KABANATA 2

Ariana Wayne POV

  Ang Manila skyline sa gabi ay parang isang dagat ng mga bituin na nakalubog sa dilim. Habang dahan-dahang lumalapag ang aking private jet sa isang eksklusibong hangar, tiningnan ko ang sarili ko sa salamin ng vanity. Wala na ang mumurahing cotton dress na binili ko sa sale para lang magmukhang "simple" sa paningin ni Marcus. Ngayon, suot ko na ang isang pasadyang silk suit mula sa isang sikat na designer sa Paris. Itim ito, kasing-itim ng galit na unti-unting nanunuot sa sistema ko.

  "Welcome back, Young Mistress Ariana," bungad ni Jayson pagkababa ko ng hagdan ng eroplano. Nakayuko siya nang bahagya, isang tanda ng respeto na matagal ko ring hindi naramdaman. Sa likod niya ay anim na naglalakihang bodyguards na pawang naka-tuxedo rin.

  "The cars are ready. Deretso na po ba tayo sa mansion?" tanong ni Jayson habang kinukuha ang maliit kong hand-carried bag.

  "No," tipid kong sagot habang isinusuot ang aking oversized sunglasses kahit gabi na. "Gusto kong uminom. Saan ba ang pinaka-eksklusibong bar sa Makati ngayon?"

  "Sa The Void, Young Mistress. It’s owned by the Reyes Group. Doon nagtitipon ang mga elite ng bansa," sagot ni Jayson.

  Napangisi ako. Reyes Group. Ang tanging pamilyang kayang makipagsabayan sa yaman ng mga Wayne. "Perfect. Doon tayo pupunta."

  Pagpasok pa lang namin sa The Void, agad na naramdaman ang bigat ng awtoridad na dala ko. Hindi dahil sa ganda ko—na alam kong taglay ko naman—kundi dahil sa paraan ng paglakad ko. Isang lakad na nagsasabing hindi ako nandito para makipaglaro.

  "I want a private booth. High-end bourbon, neat," utos ko sa manager na agad namang napa-bow nang makita ang VIP card na inabot ni Jayson.

  Habang hinihintay ko ang aking inumin, nilibot ko ang paningin sa paligid. Ang usok ng sigarilyo, ang amoy ng mamahaling pabango, at ang tunog ng mahinang jazz music ay tila musika sa aking pandinig. Tatlong taon akong nagtiis sa mga mumurahing karinderya at sinehan kasama si Marcus dahil akala ko iyon ang tunay na kaligayahan.

  How pathetic was I?

  Isang baso, dalawa, tatlo. Ramdam ko na ang init na gumagapang sa aking lalamunan hanggang sa aking dibdib. Pero hindi sapat ang alak para lunurin ang imahe ni Marcus na nagyayabang sa harap ko kasama ang babaeng iyon.

  "Mistress, may table sa dulo na kanina pa nakatingin sa inyo," bulong ni Jayson sa tabi ko.

  Tumingin ako sa direksyong tinuro niya. Sa pinakamadilim at pinaka-pribadong sulok ng bar, may isang lalaking mag-isang nakaupo. Hindi ko maaninag ang buong mukha niya dahil sa anino, pero ang presensya niya ay parang isang magnet na humihila sa buong silid. Hawak niya ang isang baso ng whiskey, at ang kanyang mga mata—malamig, matalim, at tila nakatitig direkta sa aking kaluluwa.

  "Sino siya?" tanong ko.

  "That is Lucas Reyes, Young Mistress. Ang tagapagmana ng Reyes Empire. Sinasabing siya ang pinakamalupit at pinaka-supladong bilyonaryo sa bansa. No woman has ever lasted a night with him without getting rejected," paliwanag ni Jayson.

  Lucas Reyes. Ang pangalang kinatatakutan sa boardroom.

  Tumayo ako. Medyo gumewang ako dahil sa tama ng alak, pero agad din akong nakabawi. "Stay here, Jayson. I need a little distraction."

  "But Mistress—"

  Hindi ko na siya pinatapos, at naglakad ako palapit sa table ni Lucas. Bawat hakbang ko ay ramdam ko ang titig ng mga tao. Sino ba ang babaeng ito na may lakas ng loob na lapitan ang 'Ice King' ng Manila?

  Nang makarating ako sa harap niya, hindi man lang siya kumurap. Tiningnan niya lang ako mula ulo hanggang paa, na parang sinusuri kung karapat-dapat ba akong tumayo sa harap niya.

  "You're blocking my view," malamig na sabi niya. Ang boses niya ay malalim, baritono, at may awtoridad na nakakapanghina ng tuhod.

  Natawa ako at kinuha ang baso ng whiskey niya mula sa mesa. Bago pa siya makapagsalita, ininom ko ang natitirang laman nito. "Masarap pala ang taste mo sa alak, Mr. Reyes."

  Bahagyang kumunot ang kanyang noo. Sa unang pagkakataon, nakita ko ang interes sa kanyang mga mata. "Do I know you?"

  "Hindi pa. Pero baka gusto mong makilala ako," hamon ko. Humilig ako sa kanyang mesa, sapat na para maamoy niya ang bango ng aking pabango na humahalo sa amoy ng bourbon. "I heard you’re looking for a business partner. O baka naman... kailangan mo lang ng makakasama ngayong gabi?"

  Tumayo si Lucas. Mas matangkad siya sa inaasahan ko. Kailangan kong tumingala para makita ang kanyang mukha. Gwapo siya—yung tipong gwapo na nakakasira ng buhay. Matangos ang ilong, manipis ang labi, at ang mga panga niya ay may hugis na Kapansin-pansin. 

  "You're drunk, Miss..." bitin niyang sabi.

  "Ariana," pagpapatuloy ko. "And I'm not just drunk. I'm bored. At pag bored ang isang gaya ko, gumagawa ako ng mga bagay na pagsisihan ko man bukas, ay siguradong mae-enjoy ko naman ngayong gabi."

  Hinawakan ni Lucas ang braso ko. Hindi mahigpit, pero sapat para maramdaman ko ang init ng kanyang palad. "You have no idea who you're talking to, Ariana. Hindi ako laro na basta-basta mo lang lalapitan."

  "Oh, I know exactly who you are, Lucas," sabi ko habang ang aking daliri ay dumaan sa kwelyo ng kanyang suit. "You're the man who has everything, but looks like he has nothing to lose. Pareho lang tayo."

  Nagkatitigan kami ng matagal. Ang tensyon sa pagitan namin ay tila kuryenteng lumiliyab. Sa likod ng aking isipan, naaalala ko ang pangmamaliit ni Marcus. Hindi tayo magkalevel, sabi niya.

  Pwes, Marcus, panoorin mo kung paano ko aabutin ang langit na hindi mo man lang masilip.

  "Gusto mo bang umalis dito?" tanong ni Lucas, ang boses niya ay mas naging paos at malambing. 

  "I thought you'd never ask," sagot ko na may mapang-akit na ngiti.

  Lumingon ako kay Jayson at binigyan siya ng senyas na huwag sumunod. Hinayaan kong akayin ako ni Lucas palabas ng bar habang ang lahat ng tao ay nakanganga. Sa loob ng sasakyan niya—isang itim na Rolls Royce—nanatili ang katahimikan hanggang sa makarating kami sa kanyang penthouse.

  Pagpasok pa lang sa loob ng kanyang silid, hindi ko na hinayaang magsalita pa siya. Hinalikan ko siya nang may halong galit, pagnanasa, at pangungulila sa atensyong ipinagkait sa akin ni Marcus. Nagulat siya sa bilis ng kilos ko, pero agad din siyang tumugon. Ang kanyang mga halik ay mapang-angkin, puno ng diin na tila ba ayaw na akong pakawalan. 

  Sa gitna ng aming paglalapit, isang plano ang nabuo sa utak ko. Isang plano na hindi lang magpapabagsak kay Marcus, kundi maglalagay sa akin sa tuktok ng mundo.

  You want a woman with status, Marcus? Just wait until you see who my new husband is.