Library
Search
Home / Romance / Forgive Me Please, Love Me Again / #118 (SPG)

Share

#118 (SPG)

Author: BITUING GRACIA'S
last update publish date: 2026-09-24 21:32:21
Sa gitna ng tahimik na gabi. Wala akong magawa kundi ang manatiling nakatayo dito sa balcony habang pinagmamasdan ang tahimik na buwan. Samantalang natutulog naman si Clara nang maayos sa kwarto. Tanging buwan lang ang naging ilaw namin. Dahil kilala ko si Clara, mas madali siyang makatulog ng walang ilaw. Kung meron man maliit na ilaw lang.

Walang laman ngayon ang isip ko. Basa gusto ko lang pagmasdan ang buwan. Maya-maya pa sumalubong sa akin ang malamig na hangin. 'Sana, walang naging mali
BITUING GRACIA'S

Kwento ko muna side ni Alejandro. Para may alam tayo sa buhay niya kahit paano.

| 1
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #126

    XYRIEL POINT OF VIEW F A S T F O R W A R D • • • • • • • • • • "Madam, maayos na po ang lahat. Ilang minuto na lang po darating na ang iba pang CEO at directors ng bawat kompanya." Nagmamadali kami ni Simon, sa paglalakad. May kung anong papel siyang hinahalungkat na hawak-hawak niya. "Okay." Tanging tipid kong sagot. "Madam, gusto niyo po bang mauna na muna ako sa inyo para pumunta doon?" puno ng kaniyang pag-aalala. "Huwag ka mataranta, Simon. Lahat naman sila dapat lang na maghintay sa akin." Napatigil si Simon, pero tuloy-tuloy lang ako sa paglalakad ko. Ramdam ko ang titig niya sa akin. Siguro ay nanibago siya dahil ito ang unang araw na masyado akong naging strict. Pero sandali lang ay sumunod naman siya agad. "Simon, dito ka ba muna sa tabi ko." Walang emosyon kong tugon. "Yes, Madam, kung 'yan po ang nais mo. Huwag po kayo mag-aalala dito lang po ako. Kung may utso po kayo hindi po ako magrereklamo." Tulad ng iniisip ko maaasahan talaga si, Simon. Kaya siya la

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #125

    "Hindi ko akalain na kung gaano kakapal ang mukha ni Auntie, mas makapal pa pala ang mukha ng anak. Alam mo, Diana, kung wala kang magagawang maayos mas mabuting lumayas ka na agad dito sa bahay. Kung talagang gusto mong pakasalan si Xian, gawin mo lang. Pero huwag na huwag kayo tumira sa bahay na 'to. Dahil hindi ito bahay ampunan ng mga talunan!" Mariin itong sanaysay ni Glenn. Kitang-kita sa kaniyang mga ugat ang pagpipigil niya sa sarili niya. "Tsk! What the hell are you talking about? Kung makapagsalita ka naman parang ikaw ang nagmamay-ari ng bahay. Why? Ikaw lang ba ang Rocces dito? Kung tutuusin kayo dapat ang umalis dito. Kasi matagal na rin naman kayo dito 'di ba? Matagal na kayong nagpakasarap sa buhay niyo. At ngayon, dapat ako naman dahil matagal din akong nawala dito. At isa pa nga pala mas may karapatan si Mommy, kaysa sa inyo. Tulad ko mga apo lang din naman kayo 'di ba? Kaya wala pa rin kayong kapangyarihan. Swerte lang ang kapatid niyo dahil nabilog niya ang ulo ni

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #124

    "Don't worry it's okay, Miss. Be careful next time." I said with my low tone. "Salamat po sa pag-intindi, Sir. Aalis na po ako, excuse me." Nakangiti siyang umalis ng tuluyan. She's cute for me. Pero mukhang hindi niya kami nakilala ni Glenn bilang Rocces. Well it's weird dahil maraming nakakakilala sa amin. Siya lang yata ang unang babae na walang masyadong naging reaction, interesting. "Hey Bro, kakaiba ang ngiti mo diyan, ah. Are you okay? Mukhang nahulog yata agad ang loob mo sa isang simpleng babae? Don't tell me hindi mo siya nakikilala?" Agad akong napakurap at dito ko lang napagtanto na kanina pa pala ako nakangiti. "What are you talking about? Hindi ako madaling magkagusto sa babae. Then, nakikilala ko siya, she's Miss Delia, right? Ang personal Yaya ng anak ni Bunso." I seriously said. Binuksan ko muli ang pintuan at tuluyan na kaming pumasok. Pero tuloy-tuloy pa rin ang pag-uusap naming dalawa. "Yes, you're right. Bro, what if let's talk to her. Alamin natin ku

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #123

    Wala akong gana lumabas ngayon sa kwarto ko. Gusto ko lang ng kaunting oras para tuluyan na mawala sa puso ko si Xian. Noong una akala ko magiging maayos na ang lahat. Pero napagtanto kong mahal ko pa rin siya. At ngayon na nalaman ko na ang sagot niya, kahit na kunti ay wala na akong dapat maging pakialam pa sa kaniya. Sa muli naming pagkikita hindi ko na siya dapat mahalin pa. Hindi ko na siya dapat maalala pa bilang kasama ko sa nakaraan. Gano'n rin ang anak naming dalawa. Kung talagang payag siya na magpakasal kay, Diana. Si Diana ang magiging Ina ng anak ko. "Riell, it's me your kuya Glenn, lumabas ka na diyan. Kakain na tayo." Malakas ang sigaw ni kuya mula sa labas ng kwarto ko. Hindi sila basta-basta makakapasok dahil inayos ko ang password. Ayaw ko rin ng may isturbo sa akin. "Come here, My Princess. We know what happened earlier kaya alam namin kung ano ang nararamdaman mo. Pero may rules tayo dito sa bahay. Kakain na tayo at sasabay ka sa amin. Kapag hindi ka lumaba

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #122

    "Anong pinagsasabi mo, Diana? Bakit mo sinasabi sa akin ang lahat ng 'to?" Halos mawalan ng lakas ang katawan ko. "Ano pa nga ba? I just want to inform you. Para sa huli hindi ka na masyadong magulat pa. At kung hindi ka naman naniniwala sa mga sinasabi ko. You ask, Lolo." Hindi ko maiisip kung ano ang reason kung bakit pumayag si Lolo base sa sinasabi ni Diana. Masakit pa rin sa akin ang bagay na 'to. Bakit magpapakasal pa si Diana kay Xian? At bakit nga ba pumayag si Xian? "Aalis na ako." Tipid kong huling sinabi at umalis sa kaniyang harapan. Rinig ko pa ang pagtawag niya sa akin. Pero deretsahan lang sa paglalakad ang mga paa ko. Habang nakayuko lang ako at hawak-hawak pa rin ang divorce paper. Wala sa sarili akong pumasok sa kwarto. Hindi kwarto ko kundi kwarto ng Lolo ko. Nadatnan ko silang nag-uusap ni Auntie Angie at natigilan sila ng mapansin nila ako. "Speaking of, nandito na pala ang pinakamamahal mong, Apo. Sa itsura niya mukhang sinabi na sa kaniya ng anak k

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #121

    XYRIEL POINT OF VIEW "Maraming salamat sa oras na ibinigay mo sa akin, Alejandro. Kahit paano naging maayos din ang loob ko. Naging masigla pa rin ang araw ko kahit paano. Salamat rin sa tiwala mo sa akin sa pagkwento mo sa nakaraan mo. At salamat na rin sa paghatid mo sa akin dito sa bahay." Hindi ko maiwasan ang ngumiti. Naglalakad na kami ngayon papasok sa bahay ko. "Ano ka ba, Riell, kung makapagpasalamat ka naman parang hindi na tayo magkikita. Walang problema sa akin ang lahat. Ang mahalaga naging masaya ka kasama ako at naging komportable ka," sabay ngiti niya. "Gano'n na nga, Alejandro. By the way, gusto mo ba dito ka muna sa bahay manatili ng ilang sandali. Ayos lang naman sa akin, eh. At walang problema sa mga kuya ko." "Sure, hindi na ako tatanggi." Ewan ko ba sa reaksyon ni Alejandro, mukha siyang kinikilig or assuming lang talaga ako? Tuluyan na kaming nakapasok sa bahay. Mula sa sala ay natanaw ko agad si Diana, parang hindi siya mapakali dahil pabalikbalik an

More Chapters

You May Also Like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status