KABANATA 2:

MADISON’S POV:

Paggising ko ay kinapa ko agad ang katabi ko. Ngunit wala na siya, baka pumasok na siya sa trabaho.

Nag-ipit ako ng buhok saka mabilis na naghilamos sa banyo at nagsepilyo. Paglabas ko ng kwarto ay nakita ko na may tao pala sa sala. Nagulat ako nang naroon sina Megan at Brandon. Magkatabi sa sofa, habang masayang nag-uusap ngunit hindi ko marinig kung ano ang pinag-uusapan nilang dalawa.

Kaya lumapit ako sa kanila.

“Oh, nandito ka pa pala darling. Akala ko ay pumasok ka na sa trabaho mo." saad ko.

Nang makita niya ako ay parang nakakita siya ng multo. Nanlalaki ang mga mata niya saka mabilis na binitawan ni Brandon ang kamay nila na magkahugpong ni Megan.

Kaya napakunot-noo ako.

Mabilis na tumayo si Brandon. “A-Ah, oo. Nakikisabay ulit kasi papasok ng trabaho si Megan. Kaya hinintay ko na siya. Diba, Meg?" saad niya nang balingan niya ang kapatid ko.

Nakita ko na napalunok-laway si Megan na para bang nahuli sa isang kasalanan.

“O-Oo! Tama si Brandon, ay este kuya." sabay ngiti niya sa akin. K-Kain ka na sa kusina ate, nagluto ako ng fried rice atsaka hotdog at itlog." sabay sulyap niyang muli kay Brandon.

Hindi ko alam pero parang nag-uusap sila sa pamamagitan ng tinginan nila. Ayoko naman na paghinalaan sila dahil naging close friends ang mga ito, bago ako nakilala ni Brandon. Besides, kapatid ko si Megan kaya hindi niya ako tatraydurin, malaki ang tiwala ko sa kanila.

“Marunong ka nang magluto?" gulat na saad ko.

“Syempre naman ate! Kung kaya mo ay kaya ko rin." saad niya na para bang may tinatagong hinanakit sa bawat salitang binibigkas niya.

Saka may dumaang galit sa mga mata niya o baka guni-guni ko lang ‘yon?

Ipinilig ko na lang ang ulo ko. Masyado ko lang sigurong binibigyan ng kulay ang lahat ng ikinikilos nila.

"Ganon ba? Nakaka proud naman kung gano'n. Sino ba ang dahilan kung bakit natuto kang magluto?” nakangiting saad ko.

Saka ko sila muling napansin na nagkatinginan ni Brandon. "W-Wala naman ate, naisipan ko lang na mag-aral. Alam mo na, para kapag nakapag-ipon na ako ay bubukod na ako sa inyo ni k-kuya.”

"Bakit naman? Welcome ka dito sa bahay namin, hindi mo na kailangang umalis pa.” saad ko.

"Gusto ko rin namang gawin ito, para sa privacy niyo. Nahihiya na rin kasi ako sa inyo.” malungkot na saad niya.

"Hay! Ano ka ba naman! Ba’t ka mahihiya sa amin, eh hindi ka rin iba sa akin,” saad ni Brandon, saka ako nilapitan at hinawakan sa baywang. "Hindi ba, darling?” sabay tingin niya sa akin.

“Oo, tama ang kuya mo." nakangiting saad ko.

“Lalabas na ako ate." paalam ni Megan.

"Sige, mag-iingat sa trabaho mo.” nakangiting saad ko.

“Kumain ka na doon, darling ko. Aalis na rin kami, ha." paalam ni Brandon.

“Sige, mag-iingat ka sa pagmamaneho ha. I love you." malambing na saad ko.

“Salamat, darling ko." nakangiting saad niya.

Dahilan para mapasimangot ako. “Sabi ko, I love you." ulit ko dahil hindi man lang niya sinagot ang pag I love you ko.

"Ay sorry na, darling. Masyado kasing occupied ang isip ko sa trabaho. Kaya hindi ko narinig. I love you too." malambing na sagot niya.

Akmang hahalikan ko siya sa labi nang biglang yumuko siya para punasan ang sapatos niya.

Kaya naramdaman ko na parang piniga ang dibdib ko. Dahil sa kirot na nadarama ko. Hindi ko alam pero this past fews months ay parang may nagbago sa kanya.

Hindi ko alam kung sinasadya ba niyang iwasan ako o talagang busy lang siya at stress sa trabaho.

“Aalis na ako ha." sabay halik niya sa noo ko.

“Okay…" maikling saad ko.

Saka na ako pumunta nang kusina para kumain.

— — —

BRANDON'S POV:

Paglabas ko ay nag-aabang na sa loob ng kotse si Megan, nakaupo sa passenger seat. Hindi na ako nagulat dahil gano'n naman palagi ang set up naming dalawa.

Nakaka thrill nga at exciting sa part ko dahil mas nag-eenjoy ako sa pagtatago naming dalawa.

“Ang tagal mo, naglandian pa yata kayo sa loob ng kusina ni Madison." napangusong saad niya.

"Hindi, umiwas nga ako nung hâhâlikan niya sana ako dahil para lang ako sayo, my love.” malambing na saad ko.

Mabilis na kinabig niya ang batok ko saka ako sinîîl ng nasasabik na hâlik.

Dahilan para tumugon ako, saka ko hinawakan ang baywang niya at iniupo ko siya paharap sa kandungan ko.

Sa bawat lapat ng mga labi namin ay mas lalo kaming ginaganahan sa isa't-isa. Rinig na rinig ang bawat paglapat ng labi niya.

“Dang it! Napakagaling mo talagang manghalik, my love. Gustong-gusto ko ang pagiging mapusok mo." saad ko sa pagitan ng halikan namin.

“Dapat lang! Dahil akin lang yang katawan mo, pati yang k*****a mo. Sa akin ka lang!" saad niya.

“Sayong-sayo lang ako. Promise!" malapad ang ngiting saad ko.

Makaraan ang ilang minuto ay bumalik na sa upuan niya si Megan. Habang ako ay nag-umpisa nang magmaneho papasok ng trabaho. Work mates din kasi ni Megan, mas gusto ko yon para mas mahaba ang oras naming dalawa.

Makaraan ang ilang minutong pagbiyahe ay huminto na ang sasakyan ko sa kumpanya na pinagtatrabauhan namin.

Bumaba ako para pagbuksan siya ng p***o sa passenger seat.

"Thank you, my love.” malambing na saad niya.

"You're always welcome, my love!” sabay halik ko sa kanya sa labi.

Nakita ko kung paano siya natuwa sa ginawa ko.

Saka may dumaan na katrabaho naming papasok na rin.

"Wews! Ang tamis naman ng mga mag shotang ‘to! Mas bagay talaga kayo ni Megan kesa ni Madison. Sêxy na, maganda pa! Ano pa bang hahanapin mo? Samantalang si Madison, mâtâba na, løsyang pa.” naiiling na saad ni Patrick.

“Ano ka ba, Patrick! Tigilan mo na nga yan. Masyado niyo nang bina-bâckstâbbêd ang ate ko." sabay nguso ni Megan.

“Tsk! Totoo naman ang sinasabi ko ah!" sabay baling sa akin ni Patrick. “Kaya pre, kung ako sayo ay hiwalayan mo na si Madison. Hindi kasi siya pang trophy wife." malokong saad niya saka na kami iniwanan doon at naunang pumasok sa kumpanya.

“Narinig mo ‘yon, my love? Mas boto ang mga kaibigan mo sa akin kesa sa ate ko." nakangiting saad ni Megan.

"Oo naman! Aware ako doon, humahanap lang talaga ako ng tamang tiyempo. Pangako ko, bibigyan kita ng engrandeng kasal.” nakangiting saad ko.

"Siguraduhin mo lang talaga.” babala niya.

"Oo, naman! Tara na, baka mapagalitan pa tayo ni sir Blackwood.” saka ko hinawakan ang kamay niya at ipinagsalikop ang mga daliri naming dalawa.