KABANATA 1

Ariana Wayne POV

  Malamig ang hangin sa rooftop ng engrandeng hotel na ito, pero mas matindi ang ginaw na nararamdaman ko sa loob ng dibdib ko. Ngayong gabi ang selebrasyon ng ikatlong anibersaryo ng kompanya ni Marcus. Tatlong taon ko rin siyang sinuportahan nang tahimik. Tatlong taon akong nagpanggap na isang simpleng babae na walang ibang hangad kundi ang mahalin siya, kahit na sa katunayan ay kaya kong bilhin ang buong building na kinatatayuan namin ngayon gamit lang ang allowance ko sa isang buwan.

  Inayos ko ang suot kong simpleng dress. Ito ang gusto ni Marcus—simple, hindi agaw-atensyon, at madaling diktahan.

  "Ariana, nandito ka lang pala," bungad ni Marcus nang makita ako sa gilid ng bar. Gwapo siya sa kanyang tuxedo, pero may kung anong lamig sa kanyang mga mata na hindi ko napansin noon.

  "Happy anniversary, Marcus," nakangiting bati ko habang iniabot ang isang maliit na box na naglalaman ng relo na nagkakahalaga ng milyun-milyon—na akala niya ay pinag-ipunan ko lang mula sa pagtatrabaho bilang encoder.

  Hindi niya kinuha ang regalo. Sa halip, humakbang siya palapit at may kasama siyang isang babaeng nakasuot ng kumikinang na red gown. Si Tiffany, ang babaeng palaging bukambibig niya noong nagsisimula pa lang kami—ang kanyang "first love."

  "Ariana, let’s end this," diretsahang sabi ni Marcus. Walang emosyon, at walang halong pag-aalinlangan. 

  Para akong sinampal ng katotohanan. "What do you mean, Marcus? Anong biro 'to?"

  "Hindi ito biro, Ariana. Tiffany is back, siya ang kailangan ko, Ariana. She has the connections, the class, and the status na hindi mo kailanman maibibigay sa akin," pagpapatuloy niya. Lumingon siya kay Tiffany at hinawakan ito sa baywang nang buong pag-aari. "I need a woman who can stand beside me in the corporate world, not a simple girl who’s content with a mediocre life."

  Natawa ako nang mahina, isang tawang puno ng pait. "Mediocre? Marcus, minahal kita nang higit pa sa sarili ko. I stayed with you nung wala ka pa, nung nagsisimula ka pa lang sa basement ng apartment mo."

  "And I'm grateful for that. Kaya naman, heto," kinuha niya ang isang checkbook mula sa bulsa niya at mabilis na nagsulat. Pinunit niya ang papel at inabot sa akin. "Five million pesos. Take it. Consider it as payment for the last three years. Huwag mo na akong guguluhin muli."

  Tiningnan ko ang tseke. Five million? Ang barya na ibinibigay ko lang sa mga charity foundations ko linggo-linggo? Ito pala ang halaga ng tatlong taon ko para sa kanya.

  "Marcus, seryoso ka ba talaga rito?" tanong ko, habang nararamdaman ko ang pag-akyat ng galit sa buong katawan ko. Tapos na ang pagpapanggap. Tapos na ang Ariana na mahinhin at sunud-sunuran.

  "Take the money and leave, Ariana. Hindi tayo magkalevel," dagdag pa ni Tiffany na may mapang-aping ngiti. "Some people are just born to be at the bottom."

  Huminga ako nang malalim. Kinuha ko ang baso ng mamahaling red wine sa tray ng dumaang waiter. Sa isang iglap, ibinuhos ko ang buong laman nito sa mukha ni Marcus.

  "Fuck! Ariana, what the hell?!" sigaw niya habang tumutulo ang pulang likido sa kanyang puting polo at tuxedo. Nagulat ang lahat ng tao sa party. Ang ingay ng paligid ay napalitan ng nakabibinging katahimikan.

  Pinunit ko ang tsekeng ibinigay niya sa harap mismo ng kanyang mukha at isinaboy ang mga piraso nito sa kanya gaya ng confetti.

  "Keep your money, Marcus. Barya lang 'yan para sa akin," sabi ko sa boses na malamig pa sa yelo. Humakbang ako palapit sa kanya, sapat na para marinig niya ang bulong ko. "At huwag kang mag-alala, hindi na kita guguluhin. After all, you weren't even that good in bed. Masyadong mabilis, masyadong boring. Just like your vision for this company."

  Nanlaki ang mga mata ni Marcus sa gulat at hiya. Namula ang kanyang mukha sa galit habang naririnig ang bulungan ng mga business partners niya sa paligid.

  "You—!" Susugurin niya sana ako pero tiningnan ko siya nang buong talim.

  "Don't touch me with those filthy hands," pagputol ko sa kanya. "You wanted a woman with status? Well, be careful what you wish for, Marcus. Dahil bukas paggising mo, sisiguraduhin kong malalaman mo kung sino talaga ang kinalaban mo."

  Tinalikuran ko sila nang may taas-noo. Bawat hakbang ko palayo sa party na iyon ay parang pagtanggal ng isang mabigat na kadena sa aking leeg. Kinuha ko ang aking phone at may dinial na numero.

  "Hello? Jayson?" tawag ko sa aking personal assistant na tatlong taon kong pinagbakasyon.

  "Young Mistress? Is that you? Is it finally time?" bakas ang pananabik sa boses nito.

  "Yes. Prepare the private jet. I'm going back to Manila tonight," utos ko habang sumasakay sa naghihintay na elevator. "And Jayson... tell my father I'm ready to take over Wayne Group. It's time to show them how a real queen rules."

  Pagbaba ko sa lobby, sinalubong ako ng malamig na simoy ng gabi. Ang Ariana na nagmahal nang tapat ay naiwan na sa rooftop na iyon. Ang Ariana na kaharap ng mundo ngayon ay ang tanging tagapagmana ng isa sa pinakamalaking conglomerate sa Asya.

  Marcus thought I was a pebble he could just throw away. He didn't realize I was the mountain he was trying to climb.