FAZER LOGINAriana Wayne POVMedyo makulimlim ang langit pero hindi naman mukhang uulan nang ilabas ni Lucas ang sasakyan mula sa garahe ng Forbes. Ito ang unang pagkakataon na lalabas kami ng Metro Manila simula nang lumipat kami. Ang destinasyon? Laguna. Gusto naming makita ang foundation na nabanggit sa digital vault ni Papa, at kasama namin si Mama na hindi mapakali sa backseat habang tinitingnan ang kanyang itsura sa compact mirror. "Ariana, sigurado ba kayong maayos ang kalsada papunta roon? Baka masyadong matagtag, hindi maganda sa baby," may pag-aalalang tanong ni Mama. "Ma, okay ang expressway. At saka, SUV naman ang dala natin, hindi natin mararamdaman ang lubak," sagot ko habang inaayos ang seatbelt ko. Lumingon ako kay Lucas na seryosong nakatingin sa Waze. "You okay? Tahimik mo yata." "I'm just thinking about the logistics. Jayson already sent a team ahead to coordinate with the local officials. Ayokong mabulaga sila na biglang darating ang Chairperson at CEO ng Wayne Group," sabi
Ariana Wayne POV Maingay ang kusina ng bahay sa Forbes, isang bagay na hindi ko inakalang mangyayari nang ganito kabilis. Amoy na amoy ang pinagsamang bango ng bawang, suka, at kung ano-anong pampalasa. Nakaupo lang ako sa island counter, pinapanood si Mama na seryosong naghihiwa ng manok habang si Lucas naman ay tila assistant na nag-aabot ng mga sangkap. "Lucas, hindi ganyan ang paghiwa ng patatas. Masyadong malalaki, hindi iyan lulubog sa sarsa," sita ni Mama habang hindi tinitingnan ang ginagawa ni Lucas. "Sorry, Mam Sylvia. I’m used to steak cuts. I’ll adjust," sagot ni Lucas nang may kasamang tipid na ngiti. Kinuha niya ang mas maliit na kutsilyo at sinunod ang gusto ni Mama. Napangiti ako habang humihigop ng gatas. Bihira kong makitang ganito si Lucas—ang CEO na kinatatakutan sa boardroom ay sunod-sunuran sa biyenan niya sa loob ng kusina. Biglang bumukas ang pinto sa likod at pumasok si Jayson, bitbit ang ilang shopping bags mula sa deli. "Sir, Ma’am, heto na po 'yun
Ariana Wayne POV Nagising ako na mas maliwanag na ang sikat ng araw kaysa kahapon. Pagtingin ko sa alarm clock sa nightstand, mag-aalas-otso na pala. Himala na hindi ako ginising ng alarm o ng tawag mula sa office. Napansin ko ang isang note sa tabi ng baso ng tubig ko. 'Morning, wifey. Downstairs with Jayson. Don't rush.' Dahan-dahan akong bumangon at nag-inat. Kahit mabigat na ang pakiramdam ko, masarap ang gising ko dahil sa katahimikan ng Forbes. Pagbaba ko, naabutan ko sina Lucas at Jayson sa may dining area. Hindi sila nakasuot ng suit; si Lucas ay naka-polo shirt lang at shorts, habang si Jayson naman ay naka-plain black t-shirt. May mga blueprint na nakalatag sa lamesa, pero hindi ito mukhang plano para sa isang bagong building. "Good morning," bati ko habang papalapit sa kanila. Agad na tumayo si Lucas at inalalayan akong maupo. "Good morning. How’s the little boss doing?" tanong ni Lucas sabay haplos sa tyan ko. "Active na naman siya. Parang may marathon sa loob," tawa k
Ariana Wayne POV Mabigat ang amoy ng bawang na piniprito ni Lucas sa kusina. Nakaupo ako sa high chair sa kitchen island, pinapanood ang bawat galaw niya. Suot pa rin niya ang apron na may nakasulat na ‘World’s Best Dad’—isang regalong biro ni Sarah bago kami lumipat dito sa Forbes. Hindi ko akalain na ang lalaking kayang magpa-collapse ng stock market sa isang maling statement ay magiging ganito kaseryoso sa paggawa ng lugaw. "Lucas, dahan-dahan sa luya. Baka maging tea na 'yan sa dami," puna ko habang nakamasid sa kanya. "Sabi sa recipe, the more ginger, the better for the digestion. At saka, gusto mo 'to, 'di ba?" sagot niya nang hindi tumitingin sa akin. Mabusisi niyang hinahalo ang malapot na kanin sa kaldero. "Rule One Hundred and Twenty-One: Kapag nag-crave ang Chairperson, the CEO must deliver. No excuses." "You're taking these rules too seriously," tawa ko. "Pero sige, hindi ako magrereklamo. Gutom na talaga kami." Inabutan ko siya ng baso ng tubig. Napansin ko ang bahag
Celeste Reyes POV Alas-sais pa lang ng umaga ay nagising na ako dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa manipis na kurtina ng bago naming kwarto. Mas malaki ito kumpara sa penthouse, at ang amoy ng bagong pintura at mamahaling kahoy ay humahalo sa sariwang hangin mula sa garden sa labas. Paglingon ko sa tabi ko, wala na si Lucas. Pero ramdam ko pa ang init sa bahagi ng kama kung saan siya natulog. Bumangon ako nang dahan-dahan, tinitimbang ang bigat ng tyan ko na tila lumalaki na bawat araw. Nagsuot ako ng isang maluwag na cardigan bago lumabas ng kwarto. Pagbaba ko sa enggrandeng hagdan, narinig ko ang mahinang kalampag ng mga kubyertos mula sa kusina. Nadatnan ko si Lucas na nakatalikod, suot ang kanyang grey na jogging pants at isang puting t-shirt. Seryoso siyang nakaharap sa stove, may hawak na spatula, habang nakapatong ang kanyang phone sa counter—malamang ay nanonood ng tutorial o nagbabasa ng recipe. "Good morning, Chef," bati ko habang humahawak sa sandalan ng silya. Lum
Ariana Wayne POV Maaga pa lang ay gising na ang buong penthouse. Hindi gaya ng mga nakaraang linggo na ang ingay ay nanggagaling sa mga tawag tungkol sa stocks o sa mga abogado, ang maririnig ngayon ay ang tunog ng packaging tape at ang mabibigat na yabag ng mga movers. Nakaupo ako sa tapat ng breakfast nook, hawak ang isang baso ng gatas, habang pinapanood si Lucas na parang conductor ng isang orchestra. "Ingat sa box na 'yan, 'yan 'yung mga delicate na glass decor ni Ariana," utos ni Lucas sa isang lalaking may dalang karton. Lumingon siya sa akin at agad na lumambot ang mukha. "You’re up. Did the noise wake you up?" "Hindi naman. I think it’s the baby. Ang aga niyang mag-stretch ngayon," sabi ko habang hinahaplos ang tyan ko. "Lucas, kailangan ba talagang dalhin pati 'yung mga paintings? Akala ko ba minimalist ang gusto natin sa Forbes?" "I changed my mind. Some of these represent our time here. It feels right to bring them," sagot niya habang lumalapit sa akin. Kinuha niya ang
Ariana Wayne POVMabilis kaming nag-ayos ni Lucas para sa biglaang meeting sa mga Astor. Kahit pagod mula sa mahabang flight, kailangang magmukhang fresh at ready. Isang itim na silk dress na hapit sa katawan ang isinuot ko, habang si Lucas naman ay nagpalit ng isang kulay asul na suit n
Ariana Wayne POVMabilis na pinaharurot ni Jayson ang sasakyan habang si Lucas ay panay ang tawag sa kanyang security team sa labas ng bansa at sa mga contacts niya sa pulisya. Ang balitang nakatakas si Marcus ay parang isang malamig na tubig na ibinuhos sa amin matapos ang tagumpay laban kay Celes
Ariana Wayne POV Maaga kaming nagising ni Lucas kinabukasan pagkatapos ng aming victory dinner. Kahit medyo puyat dahil sa sayaw at usapan sa rooftop, masarap ang gising ko. Paglabas ko ng kwarto, hindi kape ang sumalubong sa akin kundi si Lucas na abala sa pag-aayos ng ilang malalaking paper bags
Ariana Wayne POV Paglapag ng aming private plane, agad kaming sinalubong ng pamilyar na init ng Manila. Pero hindi na katulad ng dati ang pakiramdam ko; wala na ang kaba na baon ko noong umalis kami. Sa halip, panatag na ako at handa nang tapusin ang lahat ng nasimulan ko. "You okay?" tanong







