When Dreams Wear a Suit
Si Elara Renoir ay isang babaeng matagal nang nangarap ng tunay na pag-ibig. Isang lalaking mamahalin siya sa mundong puno ng panlilinlang. Syempre, hindi mawawala sa kanyang listahan ang gwapo, mabango, at mayamang lalaki.
“Aminin na natin,” aniya, “hindi ka mabubuhay sa mundong ito kung hindi ka magiging praktikal.”
Hindi siya sakim o gold digger. Gusto lang niyang matiyak na ang buhay at pamilyang bubuuin niya ay magiging maayos at maginhawa. Naranasan na niya ang hirap at ayaw na niyang bumalik doon.
Then Rhett Alaric came into the picture.
Years ago, she saw him on a magazine cover. Young CEO, perfectly tailored suit, handsome and composed. His gaze was sharp yet calm. From that moment, he became her ideal man, someone she thought she’d only admire from afar.
But fate had other plans.
One quiet afternoon in a coffee shop, she looked up and there he was. The same man from that magazine, real and breathtaking. For a moment, she could only stare, realizing the man she once dreamed of was standing right in front of her.
Ngunit sa pinakanakakahiya pang pagkakataon ito nangyari. Hindi man lang tulad ng mga teleserye moments na may slow motion at background music.
Sa pagmamadali niyang maibigay ang kape, hindi niya namalayang natapunan niya ito ng mainit na kape—at sa mamahaling suit pa talaga nito bumagsak ang lahat!
Gulat. Pagkapahiya. Kaba. At oo, may halong kilig rin.
Ngunit nang magtama ang kanilang mga mata, malamig. Matapang.
He wasn’t just a man in a suit—he was the man everyone feared to disappoint.
At sa oras na iyon, alam ni Elara na hindi lang kape ang natapon niya, kundi pati ang unang impresyon niya sa lalaking matagal na niyang pinapangarap.
Read
Chapter: Chapter 67: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Pagpasok pa lang namin sa Enchanted Kingdom ay agad kaming sinalubong ng makukulay na gusali, masasayang tugtugin at ang walang tigil na tawanan ng mga batang naglalakad kasama ang kanilang mga magulang. May mga pamilyang nagtutulakan ng stroller, may mga batang may hawak na cotton candy at may mga magulang na abalang kumukuha ng litrato ng kanilang mga anak.Para itong isang maliit na mundong puno ng saya. Isang lugar kung saan kahit sandali ay nakakalimutan ng mga tao ang pagod at problema. Sa bawat sulok ay may rides, food stalls at mga lugar na parang hinango mula sa isang fairy tale.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga anak ko.Ang saya sa pakiramdam bilang isang ina, ang makita na masaya ang mga anak mo. Sapat na ‘yon para mapuno ang puso mo.“Mommy! Daddy! Look at the horses!” excited na sigaw ni Arielle habang nakaturo sa carousel.Hindi ko napigilang matawa sa sobrang excitement niya.“Okay, princess. Let’s ride th
Last Updated: 2026-03-15
Chapter: Chapter 66: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE'S POV:Pagpasok pa lang namin sa kusina ay agad kong naramdaman ang bigat ng mga matang nakatutok sa amin. Parang sabay-sabay kaming nasalang sa isang tahimik na interogasyon mula kina Mama, Papa at maging kay Elraeh na nakaupo sa gilid ng mesa habang umiinom ng kape.“Ba’t ngayon lang kayo?” nagtatakang tanong ni Mama habang nakapamewang pa.Agad akong pinamulahan ng mukha. Ramdam ko pa ang init ng mga alaala mula sa kung bakit nga ba kami nahuli sa paglabas ng kwarto.“Ah… eh… ono kasi Ma. Nasarapan kasi kami sa a–ano…” nauutal kong sagot na halos hindi ko na mabuo ang dapat kong sabihin.“Ang ano?” nakataas ang isang kilay na tanong ni Elraeh habang pinipigilan ang isang malokong ngiti.Napalunok ako. Pakiramdam ko ay lalong umiinit ang pisngi ko.Sa gilid ng paningin ko ay nakita kong bahagyang ngumiti si Rhevan. Dahan-dahan nitong hinawakan ang baywang ko. Isang galaw na tila ba sinasabi sa akin na siya na ang bahala.“It's been a w
Last Updated: 2026-03-13
Chapter: Chapter 65: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Ganito pala ang pakiramdam kapag payapa ang isip at puso mo. Nakakatulog ka ng maayos nang walang takot at pangamba na bumabalot sa puso mo.Nang magising ako kinabukasan, ang unang bumungad sa akin ay ang pamilyar at napakagwapong mukha ni Rhevan.Nakatagilid siya sa kama, nakatukod ang isang siko habang pinagmamasdan ako. Para bang matagal na niya akong pinapanood habang natutulog.Ngumiti siya nang mapansin niyang gising na ako.“Good morning, my love. Did you sleep well?” malambing nitong tanong.Napakurap ako nang ilang beses bago tuluyang ngumiti.“Good morning, my love,” sagot ko saka marahang hinaplos ang mukha niya. “Ang sarap ng tulog ko. Parang ang gaan ng pakiramdam ko ngayon.”Nakita ko kung paano kumislap ang mga mata nito sa saya.“I’m glad to hear that. You deserve peaceful mornings like this.” saad niya saka hinaplos ang buhok ko. “Come on, let’s have some breakfast.”Babangon na sana ako ngunit bigla kong napansi
Last Updated: 2026-03-12
Chapter: Chapter 64: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric ⚠️ TRIGGER WARNING: May mga eksena sa kabanatang ito na naglalaman ng barilan, karahasan, at madugong pangyayari. Kung ikaw ay sensitibo sa ganitong uri ng tagpo, maaaring laktawan ang bahaging ito. RHEVAN’S POV: Maingat akong naglakad sa likod ng abandonadong warehouse. Mabigat ang hangin sa paligid at amoy pulbura, alikabok at ramdam ang panganib. Ang bawat hakbang ko ay kontrolado at iniiwasang makagawa ng ingay. Hindi pwedeng magkamali ngayon. Saka ikinasa ang baril. Mula sa loob ay narinig ko ang pamilyar na boses ni Sebastian. “Put your guns down, or I’ll blow your companion’s head off.” utos nito. Malinaw ang pagbabanta sa tono niya. Dahil doon ay napilitan ang mga pulis na ibaba ang kanilang mga baril. Kita ko sa mga mata nila ang pag-aatubili pero wala silang magagawa. Naka posisyon si Sebastian sa likod ng isa sa kanila habang nakatutok ang baril sa ulo nito. Habang nakasilip ako sa gilid ng pader ay napansin ako ng isan
Last Updated: 2026-03-10
Chapter: Chapter 63: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE'S POV:“Mag-iingat ka doon, please,” pakiusap ko kay Rhevan, ramdam ko ang kaba sa dibdib ko habang hinahanda ang sarili para sa pag-alis nito.Paalis na sila at nakahanda na ang private plane ng pamilya Alaric. Kasama na rin niya ang buong security team niya para sa kaligtasan nila. Hindi pumayag si Papa na si Rhevan lang ang aalis at sumama siya. Aniya'y pamilya sila at hindi pwedeng mag-isang haharap sa laban ang anak niya.“I will, I promise. Dad and I will come back safely,” sagot ni Rhevan, saka niya hinalikan ang labi ko.Ramdam ko ang pagmamahal nito at ang banayad na pagtibok ng puso niya. Saka ito lumuhod sa paanan ni Arielle at hinaplos ang mukha nito.“Princess, I know that you're a responsible sister to Ravian. Tulungan mo si Mommy kapag kailangan niya, okay?” paalala niya sa panganay namin.“Yes, I will, Daddy. Mamimiss po kita,” umiiyak na tugon ni Arielle.Mas lalong bumigat ang kalooban ko dahil sa pag-iyak nito.“Good,
Last Updated: 2026-03-09
Chapter: Chapter 62: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Bandang alas dos ng madaling araw nang biglang umalingawngaw sa buong bahay ang matinis na tunog ng security alarm.Agad akong napabangon sa kama, kasabay ni Rhevan na mabilis ding nagising. Halos kumabog ang dibdib ko sa biglaang ingay na iyon. Ang tahimik na gabi ay biglang napuno ng kaba at tensyon.“Ano ‘yon?” mahina kong tanong habang kinakabahan na napatingin sa pintuan ng kwarto namin.Hindi agad sumagot si Rhevan. Mabilis siyang bumangon at kinuha ang intercom na nasa side table.Pinindot niya iyon at agad na nagsalita.“What’s happening? Why is the security alarm going off?” malamig ngunit kontroladong tanong niya.Sa kabilang linya ay agad sumagot ang head of security.“Sir, may napansin po kaming sasakyan na ilang beses dumaan sa harap ng bahay ninyo. Suspicious po ang galaw kaya sinundan namin ito. May iniwan po itong envelope sa gate.”Nanlamig ang buo kong katawan sa narinig.“An envelope?” tanong ni Rhevan.“Yes, si
Last Updated: 2026-03-07
Chapter: Chapter 34:SOLARA’S POV: “Kuhanan mo kami ng litrato,” utos niya sa isa niyang tauhan, kalmado pero may awtoridad ang boses.“Copy, sir,” mabilis na tugon nito saka tinanggap ang cellphone na iniabot ni Draven.Hindi ko inaasahan ang sumunod na nangyari.Bigla akong hinila ni Draexis sa kamay, sabay hatak din sa kamay ng ama niya. Sa isang iglap ay napagitnaan ako ng dalawa. Tila ba para kaming isang pamilyang masaya at buo. Pero ang totoo ay hindi.“Ready… one, two, three!”Ilang beses kaming kinuhanan ng litrato. Hindi ko alam kung saan ako titingin. Sa camera ba, sa anak ko, o sa lalaking katabi ko na tila ba ang dali-daling gampanan ang papel na dapat lang niyang tuparin. Dahil dugo’t laman niya ito.Matapos iyon ay ibinalik ng tauhan ang cellphone kay Draven.“Dad, let me see!” excited na saad ni Draexis na halos tumalon sa tuwa.Hindi man lang nagdalawang-isip si Draven at agad itong iniabot sa kanya. “Go ahead and check our family picture.”Family.Ngunit alam kong malabo na matupad ito.
Last Updated: 2026-03-30
Chapter: Chapter 33:SOLARA'S POV:“Stop pestering me,” malamig kong sagot, pilit pinipigilan ang masigawan siya.Hindi ko siya bibigyan ng kasiyahan na makita akong naiinis sa kanya.Umupo siya sa tabi ko sa may buhanginan ng tahimik lang, na para bang hindi niya ako ginulat sa pagdating niya.“Pestering?” bahagya siyang natawa, walang laman. “Do I really look like a pest to you?”Bago pa ako makasagot ay naramdaman ko ang braso niya sa baywang ko. Hinila niya ako palapit sa kanya.Napahawak ako sa matipunong dibdib niya para lang hindi kami magkadikit ng sobra.“Ah oo nga pala,” sarkastiko kong sagot. “Hindi ka peste… mas bagay sa’yo ang halimaw.”“The hell?” bulalas niya, tumingin sa akin na para bang hindi makapaniwala sa sinabi ko.Tila ba napigtas ko na ang kakaunting pasensya na mayro'n ito. Kaya bigla niya akong hinila at sa isang iglap ay nasa kandungan na niya ako.Nanlaki ang mata ko. “What are you doing?!”Napatingin ako sa paligid. Tama nga ako, pinagtitinginan na kami ng mga tao dito.“Pwede
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: Chapter 32:Chapter 32:SOLARA’S POV:“Let’s have breakfast here in our room. I’ve already ordered something for us to eat.” saad nito.Nagtatakang tumingin ako sa kanya.Tila nabasa nito ang nasa isipan ko.“What? I know we’re tired from the trip, so let’s just eat here in the room first, then head straight to rest.” paliwanag nito.Himala at concerned ito. Anong nakain niya?Hindi ko alam kung matutuwa ako o maiinis. Dahil sa totoo lang, hindi ko kabisado kung kailan siya nagiging totoo at kung kailan siya naglalaro lang.Tahimik akong umupo sa katapat na bahagi ng lamesa habang katabi ko si Draexis. Hindi ko maiwasang pagmasdan siya na kumakain, parang walang kahit anong bigat na dala sa mundo. Samantalang ako ay ang dami nang tumatakbo sa isipan ko.“So, what’s your plan later after this?” tanong niya, casual lang habang kumakagat ng pizza.Napairap ako nang bahagya bago sumagot. “Maliligo malamang. Ano bang dahilan kung bakit tayo pumunta ng Siargao?” sarkastikong saad ko.Tumango siya, pero
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: Chapter 31:SOLARA’S POV:Hindi ko alam kung saan niya kami dadalhin. Hindi ko rin naman sinubukang alamin. Wala akong ganang makipag-usap, wala akong gana makipagtalo, at lalong wala akong gana makipag-ayos sa lalakeng katabi ko. Tahimik ang buong byahe. Tanging tunog lang ng makina ng sasakyan, ang mahihinang ugong ng gulong sa kalsada, at paminsan-minsang pagbusina ng ibang sasakyan ang maririnig mo. Kahit si Draexis na kadalasan ay matanon, tila naramdaman ang bigat ng hangin sa loob ng kotse.“Mom…” mahina niyang tawag, halos nag-aalinlangan.Agad akong napatingin sa kanya. Nasa passenger’s seat siya, ang pwesto na dapat ay akin. Pero mas pinili kong ilayo ang sarili ko. Mas ligtas doon. Mas payapa. Mas konti ang posibilidad na magkasagutan na naman kami ni Draven. Ayokong mangyari yon lalo na kung naririnig ni Draexis.“Yes, baby?” malambing kong sagot, pilit pinapakalma ang sarili.Bahagyang kumunot ang noo niya, halatang nag-aalala. “Why are you so quiet? Are you okay?”May kung anong ku
Last Updated: 2026-03-28
Chapter: Chapter 30:SOLARA'S POV:“Didn't I tell you to wait for me and not to go out of the house?” umiigting ang panga na saad ni Draven, halatang pinipigilan na magalit.Nasa loob pa rin ako ng kotse at hindi pa rin nakakalabas. Napabuga ako ng hangin. “Ayoko munang makipagtalo, please lang. Can we just do this tomorrow? Anyway, thanks for the ride.”Bubuksan ko pa lang sana ang pintuan ng sasakyan nang pigilan niya ang kamay ko. Saka niya ako ikinulong sa kanyang mga bisig at ramdam ko ang bigat ng presensya niya. “I’m still talking to you, so don’t turn your back on me,” malamig niyang saad, halatang nagtitimpi.Tiningnan ko siya ng isang klaseng tingin, yung tipong nakakainis at nakaka-tamad.“Bakit ako ang ginugulo mo Draven Imperiale? Hindi ba’t may bago kang flavor of the month? Siya na lang ang guluhin mo tutal game siya sa mga trip mo sa buhay. Huwag ako.” mahinang asik ko, na may halong iritasyon at pangungutya.Napangisi siya. “Why are you so affected by her, hmmm?”Inilapit niya ang mukha
Last Updated: 2026-03-27
Chapter: Chapter 29:SOLARA'S POV:Habang hawak ko ang menu at nag-iisip kung ano ang o-order-in ay may maliliit na ngiti sa labi ni Orion na para bang may gustong sabihin sa akin.“What do you want, Sol?” tanong niya, kaswal lang pero ramdam ko na attentive siya sa bawat galaw ko.Napangiti ako nang bahagya at umiling.“Ako muna ang maglilibre ngayon. Remember?” paalala ko, tinaasan ko pa siya ng kilay para ipaalala ang usapan namin dati.Bigla siyang natawa at napakamot sa batok. “Ah, oo nga pala ‘no? I almost forgot.”Napailing na lang ako habang natatawa. “So, anong gusto mo?”Saglit siyang tumingin sa menu, tapos tumingin ulit sa paligid ng café na may malamlam na ilaw at komportable na ambiance. “I want to try their iced mocha… and toasted almond sansrival.”“Good choice,” saad ko habang tumatango. “I think I’ll try the iced mocha too and Chocolate Rum Tiramisu.”Tumango siya agad. “I’ll order it. Just wait for me here.”“Sure,” saad ko sabay abot ng card ko. “Here’s my card. Thanks.”Ngumiti siya b
Last Updated: 2026-03-26
LOGIN
