LOGINNgunit hindi niya alam kung bakit. Napasimangot si Eugene nang walang malinaw na dahilan. Habang nakatingin sa pigurang iyon mula sa likod, isang kakaibang pakiramdam ang biglang umusbong sa loob niya, na humihila sa kanyang damdamin.Hindi mapigilan ni Olivia na mamutla at sumimangot, na mukhang hindi masaya nang makitang nagbibigay ito ng pansin kay Jane.“President Eugene, ano ang iniisip mo?” Tumingin din sa kanya si Terrence.Nagbabalik sa sariling kamalayan si Eugene.Agad siyang nagkibit-balikat at ngumiti. Hindi maipaliwanag na lumambot ang loob niya kay Jane, na halos makalimutan kung paano nito pinilit si Terrence sa kasal. Masama ang kanyang likas na pagkataoo at halos mawalan siya ng bait kanina. “Wala lang.” Medyo naghinala si Olivia nang ilang sandali, ngunit hindi na nag-isip nang malalim. Hindi rin naging masigasig si Penny kina Terrence at uminom na lang nang nag-iisa. Hindi na ipinagpatuloy ni Daniel Reyes ang nakaraang topic. Wala siyang masyadong alam tung
Ang mundo ng antique ay napaka komplikado. Ang Antique shop ng pamilya Guevarra ay nagbenta ng maraming kayamanan ng antique.Nag-aalala siya na hindi makakahanap ng higit pang mga daanan.Babawiin niya ang antique shop na kinuha ni Armando. Tiyak na pagmamay-ari iyon ng pamilya Guevarra, at kahit hindi ito madaling gawain, ayaw niyang ang napakaraming pamana ng pamilya Guevarra ay madungisan. Ang mga negosasyon sa UP Manila ay nagpapatuloy nang medyo maayos sa ngayon. Dahil hindi na gumagawa ng anumang problema si Olivia, itinigil na ni Jane ang pagbibigay pansin sa kanya. Sa parehong araw.Magkasamang pumunta si Jane at Penny sa private collection ng pamilya Reyes. Ang pakikipag-ugnayang panlipunan sa loob ng mtaas na antas ng lipunan ay iba-iba, ngunit anuman ang uri ng pagtitipon, lahat sila ay nagsisilbi para bumuo ng mga koneksyon at pinagkukunang-yaman. Ang private collection ng pamilya Reyes ay medyo malaki, na sumasakop sa apat na floors. Papasok pa lang sina Penny at J
Likas na naintindihan din iyon ni Lance at itinaas niya ang kanyang kilay. “Hindi mo kailangang mag-alala tungkol dyan. Hindi hahayaan ni kuya Terrence na ang isang babaeng hindi niya mahal ay magkaroon ng anak para lang kontrolin siya.” Nang marinig ito, ang mga labi ni Olivia ay unti-unting napangiti. Ang matamis na ngiting iyon ay tuluyang walang pagtatago sa mga mata ni Jane. Tila ba napanalunan na nila ang buong mundo! Wala rinh paraan para maiwasan ang mga salita ni Lance. Narinig iyon ni Jane nang napakalinaw. Ang kanyang tingin ay hindi namamalayang bumagsak sa mukha ni Terrence. Hindi man lang niya itinanggi ang pahayag na iyon. Sa loob ng pitong taon, hindi kahit kailan binaggit ni Terrence ang pagkakaroon ng anak. Iyon ba ang dahilan? Kahit na may paulit-ulit na tsismis na wala siyang kakayahang magkaanak, hindi man lang siya nagpaliwanag kahit kailan, at hindi rin niya kahit kailan hiniling sa kanya na sumailalim sa IVF, mga turok, o gamot para mapataas ang chanc
Tigilan niyo na ang pagsasabi ng masasakit na salita, tigilan niyo na.Kumislap ang mga mata ni Julia at naglabas ng isang nakakagulat na tanong, “ang daddy ko po ba?” Nawalan ng ssasabihin si Jane sa isang sandali, napakatalino na ni Julia at napakaraming napapansin.Nag-atubili siya, na magkakaila na sana, “hindi…” Lumingon si Julia para tignan siya at seryosong sinabi, “Mommy, hindi mo na po kailangang mag-explain. Patay na po ang daddy ko. Alam ko po iyon.” Jane: “ah, tama.” Sa katunayan, ang buhay ay walang kaibahan sa patay, napakawala nilang silbi at paminsan-minsan ay nabubuhay ulit, na napakakandidato at nakakadiri. Pagkatapos kumpletuhin ang mga discharge procedures.Binuhat ni Mr. Allegria si Julia papunta sa sasakyan. Siya mismo ang humawak sa lahat ng usapin tungkol kay Julia. Hindi naglakas-loob si Jane na galitin ang matanda, at naging abala sa paligid na parang isang pugo kasama si Julian sa buong oras. Gusto sanang magbigay pa ni Mr. Allegria ng ilang payo kay
“Ang mga walang pusong lalaking ito ay mabubulok din balang araw!” lalo pang naging masigasig ang pagmumura ng mga babe. Ang mga lalaking nananahimik ay hindi na matagalan ang mga patagong panlalait na ito at agad na tumayo, nanlilisik ang mga mukha sa galit para gumanti ng salita. Ang hall ay muli na namang napuno ng mga pagbanggit sa angkan ng pamilya ng bawat isa. Tahimik na pinanood ni Jane ang mga eksena. Pagkatapos ng maraming taon ng pagsasama, nagtapos ito sa napaka tragic na paraan. Sa isang sandali, hindi niya alam kung dapat ba siyang malungkot o matuwa n nakatakas na sila sa dagat ng paghihirap na ito. Tinignan niya ang oras. Malapit nang mag 10 o’clock. Wala pa ring sagot mula kay Terrence. Tinawagan ulit ni Jane ang kabilang kampo. Hindi pa rin sumasagot si Terrence. Nag-abala pa si Jane para lang makakuha ng number, at kung male-late si Terrence, mawawalan ng saysay ang pagkuha niya ng number. Kaya tumayo na lang siya at naglakad papunta sa bintana, “sorry p
Isang kakaibang kislap ang kumislap sa kanyang mga mata, “kahit paano… ang pagpapaliband ito ay magdadala ng pansamantalang katahimikan.” Hindi mawari ni Ate Joyce kung ano ang iniisip ng matandang ginang. Kung ayaw nilang papasukin si Olivia, napakaraming paraan para gawin iyon. Ano ang punto ng pagkaladkad kay Jane? Ngunit nang maisip niya ito ulit, sa sobrang dumi at tatag ni Jane, ano pa ba ang pwede niyang ikadismaya sa isang asawang katulad ni President Terrence? Alam ng lahat na nakipag-isang dibdib si Jane sa mas mataas na antas. Kahit na may ilang magagandang babae sa paligid ni President Samaniego, kung si Jane na isang babaeng nasa mataas na posisyon ay hindi makaintindi sa mga bagay-bagay, hindi ba’t naghahanap lang siya ng gulo? “Hindi kaya may lalaki si Ms. Jane?” biglang pumalakpak si Ate Joyce.Maliban na lang kung napaka-urgent ng sitwasyon na kailangan talagang maghiwalay. Kung hindi, bakit sila hindi mag-iiwan ng space para sa negotiation? Biglang itinigil n
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






