Beranda / โรแมนติก / Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ / ตอนที่ 5 - คู่แข่งกลับมาแล้วนะคุณผู้ชม 100%

Share

ตอนที่ 5 - คู่แข่งกลับมาแล้วนะคุณผู้ชม 100%

Penulis: Pam18
last update Tanggal publikasi: 2025-05-23 12:32:16

คู่แข่งกลับมาแล้วนะคุณผู้ชม 100%

------------------------------

จันทร์เจ้าแม่สาวดาวมหา'ลัยเป็นผู้ผูกขาดบทสนทนาทั้งหมด ส่วนใหญ่ก็คุยเรื่องที่เจ้าตัวไปแลกเปลี่ยนมานั่นแหละ ใช้ชีวิตยังไง กินนอนยังไง มีที่ไหนน่าเที่ยวบ้าง บลา ๆ ๆ

ขณะที่ฉันนั่งโซ้ยก๋วยเตี๋ยวแสนอร่อยด้วยความหิวโหย ขนาบข้างด้วยเตย์และ

เธียรที่ก็เจริญอาหารไม่แพ้กัน โดยเฉพาะเธียรที่เริ่มลามมาฉกฉวยเอาลูกชิ้นในถ้วยของฉันไป

"เอ๊ะ!" จิกตาใส่สิคะนาทีนี้ เจ้านี่ก็ไม่มีสะทกสะท้านหัวเราะชอบใจพลางงับลูกชิ้นเข้าปาก

"อื้ม อาหร่อยยยย" คนนิสัยไม่ดีทำหน้ากวน

"เพื่อ? คุณพี่ทำเพื่ออะไรค่ะ"

"เพื่อความสนุกสิครับคุณน้อง" พูดแล้วก็หัวเราะปากกว้าง

ทำให้ทั้งโต๊ะที่กำลังสนใจจันทร์เจ้าพูดอยู่นั้นหันมามองเราสองคนแทน

"เดี๋ยวก็ได้ตีกันจริง" ทิศเหนือว่า

"เธอดูเหมาะกับไอ้เธียรมากกว่าไอ้เตย์อีกนะ สดใส ๆ ไม่ควรมาจมปลักอยู่กับคนเย็นชา" เป็นหนึ่งแซวแต่เหมือนจะประชดอีกคนมากกว่า

"กับตาบ้านี่ละไว้ในฐานที่เข้าใจดีกว่าค่ะ ยังไงเราก็รักเตย์ไม่เปลี่ยนแปลง จุ๊บ ๆ" ว่าแล้วก็หันไปจุ๊บลมใส่คนข้างกาย

"ง่อววว เป็นไงเตย์ น่ารักป่ะ" พบพานถามเพื่อนตัวเอง ชงเข้มน่าให้รางวัลซะจริง

"ธรรมดา" แล้วเขาก็ดันตอบกลับด้วยนะ

"ฮ่า ๆ ๆ เตย์เนี่ยล่ะก็เอาความจริงมาพูด" ฉันหัวเราะชอบใจเพราะรู้ตัวดีว่าตัวเองไม่ได้มีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้ามเท่าไรนัก

"โทษนะ ไม่คิดจะมีใครแนะนำให้เรารู้จักเลยเหรอ ไม่อยู่แค่ปีเดียวเหมือนจะมีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะเลยแฮะ" จันทร์เจ้าเอ่ยขัดจังหวะ เธอพูดพลางมองมาที่ฉันก่อนจะยิ้มอย่างเป็นมิตรส่งมาให้

"นี่คือกุ๋งกิ๋ง เป็นคนที่ตามจีบเตย์มันอยู่น่ะ ส่วนกุ๋งกิ๋งนี่คือจันทร์เจ้า เธอรู้จักอยู่แล้วใช่ไหม" เธียรแนะนำให้เรารู้จักกันและตบท้ายด้วยประโยคคำถาม คงเดากันได้อยู่แล้วแหละมั้งว่าฉันต้องรู้จักเธอแน่

"รู้จักสิค่ะ ดาวมหา'ลัยปีก่อน ดังจะตาย ตีคู่มากับเตย์เลยช่วงนั้น" ฉันบอกพร้อมกับยิ้มให้เธอ

เป็นคนที่สวยมากจริง ๆ สวยจนต้องหันมองเตย์เพื่อดูว่าเขามีท่าทียังไงหรือหลงไหลในใบหน้านั้นหรือไม่

ปรากฏว่า...

"มองอะไร"

เขาเป็นฝ่ายมองฉันอยู่ก่อนแล้วนั่นเองซึ่งไม่น่าเชื่อเลยฮะ แล้วแบบนี้จะไม่ให้ฉันถลำลึกได้ไง เล่นกับหัวใจกันเกิ๊น!

"มองคนหล่อ" ฉันตอบพลางขยิบตาให้ ทำเอาเจ้าตัวถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง ฉันเลยหัวเราะชอบใจที่ทำให้เขาแสดงสีหน้าอื่นออกมาได้

"ดูเข้ากันดีจัง เราหวังว่ากุ๋งกิ๋งจะไม่เข้าใจผิดเรื่องที่เรากับเตย์ถูกจับจิ้นกันหรอกนะ" แววตาของจันทร์เจ้าดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด

"ไม่เลย ๆ"

มั่นใจในฐานะที่ตามดูเขามานานตลอดสี่ปี

"หรือต่อให้เขาชอบเธอเราก็ไม่ติด ขอแค่เอ่ยบอกตรง ๆ เราจะเลิกตามแล้วไม่มาให้เห็นหน้าอีกเลย"

พูดจริงนะ ขอแค่เขามีความสุขกับสิ่งที่เลือกเราก็โอเค เสียใจแหละแต่ไม่เป็นไร ผิดหวังแต่เดี๋ยวก็ทำใจได้ ใช้เวลาไม่นานหรอก

"จริงเหรอ ถ้าเตย์บอกว่าให้เลิกทำแบบนี้ได้แล้ว เธอก็จะหยุดแล้วไม่มายุ่งกับมันอีกจริง ๆ ใช่ป่ะ" พบพานถามเหมือนไม่เชื่อ

"ใช่! แต่ว่า ๆ แต่ว่าอย่าเพิ่งพูดเถอะ ขอเวลาให้เราได้อยู่ใกล้เธออีกสักหน่อย แต่ถ้าอึดอัดจริง ๆ ก็บอกมาได้เลยนะคะเตย์"

เป็นอีกครั้งที่ทุกสายตาจับจ้องไปยังเขา คาดคั้นเอาคำตอบทางสายตา ซึ่งเขาไม่พูดแน่นอน รวบช้อนส้อมเพราะอิ่มแล้วจากนั้นหยิบมือถือมาเปิดดูนั่นดูนี่แทน

ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

พวกเพื่อน ๆ ที่รู้จักนิสัยดีก็พากันยกยิ้มแล้วพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าฉันสามารถไปต่อได้

"ไม่น่าเชื่อเลยอะ คนอย่างทมโภลีที่ขึ้นชื่อเรื่องปฏิเสธคนจะมีมุมแบบนี้ด้วย แสดงว่ากุ๋งกิ๋งเข้าตาสินะ" จันทร์เจ้าว่าพลางหัวเราะล้อเลียน ดูชอบใจและยกนิ้วโป้งส่งมาให้

แบบนี้แสดงว่าฉันทำถึงค่ะคุณผู้ชม!

ตอนแรกฉันมองว่าเจ้าหล่อนเป็นคู่แข่งที่น่ากลัว เป็นศัตรูหัวใจที่ไม่มีวันชนะได้ พอเห็นท่าทีตอนนี้แล้วน่าจะสบายใจได้แหละ

ก็หวังว่าจะไม่คิดอะไร ไม่งั้นฉันแพ้แน่นอน เป็นเศร้าเลยจ้า ฮืออออ

.

.

.

เวลาต่อมา

"กุ๋งกิ๋งเอ๊ย ดังใหญ่แล้วทีนี้" น้ำเงี้ยวว่าหลังจากเห็นเพจมหา'ลัยเอารูปแล้วก็ประวัติของฉันไปลง

"คอมเมนต์แม่งโคตรท็อกซิก อย่าเข้าไปอ่านเด็ดขาดเลยนะเว้ยกิ๋ง" ลูกเจี๊ยบเงยหน้าขึ้นมาเตือน

"พวกห่านี่จะไปรู้อะไร อย่างมากก็ได้แค่ด่าคนอื่นในโซเชียล พอต่อหน้าตายังไม่กล้าสบเลยมั้ง" พาสเทลดูจะอารมณ์เสียมากทีเดียว

หลังจากกินข้าวกลางวันกับเตย์เสร็จทุกคนก็แยกไปตามทางใช่ไหมล่ะ รวมถึงฉันแล้วก็แก๊งเพื่อนด้วยที่พากันมานั่งเล่นที่สวนสาธารณะข้างมหา'ลัย แล้วอีกเดี๋ยวก็จะพากันไปตากแอร์เย็น ๆ ที่ห้าง มีวันว่างตรงกันทั้งทีก็ต้องใช้ให้คุ้ม

แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับเพจมหา'ลัย ในขณะที่ฉันนอนหนุนตักของสามไถหน้าจออ่านการ์ตูน ปากก็อ้ารับขนมที่เพื่อนรักป้อนให้อย่างเพลิดเพลินใจ

"ไม่ต้องไปใส่ใจหรอกทุกคน อยากด่าก็ด่าไป รักใครเชียร์ใครเชิญตามสบายโล้ดดด"

ตราบใดที่ไม่มาคุกคามกันก็ด่าไปเถอะ ส่วนใหญ่ก็คงจะบลูลี่รูปร่างหน้าตาตามประสาผู้ที่ไร้อารยะนั่นแหละ ขอให้ได้ด่าให้ได้ว่า เอาความสะใจเป็นแรงผลักดันชีวิตไปวัน ๆ

"แกก็ชิลเกิน" สามว่า

"ก็เราไม่ใช่คนดัง ทำไมเราต้องแคร์"

"เออ ก็จริง" ลูกเจี๊ยบพนักหน้าเห็นด้วย

"งั้นก็ช่างมันเหอะ สรุปว่าแม่สาวดาวคนสวยคนนั้นน่ะใช่คู่แข่งแกไหม" น้ำเงี้ยวเอาโทรศัพท์มือถือเก็บใส่กระเป๋า

"เหมือนจะไม่ใช่นะ พอรู้ว่าเราตามจีบเตย์ก็ไม่ได้มีทีท่าหึงหวงหรือออกอาการอะไร"

"ก็ขอให้เป็นแบบนั้นไปตลอดแล้วกัน" น้ำเงี้ยวคงสงสัยนั่นแหละ

"ยิ่งคนจิ้นยิ่งคนเรียกร้องให้คบกันก็หวังว่าสองคนนั้นจะไม่ไหลไปตามน้ำ" สามก็กลัวจะเป็นแบบนั้น

"นิสัยของเตย์เป็นคนชัดเจน ถ้าจะคบก็คงคบไปนานแล้ว" พาสเทลว่า

พวกเราน่ะรู้จักเขาดี ตามดูมาตั้งแต่มอสี่เชียวนะ เพราะฉะนั้นสบายใจได้ เตย์ไม่มีทางชอบจันทร์เจ้าหรอก และไม่มีทางชอบฉันด้วย

ว่าแล้วก็เป็นเศร้าอีกรอบ

.

.

.

22 : 10 น.

งานก็ต้องทำการบ้านก็ต้องส่ง อาศัยช่วงไม่มีลูกค้าเร่งมือให้เสร็จก่อนเที่ยงคืน ภายในร้านเปิดเพลงคลอเบา ๆ สร้างบรรยากาศ

กริ๊งงงงงงงงงง

กระทั่งโทรศัพท์ของร้านดังขึ้น

ฉันฉีกยิ้มอย่างตื่นเต้นเพราะรู้ว่าเป็นใครที่โทรเข้ามา รีบพุ่งไปรับสายไม่อยากให้อีกฝ่ายรอนาน

"ค่า~ ทีคอฟฟี่ยินดีให้บริการค่ะ"

(สั่งอาหารหน่อยครับ)

เสียงทุ้มนุ่มอะไรอย่างนี้พ่อคุณพ่อทูลหัว ฟังแล้วจั๊กจี้รูหูดีจริงเชียว

"สั่งอาหารนะคะ เมนูของวันนี้จะเป็นข้าวมันไก่กรอบ ต้มยำหมูเด้ง แล้วก็เซ็ตลูกชิ้นทอด จะรับเป็นอะไรดีคะ"

(เอาทั้งหมดสามชุดครับ)

"สามชุดนะคะ ใช้เวลาเตรียมอาหารประมาณยี่สิบนาทีแล้วจะนำไปส่งให้ค่ะ"

(ครับ ขอบคุณครับ)

วันนี้ก็คงพากันมาคุยงาน หลังจากวางสายก็เร่งมือทันใดเพื่อไม่ให้ยอดดวงใจหิ้วท้องรอนาน พอเสร็จก็ปิดร้านชั่วคราวเพื่อเอาข้าวขึ้นไปส่งให้

เช่นเดิมแลกบัตรพนักงานกับคีย์การ์ด ขึ้นลิฟต์มายังชั้นบนสุด กดออดและยืนรอ เรียกได้ว่าทำทุกอย่างเหมือนคราวที่แล้วเป๊ะ

แกร๊ก!

พอได้ยินเสียงประตูปลดล็อคฉันก็เปิดเข้าไป ครั้งที่สองของการเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเตย์ ยังคงตื่นตาในความหรูหราเช่นเดิม

เดินเข้ามาถึงห้องโถงที่มีโซฟาหนังชุดใหญ่ด้านบนเพดานสูงประดับด้วยแชนเดอเลียร์ ฉันได้ยินเสียงพูดคุยดังมาจากห้องนั่งเล่นที่อยู่ทางด้านขวาจึงเดินไปหา

"ตกลงจะเอายังไง ไปถ่ายด้วยกันเถอะนะ ทางนั้นเขาขอร้องมาด้วย"

ฮืม? เสียงผู้หญิงนี่นา

"เธออย่าไปเซ้าซี้มันเลยน่า"

อันนี้เสียงของเธียรฉันจำได้

"ก็เขาขอมา ถ้าไม่ใช่งานของมหา'ลัยเราเองก็ไม่อยากทำเหมือนกัน"

คุยเรื่องอะไรกันน่ะ

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะคะแต่หาจังหวะเข้าไปไม่ได้สักที อืม... งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน เดินกลับออกไปทางห้องโถงแล้วร้องเรียกดีกว่า

แฮ่ม!

"เอาอาหารมาส่งแล้วค่ะ!"

เสียงของฉันดังพอให้คนด้านในนั้นได้ยินแน่นอน เพราะยืนรอแค่แป๊บเดียวเจ้าของร่างสูงใหญ่ก็เดินออกมา

เตย์จ๋าของฉันนั่นเอง

หล่อทุกช่วงเวลาจริง ๆ นะคุณผู้ชม หาว่าอวยไส้แตกเลยก็ได้ สุดที่รักของฉันเขาเพอร์เฟคที่สุดในโลกแล้ว

"สวัสดีค่ะเตย์"

แม้ว่าตอนกลางวันจะเพิ่งเจอหน้ากันไปแต่ฉันก็อดทักทายด้วยความดีใจไม่ได้

"อันนี้อาหารที่สั่ง ทานมื้อเย็นดึกเหมือนกันนะเนี้ย"

"ทำงานอยู่" เขาบอก

"อ่อ... แต่ว่าทานอาหารให้ตรงเวลาน่าจะดีกว่านะคะ เราเป็นห่วงเรื่องนี้ม๊ากมาก"

"อืม" เขารับถุงอาหารไปถือไว้พร้อมกับยื่นเงินส่งมาให้

"อุ๊ย! นั่นกุ๋งกิ๋งไม่ใช่เหรอ"

ก่อนจะได้พูดอะไรต่อก็มีคนเดินออกมาสมทบ เป็นเธียรกับจันทร์เจ้านั่นเอง เธอเห็นฉันก็ทำหน้าตกใจใหญ่พลางไล่สายตามองชุดพนักงานที่สวมอยู่

"ทำงานพิเศษเหรอ" เธอเอ่ยถาม

"ช่ายยยย เราทำอยู่ที่ร้านกาแฟข้าง ๆ นี่เอง"

"งั้นเหรอ เก่งจังเลยอะ ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยมันหนักเอาเรื่องอยู่นะ เคยลองขอทุนดูหรือยัง จำได้ว่ามหา'ลัยมีทุนให้สำหรับนักศึกษาที่เรียนดีแต่ขาดแคลนอยู่นะ"

ฉันระบายยิ้มเมื่อฟังจบ เข้าใจว่าเธอไม่ได้มีเจตนาดูแคลนกัน เพียงแค่ช่วยหาทางออกให้ก็เท่านั้นเอง

"ขอบคุณน้าาา ไว้จะลองคิดดู"

"อื้ม หรือถ้าเงินไม่พอจริง ๆ มายืมเราได้" ช่างเป็นคนที่ใจดีมีน้ำใจซะจริง

"หิวแล้ว" ขณะที่ไม่รู้จะพูดอะไรต่อเตย์ก็เอ่ยขัดขึ้นมา ใบหน้าของเขาเรียบตึงแววตาคมดุคล้ายกับไม่สบอารมณ์

"งั้นเราขอตัวกลับไปทำงานต่อดีกว่า ทานให้อร่อยนะคะเตย์"

เขาอาจจะไม่พอใจเพราะรำคาญก็ได้ งั้นเรารีบเผ่นก่อนดีกว่า ซอรี่น้าเตย์...

---------------------------

---100%---

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนพิเศษ - ความหล่อเป็นเหตุ

    ความหล่อเป็นเหตุ--------------------------------------------ช่วงเวลาหนึ่งคนเรามักจะหมกมุ่นกับบางสิ่งบางอย่างฉันคิดว่าตัวเองกำลังเป็นแบบนั้น....ร่างกายอันแสนเซ็กซี่ของเบบี๋คือสิ่งที่ฉันกำลังหมกมุ่นอยู่ในขณะนี้ ชอบที่จะให้เขาถอดเสื้อโชว์หุ่นกำยำล่ำสันตลอดทั้งวันเขารู้ว่าเราคลั่งไคล้อย่างหนักหน่วงก็ยิ่งเอาใจถอดให้ดูทุกวัน เยี่ยมยอดสุด ๆ เลยใช่ไหมล่ะคะเวลาอาบน้ำก็จะอาบด้วยกัน ได้ลูบได้คลำแล้วสุขใจ ฉันรู้ตัวนะว่าตัวเองนั้นอาการหนัก ขืนยังเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่ดีแน่"เธอน่ะทำให้เรากลายเป็นคนหื่นกาม"ก่อนจะโทษตัวเองทำไมไม่ลองโทษคนอื่นดูก่อน"หึ ๆ" รายนี้ก็ดีแต่ขำชอบใจ"เราว่าต้องแยกกันอยู่สักพักแล้วล่ะ"เรื่องใหญ่เลยทีนี้ เขาหุบยิ้มแล้วดึงฉันที่ยืนหน้าบึ้งให้นั่งลงบนตัก กดจมูกหอมแก้มหมายให้ใจเย็นลงหน่อย"มันไม่ได้นะแบบนี้ เดี๋ยวเรากลายเป็นโรคจิตจะทำยังไง"เหมือนกำลังแสดงละครกันอยู่ไหม แต่จริง ๆ เครียดมากเพราะเราต้องได้ดูได้สัมผัสทุกวัน "คิดมาก คนรักกันเขาก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น"ใช่เหรอ?! คู่อื่นเขาชอบดูหุ่นแฟนชอบจับชอบลูบไล้แฟนแบบนี้เลยใช่หรือเปล่า มันคือเรื่องปกติงั้นสิ เขาน่ะชอบพูด

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนพิเศษ - ยินดีต้อนรับกลับ 18+

    [คำเตือน : มีฉาก 18+]ยินดีต้อนรับกลับ--------------------------------------------------------ตอนนี้ฉันอยู่ที่สนามบินตรงหน้าทางออกที่เบบี๋กับครอบครัวจะเดินออกมา ในมือถือป้ายยินดีต้อนรับกับพวงมาลัยดอกดาวเรืองไว้คล้องคอเล่นใหญ่ราวกับไม่เจอกันเป็นสิบปี แต่สำหรับฉันมันนานไงคะ จากที่ว่าจะไปแค่สามวันเปลี่ยนเป็นสองอาทิตย์เต็ม ตอนได้ยินคือหูอื้อไปเลยตามประสาครอบครัวนักธุรกิจที่พอเจอคู่ค้าหรือใครที่สามารถเป็นพันธมิตรทางธุรกิจได้ก็รีบคว้าโอกาสทำความรู้จักกันเอาไว้ไอ้เราก็ทำได้เพียงแค่งอแง บ่นนั่นบ่นนี่ซึ่งสุดท้ายก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้อยู่ดี เลยต้องจำใจอดทนรอ ถึงอย่างนั้นก็เฟซไทม์คุยกันทุกวันเหมือนเดิมสองอาทิตย์คนทางนี้ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองว่างหรือนอนแห้งปล่อยให้เวลาไหลผ่านไปเฉย ๆ นะคะ กลับบ้านหมกตัวอยู่ในห้องทำงาน รื้อผ้าที่สะสมไว้ออกมาตัดส่วนใหญ่เป็นไซซ์ของตัวเอง แล้วก็ของพ่อยอดรักยอดดวงใจ แชทคุยกับเพื่อนบ้างบางครั้ง พวกนั้นอวดกันยกใหญ่ว่าตอนนี้ต่างก็มีคนคุยแล้วบทลงโทษที่ตกลงกันไว้ก็คือต้องเผชิญหน้่ากับสิ่งที่กลัวที่สุด แน่นอนว่าเราลอยตัวไม่โดนลงโทษเพราะมีแฟนก่อนใครเพื่อน กร๊ากกกก สะใจชะม

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนพิเศษ - ทางใครทางมัน

    ทางใครทางมัน--------------------------------------------เข่าทรุดลงพื้น ยืนอยู่บ่ไหว หายใจบ่ทัน สถานการณ์เข้าขั้นเจ็บหนัก~~อารมณ์ของฉันเหมือนกับเพลงประกอบข้างต้นไม่มีผิดเพี้ยน เมื่อเบบี๋ที่รักลากกระเป๋าเดินทางออกจากห้องไป เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน"ฮะ ฮึก!"ปวดใจถึงขนาดลงไปนอนแผ่อยู่ที่พื้นพรมกลางห้องโถง น้ำตาไหลเสียใจขนาดหนักเขาไปแล้ว...แชะ!แชะ!"ทำอะไรน่ะพี่ฝน""ถ่ายรูปส่งให้คุณเตย์ดูค่ะว่าคุณน้องกุ๋งกิ๋งเล่นใหญ่เบอร์ไหน""แรงมาก ก็คนมันเสียใจนี่นา""ลุกเถอะค่ะ ตรงนี้ยังไม่ได้ดูดฝุ่นเลย"ฉันถอนหายใจก่อนคลานไปนอนบนโซฟา เหมอมองแชนเดอเลียร์อันหรูหรา ในหัวก็คิดไปด้วยว่าจะทำอะไรดีพ่อยอดรักยอดดวงใจไม่อยู่สามวัน บินไปออสเตรเลียพร้อมกับครอบครัวเพื่อร่วมงานแต่งงานของญาติไอ้เราจะกลับบ้านก็ไม่เจอใครเพราะป๋าพาหม่าม้าขึ้นเหนือไปสวีตหวานกันสองคน พี่ชายก็ยุ่งจนหัวหมุน คนว่างเลยไม่มีอะไรให้ทำนัดรวมตัวก็ไม่ได้เดอะแก๊งแสนรักตอนนี้กำลังแข่งหาแฟนกันอย่างเข้มข้น ตัวฉันเองตั้งแต่มีแฟนก็ไม่ได้เข้าไปเช็คให้ห้องแชทเลยด้วยซ้ำช่างเถอะ! ไม่มีใครว่างเราก็หาอะไรทำคนเดียวก็ได้ นี่ ๆ รู้อะไรไหม เบบี

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนพิเศษ - วันสบาย ๆ ริมลำธาร

    วันสบาย ๆ ริมลำธาร----------------------------------------------"อื้อ ออกไปได้แล้ว"บางครั้งเบบี๋ที่รักก็เซ็กจัดเกินไป! เห็นฉันตามใจหน่อยก็เอาใหญ่ ผลัก ๆ ดัน ๆ ให้เขาถอนตัวออกสักทีเดี๋ยวมันจะมีต่อรอบที่สามที่สี่"ฟอด! ขอบคุณมากครับ มาเถอะเดี๋ยวเบบี๋จะอาบน้ำให้""หืม? ดูพูดเข้า"กล้าพูดกล้าเล่นนะเดี๋ยวนี้ อาจเพราะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ฉันยิ้มขำทำตัวโอนอ่อนให้เขาอุ้มไปที่ห้องน้ำ คนตัวโตวางฉันลงในอ่าง เปิดน้ำเทสบู่ทำฟอง พอน้ำใกล้เต็มเขาก็ลงมาแช่ด้วยกันสองสามวันมานี้ฝนตกตลอดเราเลยไม่ได้ออกไปไหน มีแค่ป๋ากับพี่ชายที่ออกไปดูความเรียบร้อยในสวน แต่ไปไม่นานก็กลับเข้ามา เราทุกคนเลยได้ใช้เวลาภายในบ้านด้วยกันจนเบื่อป๋ากับพี่เกื้อชอบคุยเรื่องธุรกิจกับเบบี๋ บอกเป็นคนฉลาดรู้จักวางแผน แล้วจะไม่ให้ฉลาดได้ยังไง ไปดูพื้นเพตระกูลเขาสิ"อืม~"มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกายของฉันอย่างถนุถนอม ผ่านต้นขา หน้าท้อง ไล่ขึ้นมาบริเวณอก พลางซุกซบใบหน้าเข้ากับซอกคอ พรมจูบไปตามไหล่แล้ววกกลับมาดูดเลียตรงลำคอ"อื้อ พอแล้วน่าเบบี๋ขา"แอ่นอกรับเมื่อยามที่เขาบีบคลึงสองเต้าสวยพอดีมือ ก่อนที่มือข้างหนึ่งจะเลื่อนลงไปตรงส่วนนั้น สร

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   แฮปปี้เอ็นดิ้ง

    "เราน่ะไปกับพี่เราเลยไป ทิ้งเตย์ไว้นี่แหละเดี๋ยวป๋าดูแลให้เอง""สาบานว่าห้ามแกล้งนะป๋า กิ๋งพาเขามาพักผ่อนไม่ได้พาเขามาพิสูจน์รักแท้ใด ๆ" "ไม่ต้องมาทำเป็นรู้ดี ไป ๆ เจ้าเกื้อรีบพาน้องเข้าสวนได้แล้ว"ฉันกลัวเหลือเกินว่าป๋าจะให้เบบี๋ทำอะไรแปลก ๆ ถอนหายใจแรงก่อนสะบัดหน้าเดินตามแรงดึงของพี่ชายไปที่รถ ไม่ไว้ใจเลยแฮะ"เอาน่า จะประคบประหงมอะไรขนาดนั้น" พี่ชายตบหลังปลอบใจ"ตัวเองไม่มีแฟนจะเข้าใจอะไรล่ะ""เอ้า! พาลอีก เจ้านั่นมันโตแล้วน่า แค่พาเข้าสวนไม่ตายหรอก"ฉันตวัดสายตามองพี่ชายอย่างไม่ชอบใจ เขาเคยทำที่ไหน อากาศร้อนจะตาย"นั่งดี ๆ คาดเข็มขัด วันนี้เราจะเข้าสวนทุเรียนกัน"วันเวลาผ่านไปจนตอนนี้เราปิดเทอมเป็นที่เรียบร้อย เบบี๋เคลียร์งานเพื่อการนี้โดยเฉพาะ มาอยู่ที่บ้านสวนได้สามสี่วันแล้วฮะป๋าแยกให้ฉันเข้าสวนทุเรียนกับพี่ชาย ขณะที่ตัวเองพาแฟนลูกเข้าสวนลำไย แยกกันไปคนละทาง หมายมั่นให้เขาได้ลองทำงานในสวนซึ่งไม่จำเป็นสักนิด แน่นอนว่าเขาเห็นดีเห็นงามอยากเอาใจพ่อแฟน เลยมีแค่ฉันที่ว้าวุ่นอยู่คนเดียวงานในสวนช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง จริง ๆ ก็ยุ่งทุกช่วงเพราะผลไม้เก็บขายได้ตลอดปี โซนนี้เสร็จก็ไปโซนนั้นว

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนที่ 23 - ความสุขของเรายังคงดำเนินต่อไป 100%

    ความสุขของเรายังคงดำเนินต่อไป (2)คำเตือน : มีฉาก 18+-----------------------------------ก็...ตามนั้นสรุปจบแบบเข้าใจง่ายคือฉันกับเขาเรามีอะไรกันแล้ว มันทั้งดีทั้งหนักหน่วงจนฉันหมดแรง เพราะเขาพอได้ทำก็ไม่ได้ทำแค่ครั้งเดียว รับจบสามรอบเอาให้ตายคาอกกันไปเลย อ่อนเปลี้ยเพลียแรงขนาดที่ว่าหลับยาวจนถึงเย็น ของก็ไม่ได้ไปขาย กีฬาก็ไม่ได้ไปเชียร์ นัดเพื่อนไว้ก็เป็นอันต้องยกเลิกแต่ถามว่ามันดีไหม ตอบเลยว่า ดี! มาก! อิ่มเอมสุด ๆ แม้จะเจ็บในตอนแรกแต่พอชินสติก็เตลิดขึ้นสวรรค์ เรื่องแบบนี้อายปากอยู่บ้างแต่ก็อยากอวด ต้องขออภัยคนไร้คู่ด้วยนะจ๊ะ กร๊ากกกกกพอตื่นแล้วก็ลงมาหาอะไรใส่ท้อง เช็คมือถือพบว่าเบบี๋ส่งข้อความมาเมื่อสามสิบนาทีที่แล้วว่าแข่งเสร็จแล้ว ผลคือเสมอนะคะ ก็ถือว่าจบสวยแบบมิตรภาพที่ดี กำลังกลับและยังบอกอีกว่าไม่ต้องทำอะไรจะแวะซื้ออาหารกลับมาด้วย ฉันเลยกินขนมปังทาแยมรองท้องรอร่างกายยังคงหลงเหลือความวูบวาบ เวลานึกถึงก็จะร้อนขึ้นใบหน้า อดเขินและยิ้มออกมาไม่ได้ เรียกว่าคอมพลีทอีกขั้นไหม...เสียตัวให้กับรักแรกและรักเดียวเนี่ยไม่นานเกินรอเสียงรถคุ้นหูก็ขับมาจอดหน้าบ้าน ฉันที่นั่งดูทีวีอยู่รีบเ

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนที่ 5 - คู่แข่งกลับมาแล้วนะคุณผู้ชม 50%

    คู่แข่งกลับมาแล้วนะคุณผู้ชม (1)----------------------------เช้านี้มีความสุข...ตื่นมาเห็นเงินเดือนเข้าบัญชีแล้วดีใจ ได้มากกว่าตอนทำงานที่ร้านบะหมี่ของหม่าม้าซะอีก มากกว่าสามสี่เท่าเห็นจะได้ระยะเวลาหนึ่งเดือนจะว่าช้าก็ช้าจะว่าเร็วก็เร็ว แต่สำหรับฉันรู้สึกทั้งสองอย่างเลย เวลาอยู่กับเขาเวลามักผ่านไ

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนที่ 4 - เสาร์อาทิตย์เธอคืดถึงใคร 100%

    เสาร์อาทิตย์เธอคืดถึงใคร (2)-----------------------ขอบคุณพระเจ้าที่อย่างน้อยก็ให้ชีวิตน้อย ๆ นี้ได้มีเวลาพักผ่อน...ฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงไม่คิดลุกทำอะไร ไถการ์ตูนอ่านเพลิน ๆ เบื่อก็เปิดซีรีส์ ฟังเพลงวนไปแปลกที่ไม่รู้สึกหิวสักนิด"เตย์จะทำอะไรอยู่กันนะ อยากเจอจังเลย..."มีสิทธิ์แค่คิดถึ

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนที่ 4 - เสาร์อาทิตย์เธอคิดถึงใคร 50%

    เสาร์อาทิตย์เธอคิดถึงใคร (1)--------------------------[ เตย์ ทมโภลี ]เหมือนจะไม่คาดหวังแต่ก็คาดหวังมากกว่าใครทั้งหมด"แกคิดว่าแค่นี้มันพอเหรอ" ผมมองผู้ให้กำเนิดที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ใบหน้าของท่านฉายชัดซึ่งความไม่พอใจอย่างว่าธุรกิจแค่นี้ทำกำไรไม่ได้มากหากแต่ก็เก็บได้เรื่อย ๆ อะไรที่เร

  • Hello My lovely | รักนี้ขอจีบนะคะ   ตอนที่ 1 - ขนมจีบขนมใจ 50%

    ขนมจีบขนมใจ-------------สวัสดีเช้าที่แสนสดใส ให้ทายว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหนเอ่ย... เฉลย! มารอพ่อยอดรักยอดดวงใจอยู่ตรงลานจอดรถข้างคณะวิศวะน่ะซี่~ มันคือทางเดียวที่จะเจอเขาได้ในเวลานี้นั่นเองเดินวนไปมารอบรถมอเตอร์ไซค์ เบื่อก็หยิบโทรศัพท์มือถือมาเปิดดูนั่นนี่บ้าง คือไม่ใช่คนติดโซเชียลอะไรเท่าไรไง ส่ว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status