Chapter 2: Condom (SPG)

Kora's POV

Buong gabi akong nilunod sa sarap ng lalaking nasa ibabaw ko. Sa loob ng limang taon na panonood sa kaniya mula sa malayo, madalas kong iniisip kung paano siya kung magmahal, pero walang-wala ang imahinasyon ko sa bagsik at pasyon na ipinapakita niya ngayon.

“This is better than my fantasies of you…” ungol ko habang idinidiin niya ang kaniyang mga labi sa aking balat. “Mr. Villarreal…”

He was relentless. Matapos akong baliwin gamit ang kaniyang mga haplos, hindi na siya nag-aksaya ng oras. Hinalikan niya ako nang mapusok, ninanakaw ang bawat hininga ko habang hinuhubad niya ang kaniyang natitirang saplot. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang nag-aalab na init ng kaniyang buong katawan na sumandal sa aking mga hita.

Sa unang pagkakataon, naramdaman ko ang tunay na bigat ng kaniyang pagkalalaki, at alam kong tuluyan nang magbabago ang buhay ko pagkatapos ng gabing ito.

Before I could even process everything… Walang pasabi, walang anomang harang, basta na lang niya ibinaon nang malalim ang kaniyang sarili sa loob ko sa isang mabilis at mapusok na tulak.

“Ahh…” hindi ko mapigilang mapasigaw sa sakit, parang naghalo ang matinding hapdi at kakaibang sarap sa buong katawan ko!

Diyos ko, parang hindi na yata ako makakalakad bukas!

Napahinto si Leon na tila natigalan. Napatingin siya sa paglalapat ng aming mga katawan, kaya napatingin din ako roon. Dumadaloy ang matinding init sa pagitan ng aming mga nag-aapoy na balat.

“You're… a virgin?!”

Nakita kong may bahagyang bahid ng dugo sa malambot na kumot, isang patunay na opisyal ko nang isinuko ang aking pinakaiingatang yaman sa aking boss. Opisyal na!

Nang magtangka siyang lumayo nang bahagya, agad kong hinuli ang kaniyang matipunong braso at ipinulupot ang aking mga paa sa kaniyang hita. I wanted him to stay. I wanted him to hold me more.

“No! Please… Continue…”

I saw how he gritted his teeth while looking straight into my eyes. Dumukwang siya palapit sa aking tenga, ang kaniyang mainit na hininga at dila ay nagpadala ng kakaibang kuryente sa leeg ko. It felt so raw, so intense, and I absolutely loved it. I liked him doing wild, uninhibited things to me.

“Brace yourself then, secretary.”

"Ahhh... Leon..." I cried out.

Ilang beses siyang gumalaw ngunit agad ding napahinto kaya medyo nagtaka akong dumilat, habang pilit kong kinakaya ang natitirang hiyang nararamdaman ko.

“Erik is my fucking name, secretary. Now, moan that or I'm gonna stop this!” he growled loudly. Mabilis naman akong tumango, natatakot na baka totohanin niya ang kaniyang banta at iwan akong bitin sa ere.

My boss’ real name is Leonel Enrique… Maybe, to be called by a different name while in bed is his ultimate kink! My, gosh! I love it… Erik… Ang sarap-sarap i-ungol ng pangalan na 'yan!

Hindi ko na alam kung ilang beses niya akong dinala sa langit sa lahat ng mapangahas na posisyon na ginawa namin.

Bawat galaw niya ay malalim, mabigat, at walang preno. Napakapit ako sa mga balikat niya habang ang bawat pagdampi ng aming mga katawan ay nagpapadala ng matinding init sa aming pagitan. Dinig na dinig ang mabilis at mabigat niyang paghinga sa aking leeg habang patuloy niya akong inaangkin nang walang kapaguran.

“Ahhh… Ang sarap… Ohhh…”

“Putangina…” he moaned while holding me tight against his body.

Pero sa gitna ng matinding ligaya at labis na init, may kakaibang pakiramdam na unti-unting gumagapang sa isip ko.

Napadilat ako, pilit na tinititigan ang mukha niya sa ilalim ng malamlam na liwanag ng kwarto. Mas lalo siyang naging agresibo, ang kaniyang mga labi ay nakabukas nang bahagya habang may nakakalokong ngisi at tila mapang-asar na tikhim na nakapinta sa kaniyang mukha habang pinapanood akong mawala sa sarili sa tindi ng sarap. He looked so amused, so wild, and completely untamed.

Mas lalo akong natangay ng pagnanasa. Leon's face in bed is definitely unforgettable!

Si Leon Villarreal na kilala ko sa opisina sa loob ng limang taon ay isang tuwid, seryoso, at pormal na tao. He almost never smiles. Ni hindi ko siya nakikitang magpakita ng ganitong klaseng emosyon—laging poker face, laging kontrolado ang bawat kilos, at halos walang bakas ng damdamin sa mukha kahit galit o stressed. Pero ang lalaking kasama ko ngayon? He smirked too much. Para siyang isang mananakop na nag-eenjoy sa bawat mahina kong pag-iyak at pagkapit sa kaniya.

"Focus on me, secretary," bulong niya, bago ako hinalikan nang mariin para putulin ang pag-iisip ko.

Muli akong natangay sa agos ng sarap, hinahayaan ang sarili kong mapuno ng kaniyang init hanggang sa tuluyan kaming dalawa na sabay na nakarating sa dulo ng aming pananabik nang gabing iyon.

Kinaumagahan, nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa dambuhalang glass wall ng penthouse.

Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Ramdam ko ang panginginig at pananakit ng buong katawan ko, lalo na sa pagitan ng aking mga hita. Patunay na hindi isang magandang panaginip lang ang lahat ng nangyari kagabi.

Agad kong nilingon ang tabi ko para pagmasdan ang natutulog na mukha ng aking boss, pero laking gulat ko nang makitang wala na roon si Leon. Kunot-noo akong naupo habang hawak ang kumot sa aking dibdib.

Inikot ko ang paningin sa buong marangyang kwarto, naghahanap ng kahit anong sulat o sticky note na iniwan niya para sa akin bago siya umalis. Pero kahit isa, wala. Walang-wala siyang iniwang kahit anong bakas maliban sa nagulong kama at sa amoy ng kaniyang pabango na humalo sa amoy ng pinagsaluhan namin kagabi.

Kahit na iniwan niya ako nang ganoon na lang nang walang pasabi, hindi ko mapigilang mapangiti. Isang malawak at masayang ngiti ang gumuhit sa mga labi ko habang dahan-dahan akong humihiga muli sa kama. Imbes na mainis, abot-abot ang pananabik at kilig na nararamdaman ko.

Sariwang-sariwa pa rin sa utak ko ang lahat. Pumikit ako at tila naririnig ko pa rin kung paano siya bumubulong sa tabi ng tenga ko kagabi, ang bawat haplos at halik niya sa aking katawan na nagpabaliw sa akin nang husto. Ramdam ko pa rin ang bigat ng katawan niya sa ibabaw ko.

“Moan my name, secretary…”

Kahit masakit ang buong katawan ko dahil sa tindi ng mga nangyari kagabi, ayos lang.

Ayos lang dahil si Leon Villarreal na ito! My crush and obsession for five years! Meron naman akong mga naka-fling noon pero Mr. Villarreal really hits different...

Habang nagmamadali akong bumangon para magsuot ng damit, doon pa lang nag-sink in sa utak ko ang isang napakahalagang detalye na tuluyang nagpasabog ng labis na kilig sa dibdib ko.

“Oh, no…”

Walang proteksyon! Walang-wala kaming ginamit na proteksyon mula sa unang round hanggang sa huli. At pakiramdam ko, iniwan niya ang kaniyang buong marka sa kaibuturan ko. Napahawak ako sa tiyan ko habang papalabas ng kwarto, mas lalong nakaramdam ng matinding pananabik at kuryente sa katawan.

Apat na anak… Sabi ko naman sa sarili ko noong bente-uno ako, siya ang magiging tatay ng apat kong anak. At kagabi, pwedeng-pwedeng nagsimula na ang panganay namin. Unti-unti nang natutupad ang pangarap ko!

I couldn't help but feel embarrassed with my own thoughts... It's just that I really like him! I like him so much na okay lang sa akin ang anomang magiging bunga nito.

Hindi ko mapigilang mapangiti habang sumasakay sa elevator pababa ng hotel, kahit medyo paika-ika ang aking paglakad.