Masuk"Hinding-hindi sila titigil, Ryella," sabi ni Vladimir, tumayo siya at niyakap ang asawa. "Dahil ang pamilya natin ay binuo sa pagnanasa. At ang pagnanasa ay walang kabusugan. Pero tandaan mo ito: Ako ang iyong kalasag. Kung kailangang maging Iron King muli para maprotektahan kayo ni Vlady, gagawin ko. Kahit lamunin pa ako ng dilim nang tuluyan."Nang sumapit ang hapon, isang malakas na bagyo ang tumama sa isla. Ang ulan ay tila mga bala na tumatama sa bubong ng kanilang bahay. Sa loob, ang tensyon ay lalong tumitindi. Si Vlady ay nakakulong sa kanyang silid, pilit na kinakalaban ang mga boses sa kanyang ulo.Sina Ryella at Vladimir ay nasa sala, pinalilibutan ng mga kandila dahil nawalan ng kuryente. Sa gitna ng dilim, ang kanilang forbidden love story ay muling nag-alab."Vladimir, natatakot ako," sabi ni Ryella, habang nakasandal sa dibdib ni Vladimir. "Natatakot ako na baka sa huli, ang dugo natin ang manalo sa ating pag-ibig. Na baka si Vlady ay maging katulad nina Constantine at
[The Ash and the Ember]Ang kapayapaan sa Palawan ay isang marupok na ilusyon, tulad ng isang babasaging kristal na pilit na idinidikit ng dugong natuyo na. Sa loob ng limang taon, ang pamilya Cruz-Valente ay nanirahan sa isang liblib na isla, sa isang bahay na yari sa puting bato na tila isang kuta ng pagsisisi. Ang bango ng dagat ay humahalo sa amoy ng mga pahina ng luma at bagong libro sa Library of Shadows—ang tanging pamana ni Sofia na nagbibigay sa kanila ng dahilan upang gumising sa bawat umaga.Ngunit sa gabing ito, ang langit ay tila nagbabanta. Ang kulay ng dagat ay hindi na esmeralda; ito ay naging itim na parang tinta, sumasalamin sa Mafia Noir na atmospera na tila hindi kailanman lumisan sa kanilang mga anino.Sa balkonaheng nakaharap sa malawak na karagatan, nakatayo si Ryella. Ang kanyang mahabang buhok ay sumasayaw sa hangin. Sa likuran niya, lumitaw si Vladimir. Hindi na ito ang lalaking may suot na mamahaling suit sa Roma, kundi isang lalaking may mga peklat sa kataw
[The Judgement]Ang bango ng gabi sa El Nido ay nabahiran ng malapot at malansang amoy ng sariwang dugo. Sa ilalim ng malamig na liwanag ng buwan, ang puting buhangin na simbolo ng kanilang panandaliang kapayapaan ay naging saksi sa muling pagguho ng mundo nina Ryella at Vladimir. Si Silas ay nakabulagta, ang kanyang hininga ay paputol-putol, habang ang kanyang dugo ay dahan-dahang kinakain ng tuyong lupa."Silas!" Ang sigaw ni Ryella ay tila isang punyal na humiwa sa katahimikan ng lagoon. Wala nang luha; ang tuyot niyang mga mata ay puno na ng isang uri ng pagkabaliw—isang sikolohikal na pagbabago na bunga ng sunod-sunod na pagkawala. Mula kay Mateo patungo kay Silas, ang kanyang pamilya ay tila isang listahan na unti-unting binubura ng tadhana.Mabilis na hinila ni Vladimir si Ryella sa likod ng isang dambuhalang tipak ng limestone. Ang tunog ng mga bala ay humahalik sa bato, naglalabas ng mga kislap na tila mga alitaptap ng kamatayan."Ryella, makinig ka sa akin!" yinakap ni Vladi
[The Echo of Yesterday]Ang hangin sa labas ng Sierra Madre ay hindi na amoy sunog na kable at ozone. Sa halip, ito ay may halimuyak ng basang lupa at mga ligaw na bulaklak—isang amoy na halos nalimutan na ni Lia sa loob ng limang taon ng paninirahan sa mga bakal na lungsod. Ngunit ang kapayapaan ng kalikasan ay kabaligtaran ng bagyong namumuo sa loob ng kanyang dibdib habang nakatitig sa kanyang retinal display.“Incoming Message from: Anonymous Entity... Hello, Lia. Did you miss me?”Nanginig ang kanyang mga daliri. Ang bawat letra ay tila isang multong humahawak sa kanyang lalamunan. "Rafael?" bulong niya, ang kanyang boses ay isang gasgas na tunog sa gitna ng katahimikan ng kagubatan.Hindi siya sumagot sa mensahe. Natatakot siya. Natatakot siya na baka ito ay isang "ghost in the machine"—isang piraso ng code na natira mula sa pagkawasak ng mga Architect, isang algorithm na ginagaya ang boses ng kanyang mahal para lamang saktan siya muli.Dahan-dahan siyang tumayo, ang kanyang mga
Limang minuto na lang ang natitira sa ultimatum ni Caspian. Ang Library of Shadows ay puno ng liwanag mula sa mga monitor. Ang upload ay nasa 98%.Bumalik si Ryella sa harap ng camera. Sa pagkakataong ito, hindi na siya ang babaeng nakaluhod sa takot. Siya na ang Reyna ng Black Rose, ang anak ni Sofia Cruz, at ang asawa ng Iron King."Caspian," simula ni Ryella, ang kanyang boses ay umalingawngaw sa buong mundo sa pamamagitan ng live feed. "Alam kong nanonood ka. Alam kong hawak mo ang aking ama."Sa kabilang dako, sa Roma, nakangisi si Caspian habang nakatutok ang baril sa sentido ni Mateo. "Nasaan na ang access code, Ryella? Tatlong minuto na lang."Tumingin si Ryella nang diretso sa lens ng camera, tila ba tinitignan niya ang kaluluwa ni Caspian. "Wala akong ibibigay na code sa iyo, Caspian. Hindi dahil hindi ko mahal ang aking ama, kundi dahil ang aking ama ang nagturo sa akin kung ano ang tunay na halaga ng pag-ibig. Ang pag-ibig ay hindi pagtataksil sa bayan para sa sariling int
[The Final Offering]Ang hangin sa loob ng Library of Shadows ay tila nawalan ng oksiheno. Ang bawat paghinga ni Ryella ay mabigat, tila may nakadagang dambuhalang bato sa kanyang dibdib habang nakatitig sa itim na monitor kung saan huling nakita ang duguang mukha ng kanyang ama. Sa labas, ang banayad na alon ng Palawan ay tila isang insulto sa nagngangalit na emosyon sa loob ng kuta.Si Vladimir ay nanatiling nakatayo sa tabi ng main server, ang kanyang mga kamao ay nakakuyom hanggang sa mamuti ang kanyang mga buku-buko. Alam niya ang timbang ng bawat segundo. Ang "Icarus Protocol" ay kasalukuyang nag-uupload ng huling 20% ng pinakamadilim na sikreto ng World Court. Kapag itinigil nila ito ngayon, ang lahat ng sakripisyo nina Sofia, Elena, at ng mga taong naniwala sa kanila ay mauuwi sa wala. Ngunit kapag itinuloy nila, ang huling hibla ng pamilyang Cruz na nagmamahal sa kanila ay mapuputol."Vlad... hindi ko kaya," bulong ni Ryella, ang kanyang boses ay basag at puno ng pighati. "Si







