LOGINBella's POVPagod. Yan lang ang naiisip ko habang naglalakad ako palabas ng Blackwood Tower. Alas-sais na ng gabi. Dilim na sa labas. Pero sa loob ng opisina, may kumikinang na ilaw pa rin. Si Alexander nandoon pa rin sa 40th floor. Nakakulong sa conference room kasama ang legal team. Board meeting in 3 days.Yan ang dahilan kung bakit halos hindi na namin siya nakikita. Yan din ang dahilan kung bakit hindi pa rin kami nagkakaayos.Dalawang linggo na. Dalawang linggo mula nung sigawan namin sa library. Dalawang linggo mula nung huling beses na magkadikit kami matulog. Gusto kong kausapin siya. Gusto kong yakapin siya at sabihing “Tama na. Pagod na ako.” Pero hindi ko magawa. Busy siya. Sobrang busy. At may nangyari pa kay Mommy Lourdes. Food poisoning. Hospital. Investigation. Tapos ngayon hinahanap pa nila si Belinda. Nawawala yung katulong. Nung nalaman ni Alexander na si Belinda pa rin ang huling tao na naghanda ng pagkain ni Mommy, sumabog siya ulit. Galit na galit. Bin
Dalawang araw na ang lumipas mula sa food poisoning ni Lourdes Blackwood. Stable na, pero mahina pa rin ngunit hindi ma ito naka-oxygen. Nang una kasi itong dumating sa mansion, may oxygen pa na ikinakabit sa kaniya. May nurse pa din ma nakasubaybay. Pero, all in all, sa awa ng Diyos, ligtas na siya sa panganib. Kaya ngayong hapon, nasa Blackwood mansion ang buong pamilya. Para mag-usap. Para huminga kahit sandali.Sa malaking living room, mabigat ang hangin kahit malamig ang aircon.Nakaupo sa gitna sina Ken at ang mga magulang ni Paula — sina Jacob at Lourdes Blackwood. Si Jacob, mahigpit ang hawak sa kamay ng asawa. Kakagaling lang nila sa hospital. Si Lourdes, naka-wheelchair pa rin kahit pansamantala lang. Maputla, pero gising. At sa tapat nila, si Ken. Kalmado sa labas. Pero pagod ang mga mata. 2 araw rin siyang nagbantay kina Lourdes at personal na sinamahan ang fiancé na si Paula.“Salamat at nakaligtas ka, Mrs. Blackwood." sabi ni Ken. Tumingin siya kay Lourdes.Ngumit
Alas-dose na ng gabi sa Batangas. Nasa private beach resort sa Batangas ang mag partner. Walang ibang tao. Tanging alon, hangin, at galit niya lang ang maririnig. Nakaupo siya sa veranda. Naka-robe lang. Basag na ang pangatlong baso ng whisky sa sahig. Sa loob, nakatayo si Angelita. Kakaligo lang. Naka-tuwalya pa. Pero hindi na siya makatulog. Dahil sa sigaw ni Wilfredo.“TANGA! BOBO!”Naka-speaker pa rin ang phone. Paulit-ulit na pinapakinggan ni Wilfredo yung huling sinabi ni Debby kanina bago niya pinatay ang tawag.“Akin na rin si Alexander.”Binato niya ang phone sa dingding. “PUTANGINA! Yan ang sisirain sa atin! Yang kabalbalan ng anak mo!”Lumabas si Angelita. “Wilfredo, tama na. Maririnig ka ng mga tauhan.”“Pabayaan mo sila!” tumayo siya. Namumula ang mga mata. “Alam mo ba kung anong sinabi ng anak mo? Nahuhulog daw ang loob niya kay Alexander! SA BLACKWOOD NA ‘YON! Sa lalaking sisirain natin!” Napapikit si Angelita. “Naguguluhan lang siya—”“NAGULUHAN?!” sigaw ni Wilf
Papasok na sana si Debby sa mansion na may ngiti sa labi. Sa silid, doon niya ipagpatuloy ang imahinasyon na nabuo para kay Alexander. Naramdaman na niya ang lamig ng gabi. She has to get back. Hawak niya ng mahigpit ang cellphone. Gusto niya na sanang makapasok sa kwarto. Mag-isip. Magplano ulit. Pero bago pa siya tuluyang humakbang..Ring. Ring.This number again. Wilfredo Blackwood. Napalunok si Debby. Ayaw niyang sagutin. Nakakaunay ang paulit-ulit na pagtawag nito. Ano na naman ang kailangAn nito Batid niyang hindi siya titigilan ng ama kapag hindi niya sasagutin ang tawag. Sinagot niya. Malamig ang boses. “Ano na naman?”“Bakit mo pinatay ang tawag ko kanina?!” sigaw ni Wilfredo sa kabilang linya. Galit na galit. “Alam mo bang delikado ang ginagawa natin? Isang maling galaw lang, Debby, at pareho tayong mabubulok sa kulungan!” Sje roll her eyes. As if hindi pa ito parang nakakulong na dahil hindi naman ito pwedeng lumantad. “Kasi nasa labas ako!” ganti ni Debby. “Baka ma
Third person's pov Tumila na ang ulan. Nakatayo ako sa likod ng garden ng Blackwood mansion. Madilim. Tanging liwanag lang ng ilang bituin ang tumatagos sa makapal na ulap. Malamig ang hangin. Pero hindi ko ito masyadong naramdaman. Nag-iinit ang aking damdamin habang iniisip ko ang matipunong katawan ni Alex. Sa library, sa kabila ng pagpapaalis niya sa akin, naramdaman ko na unti-unting nadgigiba ng balakid na humaharang sa pagitan namin. All thanks to my idiot of a brother which I don't quite understand if he is sincerely helping Bella, or trying to break her. Nang maalala ko naman ang ginawa ng tontang si Belinda, napawi ang ngiti ko. Nanginginig ako . Hindi sa lamig. Sa galit.Nanggigigil talaga ako s p*nyetang iyon! Muntik na. Muntik na akong mahuli. Buti na lang at naagapan ko pa si Belinda. Yung tangang katulong na ‘yon. Isang maling galaw lang, isang maling tanong lang ni Patrick, at guguho ang lahat ng pinaghirapan ko ng tatlong buwan. Ang hirap pa namang paki
Sa emergency room ng Blackwood mansion clinic, magulo. Nakahiga si Lourdes sa stretcher. Maputla. Nanginginig. Namamaga ang labi at lalamunan. Hirap sa paghinga. “Allergy sa butter shrimp,” sabi ng nurse. “Pero mababa ang BP niya. Mukhang food poisoning na rin.” Nakatayo si Patrick sa tabi. Ang kambal ni Paula. Nag-iisip, nagtataka.Tinitigan niya ang mommy niya. Hawak niya ang kamay nito. Malamig. Pero may kakaiba. Kahapon, kumain din siya ng butter oyster sa hapunan. Hindi siya allergic dun. Bata pa lang siya, paborito na niya ‘yon. Pero kagabi, pagkatapos kumain, nakaramdam din siya ng paninikip ng dibdib. Para siyang hindi makahinga. Para siyang mauubusan ng hangin. Pinagpawisan siya. Akala niya pagod lang. Ininom niya ng tubig at natulog. Gumaling din kinabukasan.Ngayon, nakikita niya yun kay Mommy. Pero mas malala. “Hindi ito simpleng allergy,” bulong ni Patrick sa sarili. “Hindi butter shrimp ang dahilan.”Tumingin siya sa paligid. Nandoon sina Alexander at Bell
Bella..."There you go.." he whispered. "Thanks.." I stuttered out. I was expecting him to move, he never though. Nanatili siya sa kaniyang posisyon sa aking likod. His hands fell on my hips, and I felt his lips at my ear again, breathing a bit harsh and seductive that it sent shivers down my spi
Bella's POV Linggo.. Natuwa ako dahil sa wakas makapagpahinga na rin ako, ang pagod kong katawan, hindi lang katawan kundi lalo na ang aking isip. Mahirap pakisamahan ang isang Alexander Blackwood. I mean, wala na siyang ginawa kundi ang tuksuhin ako. Hindi ko tuloy matukoy kong nagsasab
"Good evening, Mr Blackwood, what can I help you with?" Makahulugang ngiti ni Aida. She pursed her kissable lips, giving Mr. Blackwood a sexy smirk. "Good evening to you too, Aida. I am looking for a dress for Miss Cruz here, she is my plus one for a charity event tonight, hindi kasi makadalo ang
Alexander's pov "I am not one of those girls " Bella said rolling his eyes, she thought I didn't see her, but at the tip of my eyes I could see the disagreement over this charity event. "I hated shopping, the sooner we get this over with, the better." I said as I open my Ferrari SF90XX Strada







