Binurda Mong Sugat

“Mrs. Monreal, your husband is waiting.”Napangiti si Celine.“Again?”Napailing ang assistant niya bago ngumiti. “He said he won’t leave without you.”Napatingin si Celine sa malaking salamin sa harap niya.Maayos ang pagkakasuot ng cream-colored dress niya. Simple ngunit eleganteng couture piece mula sa sarili niyang koleksiyon. Ang dating fashion designer sa likod ng damit na iyon ay siya mismo.Matagal na siyang hindi gumagawa ng sariling koleksiyon.Matagal na rin niyang iniwan ang mundo ng fashion.At sa totoo lang, hindi niya pinagsisisihan iyon.Dahil kapalit ng career na iyon, nakuha niya si Drake.Ang lalaking minahal niya.Ang asawa niyang halos perpekto.Paglabas niya ng dressing room, agad niyang nakita si Drake na nakatayo sa lobby.Matangkad, gwapo, naka-black suit, at seryosong-seryoso ang mukha gaya ng dati.Ngunit nang makita siya nito, bahagyang lumambot ang mga mata nito.“Finally.”Napangiti si Celine.“Sorry. Natagalan ako.”Lumapit si Drake at inayos ang isang h

Hindi kinonfront ni Celine si Drake tungkol sa halik.Hindi dahil hindi niya nakita.Hindi dahil hindi siya nasaktan.Kundi dahil ayaw niyang maniwala sa nakita niya.Masakit oo pero tila nabubulagan siya ng pag ibig.Buong magdamag siyang gising matapos umuwi mula sa hotel. Ilang beses niyang binalikan sa isip ang eksenang iyon, ngunit sa bawat pagkakataon, may hinahanap siyang dahilan para hindi ito paniwalaan.Baka lasing si Drake.Baka si Elise ang lumapit.Baka may nangyari bago pa niya sila nakita.At higit sa lahat, baka may bagay siyang hindi alam.Dahil kung talagang may relasyon ang asawa niya kay Elise, bakit hindi nito sinabi sa kanya?Tatlong taon silang kasal.Hindi perpekto ang pagsasama nila, pero hindi naman niya naramdaman na hindi siya mahal ni Drake.Kaya nang umuwi ito kinabukasan, sinalubong pa rin niya ito na parang walang nangyari.“Gusto mo ng breakfast?”Tumingin si Drake sa kanya.“I’m not hungry.”“Coffee?”“No.”Tumango si Celine.“Okay.”Hindi na siya nag

“Manhid ka ba?”Napatingin si Celine kay Elise.Nakatayo silang dalawa sa private lounge ng Monreal residence, ilang minuto matapos umalis si Drake para sagutin ang isang tawag.Hindi na bago kay Celine ang presensya ni Elise.Pero ngayon, iba ang tingin nito.Wala nang pagtatago.Wala nang pagpapanggap na kaibigan.“Hindi ka mahal ni Drake.”Diretsong sinabi iyon ni Elise.Nanatiling kalmado si Celine.“Hindi ko kailangan marinig iyan mula sa’yo.”“Talaga?”Lumapit si Elise.“Then why are you still here?”Hindi sumagot si Celine.“Hindi mo ba nakikita kung paano ka niya tratuhin?” patuloy ni Elise. “Hindi ka na niya hinahanap. Hindi ka na niya hinihintay. At kung may pagkakataon siyang makasama ako, ginagawa niya.”Nanatiling tahimik si Celine.“Umalis ka na.”“Hindi ikaw ang magdedesisyon kung kailan ako aalis.”Napangiti si Elise.“Pero ako ang dahilan kung bakit hindi na ikaw ang gusto niya.”Bahagyang nanigas ang panga ni Celine.“Be careful.”“Bakit? Masakit?”Lumapit pa si Elis

Nang makauwi sila, naunang umakyat si Drake.Naiwan si Celine sa sala. Nakaupo siya habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang narinig niya.She won’t leave.Then make her leave.I’ll handle it.Hindi pala aksidente ang lahat.Hindi lang basta nagbago si Drake.Sinadya nitong itulak siya palayo.Napapikit si Celine.Sa kabila ng lahat, may bahagi pa rin sa kanya na umaasang may dahilan.Na baka galit lamang ito.Na baka may pinagdaraanan.Na baka kapag nag-usap sila nang maayos, maibabalik pa nila ang dating sila.Tatlong taon ng pagsasama ay hindi naman basta-basta nawawala.Hindi ganoon kadali.Kaya nang marinig niyang bumukas ang pinto ng study, agad siyang tumayo.Lumabas si Drake.May hawak itong isang folder.“Drake.”Huminto ito.“Can we talk?”Walang sagot.“Please.”Tiningnan siya nito nang ilang segundo bago bumaba ang tingin sa folder na hawak nito.“There’s nothing left to talk about.”Nanikip ang dibdib ni Celine.“What do you mean?”Lumapit si Drake sa mesa at ini