LOGINLila POVPagmulat ko ng mata ngayong umaga, ramdam ko agad ang kirot at pagod sa katawan ko. Ang buong katawan ko ay sore, lalo na sa mga lugar kung saan huling gabi pa lang ay ginamit ni Adrian para markahan ako—para ipaalala kung sino ang may control. Ang lamig ng hangin sa apartment ko ay walang epekto, kasi init ng katawan ko, init ng alaala ng gabi, hindi basta nawawala.Naka-curled up pa ako sa kama, kumot hanggang baba, pero kahit nakatago ako sa ilalim nito, ramdam ko pa rin ang traces ng kamay niya, ang halik niya sa leeg, sa dibdib, sa lahat ng bahagi ng katawan ko na ngayon ay parang sa kanya na. Ang init, ang pressure, ang kanyang dominance… parang addicting na rin sa akin. Hindi ko alam kung normal ba ito, pero hindi ko rin maiwasang balik-balikan ang bawat galaw niya sa isip ko.Hindi ko na pinilit bumangon. Ang trabaho ko sa office ay hindi ko inisip. Hindi ko inisip kung may meetings ako o emails na dapat sagutin. Ang buong focus ko lang ay magpahinga, i-process ang na
Lila POVHindi ko alam kung bakit parang tumibok ng mas mabilis ang puso ko ngayong araw sa office. Siguro dahil sa tension na dulot ng contract namin ni Adrian. Pero hindi lang yun. May kakaibang excitement rin sa bawat galaw niya, sa bawat tingin niya sa akin… at ngayon, ang lahat ng iyon ay may kasamang… fear.Nasa pantry ako, nagpi-pick up ng kape, habang abala sa mga documents ko sa phone. Biglang may humawak sa aking waist—isang co-worker namin, si Marco. Akala ko hindi ko na maaayos ang balance ko dahil nadulas ako sa sahig. “Ahh!” naisip ko lang, pero ramdam ko ang init sa pagitan namin nang halos mahulog ako sa kanya.“Okay ka lang ba, Lila?” he asked, steadying me, hands still on my waist.“Yes… yes… salamat,” I said, heart pounding. Pero hindi ko sinasadya—ang lapit niya sa akin, yung almost kiss niya habang inaayos ako, parang nag-flash sa akin ng kakaibang kilig. Hindi ko alam na baka nakakaalam si Adrian.At iyon nga, habang ako’y bumalik sa desk ko, biglang lumabas si A
Lila POVPumasok ako sa office nang maaga, pilit hinahanap ang professionalism ko kahit ramdam kong paiba-iba pa rin ang tibok ng puso ko. Ang utak ko puno ng images ng first night namin ni Adrian. Hindi ko maialis sa isip ko ang paraan ng mga kamay niya sa katawan ko, ang soft whispers niya na parehong nag-excite at nagpanakot sa akin.Pero ngayon, office mode. Kailangan kong maging maayos, calm, at efficient. Ang problem? Adrian.He was at his desk, reviewing documents. Pero iba siya ngayon. May lamig sa kanyang mata na hindi ko pa nakita—cold, calculating, parang nagtatago siya sa likod ng charm niya. And yet, may aura pa rin ng power at desire na parang lumilipad sa room na iyon.“Lila,” he said without looking up. “Bring me the report from last night. I want it on my desk in five minutes.”“Yes, Sir,” sagot ko, pilit na kalmado. Pero ramdam ko yung tension. Hindi niya ako tiningnan, pero alam kong naramdaman niya ang effect niya sa akin—yung kilig, yung excitement, yung fear.Nag
LILA POV Kumakabog ang dibdib ko habang papalapit ako sa entrance ng penthouse ni Adrian. Ang lamig ng elevator ay parang nagpaalala sa akin na hindi ito ordinaryong gabi. Hindi ito work meeting o casual hangout. Tonight, everything felt heavy. Exciting. Terrifying. Pagbukas ko ng pinto, ang view ng penthouse niya ay sobrang luxurious—marble floors, high-end furniture, city lights na kumikislap sa labas ng malaking windows. Pero hindi iyon ang bumighani sa akin sa unang tingin. Si Adrian ang nakatayo sa harap, naka-dark suit, tie na bahagyang loosened, and eyes burning straight into me. Parang kinikilala niya ang lahat ng takot at excitement ko sa isang tingin lang. “Lila,” he said, voice low, smooth, dangerous. “You made it.” “Y-yes, Sir,” nakaramdam ako ng kakaibang kilig, pero ramdam ko rin yung kaba. My body was tense, pero hindi ko maiwasang huminga nang mas mabilis. He stepped closer. Napansin ko ang subtle dominance niya sa bawat galaw—parang bawat action niya may power pl
THIRD PERSON POVLila Moreno wiped the sweat off her forehead, pinching the bridge of her nose as she let out a heavy sigh. Grabe, ang haba ng araw na ‘to. Wala pa rin matapos ang mga reports na pinapasa sa kanya, habang si Mr. Vilar, her billionaire boss, parang wala sa mood na makausap. Tapos bigla siyang tinawag sa office niya hindi sa usual na time. Lila froze, alam niyang kapag tinawag si Adrian Vilar sa ganitong oras, hindi lang basta meeting ang mangyayari.Pumasok siya sa office. Madilim. Lamig ng aircon na sumasalubong sa kanya, halong amoy ng expensive cologne at leather chairs. Ang mga ilaw ng city sa labas ng floor-to-ceiling windows ay parang naglalaro sa mga reflective surfaces ng office, pero si Adrian lang ang nakatuon sa kanya. Nakaupo siya sa kanyang leather chair, naka-suit, perfect in every way, pero may something sa tingin niya ngayon—parang may tinatago, may panganib na kaakit-akit.“Ah, Lila,” sabi niya, at ngumingiti siya, pero hindi yung normal na smile. Ibang







