — she never ordered anything, because ordering things required money, and money required having some, and having some required a life that didn't feel like a hamster wheel of shifts and saltines. But the package had her name on it, and the return address was a P.O. box in a town she didn't recognize, and she was curious, and curiosity was the trait that had gotten her into this whole mess in the first place.Inside the box, nested in tissue paper, was a sweater. Not a thrift store sweater. Not a Walmart sweater. A real sweater, cashmere, the kind that felt like wearing a cloud. It was dark green — almost the exact color of her eyes, which was either a coincidence or not. There was a note.*For the cold nights. No return address. No strings. — K*She stared at the note for a long time. Then she held the sweater against her face and pressed it
Kael ended the call with Sera at 4:12 AM, her time. He watched the connection close, watched her avatar dissolve into particles of amber light, and then he sat in the dark of his study and pressed his hands flat against the desk and breathed.His hands were shaking.Not from weakness. Not from cold. From the effort of holding himself — all of himself, every ancient, terrible, burning ounce of what he was — in a shape that wouldn't frighten her. He'd spent three hours in the simulation with her, holding her, feeling the ghost-impression of her body against his, and every instinct he possessed had been screaming at him the entire time.*Mate. She's your mate. Take. Claim. Protect.*He'd ignored every one of them. Because she was human, and she was fragile, and she was exhausted and hungry and proud, and if he moved too fast, if he showed too much, she would run. He was absolutely certain of that. Sera Dalton ran from things that overwhelmed her — sh












Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.