LOGINLila POV
Hindi ko alam kung bakit parang tumibok ng mas mabilis ang puso ko ngayong araw sa office. Siguro dahil sa tension na dulot ng contract namin ni Adrian. Pero hindi lang yun. May kakaibang excitement rin sa bawat galaw niya, sa bawat tingin niya sa akin… at ngayon, ang lahat ng iyon ay may kasamang… fear. Nasa pantry ako, nagpi-pick up ng kape, habang abala sa mga documents ko sa phone. Biglang may humawak sa aking waist—isang co-worker namin, si Marco. Akala ko hindi ko na maaayos ang balance ko dahil nadulas ako sa sahig. “Ahh!” naisip ko lang, pero ramdam ko ang init sa pagitan namin nang halos mahulog ako sa kanya. “Okay ka lang ba, Lila?” he asked, steadying me, hands still on my waist. “Yes… yes… salamat,” I said, heart pounding. Pero hindi ko sinasadya—ang lapit niya sa akin, yung almost kiss niya habang inaayos ako, parang nag-flash sa akin ng kakaibang kilig. Hindi ko alam na baka nakakaalam si Adrian. At iyon nga, habang ako’y bumalik sa desk ko, biglang lumabas si Adrian. Nakatingin siya sa akin, mata niya parang nagliliyab. Ang puso ko, parang tumigil sa tibok. “Lila,” he said, voice low, commanding. “Sa office. My office. Ngayon din.” “Y-yes, Sir,” trembling ang boses ko. Ramdam ko na alam niya na may nangyari, at kahit hindi ko sinasadya, alam kong may punishment na naghihintay. Pagpasok ko sa office niya, nakasandal siya sa desk niya, arms crossed, smirk sa lips. “Tell me what happened, Lila. Why was Marco touching you?” “N-no po, Sir! Nadulas lang po ako…” I tried to explain, pero alam kong hindi siya naniwala. Parang napansin niya ang bawat reaction ko—ang heart rate ko, ang pagkakabilis ng hininga ko. He moved closer, ang aura niya parang predator. “Hmm… nadulas lang, ha? And you… didn’t push him away fast enough.” His hand brushed lightly along my arm, sending shivers down my spine. “Interesting.” Pilit kong napailing. “S-sir… hindi po ako… intentional…” Ngunit hindi niya ako pinayagan magpaliwanag nang masyado. He grabbed my hand and pulled me closer, pressing me against his desk. Ang init, ang lakas ng presence niya—hindi ko makagalaw. “You think I won’t notice, Lila?” His voice was low, rough, possessive. “You almost let him kiss you… and you didn’t stop it fast enough. Do you know what that does to me?” I gasped, moaning softly despite myself. “Ah… Sir… I didn’t mean…” He silenced me with a finger on my lips, eyes dark, dangerous. “You think this is a game?” he whispered. “No. This… this is punishment. For testing me. For tempting me.” Ako? Trembling. Excited. Scared. My body responded kahit against sa will ko. He wanted to punish me, and kahit alam ko na dapat ako’y natatakot, nararamdaman ko rin ang init ng katawan ko. Without warning, he grabbed me and moved us to the office CR. Ang dibdib ko ay parang tumalon sa dibdib ko habang nakatingin sa paligid—walang ibang tao. Lamang lang kami sa small, dimly lit space, and suddenly… adrenaline mixed with fear and excitement. He pressed me against the wall, hands roaming over my body, making me whimper. “Ah… Sir…” I moaned softly, trying to protest, but hindi ko maalis ang excitement. “You need to understand, Lila,” he murmured, brushing his lips along my neck. “Actions have consequences. And you… you will learn.” Ang kamay niya, ang lips niya, bawat touch—parang nagsusugod sa akin. I gasped, moaning louder, “Ah… Sir… please…” “Good girl,” he whispered, grinding against me, making me tremble. “So responsive… so eager… But remember, this is punishment. Hardcore. Intense. You’re mine, and I decide how far this goes.” I gasped again, hips pressing instinctively. He grabbed me, lifted me onto the sink counter, ang init ng intensity, bawat movement niya commanding, yet… strangely erotic. “Ahh… Sir…” I moaned loudly, unable to control my reaction. He smirked, lips brushing against mine in a rough, hungry kiss. “You like this, don’t you? Being dominated… tested… punished?” “Yes… Sir… ahh…” My voice shook, body trembling, moans escaping freely. Ang power niya, ang control niya—hindi ko maalis sa utak ko, kahit alam kong ito ay punishment. His hands roamed freely, teasing, exploring, marking. “Do you feel it, Lila? How much I can make you beg… make you submit… make you mine?” “Yes… Sir… I’m yours…” I whispered, voice breaking, moaning as hips moved against him involuntarily. Ang init, ang pleasure, ang fear—lahat ng emotions ko naghalo. He pulled back slightly, watching me with a smirk, lips brushing my ear. “Ah… that sound… it belongs to me now. Every moan, every breath… mine.” My chest heaved, my body shaking. I felt degraded, yet exhilarated. Every movement, every touch, every whisper… he owned it all. I surrendered completely, my moans growing louder. “Ahh… Sir… please… ahhh…” “Good girl,” he murmured, grinding harder, forcing me to arch my back against him. “You test me… you tempt me… and now… you pay the price.” Soft whimpers, loud moans, and harsh whispers filled the small CR. Ang init ng punishment, ang control niya, parang naghalo sa katawan ko—thrilling, erotic, overwhelming. “Do you understand, Lila?” His hands pressed my hips firmly, lips nipping at sensitive spots. “You belong to this… to me… and you will learn. Hardcore. Intense. No mercy. Do you understand?” “Yes… Sir… I understand…” I moaned, hips pressing, body trembling. Ang excitement, ang fear, ang submission—lahat naghalo. I surrendered completely to him, knowing every moan, every gasp, every tremble… belonged to Adrian Vilar. And in that moment, kahit alam kong ito ay punishment, kahit alam kong ginawa niya ito dahil sa jealousy, may bahagi sa akin na craving more. I wanted it. I wanted him. Even when scared. Even when ashamed. I was his—completely, fully, undeniably.Lila POVPagmulat ko ng mata ngayong umaga, ramdam ko agad ang kirot at pagod sa katawan ko. Ang buong katawan ko ay sore, lalo na sa mga lugar kung saan huling gabi pa lang ay ginamit ni Adrian para markahan ako—para ipaalala kung sino ang may control. Ang lamig ng hangin sa apartment ko ay walang epekto, kasi init ng katawan ko, init ng alaala ng gabi, hindi basta nawawala.Naka-curled up pa ako sa kama, kumot hanggang baba, pero kahit nakatago ako sa ilalim nito, ramdam ko pa rin ang traces ng kamay niya, ang halik niya sa leeg, sa dibdib, sa lahat ng bahagi ng katawan ko na ngayon ay parang sa kanya na. Ang init, ang pressure, ang kanyang dominance… parang addicting na rin sa akin. Hindi ko alam kung normal ba ito, pero hindi ko rin maiwasang balik-balikan ang bawat galaw niya sa isip ko.Hindi ko na pinilit bumangon. Ang trabaho ko sa office ay hindi ko inisip. Hindi ko inisip kung may meetings ako o emails na dapat sagutin. Ang buong focus ko lang ay magpahinga, i-process ang na
Lila POVHindi ko alam kung bakit parang tumibok ng mas mabilis ang puso ko ngayong araw sa office. Siguro dahil sa tension na dulot ng contract namin ni Adrian. Pero hindi lang yun. May kakaibang excitement rin sa bawat galaw niya, sa bawat tingin niya sa akin… at ngayon, ang lahat ng iyon ay may kasamang… fear.Nasa pantry ako, nagpi-pick up ng kape, habang abala sa mga documents ko sa phone. Biglang may humawak sa aking waist—isang co-worker namin, si Marco. Akala ko hindi ko na maaayos ang balance ko dahil nadulas ako sa sahig. “Ahh!” naisip ko lang, pero ramdam ko ang init sa pagitan namin nang halos mahulog ako sa kanya.“Okay ka lang ba, Lila?” he asked, steadying me, hands still on my waist.“Yes… yes… salamat,” I said, heart pounding. Pero hindi ko sinasadya—ang lapit niya sa akin, yung almost kiss niya habang inaayos ako, parang nag-flash sa akin ng kakaibang kilig. Hindi ko alam na baka nakakaalam si Adrian.At iyon nga, habang ako’y bumalik sa desk ko, biglang lumabas si A
Lila POVPumasok ako sa office nang maaga, pilit hinahanap ang professionalism ko kahit ramdam kong paiba-iba pa rin ang tibok ng puso ko. Ang utak ko puno ng images ng first night namin ni Adrian. Hindi ko maialis sa isip ko ang paraan ng mga kamay niya sa katawan ko, ang soft whispers niya na parehong nag-excite at nagpanakot sa akin.Pero ngayon, office mode. Kailangan kong maging maayos, calm, at efficient. Ang problem? Adrian.He was at his desk, reviewing documents. Pero iba siya ngayon. May lamig sa kanyang mata na hindi ko pa nakita—cold, calculating, parang nagtatago siya sa likod ng charm niya. And yet, may aura pa rin ng power at desire na parang lumilipad sa room na iyon.“Lila,” he said without looking up. “Bring me the report from last night. I want it on my desk in five minutes.”“Yes, Sir,” sagot ko, pilit na kalmado. Pero ramdam ko yung tension. Hindi niya ako tiningnan, pero alam kong naramdaman niya ang effect niya sa akin—yung kilig, yung excitement, yung fear.Nag
LILA POV Kumakabog ang dibdib ko habang papalapit ako sa entrance ng penthouse ni Adrian. Ang lamig ng elevator ay parang nagpaalala sa akin na hindi ito ordinaryong gabi. Hindi ito work meeting o casual hangout. Tonight, everything felt heavy. Exciting. Terrifying. Pagbukas ko ng pinto, ang view ng penthouse niya ay sobrang luxurious—marble floors, high-end furniture, city lights na kumikislap sa labas ng malaking windows. Pero hindi iyon ang bumighani sa akin sa unang tingin. Si Adrian ang nakatayo sa harap, naka-dark suit, tie na bahagyang loosened, and eyes burning straight into me. Parang kinikilala niya ang lahat ng takot at excitement ko sa isang tingin lang. “Lila,” he said, voice low, smooth, dangerous. “You made it.” “Y-yes, Sir,” nakaramdam ako ng kakaibang kilig, pero ramdam ko rin yung kaba. My body was tense, pero hindi ko maiwasang huminga nang mas mabilis. He stepped closer. Napansin ko ang subtle dominance niya sa bawat galaw—parang bawat action niya may power pl
THIRD PERSON POVLila Moreno wiped the sweat off her forehead, pinching the bridge of her nose as she let out a heavy sigh. Grabe, ang haba ng araw na ‘to. Wala pa rin matapos ang mga reports na pinapasa sa kanya, habang si Mr. Vilar, her billionaire boss, parang wala sa mood na makausap. Tapos bigla siyang tinawag sa office niya hindi sa usual na time. Lila froze, alam niyang kapag tinawag si Adrian Vilar sa ganitong oras, hindi lang basta meeting ang mangyayari.Pumasok siya sa office. Madilim. Lamig ng aircon na sumasalubong sa kanya, halong amoy ng expensive cologne at leather chairs. Ang mga ilaw ng city sa labas ng floor-to-ceiling windows ay parang naglalaro sa mga reflective surfaces ng office, pero si Adrian lang ang nakatuon sa kanya. Nakaupo siya sa kanyang leather chair, naka-suit, perfect in every way, pero may something sa tingin niya ngayon—parang may tinatago, may panganib na kaakit-akit.“Ah, Lila,” sabi niya, at ngumingiti siya, pero hindi yung normal na smile. Ibang







