ログイン"Good morning, class," Anne said, her voice echoing smoothly across the concrete walls of the lecture hall.
"Today, we will be diving into the structural mechanics of historical restoration. I expect everyone read the pre-lecture materials I uploaded last night." Naglapat ang mga labi ni Lauren habang nakatingin sa harap. Knowing what they actually did last night—which was far from just reading materials—made her chest tighten. Pilit niyang pinanatili ang kaniyang seryosong mukha, as kung wala silang pinagsamang lihim mula sa nakaraang madaling araw. Anne adjusted her reading glasses, opening a digital roster on her tablet. Isang pamilyar at nakakalokong sulyap ang dumaan sa mga mata ng propesor bago niya binalik ang kaniyang seryosong awra. "Let's start with a quick assessment," Anne announced, her tone clinical and cold. "Miss Miller. Let's see if your analytical skills are awake today." Lahat ng kaklase ni Lauren ay sabay-sabay na napalingon sa kaniya. Rinig ang mahihinang buntong-hininga ng relief mula sa paligid dahil hindi sila ang unang tinarget ng kilabot na doktor. Lauren stood up slowly. She braced her hands against the wooden desk, forcing her shoulders to stay relaxed. Sinubukan niyang ibalik ang kaniyang signature na mapangahas na titig, pero sa pagkakataong ito, may kasama nang kakaibang kaba. "Yes, Dr. Montgomery?" Lauren replied, ensuring her voice didn't crack. "In historical restoration, when dealing with ancient timber-framed structures that have sustained significant environmental degradation, what is the primary risk of using standard modern epoxy injections for reinforcement?" Anne asked. She leaned slightly against the podium, crossing her arms as she stared intently at Lauren. She was clearly testing her poise, waiting to see if Lauren would crumble after their intimate morning counter-attack. Lauren caught the underlying challenge. Alam niyang sinusubukan siya ni Anne kung kaya pa ba niyang maging ang matapang na estudyante sa harap ng maraming tao pagkatapos ng nangyari sa sofa. Lauren took a slow breath, letting her architectural instincts take over. "Standard modern epoxies are non-porous, Doc. If you inject them into ancient timber, you trap the internal moisture inside the wood. Over time, instead of reinforcing the structure, it causes internal rot and accelerated decay because the historic material needs to breathe." Bahagyang tumango si Anne, pero hindi pa siya tapos. She stepped out from behind the podium, walking slowly down the center aisle of the lecture hall, drawing closer to Lauren’s row. "Correct. Then what is the appropriate alternative, Miss Miller? How do you strengthen a fragile foundation without destroying its inherent character?" The phrase fragile foundation echoed in Lauren’s ears, sounding dangerously double-meaning. Nang tumigil si Anne sa gilid ng row ni Lauren, ang amoy ng kaniyang vanilla jasmine perfume ay bahagyang humalo sa hangin. Lauren locked eyes with her, refusing to look down. "You use lime-based grouts or traditional timber Dutchman repairs, Doc," Lauren answered, her voice dropping into a firmer, more confident register. "You don't force modern components that will reject the original material. You adapt to what the historic structure already has, and you support it from the inside... carefully." Isang matagal na tinginan ang namagitan sa kanila sa loob ng ilang segundo. The rest of the class was completely oblivious to the electric current passing between the student and the professor, thinking it was just another high-level academic debate. A small, almost invisible quirk of satisfaction appeared at the corner of Anne’s lips. She had tested Lauren's composure, and Lauren had matched her move for move. "Impeccable answer, Miss Miller," Anne murmured, turning around to walk back to the podium. "Sit down. Let's move on to the next question. Mr. Santos..." Habang nauupo si Lauren, ramdam niya ang panlalambot ng kaniyang mga tuhod sa ilalim ng desk. Her heart was beating so loud she was convinced the person next to her could hear it. She had survived the recitation, but the game they were playing was getting riskier by the hour."Gutom lang ako... I was trying to go to the kitchen," mahinang bulong ni Lauren, bahagyang isinasandal ang kaniyang ulo sa balikat ng propesor. "Pero hindi ko pa pala kayang maglakad nang maayos dahil sa ginawa mo." Isang mahinang tawa ang kumawala sa dibdib ni Anne, ang mahinang vibration nito ay direktang naramdaman ni Lauren sa kaniyang likod. "I'm sorry, baby. I just couldn't help myself. You were too irresistible tonight." Hinalikan ni Anne ang gilid ng leeg ni Lauren bago marahang kumalas sa yakap. Lumapit siya sa walk-in closet at kumuha ng dalawang silk sleeping robe. Lumapit siya pabalik sa dalaga, at sa napakaingat na paraan—tila ba hinahawakan ang isang napakarupok na mamahaling glass sculpture—ay dahan-dahan niyang isinuot kay Lauren ang oversized robe nito bago malambing na itinali ang sinturon sa baywang ng dalaga. Sunod niyang isinuot ang sarili niyang robe, hinahayaan itong nakabukas nang bahagya sa kaniyang dibdib. Bago pa man makahakbang si Lauren ay mabilis n
Halos hindi na maalala ng naguguluhang utak ni Lauren kung ilang beses siyang inangkin ni Anne sa loob ng silid na iyon. Ang bawat sulok ng penthouse ay naging saksi sa marahas at walang preno nilang pagsasama, kung saan ang bawat haplos ng propesor ay tila ba sinusulat muli ang bawat guhit ng kaniyang katawan.Dumating na nga sa puntong nanghina na nang tuluyan ang dalaga. Sa pagitan ng gipit na paghinga at mga luhang dulot ng labis na sarap, nagmakaawa na talaga siya para tigilan ng kaniyang propesor. "Anne... please, no more... h-hindi ko na kaya," paos at gabi-gabing bulong ni Lauren, habang ang kaniyang mga daliri ay nangangatog na nakakapit sa unan.Subalit tila mas ikinahook pa iyon ni Anne. Ang marinig ang sariling pangalan na binibigkas ng kaniyang estudyante sa ganoong ka-vulnerable na estado ay mas lalo lamang nagpainit sa kaniyang dugo. Isang malawak at mapaglarong ngiti ang sumilay sa mga labi ng Montgomery woman—isang ngiti ng ganap na tagumpay at pag-angkin. Imbis
Naging mabilis ang takbo ng oras para kay Lauren matapos ang komprontasyon sa library. Ginamit niya ang bawat natitirang minuto para i-finalize ang kaniyang Architectural Thesis blueprint at design drafts gamit ang matte-black vintage fountain pen na regalo ni Anne. Pagsapit ng eksaktong alas-singko ng hapon, matagumpay niyang naipasa ang kaniyang mga structural plans sa departamento. Perpekto at walang naging kahit anong aberya ang mga technical drawings, kaya naman isang malalim na buntong-hininga ng ginhawa ang pinakawalan niya. Nang magsimula nang mag-alisan ang mga estudyante, patagong tinungo ni Lauren ang service elevator sa dulo ng faculty wing para maiwasan ang mga kaklase niya. Ang kaniyang puso ay muling bumubulusok sa kaba habang bumababa ang elevator patungo sa underground parking. CHIRP. Agad na tumunog ang gray sedan ni Anne nang pindutin ni Lauren ang key fob na palihim na iniwan sa kaniya. Mabilis siyang sumakay sa passenger seat at isinara ang pinto, tuluyang pin
3RD PERSON POVLiteral na naging yelo ang buong katawan ni Lauren sa narinig niya. Her heart hammered so violently against her ribs that she was genuinely terrified Rhea could hear it inside the quiet library. Gumuho ang lahat ng katinuan ng dalaga, at hindi na niya alam kung paano idedepensa ang pinakamalaking sekretong iniingatan nila."Ano, Lauren Jade? Bakit hindi ka makasagot?" pang-aasar pa lalo ni Rhea, a triumphant smirk slowly drawing across her face. "Is it because I finally caught you?"Bago pa man tuluyang bumigay si Lauren sa ilalim ng matinding pressure, isang pamilyar at napakalamig na boses ang biglang pumutol sa ere."Is there a problem here, Miss Miller, Miss Garcia?"Kusa na namang napaigtad si Lauren, and the moment she looked up, Professor Montgomery herself walked into their library aisle. She was holding a leather folder against her chest, carrying out her typical, routine "academic check." Bumalik na naman ang kaniyang silver-rimmed reading glasses at ang kan
Lauren Jade Miller POV Tahimik ang buong paligid ng university library, maliban sa mahinang tunog ng pagtipa ko sa aking laptop at ang panaka-nakang pag-buntong-hininga ng mga estudyanteng kasabay kong naghahabol ng deadline. I was frantically working on the final touches of my thesis proposal, trying my best to make sure every legal argument was airtight, just like how Anne taught me this morning. Pero habang binabasa ko ang screen, ang utak ko ay dahan-dahang lumilipad sa ibang direksyon. I looked down at the matte-black vintage fountain pen resting beside my laptop. The silver Montgomery crest on its cap was shining under the fluorescent lights. Hanggang ngayon, hindi pa rin talaga ako makapaniwala. I couldn’t process the fact na ibinigay ko na ang sarili ko sa sarili kong propesor—o mas tamang sabihin, sa girlfriend ko. Kusa akong napangiti mag-isa habang nakatitig sa kawalan, feeling like a total lunatic inside the quiet library. My face started to heat up all over again as t
Lauren Jade Miller POVThe harsh, unfiltered light of the morning sun pierced through the floor-to-ceiling glass windows of the penthouse, effectively waking me up from the deepest sleep I’d had in months.Nang dahan-dahan kong imulat ang mga mata ko, ang pamilyar at mamahaling amoy ng silid ni Anne ang agad na sumalubong sa akin. I shifted slightly under the silk sheets, only to realize that Anne was already awake. She was sitting up against the headboard, her long hair falling loosely over her shoulders, quietly reading a document on her tablet.The moment she noticed me moving, her cold, unreadable facade instantly melted into a soft, private smile."Good morning, babe," Anne murmured, her voice deep and raspy from sleep. She leaned down to press a lingering, warm kiss on my lips, reminding my entire body of everything that had transpired between us last night.But as the initial haze of the morning began to clear, the harsh weight of reality quickly settled back into my chest."We







![Marry Me, Skyler Perez. [ BL | Tagalog ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)