本棚
検索
ホーム / Romance / FOREVER MINE, MRS. CEO / KABANATA 25

共有

KABANATA 25

作者: Raindaja323
last update 公開日: 2026-06-23 05:35:07

DAMIEN POV

Madalas kong marinig noon ang mga matatanda: “Ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa dami ng pera o laki ng negosyo, kundi sa mga taong nagpapasaya sa iyong puso.”

Sa loob ng mahigit isang dekada, akala ko ay alam ko na ang ibig sabihin nito. Bilang CEO ng Harrington Group, hawak ko ang kapangyarihan, ang impluwensya, at ang yaman na sapat upang bumili ng kahit anong gusto ko. Pero sa loob ng dalawang linggo na lumipas—mula noong lumagda ako sa aking pagbibitiw, lumipat sa maliit n
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    KABANATA 26

    DAMIEN HARRINGTON POVAlas-singko pa lang ng madaling-araw pero gising na naman ako. Parang may built-in alarm clock na tumatakbo sa utak ko tuwing may naririnig akong mahinang ungol mula sa tabi ko. Pagmulat ko ng mata, nakita ko si Victor na kinakabuhol ang kanyang maliliit na kamay at medyo namumula ang mukha—senyales na magsisimula na naman ang kanyang pag-iyak dahil sa pananakit ng tiyan.Tumayo ako nang dahan-dahan para hindi magising si Megan at si Isabelle. Anim na buwan na ang nakalipas mula noong dumating ang kambal sa buhay namin, at anim na buwan ko ring natutunan ang sining ng pagiging isang ganap na ama. Dati, ang alam ko lang ay kung paano magpatakbo ng kumpanyang may bilyun-bilyong halaga, kung paano gumawa ng estratehiya para lumago ang negosyo, at kung paano harapin ang mga kalaban sa mundo ng korporasyon. Pero ngayon? Mas komplikado pa ang trabaho ko bilang “CEO ng bahay” kaysa sa anumang posisyon na hawak ko noon.“Shhh… nandito si Papa,” bulong ko habang kinakarga

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    KABANATA 25

    DAMIEN POVMadalas kong marinig noon ang mga matatanda: “Ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa dami ng pera o laki ng negosyo, kundi sa mga taong nagpapasaya sa iyong puso.”Sa loob ng mahigit isang dekada, akala ko ay alam ko na ang ibig sabihin nito. Bilang CEO ng Harrington Group, hawak ko ang kapangyarihan, ang impluwensya, at ang yaman na sapat upang bumili ng kahit anong gusto ko. Pero sa loob ng dalawang linggo na lumipas—mula noong lumagda ako sa aking pagbibitiw, lumipat sa maliit na bahay, at inako ang titulong “CEO ng Bahay”—doon ko lang lubos na naunawaan kung ano talaga ang kahulugan ng buhay.Nakatayo ako sa harap ng lababo, may nakatambak na mga bote ng gatas, basahan, at ilang kubyertos na kailangang hugasan. Ang aking mga kamay—na sanay humawak ng panulat na pumipirma sa bilyun-bilyong halaga, o hawak ng mga dokumentong nagbabago ng takbo ng ekonomiya—ngayon ay nakababad sa tubig na may sabon, puno ng mantsa at minsan ay may bahid ng gatas o dumi ng sanggol.Sa loo

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    KABANATA 24

    MEGAN HARRINGTON POV DAY 5 AFTER BIRTH HARRINGTON MANSION, MASTER SUITE “Dahan-dahan lang, Megan. Huwag pilitin ang sarili mo.” Naririnig ko pa rin ang boses ni Damien sa likod ko habang sinusubukan kong umupo nang tuwid sa kama. Limang araw na ang nakalipas mula nang ipanganak ang kambal, pero ang hapdi ng tahi mula sa CS ay parang bago pa rin sa tuwing gumagalaw ako. Masakit, totoo, pero iba ang pakiramdam kapag nakikita ko silang dalawang payapang natutulog sa duyan sa tabi ko. Si Victor Jr. ngayon ay mas kalmado na kumpara noong nasa ospital pa kami. Ang matinding pag-iyak dahil sa colic ay unti-unti nang nawawala, pero nananatili ang ugaling madalas magising sa gabi para humingi ng gatas. Si Isabelle naman ay nananatiling tahimik, matiyaga, at tila laging nakamasid sa paligid — parang may sariling mundo sa kanyang maliliit na mata. “Okay lang ako,” sagot ko habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Isabelle. “Kailangan ko nang kumilos. Ayokong maging pasanin lang sa bahay

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    KABANATA 23

    MEGAN HARRINGTON POVIsang buwan matapos ang pagsabog sa mansyonMakati RTC Branch 150Nine months na ang tiyan ko. Ang bigat nito makes every step feel heavy and slow. But despite the pain and exhaustion, I stood firm. I was wearing a simple black formal dress — not just clothes, but my armor for today. I carried all the courage I needed to face the man who destroyed my past and the family I hold so dear.On my left stood Damien. He was in a sharp black suit. You could still see he was a bit thin, and there were faint scars on his face and neck — reminders of the tragedy we went through a month ago. But in his eyes, there was no fear anymore, only unshakable resolve. He held my hand tightly, as if telling me no matter what happens, he will never let go. The warmth of his palm was more than enough to give me the strength I still lacked.Right across us, on the other side of the courtroom, was Victor Harrington Sr. He was wearing a formal Barong Tagalog, but his wrists were cuffed and

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    KABANATA 22

    DAMIEN HARRINGTON POV3 Weeks After ICU • 8 Months Pregnant na si MeganHindi pa ganap na bumabalik ang aking lakas. Tatlong linggo pa lang ang nakalipas mula noong tinamaan ako ng bala at dinala sa kritikal na bahagi ng ospital. Ang bawat galaw ay may kasamang hapdi sa dibdib, at ang pagtayo pa lang ay nakakapagpahina ng aking mga tuhod. Ngunit pinilit kong ituwid ang aking katawan at humakbang paalis sa kama. Dahil sa oras na ito, hindi sapat ang pahinga. Kailangan kong kumilos.“Damien, umupo ka muna,” mariing sabi ni Megan habang dahan-dahang lumalapit sa akin. Walong buwan na ang kanyang tiyan—malaki, mabigat, at halos handa nang ilabas ang aming mga anak. Mabagal ang kanyang mga hakbang, ngunit sa kabila ng kanyang kalagayan, mas matatag pa rin ang kanyang tingin kumpara sa akin. “Sabi ng doktor, kailangan mong manatiling nakahiga ng anim na linggo para tuluyang gumaling ang iyong sugat.”Napangiti ako nang mapakla, kahit na mahina pa ang aking boses. “Manatili sa kama habang si

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    KABANATA 21

    MEGAN HARRINGTON POV 12:30 PM • ST. MARY’S ICU • DAY 1 Beep… beep… beep… Iyan lang ang tunog na naririnig ko sa loob ng dalawampu’t apat na oras. Ang tibok ng puso ni Damien. Ang mahinang tunog ng kanyang paghinga gamit ang makina. Duguan pa rin ang aking mga kamay. Ang damit ko na puti kanina ay ngayon kulay pula na — puno ng kanyang dugo. Hindi ko ito tinanggal. Ayoko. Parang kapag hinubad ko ito, parang mawawala rin siya sa akin. “Anak, kumain muna ikaw,” sabi ni Mama habang may dala siyang mainit na lugaw. “Dalawang araw na kayong hindi kumakain. Pitong buwan na ang tiyan mo — kailangan mo ito para sa sanggol.” “Kapag nagising na si Damien, saka lang ako kakain,” sagot ko nang hindi man lang lumilingon. Mahigpit kong hawak ang kanyang kamay. “Pangako mo sa akin, Damien, ha? Gumising ka. Para makakain na rin ako.” Dahan-dahan niyang idinilat ang kanyang mga mata. Mahina ang kanyang galaw. “Gising… na ako… mahal ko,” bulong niya. Magaspang at mahina ang kanyang boses. “Kumai

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    24 HOURS

    Hindi pa rin ako makatulog.Nasa loob lang ng drawer ko ang singsing. Ang lumang singsing ng panunumpa. Tatlong carat, hugis parihaba o emerald cut. Ibinigay niya ito sa akin limang taon na ang nakararaan, at kinuha rin niya ito nang siya ay umalis at iwan ako.Ngayon… nasa kamay ko na naman ito.“

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    KABANATA 20

    DAMIEN HARRINGTON POV Wala na ang kumpanya ko. Wala na rin ang titulo ko bilang CEO. Pero mayroon akong plano. Nasa harap namin ni Megan ang imbitasyon sa kasal. May gintong disenyo at maayos ang pagkakagawa. Nakasulat doon: “Damien Harrington & Megan Ratajkowski – 12:00 PM, St. Michael’s Cathed

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    PUBLIC ENEMY

    6:00 AM. Safehouse. Gising ako dahil sa init ng dibdib ni Damien. Yakap-yakap niya ako mula sa likuran, parang takot na takot siyang mawala ako kapag binitawan niya. “Good morning, Mrs. CEO,” bulong niya sa tenga ko. “Wala pa akong ‘Mrs.’,” sagot ko, pero nakangiti ako. “Wala pa,” sabi niya. Ta

  • FOREVER MINE, MRS. CEO    BOARDROOM

    Boardroom. 37th Floor. Ratajkowski Group Tower.8:03 AM.“Five minutes, Ms. Ratajkowski,” paalala ni Marcus, ang aking assistant.Tumango lang ako nang hindi man lang inaalis ang tingin sa aking laptop. Ramdam ko ang bigat ng araw na ito, pero hindi ito ang unang beses na haharap ako sa ganitong si

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status