Kabanata 1.2

“Hindi ko alam kung paano mo nagagawang mabuhay sa ganitong uri ng buhay. Bulag ka ba, Claire?” tanong nito sa akin. Muli kong inangat ang paningin ko para tingnan siya pero mabilis ko ring iniwas dahil hindi ko talaga siya kayang tingnan sa mga mata.

“Ano bang ibig mong sabihin? Anong ginagawa mo dito? Hindi ba at nasa France ka na?” tanong ko sa kaniya para hindi niya na pansinin ang buhay ko.

“Hindi mo pa ba alam? Akala ko ba alam mo ng nakauwi na ako noong nakaraang buwan pa.” umiling naman ako dahil hindi ko naman siya nakikita. Hindi rin naman kami close para alamin ko pa. Ngayon lang naman kami nagkausap. “Ihahatid na kita sa inyo.” Tanging wika niya. Nahihiya man ako pero hinawakan niya ako sa kamay at hinila na papasok ng sasakyan niya.

Wala pa rin ako sa sarili ko dahil sa ginawa ng asawa ko. Napapalunok ako ng maramdaman ko ang sunos-sunod na kuryente sa kamay ko dahil sa paghawak ni Tito Asher sa kamay ko. Palihim ko siyang tiningnan, ang gwapo niya talaga. Sinong babae ang hindi mahuhumaling sa kaniya pero bakit kaya hanggang ngayon hindi pa rin siya nag-aasawa? Kung sabagay, 30 pa lang naman siya.

Tahimik lang kaming dalawa habang nasa byahe. Hindi ko alam kung bakit bigla akong nilapitan ni Uncle Asher at kinausap. Kailan ba siya nagkaroon ng pakialam sa akin? Sa tuwing nakikita ko siya sa bahay nila kapag bumibisita kami ni Gabriel, tahimik lang siya at nilalampasan ako. Malamig ang presensya niya at hindi mo gugustuhin na tingnan siya sa mga mata.

Napatingin ako sa labas, napakunot ako ng noo ng makita ko ang asawa ko at si Claire.

“Ihinto mo yung sasakyan sa gilid.” Utos ko kay Uncle Asher. Sinunod niya naman ang sinabi ko. Tiningnan ko ang lugar na pinasukan ng asawa ko at ng kapatid ko. Dumiretso sila sa isang hotel. Naikuyom ko ang kamao ko. Anong gagawin nila sa hotel? Kung titingnan mo sila, parang silang dalawa ang tunay na mag-asawa.

Ito ba ang sinasabi niyang gagawin niya ngayon kaya hindi siya makakauwi? Si Mia na naman ang uunahin niya kesa sa akin? Paano naman ako? Paano naman ang birthday celebration ko? Paano ang magiging anak namin?

“Gusto mo bang magfile ng divorce? I’ll help you.” Napatingin ako kay Uncle Asher dahil sa sinabi niya. Divorced? Kahit kailan hindi yun pumasok sa isip ko. Matagal na akong may gusto kay Gabriel at nang maikasal kaming dalawa ay para bang isang nakatadhana na kami para sa isa’t isa.

“You can’t be serious, right?” wika ko sa kaniya. Ngumisi naman si Uncle Asher saka niya muling pinaandar ang sasakyan. Muli kaming natahimik. Hindi pa rin naaalis sa isip ko ang asawa ko at ang kapatid ko. Parang pinipiga ang puso ko dahil sa sakit. Hindi niya ba talaga naalala ang birthday ko ngayon?

Makalipas ang isang oras ay hindi pa rin kami nakakarating sa bahay namin ni Gabriel. Napatingin na ako sa paligid ko pero hindi ito ang daan pauwi sa amin.

“Uncle Asher, hindi ito ang daan pauwi sa amin.” Saad ko sa kaniya.

“Alam ko,” tanging sagot niya saka niya kinabig pakanan ang manubela niya. Tiningnan ko kung nasaan na kami. Napakunot ako ng noo dahil nasa isang hotel din kami.

“Anong gagawin natin dito? Hindi dahil nakita nating pumasok ng hotel ang asawa ko at ang kapatid ko ay gagawin na rin natin ang ginagawa nila.” natataranta kong wika sa kaniya pero tinawanan niya lang ako. Nang maipark niya ang sasakyan ay tiningnan niya ako. Napalunok naman ako.

“Hindi ako katulad ng asawa mo, Claire. Mukhang wala naman siyang naaalala ngayon kaya ako na ang nagdala sayo rito. Sumunod ka sa akin.” Saad niya. Nahiya naman ako sa inakto ko sa kaniya. Hindi ba yun ang iniisip niya? Nakakahiya naman kung ganun. Bakit ba kung ano-anong iniisip ko? Si Uncle Asher pa talaga ang pinag-isipan ko ng ganung bagay? Nakakahiya ka Claire.

Lumabas na ako ng sasakyan at sinundan siya. Pumasok na kami sa lobby ng hotel saka kami kami sumakay ng elevator. Tahimik lang akong nakasunod sa kaniya hanggang sa lumabas na siya. Nakayuko naman akong nakasunod sa kaniya.

“Good afternoon, ma’am, sir. Please come in and enjoy your stay.” Saad ng lalaking nasa entrance ng restaurant. Inilibot ko ang paningin ko sa paligid ko. Kahit na mayaman ang asawa ko ay hindi niya ako ipinunta rito simula nang maikasal kaming dalawa. Ano bang gagawin namin dito?

“Flower for your girlfriend sir?” nakangiting wika ng isang babaeng may hawak na magandang bouquet. Natawa naman ako dahil napagkamalan pa niya kaming may relasyon.

“Nagkakamali ka miss, wala kaming—” hindi pa man ako natatapos nang ibigay sa akin ni Uncle Asher ang bouquet.

“Flowers for you,” nakangiti niyang saad sa akin. Napalunok ako lalo na ng maramdaman ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko. Bakit ba siya ngumingiti sa akin ng ganiyan? Kung mag-usap kami ngayon para bang close na close kami.

Pinaupo niya na ako kaya sumunod na lang ako. Nagtataka pa rin ako kung anong gagawin namin dito. Inilapag ko na sa lamesa ang bouquet. Tiningnan ko iyun saka inisip, kailan ba ako binigyan ng asawa ko ng bulaklak? Wala akong maalala na binigyan niya ako kahit isang tangkay lang.

“Ano bang ginagawa natin dito? Kung gusto mo pa lang kumain, bakit isinama mo pa ako?” tanong ko sa kaniya. Hindi naman siya sumagot dahil dumating na kaagad ang mga pagkain. Hindi pa kami umoorder ah, tama bang sa amin nila ibinigay ang mga orders?

Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko ang isang cake, may nakasindi ng kandila dun.

[Happy Birthday, Claire.] basa ko sa nakasulat sa cake. Para sa akin ang cake na ‘to? Para sa amin ang mga orders? Tiningnan ko si Uncle Asher na nakangiti na naman sa akin. Paano niya nalaman na ngayon ang birthday ko?

“Paano mo nalamang—” mahina kong saad. Hinawakan ni Uncle Asher ang cake saka inilapit sa akin.

“Paano ko hindi malalaman ang birthday ng asawa ng pamangkin ko? Tatlong taon ka ng member ng pamiya namin.” Sagot niya sa akin. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Dapat ba akong matuwa dahil may kaisa-isang taong nakaalala ng birthday ko? Siya pa talaga na hindi ko inaasahan na maaalala niya?

Ni message o tawag ay hindi ako nakareceive mula sa mga magulang ko. Hindi ko alam kung nakalimutan lang ba talaga nila.

Ngumiti ako kay Uncle Asher. Naapreciate kong may nakaalala kahit papaano ng birthday ko.

Ipinikit ko ang mga mata ko saka nagwish sa isip ko. Nang masabi ko na ang wish ko ay saka ko pinatay ang apoy sa kandila.

“Happy Birthday, Claire.” Saad niya sa akin.

“Salamat, Uncle Asher. Mabuti ka pa naalala ang birthday ko pero ang asawa ko mukhang kinalimutan niya na.” nahihiya kong saad saka yumuko.

“Kumain ka na para may lakas ka pag-uwi mo. Huwag mo na muna silang isipin.” Tumango naman ako sa sinabi niya saka nagsimula nang kumain. Pakiramdam ko hindi ko nalalasahan ang pagkain kahit na masarap yun tingnan. Iniisip ko kung ano na bang ginagawa nilang dalawa ngayon sa hotel. Pinigilan kong hindi bumagsak ang mga luha ko. Wala naman akong sapat na ebidensya para sabihing niloloko nila ako. Gusto lang sigurong asikasuhin ni Gabriel ang pag-uwi ni Mia.

Nang maramdaman kong nakatingin sa akin si Uncle Asher ay inangat ko ang paningin ko.

“Don’t think too much, Claire. This is your day kaya huwag mong hayaang sirain lang yun ng iba.” Seryosong wika niya sa akin. Tumango naman ako saka tipid na ngumiti.