Se connecterวันสำคัญมาถึง วันที่แตกต่างจากทุกวันที่ผ่านมาในคฤหาสน์เตโชบวรเดช ไม่มีการประชุมเคร่งเครียด ไม่มีการเคลื่อนไหวของหน่วยอารักขาที่น่าพรั่นพรึง มีเพียงความวุ่นวายเล็กๆ ของการเตรียมงานเฉลิมฉลองที่เป็นส่วนตัวที่สุดสวนสวยสไตล์ยุโรปของคฤหาสน์ ถูกอาบไล้ด้วยแสงแดดอบอุ่นยามบ่าย ท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้เมฆบดบัง ล
ค่ำคืนนั้นหลังจากอคินและไอรินหลับใหลอยู่ในห้องเนอสเซอรี่ภายใต้การดูแลของพี่เลี้ยงที่ไว้วางใจได้ ลูเซียโน่เดินเข้ามาหาขวัญข้าวที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบๆ ในห้องนั่งเล่นส่วนตัวที่ถูกจัดไว้สำหรับครอบครัว บรรยากาศผ่อนคลายและอบอุ่น แตกต่างจากความตึงเครียดในห้องทำงาน หรือความหรูหราแต่ไร้ชีวิตชีวาของ
หนึ่งปีผ่านไปราวกับพายุที่ค่อยๆ สงบลง หลังจากการปะทะกันอย่างรุนแรงทั้งภายนอกและภายใน โลกภายนอก คลื่นใต้น้ำที่เกิดจากการโจมตี LTA Group ถูกจัดการด้วยกลยุทธ์ใหม่ ลูเซียโน่ไม่ได้สั่งฆ่า ไม่ได้จุดไฟสงคราม แต่ใช้ 'สงครามเย็น' ที่ซับซ้อนกว่า ทั้งกฎหมาย การเงิน ข้อมูล และการเจรจาเบื้องหลังค่อยๆ บีบคั้นแล
สัมผัสแผ่วเบาของมือเล็กที่วางทาบบนมือตนเองยังคงอุ่นซ่าน คำขอร้องที่หนักแน่นแต่สั่นเครือของขวัญข้าว 'อย่ากลับไปเป็นคนเดิมเลยนะคะ เพื่อลูกของเรา เพื่อครอบครัวของเรา' ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท มันคือเสียงที่ทรงพลังยิ่งกว่าเสียงระเบิดใดๆ ที่ลูเซียโน่เคยได้ยิน คือเสียงที่สามารถหยุดยั้งมังกรที่กำลังจะพ่นไฟ
การประชุมฉุกเฉินผ่านวิดีโอคอนเฟอเรนซ์สิ้นสุดลง แต่บรรยากาศตึงเครียดภายในห้องทำงานยังคงคุกรุ่น หน้าจอที่เคยแสดงใบหน้าเคร่งขรึมของทีมงาน ดับมืดลง เหลือเพียงเงาสะท้อนของลูเซียโน่บนพื้นผิวสีดำ ประธานหนุ่มยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่หัวโต๊ะ นิ้วเรียวยาวที่เคยเคาะเป็นจังหวะ กำแน่นจนข้อขาวซีดคำสั่งสุดท้ายที่ลูเซี
หลายสัปดาห์หลังจากกลับมายังคฤหาสน์เตโชบวรเดช ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้และการปรับตัวที่เปราะบางดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ลูเซียโน่ทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ให้กับบทบาทใหม่ ประธานหนุ่มเริ่มคุ้นชินกับจังหวะชีวิตของทารกแฝด เรียนรู้วิธีรับมือกับเสียงร้องไห้ และค้นพบความอดทนในรูปแบบที่ตนเองไม่เคยรู้จัก ความพยายามที่เง
เสียงกลไกปลดล็อกประตูเชื่อมระหว่างห้องทำงานของลูเซียโน่กับห้องสวีทของขวัญข้าวดังขึ้นเบาๆ แต่กลับก้องกังวานในความเงียบงันยามบ่าย ขวัญข้าวซึ่งกำลังนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟา สะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองยังต้นเสียงด้วยหัวใจที่เต้นระรัวร่างสูงสง่าของลูเซียโน่ก้าวผ่านประตูเข้ามา ไม่ได้อยู่ในชุดทำงานเต็มยศ แต่เ
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องทำงานบนยอดผา มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของเครื่องปรับอากาศและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เท่านั้นที่ดังอยู่ ลูเซียโน่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ ดวงตาคมกริบไม่ได้ละไปจากจอมอนิเตอร์หลักซึ่งฉายภาพสดจากห้องสวีทเบื้องล่างแม้แต่วินาทีเดียวภาพบนหน้าจอไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนักตลอดหลายวันที
แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามาในห้องทำงานหรู แต่ไม่อาจขับไล่ความขุ่นมัวที่เกาะกุมจิตใจของลูเซียโน่ได้เลย ชายหนุ่มยืนอยู่หน้าผนังกระจกบานใหญ่ ทอดสายตามองลงเบื้องล่างอย่างไร้จุดหมาย ภาพทิวทัศน์ทะเลอันงดงามไม่ได้อยู่ในสายตา ความคิดยังวนเวียนอยู่กับเหตุการณ์เมื่อวาน และภาพความเศร้าสร้อยที่เห็นผ่านจอมอนิเตอร์
คลินิกสูตินรีเวชเล็กๆ ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้สดและเสียงเพลงบรรเลงเบาๆ บรรยากาศสงบเงียบ แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับพายุอารมณ์ที่กำลังปั่นป่วนอยู่ในใจของนายแพทย์ภีมวัจน์ชายหนุ่มนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้สีอ่อน แสงแดดยามบ่ายแก่ๆ ส่องลอดผ่านมู่ลี่เข้ามาเป็นลำ ทอดเงาตกกระทบบนแฟ้มประวัติคนไข้ที







