Kabanata 2.1

Nang matapos kaming kumain ay inihatid niya na rin ako sa bahay namin ni Gabriel. Dala-dala ko pa rin ang bulaklak na ibinigay niya sa akin. Nang makababa ako ng sasakyan ay hinarap ko siya saka bahagyang yumuko.

“Thank you, Uncle Asher. I really appreciate what you did for me today. Ingat ka sa pag-uwi mo.” Saad ko saka ko siya tinalikuran.

“Hindi mo pa ba naiisip na bumalik sa pagdedesign?” tanong niya sa akin. Muli ko siyang hinarap. Seryoso itong nakatingin sa akin. Design? Hindi ko pa naiisip sa ngayon ang bumalik sa pagiging designer. Paano ko yun magagawa ngayon kung buntis na ako?

“Thank you for the offer, uncle Asher, but I don’t think I can accept that now.” Sagot ko. Iniabot naman sa akin ni Uncle Asher ang black with a lining of gold na calling card niya. Tinanggap ko yun dahil wala namang mawawala sa akin baka kailanganin ko rin balang araw.

“Tawagan mo ako kapag nagbago ang isip mo. Huwag ka ring magbulag bulagan sa mga nangyayari sa paligid mo. Kapag gusto mong magfile ng divorce, call me and I’ll help you.” Wika niya saka siya sumakay ng sasakyan niya at umalis na. Natulala naman ako ng ilang minuto dahil sa sinabi niya. Masyado ba akong indenial? Pilit ko ba talagang ipinipikit ang mga mata ko sa mga nangyayari? Pinaniniwala ko ba ang sarili kong hindi ako lolokohin ng asawa ko?

Humugot ako ng malalim na buntong hininga saka ako pumasok sa bahay. Sumalubong sa akin ang tahimik na bahay. Simula nang ikasal kami ni Gabriel hindi siya nanguha ng katulong para maglinis, ako ang naging tagalinis at tagaluto ng bahay. Ibinuhos ko ang tatlong taon ko sa responsibilidad ko bilang asawa.

Gaya ng sinabi ng asawa ko, hindi siya umuwi. Hindi ko alam kung trabaho ba talaga ang ginawa niya o ang kapatid ko na ang trinabaho niya. Tatawagan ko na sana ang number niya ng makita ko ang notification ko sa instr@gam.

[It’s good to be back. Good morning sunshine!] wika niya sa post niya. Tiningnan ko ang inupload niyang photo. Napalunok at nanginginig na ang mga kamay ko. Zinoom ko ang picture para makasiguro ako. Kilalang kilala ko ang asawa ko, nakatalikod man siya, nakatagilid, nakadapa o nakayuko. Kung ganun, magdamag silang magkasama ni Mia? Hindi siya umuwi sa akin dahil si Mia ang kasama niya.

Ibinaba ko na ang cellphone ko. Napahigpit ang pagkakahawak ko dun. Pinilit kong alisin ang atensyon ko sa kanila saka ako nagluto ng umagahan ko. Hindi pa rin ba siya uuwi? Hindi man lang ba niya naalala ang birthday ko?

Nang makapagluto ako ay sinubukan kong tawagan ang number niya. Sinagot niya naman pero hindi pa man ako nakakapagsalita ng marinig ko ang ungol ng kapatid ko.

“Depeer please,” tila nanghihinang request ni Mia. “Aahhh!” ungol pa niya na tila ba may buma/on sa pagkababae niya. Mabilis kong ibinaba ang tawag. Sunod-sunod na pumatak ang mga luha ko. Are they having an affair?

Flashback….

Nagkakasiyahan kami dahil ito ang araw ng pagtatapos namin bilang estudyante. Sunod-sunod kaming uminom ng alak na para na bang wala ng katapusan. Nang maghating gabi na ay hilong hilo na ako kaya naisipan kong bumalik na sa hotel room ko. Nahiga na ako sa kama pero nang makatulog na ako ay naramdaman kong may dumidila sa pagkababae ko.

Hindi ko alam kung sino ang gumagawa nun pero kakaiba ang nararamdaman ko. Napahigpit ang pagkakahawak ko sa kumot at hindi alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko dahil para bang mababaliw ako sa ginagawa niya.

Iminulat ko ang mga mata ko. Nagulat ako ng makita ko si Gabriel na nasa ibaba ko. Katulad ko ay lasing din siya. Hindi pa man ako nakakapagsalita nang siilin niya ako nang halik. Dahil sa kalasingan ko at nawalan ng kontrol sa sarili ay hinalikan ko siya pabalik.

“Mia,” usal niya. Nagtataka ako dahil pangalan yun ng kapatid ko na binanggit niya. Patuloy ang paghalik niya sa akin hanggang sa bumaba iyun sa dibdib ko. Hindi ko na pinansin ang sinabi niya dahil nawawala na ako sa sarili ko. Napapaungol na lang ako sa ginagawa niya hanggang sa marahas niyang ipinasok sa akin ang pagkalalaki niya.

Kinabukasan, nang magising ako ay nasa harapan na namin ang mga magulang namin. Binalot ko ang sarili ko ng kumot. Isang malakas na sampal ang ibinigay sa akin ni mommy.

“Nakakahiya ka, Claire! Kagagraduate mo lang tapos ito kaagad ang ginawa mo!” sigaw sa akin ni mommy. Nawala na ang epekto ng alak sa katawan ko. Tiningnan ko si Gabriel na nasa tabi ko at tulog pa.

“Ano ba yang ingay na yan? Natutulog pa ako!” galit na wika ni Gabriel. Lumapit naman si Tito Andrew, ang daddy ni Gabriel. Sapilitan siyang ginising at sa inis ni Gabriel ay bumangon na ito. Katulad ko, nagulat din siya ng makita ang mga magulang namin. Tiningnan niya na rin ako ng nagtataka na para bang ako ang humila sa kaniya sa kwartong ‘to.

“Claire? What are you doing here?” tanong niya sa akin na para bang galit siya dahil sa nangyari. Nang marealize niya kung anong nangyari ay napapamura na lang siya. Nahihiya ako dahil sa nangyari sa amin, wala pa akong napapatunayan tapos ganito pa ang makikita ng mga magulang ko.

“Ate Claire, hindi mo naman sinabi na may gusto ka pala kay Gabriel.” Saad ni Mia sa akin. Nagpapaliwanag naman si Gabriel kay Mia na para bang may relasyon silang dalawa. Napadako ang tingin ko kay Asher, pati siya ay nandito? Iniwas ko ang paningin ko dahil nahihiya na ako. Ano na lang ang iisipin niya sa akin?

Dahil sa nangyari ipinakasal kaming dalawa. Nang makauwi kami sa bahay namin ay galit na galit na nakatingin sa akin si Gabriel.

“Hinding hindi kita mamahalin, Claire. Para lang malaman mo, si Mia na kapatid mo ang gusto ko at hindi ikaw. Huwag kang umasang magiging masaya ang pagsasama nating dalawa.” Tila kutsilyo na tumusok sa akin ang sinabi ni Gabriel.

End of flashback…..

Sa tatlong taon naming nagsasama, akala ko ay nakalimutan niya na si Mia at ako na ang minahal niya. Minahal niya ba talaga ako o ako lang ang nagpuna sa mga pangangailangan niya bilang lalaki habang hinihintay niya si Mia?

Nang mag-alas dyes na ay naisipan kong puntahan si Gabriel sa office niya dahil nagbabakasakali akong pumasok na ito sa trabaho. Pagdating ko sa kompanya ay naghintay ako ng elevator.

“Ayos ka lang?” napatingin ako sa nagsalita. Nasa gilid ko na pala si Uncle Asher. Tumango lang ako sa kaniya. Hindi mawala sa isip ko ang mga narinig ko sa cellphone. Paano kung magkasama pa rin sila hanggang ngayon? Paano kung ito na ang umpisa ng kalbaryo ng buhay ko? Paano kung magwakas na ang marriage life ko? Napailing ako. Hindi pwedeng mangyari yun. Kasal na kaming dalawa at kahihiyan ng pamilya nila kapag nagkaroon sila ni Mia ng relasyon.

“Hindi siya umuwi?” tanong pa ni Uncle Asher habang naghihintay kami na bumaba ang elevator.