LOGIN[The Prisoner of London]
Ang liwanag mula sa dambuhalang searchlight ng barko ng World Court ay tila isang mapanghusgang mata na nakatitig kay Ryella. Ang ulan ay patuloy na bumubuhos, ginagawang yelo ang dugong nananalantay sa kanyang mga sugat. Ngunit ang pinakamasakit na bahagi ay hindi ang pisikal na pinsala—kundi ang dulo ng baril ni Vladimir na nakatutok nang diretso sa kanyang noo.
[Shadow of the Architects]Ang langit na kanina ay nag-aagaw ang kulay ng kahel at lila ay biglang naging abo. Ang ugong ng tatlong stealth jets sa itaas ay hindi lamang tunog ng makina; ito ay tunog ng hatol. Sa loob ng speedboat na dahan-dahang kinakain ng alat at dugo, ang katahimikan nina Vladimir at Ryella ay mas mabigat pa sa papalapit na banta.Naramdaman ni Ryella ang panginginig ng kanyang sariling kalamnan. Hindi ito dahil sa lamig ng dagat, kundi dahil sa matinding titig ni Vladimir—isang titig na tila ba binibilang ang bawat segundo na natitira sa kanila. Ang kanyang kamay ay nakabaon sa baywang ni Ryella, isang explicit na pag-angkin na kahit ang kamatayan ay kailangang maghintay sa kanyang pahintulot.~~~
[The Fall of Kings]Ang amoy ng pulbura ay humahalo sa malansang amoy ng dagat habang ang speedboat ay dahan-dahang sumasayaw sa alon. Sa gitna ng deck, nakatutok ang baril ni Vlady sa kanyang sariling ama. Isang explicit na pagpapakita ng kawalan ng puso—isang katangiang si Vladimir mismo ang nagtanim sa dugo ng kanyang mga anak.Si Vladimir ay nakasandal sa gilid ng upuan, duguang ang balikat, habang si Ryella ay nakayakap sa kanya, tila isang panangga na handang masabog para sa lalaking sumira at bumuo sa kanya.~~~"Gawin mo, Vlady," mahinang hamon ni Vladimir. Ang kanyang boses ay walang takot, tanging isang madilim na pagmamalaki. "Ipakita mo sa akin na hindi nasayang ang bawat latay na ibinigay ko sa'yo. Patunayan mong ikaw na ang bagong h
[Blood of the New Empire]Ang dagat ay naging isang dambuhalang bitag ng apoy at bakal. Sa bawat putok ng baril mula sa speedboat nina Vlady at Icarus, ang gabi ay nahahati ng liwanag at kamatayan. Habang nakakapit si Vladimir kay Ryella sa gitna ng malalamig na alon, ang tunog ng nagbabanggaang mga barko ay tila musikang sumasabay sa katinuan nilang dahan-dahan nang naglalaho."Vlad, bitawan mo na ang detonator!" hiyaw ni Ryella, ang kanyang boses ay nanginginig sa lamig at takot. "Papatayin mo tayong lahat!""Hindi kita ibibigay sa kanya, Ryella!" asik ni Vladimir, ang kanyang mga mata ay nagniningas sa isang uri ng possessiveness na mas matindi pa sa takot sa kamatayan. "Mas gusto ko pang maging abo tayo sa gitna ng dagat kaysa maging laboratory rat ka ulit ni Silvan!"
[Rising from the Ashes]Ang dagundong sa ilalim ng lupa ay tila boses ng isang nagngangalit na higante. Sa bawat hakbang nina Vladimir at Ryella paitaas sa makitid na hagdanan ng lighthouse, ang init mula sa sumasabog na laboratoryo ay humahabol sa kanilang mga tumitid. Ang usok ay kasing-itim ng kanilang nakaraan, makapal at nakakasakal, ngunit ang kamay ni Vladimir na nakakapit sa pulso ni Ryella ay kasing-higpit ng isang rehas na bakal—possesive, desperado, at hindi bumibitaw.Nakarating sila sa pinakatuktok na palapag, kung saan ang malamig na hangin ng dagat ay sumalubong sa kanilang mga duguang mukha. Sa ibaba, ang lighthouse ay nagsisimula nang gumuho. Isang explicit na eksena ng pagkawasak—ang simbolo ng Sovereign ay dahan-dahang nilalamon ng alab."Vlad, ang mga bata!" hiyaw ni Ryella, habang pilit na sumisilip sa usok. "Nasaan si Vlady at Icarus?"
[The Blaze of Vengeance]Ang pagbulusok nina Vladimir at Ryella sa ilalim ng lupa ay tila isang walang hanggang pagkahulog sa impiyerno. Humantong sila sa isang silid na nababalutan ng puting asero at mga asul na LED lights—isang sikretong laboratoryo na nakabaon sa ilalim ng lighthouse. Ang lamig dito ay hindi galing sa dagat, kundi sa teknolohiyang nagpapanatili sa mga sikretong pilit nilang tinatakasan.Nang imulat ni Ryella ang kanyang mga mata, naramdaman niya ang matitigas na restraints sa kanyang mga pulso at bukung-bukong. Nakagapos siya sa isang metal na mesa, habang si Vladimir ay nakaluhod sa sahig, may mga sniper na nakatutok sa kanyang batok.
[The Kiss of Ruin]Ang hangin sa talampas ay nanunuot sa buto, ngunit ang lamig na nagmumula sa bote ng alak na hawak ni Vladimir ay mas matindi. Nakatayo si Ryella sa likuran niya, ang kanyang puting damit ay sumasabay sa ihip ng hangin, tila isang bandila ng pagsuko. Ang mga pasa sa kanyang braso ay kulay ube na ngayon—isang explicit na paalala na ang oras ay hindi na nila kakampi."Ibigay mo sa akin, Vlad," mahinang sabi ni Ryella. Ang kanyang boses ay walang takot, tanging pagod na lang ang natira. "Ayoko nang maghintay sa dilim. Kung ito ang huling regalo ng anak natin, tanggapin na natin."Lumingon si Vladimir, ang kanyang mga mata ay nagniningas sa galit at pagnanasa. Sa isang marahas na galaw, inihagis niya ang bote ng alak sa matatalim na bato sa ibaba. Ang tunog ng nabasag na kristal ay nalunod sa ingay ng alon."Hindi ko papatayin ang asawa ko para sa kasiyahan ng isang batang nag-aakalang hari na siya!" singhal ni Vladimir. Lumapit siya kay Ryella at hinablot ang kanyang m
[The Fourth Protocol]Ang loob ng cargo plane ay naging isang malamig na bilangguan sa gitna ng ulap. Ang ugong ng mga makina ay tila isang babala, at ang pulang ilaw ng emergency alar
Biglang, ang mga anino sa paligid ng outpost ay nagsimulang gumalaw. Dose-dosenang mga sundalo na nakasuot ng purong itim na uniporme—ang Old Guard ni Constantine—ang lumitaw mula sa kadiliman. S
Tumama ang bala sa binti ni Sofia. Ang bumaril ay walang iba kundi si Beatrice, na kanina pa palang nakatago sa likod ng mga dambuhalang archives."Akala niyo ba ay ganoon lang kadali iyon?" ngisi ni Beatrice, habang dahan-dahang lumalapit. "Ang Ikaapat na Protokol ay sa akin! Cornelius, ang oras m
"Walang ganap na kalayaan sa mundong ito, Sofia," pait na sabi ni Ryella. "Mayroon lang kaming dalawang pagpipilian: ang sumunod sa lolo, o ang sumunod sa iyo. At tinitingnan kita ngayon... wala akong nakikitang pinagkaiba niyo."







