Chapter: Chapter 79:SOLARA'S POV:Nanghihina na ako.Pakiramdam ko, anumang oras ay bibigay na ang katawan ko dahil sa sobrang sakit at pagod. Gusto ko na lang ipikit ang mga mata ko at hayaang lamunin ako ng dilim.Iniwan nila ako rito sa loob ng madilim na bodega kasama ang isang armadong bantay. Tanging malamlam na ilaw lamang mula sa labas ang bahagyang sumisilip sa loob kaya halos wala akong makita.“Ahhh…” napahiyaw ako nang gumalaw ako nang kaunti.Hindi ako makasandal dahil sa hapdi ng mga sugat ko sa likod. Para bang bawat galaw ko ay may ilang daang karayom na tumutusok sa balat ko.Nilalamig na rin ako.Basang-basa pa rin ang katawan ko matapos nila akong paulit-ulit na ilublob sa drum na puno ng tubig kanina.Niyakap ko ang sarili ko kahit nakatali pa rin ang mga kamay ko.Sa labas ay naririnig ko ang sunod-sunod na putok ng baril at yabag ng mga taong nagtatakbuhan.Hanggang sa maya-maya ay may narinig akong malakas na kalabog.May kung sinong pilit itong itinutulak mula sa labas para mabuks
Last Updated: 2026-05-14
Chapter: Chapter 78:SOLARA'S POV:Pinuno nila ang isang malaking drum ng tubig habang ako’y nakaluhod lang sa malamig na sahig. Nanginginig ang buo kong katawan. Hindi lang dahil sa lamig kundi dahil alam ko na agad kung ano ang balak nilang gawin.Nanikip ang dibdib ko.“Tanggalan niyo ng tali ’yan. Alam niyo na ang gagawin.” malamig na utos ng pinuno ng mga ito.Agad nila akong kinalagan ngunit bago pa ako tuluyang makagalaw ay marahas nila akong hinila patayo saka inilapit sa drum na halos umaapaw sa tubig.“No! Let me go!” sigaw ko habang nagpupumiglas.Ngunit masyadong malalakas ang mga hayop na ito.Mariin nilang hinawakan ang likod ng ulo ko saka bigla akong inilublob sa tubig.“Hmp!”Biglang pumasok ang tubig sa ilong ko dahilan para mawalan ako ng hangin. Nagpumiglas ako habang desperadong sinusubukang umahon ngunit lalo lamang nila akong diniinan.Pakiramdam ko’y sasabog ang dibdib ko sa kaba at takot.Ilang segundo pa lang ngunit parang isang oras na akong nalunod.Mga demonyo…Nang iahon nila
Last Updated: 2026-05-12
Chapter: Chapter 77:SOLARA'S POV:Ilang minuto pa ang lumipas habang nakatali ako sa malamig na upuan nang makarinig ako ng mabibigat na yabag na papalapit.Isa.Dalawa.Marami sila.Mas lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko nang bumukas ang kalawangin na pinto ng abandonadong warehouse na kinaroroonan ko.Dahan-dahang naglakad papasok ang grupo ng kalalakihan na puro armado. Nakasuot ng itim ang mga ito habang seryoso ang mga mukha.Nanlaki ang mga mata ko nang kusa silang humawi para bigyang-daan ang taong nasa likod nila.“Isabelle...?” mahina ngunit puno ng gulat na saad ko.Huminto ito sa harapan ko habang nakahalukipkip.Ngumisi siya.Pero hindi iyon normal na ngisi lang.Dahil isa iyong ngiti na puno ng galit, inggit, at kabaliwan.“Surprised?” natatawa nitong saad habang dahan-dahang lumalapit sa akin. “Did you miss me, Solara?”Matalim ko siyang tinitigan.“So ikaw pala ang nasa likod ng lahat ng ‘to…” malamig kong saad.Humalakhak siya nang malakas tila ba natutuwa siya sa nangyayari sa buhay k
Last Updated: 2026-05-11
Chapter: Chapter 76:SOLARA'S POV:Habang abala sina Draven, Mr. Ramos, at ang mga IT specialist sa walang tigil na pag-iimbestiga tungkol sa harassment na nangyari sa labas ng club. Hinanap nila ang mga taong nasa likod nito. Pakiramdam ko naman ay unti-unti akong nilalamon ng kawalan ng silbi.Ayokong nakaupo lang dito habang silang lahat ay kumikilos.Kailangan ay may magawa rin ako.Kaya habang malalim akong nag-iisip ng paraan kung paano ako makakahanap ng lead, biglang nag-vibrate ang cellphone ko dahilan para mapatingin ako rito.Unknown number.Agad kong binuksan ang mensahe.“Hindi ko na kayang manahimik. Alam ko kung sino ang mastermind sa likod ng lahat ng gulo sa buhay mo…”Nanlaki ang mga mata ko.Mabilis na kumabog ang dibdib ko habang paulit-ulit kong binabasa ang mensahe.Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa.Mabilis akong nagtipa.“Who are you? How did you know my number? And who’s the mastermind? Tell me everything.” reply ko.Ilang minuto akong naghintay.Bawat segundo ay tila napakabagal
Last Updated: 2026-05-10
Chapter: Chapter 75:“D-Draven…” mahina kong saad habang ramdam ko ang mainit nitong hininga sa balat ko.Napangisi ito sa pagitan ng leeg ko na tila ba sinasadya akong lalo pang akitin.“You smell so damn good,” paos nitong bulong.Napapikit ako nang mariin. Parang kusa na lang nanghihina ang tuhod ko kapag ganito ang paraan ng pagsasalita nito.“Stop flirting with me,” mahina kong reklamo habang pilit pinipigilan ang sariling mapangiti. “Nasa sala tayo.”Agad itong napatingin sa akin.At sa paraan ng pagtitig nito…Parang gusto na naman akong kainin ng buo.“Then let’s continue this somewhere private,” mababa at mapang-akit nitong saad.“Draven…” halos pabulong kong sabi ngunit hindi na nito ako pinatapos pa.Bigla na lang niya akong binuhat nang pa-bridal style dahilan para mapasinghap ako.Mabilis akong kumapit sa leeg nito bilang suporta.“Draven!” bulalas ko saka tumingin sa buong paligid.Ngumisi lamang ito habang walang kahirap-hirap akong iniaakyat sa hagdan.“Too late, sweetheart.” malokong saad
Last Updated: 2026-05-09
Chapter: Chapter 74:SOLARA'S POV:Naging awkward at napakatahimik ng buong biyahe.Tanging mahinang tunog lang ng makina ng sasakyan at ang minsannay pagbusina ang naririnig ko habang mahigpit kong pinipigilan ang sarili kong mapabuntong-hininga.Pakiramdam ko kahit simpleng paghinga ko ay sobrang lakas nang marinig sa loob ng sasakyan.Kaya tahimik akong napalingon sa lalaking nasa tabi ko.Mahahalata mo na ang katandaan sa itsura nito.May ilang hibla na ng puting buhok at bakas na ang mga kulubot sa mukha nito.Pero hindi noon nabawasan ang nakakatakot nitong presensya.Kung tutuusin…Mas nakakatakot pa ito kaysa kay Draven.Because unlike Draven…This man looked completely heartless. Walang emosyon.Parang kahit may masaktan siyang tao ay wala itong pakialam.Makalipas ang ilang minuto ay huminto kami sa isang kilalang five-star restaurant.Hindi ko na hinintay pang pagbuksan niya ako ng pinto.Agad akong bumaba ng sasakyan at diretso na sana akong papasok ngunit hinarangan ako ng isang guard.“Good
Last Updated: 2026-05-08
When Dreams Wear a Suit
Si Elara Renoir ay isang babaeng matagal nang nangarap ng tunay na pag-ibig. Isang lalaking mamahalin siya sa mundong puno ng panlilinlang. Syempre, hindi mawawala sa kanyang listahan ang gwapo, mabango, at mayamang lalaki.
“Aminin na natin,” aniya, “hindi ka mabubuhay sa mundong ito kung hindi ka magiging praktikal.”
Hindi siya sakim o gold digger. Gusto lang niyang matiyak na ang buhay at pamilyang bubuuin niya ay magiging maayos at maginhawa. Naranasan na niya ang hirap at ayaw na niyang bumalik doon.
Then Rhett Alaric came into the picture.
Years ago, she saw him on a magazine cover. Young CEO, perfectly tailored suit, handsome and composed. His gaze was sharp yet calm. From that moment, he became her ideal man, someone she thought she’d only admire from afar.
But fate had other plans.
One quiet afternoon in a coffee shop, she looked up and there he was. The same man from that magazine, real and breathtaking. For a moment, she could only stare, realizing the man she once dreamed of was standing right in front of her.
Ngunit sa pinakanakakahiya pang pagkakataon ito nangyari. Hindi man lang tulad ng mga teleserye moments na may slow motion at background music.
Sa pagmamadali niyang maibigay ang kape, hindi niya namalayang natapunan niya ito ng mainit na kape—at sa mamahaling suit pa talaga nito bumagsak ang lahat!
Gulat. Pagkapahiya. Kaba. At oo, may halong kilig rin.
Ngunit nang magtama ang kanilang mga mata, malamig. Matapang.
He wasn’t just a man in a suit—he was the man everyone feared to disappoint.
At sa oras na iyon, alam ni Elara na hindi lang kape ang natapon niya, kundi pati ang unang impresyon niya sa lalaking matagal na niyang pinapangarap.
Read
Chapter: (EPILOGUE) Chapter 69: A Billionaire's Unspoken LoveRHEVAN'S POV:(FLASHBACK)Amarie Solenne was my crush who became my greatest love since high school, but I don’t think she’s meant for me.Tanggap ko na ang katotohanang wala akong pag-asa sa puso niya.Sino ba naman kasing hindi mamahalin ang isang tulad niya?Mabait, masipag mag-aral at maganda. Kahit na mahirap ang buhay ay hindi ito naging hadlang para magsumikap siya at makamit ang pangarap niya.Napangiti ako habang tinitingnan siya mula sa kabilang mesa. Nandito kami sa cafeteria kasama ang kakambal kong si Elraeh at nagme-merienda.“Ano na namang nginingiti-ngiti mo diyan, kuya?” nakakunot ang noo ni Elraeh habang hinahanap kung saan ako nakatingin.Bigla ko siyang tinakpan sa mata. Huminga siya ng malalim, medyo nagulat.“Nothing… may naalala lang ako.” seryoso kong sagot.“Sus! Alam ko na kung sino yan! Si Ama—”Naputol ang sinabi niya nang muli ko siyang takpan, ngayon ay sa bibig naman.“Hmp!” mahinang usal niya, naipit ang tinig nito dulot ng pagtakip ko sa bibig niya.Si
Last Updated: 2026-04-07
Chapter: Chapter 68: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricSOLARA’S POV:Paggising ko nang umagang iyon ay agad kong hinanap ang init ng katawan ni Rhevan sa tabi ko ngunit wala ito. Napakunot-noo ako. May kung anong kakaibang pakiramdam ang gumapang sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ito.Nadatnan ko si Arielle na masayang nakikipaglaro kay Ravian sa loob ng playpen. Ang tunog ng kanilang halakhakan ay dapat sana’y nagpapagaan ng loob ko, pero hindi nito tuluyang napawi ang bigat ng loob ko na unti-unting nagpapasikip sa dibdib ko.“Arielle, where’s your daddy?” tanong ko, pilit na pinapakalma ang boses ko.Huminto siya sandali at tumingin sa akin, saka ngumiti. “Daddy told me, na when you wake up, may pupuntahan lang daw siya. But it’s a secret po,” masiglang paliwanag niya.Napakurap ako. Secret? Bakit kailangang maging sikreto pa?“I see…” mahinang tugon ko. “Nag-almusal na ba kayo?”“Not yet po, Mommy. Let’s eat na po,” aya niya habang hawak ang maliit na laruan ni Ravian.Ngumiti ako kahit pili
Last Updated: 2026-04-05
Chapter: Chapter 67: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Pagpasok pa lang namin sa Enchanted Kingdom ay agad kaming sinalubong ng makukulay na gusali, masasayang tugtugin at ang walang tigil na tawanan ng mga batang naglalakad kasama ang kanilang mga magulang. May mga pamilyang nagtutulakan ng stroller, may mga batang may hawak na cotton candy at may mga magulang na abalang kumukuha ng litrato ng kanilang mga anak.Para itong isang maliit na mundong puno ng saya. Isang lugar kung saan kahit sandali ay nakakalimutan ng mga tao ang pagod at problema. Sa bawat sulok ay may rides, food stalls at mga lugar na parang hinango mula sa isang fairy tale.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga anak ko.Ang saya sa pakiramdam bilang isang ina, ang makita na masaya ang mga anak mo. Sapat na ‘yon para mapuno ang puso mo.“Mommy! Daddy! Look at the horses!” excited na sigaw ni Arielle habang nakaturo sa carousel.Hindi ko napigilang matawa sa sobrang excitement niya.“Okay, princess. Let’s ride th
Last Updated: 2026-03-15
Chapter: Chapter 66: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE'S POV:Pagpasok pa lang namin sa kusina ay agad kong naramdaman ang bigat ng mga matang nakatutok sa amin. Parang sabay-sabay kaming nasalang sa isang tahimik na interogasyon mula kina Mama, Papa at maging kay Elraeh na nakaupo sa gilid ng mesa habang umiinom ng kape.“Ba’t ngayon lang kayo?” nagtatakang tanong ni Mama habang nakapamewang pa.Agad akong pinamulahan ng mukha. Ramdam ko pa ang init ng mga alaala mula sa kung bakit nga ba kami nahuli sa paglabas ng kwarto.“Ah… eh… ono kasi Ma. Nasarapan kasi kami sa a–ano…” nauutal kong sagot na halos hindi ko na mabuo ang dapat kong sabihin.“Ang ano?” nakataas ang isang kilay na tanong ni Elraeh habang pinipigilan ang isang malokong ngiti.Napalunok ako. Pakiramdam ko ay lalong umiinit ang pisngi ko.Sa gilid ng paningin ko ay nakita kong bahagyang ngumiti si Rhevan. Dahan-dahan nitong hinawakan ang baywang ko. Isang galaw na tila ba sinasabi sa akin na siya na ang bahala.“It's been a w
Last Updated: 2026-03-13
Chapter: Chapter 65: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Ganito pala ang pakiramdam kapag payapa ang isip at puso mo. Nakakatulog ka ng maayos nang walang takot at pangamba na bumabalot sa puso mo.Nang magising ako kinabukasan, ang unang bumungad sa akin ay ang pamilyar at napakagwapong mukha ni Rhevan.Nakatagilid siya sa kama, nakatukod ang isang siko habang pinagmamasdan ako. Para bang matagal na niya akong pinapanood habang natutulog.Ngumiti siya nang mapansin niyang gising na ako.“Good morning, my love. Did you sleep well?” malambing nitong tanong.Napakurap ako nang ilang beses bago tuluyang ngumiti.“Good morning, my love,” sagot ko saka marahang hinaplos ang mukha niya. “Ang sarap ng tulog ko. Parang ang gaan ng pakiramdam ko ngayon.”Nakita ko kung paano kumislap ang mga mata nito sa saya.“I’m glad to hear that. You deserve peaceful mornings like this.” saad niya saka hinaplos ang buhok ko. “Come on, let’s have some breakfast.”Babangon na sana ako ngunit bigla kong napansi
Last Updated: 2026-03-12
Chapter: Chapter 64: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric ⚠️ TRIGGER WARNING: May mga eksena sa kabanatang ito na naglalaman ng barilan, karahasan, at madugong pangyayari. Kung ikaw ay sensitibo sa ganitong uri ng tagpo, maaaring laktawan ang bahaging ito. RHEVAN’S POV: Maingat akong naglakad sa likod ng abandonadong warehouse. Mabigat ang hangin sa paligid at amoy pulbura, alikabok at ramdam ang panganib. Ang bawat hakbang ko ay kontrolado at iniiwasang makagawa ng ingay. Hindi pwedeng magkamali ngayon. Saka ikinasa ang baril. Mula sa loob ay narinig ko ang pamilyar na boses ni Sebastian. “Put your guns down, or I’ll blow your companion’s head off.” utos nito. Malinaw ang pagbabanta sa tono niya. Dahil doon ay napilitan ang mga pulis na ibaba ang kanilang mga baril. Kita ko sa mga mata nila ang pag-aatubili pero wala silang magagawa. Naka posisyon si Sebastian sa likod ng isa sa kanila habang nakatutok ang baril sa ulo nito. Habang nakasilip ako sa gilid ng pader ay napansin ako ng isan
Last Updated: 2026-03-10
LOGIN
