แชร์

KABANATA 149

ผู้เขียน: JADE DELFINO
last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-29 22:35:44

CHAPTER 149

KARINA

Days, weeks, and months passed by, but Luther still hadn’t awakened. The doctors continued checking on him. They said he had fallen into a coma, and they had no idea when he would wake up.

But my hope remained strong. Hindi ako nawawalan ng pag-asa na magigising pa ang asawa ko. Matatag pa rin ang loob at paniniwala ko.

After three months, we decided to bring Luther home so things would be easier for all of us. Kapag nasa bahay kasi siya, mas madali ko siyang mabantay
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก
ความคิดเห็น (2)
goodnovel comment avatar
JADE DELFINO
may comment na rin 🥹
goodnovel comment avatar
mercy villafuerte
Luther,gising na,lumalaki na ang anak mo
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 150

    CHAPTER 150 KARINA After checking on him, he just told us to keep on talking to him and sharing happy things, good news. That he is slowly improving–that he might wake up anytime soon. Sobrang saya ng puso ko dahil sa balita. I kept praying na sana magising na siya n tuluyan. Dahil sabik na sabik na akong makasama siya. Magkasama nga kami pero nasa ganitong sitwasyon naman. Weeks passed by already, and I could feel my husband’s presence. I feel like he is going to wake up anytime soon. Habang naglilinis ako ng katawan niya, pansin ko ang mas lalong pagbabago ng katawan niya. He lost a lot of weight. But his skin is slowly back to his color. “Luther and Arian are getting married. Are you not going to witness your best friend's wedding?” I whisper to his ear. Yes, Arian and Kennedy are going to get married. They have been through a lot, and thankfully he survived. Kennedy is such a loving best friend. Sabi pa nga niya na hindi muna sila magpapakasal kung hindi pa

  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 149

    CHAPTER 149 KARINA Days, weeks, and months passed by, but Luther still hadn’t awakened. The doctors continued checking on him. They said he had fallen into a coma, and they had no idea when he would wake up. But my hope remained strong. Hindi ako nawawalan ng pag-asa na magigising pa ang asawa ko. Matatag pa rin ang loob at paniniwala ko. After three months, we decided to bring Luther home so things would be easier for all of us. Kapag nasa bahay kasi siya, mas madali ko siyang mabantayan at maalagaan. “D-dada…” Nagulat ako sa sinabi ng anak ko. Precious was now eight months old. And her father was still in a coma. Precious had already started crawling and had become very playful and active. Kaya halos wala na rin akong sapat na pahinga kakabantay sa kanya at kay Daddy niya. But it was okay. Ang mahalaga, ligtas sila at nasa tabi ko. I would sacrifice everything for them. “Can you say it again, baby? Say, ‘Da-da,’” I softly said. Nasa tabi kami ngayon ni Luther, naka

  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 148

    CHAPTER 148 KARINA I woke up early, feeling excited. Nag-shower agad ako, nagbihis, at nag-ayos ng sarili. Hindi nga ako nakatulog nang maayos dahil sobrang excited akong makita ang asawa ko. Pakiramdam ko, ilang taon ko siyang hindi nakita. "Hindi po halatang excited ka, Ate.." panunukso ni Uno na maaga dumating upang bantayan si Precious. "Hindi lang makapaghintay na makita si Kuya mo. Pero—" sabi ko at huminto muna saglit at huminga ng malalim. "magigising na kaya siya?" "Let's pray for that, Ate. He will wake up!" ani Uno. "I have Faith in Him," I said. "That's the spirit, Ate..." He cheered me up. Ngumiti na lang ako at hindi na makapaghintay na makita siya. "Aalis na ako, Uno. Nasa fridge na ang milk ni Precious, initin mo na lang, Uno ha. Hindi naman ako magtatagal, dahil aalis na tayo mamaya.." sabi ko. Pwede na kaming lumabas ni Baby, dahil okay na ang lahat sa amin. Si Luther na lang ang hindi pa pwedeng lumabas dahil kailangan pa siyang obserbahan ng mga do

  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 147

    CHAPTER 147 KARINA I fell asleep and woke up nervous. Pagdilat ng mga mata ko ay ang asawa ko agad ang nasa isip ko. Nagmamadali akong bumangon at tinungo ang pintuan upang buksan ito at pumunta sa asawa ko—nang bigla akong natigilan. Naalala kong may anak na pala ako. Umikot ako at dahan-dahan na naglakad pabalik at dumeretso sa crib ni Precious. Pinagmasdan siya, tinitigan ng maayos. She was sleeping so peacefully. Napangiti ako dahil kahit papaano ay napawi nito ang sakit na nararamdaman ko. I almost forgot that I am now a Mother, and a wife. Alas-diyes na ng gabi at wala akong kasama ngayon. Baka umuwi na muna silang lahat. Inayos ko ang sarili ko, nagdadalawang-isip kung pupuntahan ko ba si Luther. Ayaw ko kasing iwan ang anak ko dito na mag-isa, baka may kudnapper pang hindi nahuhuli. Kukunin pa nila ang anak ko sa akin. And speaking of kidnappers, ano na kaya ang nangyari sa kanila? Kumukulo ang dugo kapah naalala ang mga itsura nila. Gusto ko silang saktan, hampa

  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 146

    CHAPTER 146 KARINA PARA akong hinugutan ng hininga nang makita ko ang asawa ko na nakahiga sa maruming sahig, walang malay at dumudugo ang ulo. Hindi ako makagalaw at parang napako ang katawan ko sa kinatatayuan ko. Nagsimulang manginig ang buo kong katawan—takot, kaba, galit, at kung anu-anong emosyon na hindi ko maintindihan. Doon ko lang napagtanto na nasa harapan na pala ako ng asawa ko. Mabilis kong inangat ang ulo niya at inilagay sa bisig ko. Sumigaw ako ng saklolo at sunod-sunod na nagsilabasan ang mga luha ko. Ang emosyong kanina ko pa pinipigilan ay tuluyan ko nang pinakawalan. "B-Baba... n-naririnig mo ba ako? P-Please... don't scare me..." hikbi kong sabi. Ang sakit na ng dibdib ko "Anak, nandito na ang ambulance. Magiging okay rin ang lahat. Matatag si Luther," umiiyak ding sabi ni Mama habang niyayakap ako. "Mama..." Wala na akong nasabi kundi ang umiyak na lang. Mabilis na kumilos ang mga nurse at doctor na kasama nila. Sumakay rin ako sa ambulansya h

  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 145

    CHAPTER 145 THIRD PERSON POV PARANG bombang sumabog ang dibdib ni Karina sa gulat at pag-aalala nang malaman niyang na-kidnap ang kanyang asawa. Kahit wala siyang sapat na pahinga, bumangon siya mula sa kama. Kahit masakit at mahapdi pa ang tahi sa kanyang pagkababae, naglakad siya palabas ng kwarto. Umiiyak na rin siya at hindi maintindihan ang sarili. Mabuti na lang at mabilis siyang napigilan ni Uno. “Ate, kalma lang po... Bawal po kayong mabinat. Huwag po kayong mag-alala dahil agad namang kumilos ang mga pulis,” kalmadong sabi ni Uno. “Kailan pa?” umiiyak na tanong ni Karina. “Actually, mga tatlong oras na, Ate... May nakapansin kasi kanina habang sinusuri ang monitor room ng isang manager dahil may nanakawan. Sakto namang si Kuya ang nakita nila. Mabilis namang tumawag ng mga pulis ang manager,” paliwanag ni Uno. "Nakilala na ba kung sino ang may pakana ng pag-kidnap ni Luther?" Hindi pa rin ito kumakalma kahit na sinabi na ni Uno na may mga pulis ng naghanap at nag-i

  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 060

    AGAD na rin na naging okay ang dalawa at sabay na rin na umakyat sa kwarto nila upang magpahinga. Tapos nang maglinis ng katawan si Karina paglabas niya ng banyo. Nakahiga na rin sa kama si Luther na para bang may malalim na iniisip—nakatutok sa kisame habang hawak ang cellphone nito na nasa ibab

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-27
  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 061

    NAPALUNOK na lamang si Karina nang dahan-dahan tanggalin ni Luther ang kamay niyang nakatabon sa kanyang pagkababae. His intense gaze gives shivers to her body. "Ah..." ungol niya ng maramdaman ang mainit na hininga at labi nito sa kanyang pagkababae. Hindi mapigilan ni Karina ang hablutin

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-27
  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 053

    BUMALIK na sa kwarto si Karina na hindi maganda ang itsura. Nagulat naman si Karina ng makita si Luther sa sofa. Agad na nilapitan ni Karina ang asawa at tumabi rito. "Where have you been? Kanina pa ako dito," ani Luther sa mahinang boses. Kahit alam naman nito kung saan galing ang asawa at kung

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-26
  • HER REPLACEMENT: REGRETS    KABANATA 056

    Nasa cafeteria ngayon si Karina, kumakain ng lunch. Hindi kasi siya nag-agahan kanina dahil nawalan siya ng gana kumain, marahil dahil siguro sa nangyari kanina. Hindi niya rin sinasagot ang tawag ni Luther o replayan ang text messages nito. Mag-isa lang siya sa table niya, kahit mahaba naman ang

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-26
บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status