Kabanata 2.2

“Hindi ka pa ba babalik ng France? Sabi mo isang buwan ka na dito, hindi ka naman nagtatagal dito diba?” pag-iiba ko nang usapan. Ano bang ginagawa niya dito? Bihira siyang umuwi ng Pilipinas dahil nakabase ang kompanya niya sa France.

“Hindi mo ba talaga natatandaan na nagkita na tayo noong isang buwan?” tanong niya. Tiningnan ko siya ng salubong ang mga kilay ko. Naalala ko naman ang alumni na dinaluhan ko noong isang buwan. Nandun ba siya? Hindi ba ako namamalikmata noong parang nakita ko siya?

“Wala akong maalala.” Sagot ko. Nang malasing ako noong gabing yun ay wala na naman akong maalala. Ang natatandaan ko na lang nagising na lang ako sa isang hotel room ng mag-isa.

Ngumisi naman si Uncle Asher.

“May bagong branch ang business ko dito kaya magsstay muna ako. Pupuntahan ko rin sana ang pamangkin ko dahil may kailangan kaming pag-usapan. Dun din ba ang punta mo?” tumango na lang ako sa kaniya. Nang bumukas na ang elevator ay sumakay na kaming dalawa. Naghihintay akong may papasok pa pero mukhang wala na. Bakit sa dami ng makakasabay ko, si Uncle Asher pa?

Hindi ako komportable sa presensya niya. Simula ng makilala ko siya, tahimik, malamig at distant siya sa mga tao. Bakit kung kausapin niya ako ngayon, para bang may pinagsamahan na kaming dalawa?

Nakahinga naman ako ng maluwag nang hindi niya ako kinausap habang nasa loob ng elevator. Sabay na kaming nagpunta ng office ni Gabriel. Kumatok na muna si Uncle Asher saka niya binuksan ang pintuan.

Nagulat naman ako ng makita ko si Mia na nakapatong kay Gabriel at naghahalikan sila. Nang maramdaman nilang may tao ay mabilis na inalis ni Gabriel si Mia sa ibabaw niya.

“Claire, it’s not what you think. Nadapa lang si Mia at bumagsak siya sa akin. Yun talaga ang nangyari.” Kinakabahan na pagpapaliwanag ni Gabriel. Tiningnan ko si Mia na nakangiti sa akin.

“I’m sorry ate, hindi ka naman siguro magagalit.” Wika niya rin. Inayos ni Gabriel ang damit niya. Kung talagang nadapa lang si Mia bakit kusot-kusot ang damit niya at magkadikit ang mga labi nila? Hilaw na lang akong natawa. Ano bang tingin nila sa akin? Isang batang wala pang alam sa ginagawa nila?

“Uncle Asher, what are you doing here? Akala ko ba nakauwi ka na ng France.” Pormal na wika ni Gabriel.

“I’ll stay here for now. Punasan mo ang labi mo dahil may lipstick pa.” maawtoridad na wika ni Uncle Asher. Nahihiya namang pinunasan ni Gabriel ang labi niya. Natawa naman si Uncle Asher, wala naman talagang lipstick sa labi ni Gabriel.

“Pwede bang iwan niyo muna kaming dalawa?” seryoso kong wika habang nakatingin sa asawa ko. Alam kong napatingin sa akin si Uncle Asher pero wala siyang sinabi. Hinila niya si Mia palabas ng office.

“Ano ba, let me go!” inis na wika ni Mia kay Uncle Asher. Kaming dalawa na lang ni Gabriel ang naiwan sa loob at pareho pa kaming tahimik. Blangko at malamig ang mga tingin ko sa kaniya.

“Ano bang sasabihin mo? Bilisan mo dahil marami pa akong gagawin.” Walang pakialam niyang sagot. Napalunok ako. Handa na ba talaga akong malaman ang lahat? Handa na ba ang puso kong masaktan?

“Saan ka ba talaga nanggaling kagabi?” tanong ko.

“Hindi ba at sinabi ko na sayo? Kailangan ko pa bang sabihin lahat ng gagawin ko?” tipid akong ngumiti. Kung sabagay, hindi nga naman niya sinasabi sa akin kung saan siya pumupunta.

“Nakalimutan mo ba talaga kung anong araw kahapon?” tanong ko ulit. Bakas na ang inis at pagkairita sa mukha ni Gabriel.

“Pwede bang sabihin mo na lang kung anong sasabihin mo. Wala akong panahon para alalahanin ang lahat ng araw.” Inis niyang sagot. Napatango-tango naman ako. Kung ganun, nakalimutan niya nga. Nakalimutan niya na dahil si Mia na ang kasama niya.

“Birthday ko kahapon.” Saad ko. Hilaw naman siyang tumawa.

“Ano bang pakialam ko?” sagot niya na lalong dumurog sa puso ko. Siya ang kasama kong nagcecelebrate ng birthday ko sa nakalipas na dalawang taon. Akala ko totoo lahat ng ipinapakita niya sa akin noon. Akala ko ay natutunan niya rin akong mahalin pero ginawa niya lang pala akong proxy ni Mia.

“Sabihin mo sa akin, gusto kong marinig ang totoo. Mahal mo pa ba si Mia?” lakas loob kong tanong. Hindi siya nakasagot sa tanong ko. Iniwas niya ang paningin niya saka siya tumikhim.

“Tumigil ka na sa pagtatanong mo, Claire. Kung nandito ka lang para guluhin ako, umalis ka na.” Pakiramdam ko unti-unting pinupunit ang puso ko sa mga sinasabi niya. Bakit hindi niya sabihin sa akin ang totoo? Natatakot ba siya dahil kasal kaming dalawa?

Walang naging relasyon si Gabriel at Mia pero sinabi ni Gabriel sa akin na matagal na siyang may gusto kay Mia. Hindi niya lang magawang umamin dahil nahihiya siya.

“I just want to hear the truth, Gabriel.” Hindi ko napigilang magpiyok dahil nasasaktan na ako. Nilapitan ako ni Gabriel hanggang sa ilang inches na lang ang layo ng mukha niya sa akin.

“Umasa ka bang mamahalin kita?” tanong niya. Napalunok ako, lakas loob ko pa ring tiningnan ang mga mata niya. Right, ako nga lang siguro ang nag-isip na mahal niya ako.

Hindi pa man ako ulit nakakapagsalita nang yakapin ako ni Gabriel.

“Ano bang iniisip mo? Masyado kang nag-ooverthink lately. May nararamdaman ka ba?” malambing niyang wika sa akin. Hilaw akong tumawa. Naaamoy ko sa damit niya ang pabango ni Mia.

“Let go of me!” sigaw ko sa kaniya. Hindi na ako magpapadala sa mga matatamis niyang salita. Itinago ni Gabriel ang mga nagkalat kong buhok sa likod ng tenga ko saka niya ako tiningnan sa mga mata.

“Don’t think too much, Claire. Walang namamagitan sa amin ni Mia.” Pagpapaliwanag niya. Nasusuka naman ako sa amoy niya kaya napahawak ako sa tiyan ko at ng hindi ko na mapigilan ay dumiretso ako sa cr niya. Inilabas ko ang mga kinain ko rin kaninang umaga. Nang matapos ako ay naghilamos ako at nagmumog. Napatingin naman ako kay Gabriel na kunot noong nakatingin sa akin.

“Don’t tell me you’re pregnant?” seryosong tanong nito. Dapat ko bang sabihin sa kaniya? “We’re using protection, Claire, kaya imposibleng buntis ka. Hindi ka rin pwedeng mabuntis ngayon. Wala pa akong panahon sa bata.” Saad niya na lalong nagpaguho ng mundo ko. Gusto ko siyang sampalin. Oo, gumagamit kami ng protection pero hindi naman 100% na sigurado yun!

Kung kahapon excited akong sabihin sa kaniya ang balita pero ngayon nawala na yung excitement na yun. Tipid na lang akong ngumiti.

“Of course not, may nakain lang siguro ako kanina na hindi gusto ng tiyan ko.” Sagot ko sa kaniya na ikinatango niya. Para bang nabunutan siya ng tinik. Ayaw niyang magkaanak pa? Hilaw na lang akong tumawa sa isip ko. Paano ko sasabihin sa kaniya ang pagbubuntis ko?

“Kung hindi maganda ang pakiramdam mo, magpatingin ka sa doctor.” Aniya na para bang asawang nag-aalala. Bumalik na siya sa upuan niya at hinarap ang computer. Alam kong mahal pa rin niya si Mia at darating ang panahon na iiwan niya rin ako.

Lumabas na ako ng office niya. Naabutan ko namang nasa labas pa si Uncle Asher at si Mia. Naghihintay talaga sila rito hanggang matapos kaming mag-usap? Nilapitan ako ni Mia.

“Sinusundan mo ba kami?” tanong niya sa akin. Siya pa ang galit ngayon gayong siya ang magiging kabit sa aming dalawa?

“Kasama mo si Gabriel buong magdamag diba? Sinadya mong makita siya sa inupload mong picture para makita ko.” Sagot ko rin sa kaniya. Napangisi naman si Mia.

“Matalino ka nga ate.” Mahina niyang wika sa akin saka niya inilapit ang bibig niya sa tenga ko. “Tapos na ang kontrata mo sa kaniya. Ngayong nandito na ako, ako naman ang mag-aalaga sa kaniya. Kung ayaw mong masaktan, umiwas ka sa amin.” Nagngitngit ang mga ngipin ko sa sinabi niya. Gusto ko siyang sampalin pero magpapabiktima na naman siya at siguradong siya ang kakampihan nila.

Nang lumayo si Mia sa akin ay ngumisi pa siya bago siya tuluyang umalis. Bumalik siya para kay Gabriel?

“Kung pipiliin mong ipikit ang mga mata mo at takpan ang mga tenga mo. Ikaw ang paglalaruan nila, Claire.” Seryosong wika sa akin ni Uncle Asher saka siya pumasok sa office ni Gabriel.

Yeah right, itatanggi ni Gabriel ang relasyon nila. Sino bang cheater ang aamin sa kasalanan niya?