LOGINนิยายเรื่องสั้น เนื้อหา 18+ เหมาะสำหรับผู้ที่บรรลุนิติภาวะแล้ว เนื้อหาค่อนไปทาง รัก โรมานซ์ จำนวนตอนไม่มาก จบสวย ดี และฟินมาก ใครที่ชอบเรื่องสั้นNCเน้น ๆ ผายมือเชิญค่ะ
View Moreหญิงสาวที่พึ่งตื่นฟื้นจากฤทธิ์เหล้าก็เกิดอาการหิวขึ้นมา เธอจึงยกหูโทรศัพท์ขึ้นเพื่อโทรหาแกร๊บฟู๊ดเจ้าประจำของเธอ
"สวัสดีค่ะ สั่งอาหารหน่อยค่ะ"
"ครับ รับอะไรดีครับ"
"เอา บลาๆๆๆ"
"ได้เลยครับ รอ15นาทีนะครับ"
"ค่ะ" หญิงสาววางหูโทรศัพท์ก่อนจะเดินคว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป
15นาทีผ่านไป
กริ๊งง กริ๊งง กริ๊งง เสียงกดออดดังในขณะที่หญิงสาวกำลังอาบน้ำและกำลังช่วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำ เธอต้องหยุดการกระทำนั้นลงก่อนจะคว้าผ้าขนหนูพันอกออกไปเปิดประตู
"อาหารมาส่งแล้วครับ"
"รอสักครู่นะคะ"หญิงสาวหันหลังเดินเข้าห้องก่อนจะไปหยิบกระเป๋าของตัวเองขึ้นก่อนจะเปิดกระเป๋าเพื่อหาเงินของตัวเอง แต่ปรากฎว่าเธอไม่มีเงินสดติดกระเป๋าเลย
"เอ่อ ฉันไม่มีเงินสดเลยอะค่ะ "
"ไม่เป็นไรครับ คุณจ่ายเป็นอย่างอื่นก็ได้ครับ"
"อะไรหรอคะ?" หญิงสาวแกล้งพูดเหมือนกับไม่รู้เรื่อง แต่เธอปลดผ้าขนหนูที่พันอกมาให้เปลือยต่อหน้าชายหนุ่ม
หญิงสาวคว้าแขนของชายหนุ่มเข้าห้องทันที ก่อนจะนั่งลงแล้วหยิบเอาดุ้นใหญ่ออกมาอมจนมันแข็งเต็มที่
"ใหญ่จังเลยอะ"
"ยังไม่ชินอีกหรอหืม"
"ใหญ่ขนาดนี้ เอาเป็นร้อยทีก็ไม่ชินค่ะ "หญิงสาวพูดพร้อมกับหันหลังก่อนจะเอ่นก้นงอนๆให้ชายหนุ่มแทงดุ้นเข้ามา
ปักกก!!!
"อ๊าาา ลึกจังเลยค่ะ"
"ซี๊ดด คุณช่วยตัวเองมาใช่มั้ย"ชายหนุ่มร้องออกมา ร่องของหญิงสาวมันไม่ได้หลวมแต่มันเต็มไปด้วยน้ำหล่อลื่น ชายหนุ่มรู้ดีว่าหญิงสาวทำอะไรมา เพราะเค้ารู้ว่าเธอชอบช่วยตัวเองอยู่บ่อยๆ
"อื้มม คุณรู้ได้ไง"
"อ่าา ผมเก่งไง เสียวมั้ย"
ปัก ปัก ปัก ปัก ชายหนุ่มกระแทกเน้นๆหลายๆทีก่อนจะเริ่มสาวเอวเข้าออกตามอารมณ์ของตัวเอง
"อ๊ะๆๆๆ อ๊าาๆๆๆ เสียวจัง อื้มม "
"อ่าา ผมจะแตกแล้วที่รัก "
ปัก ปัก ปัก ปัก
ชายหนุ่มกระแทกอีก3-4ทีก่อนจะถอดดุ้นออกมาชักต่อหน้าหญิงสาว เธอรู้หน้าที่ดีเธอรีบหันกลับมาและอ้าปากรอรับน้ำรักของชายหนุ่ม
"อ่าาาา แตกแล้วว"ชายหนุ่มปล่อยน้ำรักเข้าไปเต็มหน้าของหญิงสาว ก่อนที่หญิงสาวจะเลียทำความสะอาดให้จนสะอาด
พอเสร็จชายหนุ่มก็แต่งตัวและเตรียมตัวจะออกไป
"ผมไปก่อนนะครับ "
"ค่ะ อย่าลืมมาหาฉัันบ่อยๆนะ ฉันขี้เงี่ย**"หญิงสาวพูดทิ้งท้ายให้กับชายหนุ่มก่อนที่เขาจะเดินออกไป
ตัดมาทางฝั่งของสามเพื่อนสนิท....ทุกคนต่างช่วยระดมคนค้นหามีลูกน้องกี่คนขนมาเท่านั้น ทั้งพยายามติดต่อถามคนที่อยู่ในละแวกใกล้เคียง แต่ก็ไม่มีใครรู้เลยว่าหมวยไปอยู่ที่ไหนจนกระทั่งฟ้าเริ่มมืดลง การค้นหาก็ลำบากมากขึ้นแต่ก็ยังไม่มีใครถอดใจ เพราะคิดว่าหมวยคงไปเดินเล่นอยู่แถว ๆ นี้ ยังไม่มีใครคิดว่าจะเกิดเรื่องร้าย ๆ ขึ้นทุกคนยังคงมีความหวัง ถึงแม้จะรู้ว่าถ้าอาการของหมวยกำเริบขึ้นมาเมื่อไรเธอสามารถฆ่าตัวตายได้ แต่ทุกคนก็ยังไม่คิดถึงเรื่องนั้นเพราะคิดว่าหมวยน่าจะนึกถึงลูกในท้องของตัวเองอยู่"เจอบ้างหรือเปล่าวะ!" อาวุธกดโทรออกหาเพื่อนสนิท ขณะที่พวกเขากำลังแยกกันค้นหา และไม่ยอมวางสายไปไหน เพราะถ้าใครเจอก็จะรีบบอกกันและก็จะไปเจอกันที่นั่นทันที( ไม่เจอเลยว่ะ ) ปืนใหญ่ตอบกลับมา[ กูก็ไม่เจอเหมือนกัน ] ชนะศึกพูดสวนขึ้นมาหลังจากที่ปืนใหญ่พูดจบ"หายไปไหนเนี่ยหมวย อย่าไปไหนไกลเลยนะฮึกกก....กลับมาเถอะพวกเราเป็นห่วงหมวย" ริชชี่ได้แต่ภาวนาขอให้หมวยปลอดภัยดีและไม่คิดสั้นกับตัวเองเธอรู้สึกผิดมากที่ทิ้งหมวยเอาไว้คนเดียวจนเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ถ้าตอนนั้นเธอยังอยู่กับหมวยอาจจะช่วยอะไรได้ดีกว่านี้ และมันอาจจะ
Part หมวยฉันไปเจอจดหมายของเอมมิลี่วางอยู่บนโต๊ะซึ่งล็อคเกอร์น่าจะเอามาวางไว้ มันทำให้ฉันรู้สึกผิดขึ้นมาอีกครั้ง ที่ทำให้เอมมิลี่หนีออกไป ฉันเลยออกมาจากคอนโดเพื่อไปตามหาเอมมิลี่ ฉันไปทุกที่ เดินหา เรียกชื่อเหมือนคนบ้าจนกระทั่งเย็น....ฉันเดินตามหาไปเรื่อย ๆ แต่ก็ไร้วี่แววที่จะเจอเอมมิลี่ แม้ตอนนี้ฉันก็เริ่มหิวเริ่มคอแห้ง ฉันไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาเลยสักอย่างแม้กระทั่งโทรศัพท์มือถือตอนนี้ฉันไม่ต่างอะไรจากคนบ้าที่เดินเร่ร่อนอยู่ริมถนนเลยพรึบ~~จู่ ๆ ขาของฉันมันก็อ่อนแรงและลุกเดินไม่ไหว ทำให้ฉันได้แต่นั่งร้องไห้อยู่ริมถนน"ฮึกกกฮื้ออ...ลี่ไปอยู่ไหน เราขอโทษ กลับมาเถอะนะ""ฮื้อ ฮื้อ ฮึกก~~""เฮ้ย...บ้าหรือไงวะ! มานั่งอยู่บนถนนแบบนี้ อยากตายหรือไงห๊ะ!?" มีเสียงนึงด่าฉันหลังจากที่ขับรถผ่านฉันไปไม่ไกลแต่ฉันไม่ได้สนใจคำพูดพวกนั้นเลย ฉันรู้สึกว่าอาการของตัวเองมันกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว ฉันพยายามที่จะไม่เป็นแบบนี้แล้วเพราะฉันกำลังจะมีลูก แต่ฉันก็ห้ามความคิดของตัวเองไม่ได้เลย ฉันไม่อยากคิดมากกับเรื่องพวกนี้ แต่มันก็เหมือนเดิม"ฮึกกกลี่กลับมา....""ปี๊บ!! ปี๊บ!! นึกว่านั่งทำเอ็มวีหรือยังไงวะ! เห็นห
อ้วกก อ้วกก อ้วกกนี่คือเสียงของหมวยที่กำลังนั่งพับโก่งคออ้วกอยู่กับชักโครกในห้องน้ำ หลังจากที่ออกมาจากโรงพยาบาลอาการแพ้ท้องของหมวยก็รุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ กินอะไรไม่ได้เลยได้กลิ่นอะไรก็อ้วกแตกหมด แม้กระทั่งน้ำเปล่าก็ยังกลืนแทบไม่ลง"อืมมม....อ้วกก อ้วกกก แหวะ!""เป็นยังไงบ้างหมวย ไปหาหมออีกรอบนึงไหมอาการเป็นหนักน่าเป็นห่วงเลยนะ" ริชชี่เดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง"ไม่เป็นไร หมอก็บอกแล้วนี่ว่ามันเป็นอาการแพ้ท้องธรรมดาของผู้หญิงที่กำลังท้อง""ยังไหวใช่ไหม""อื้มม....พยุงเราออกไปหน่อยสิ""ได้ ๆ" ริชชี่รีบเข้ามาพยุงตัวหมวยออกไปด้านนอกทันที"อืออ...ขอบใจนะ""อยากกินอะไรหรือเปล่า แบบของเปรี้ยว ๆ หรือของดองอะไรพวกนี้ เราเคยอ่านผ่าน ๆ ตามา เขาบอกว่าผู้หญิงแพ้ท้องชอบกินของเปรี้ยวของดองกัน""อื้ม...ลองซื้อมาก่อนก็ได้ เราเองก็ไม่รู้จะกินอะไรเหมือนกัน มันรู้สึกไม่อยากอาหารไปหมดเลย""งั้นเดี๋ยวเรารีบลงไปซื้อที่ด้านล่างให้นะ ร้านผลไม้น่าจะมาเปิดขายแล้วตอนนี้""อื้ม..ขอบใจมากนะริชชี่""ไม่เป็นไร นอนพักอยู่ที่นี่แหละนะไม่ต้องลุกออกไปไหน เดี๋ยวจะเป็นลมเป็นแล้งเอา""จ้า..."จากนั้นริชชี่ก็คว้ากระเป๋าส
กรี๊ดดด!!ทั้งสามคนหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงคนกรีดร้องออกมาจากห้องของหมวย"หมวย!" สามหนุ่มอุทานออกมาพร้อมกันก่อนจะรีบวิ่งไปยังห้องนั้นพวกเขาไม่รอช้ารีบพังประตูเข้าไปด้านในทันทีด้วยแรงที่มี"เกิดอะไรขึ้น!?" อาวุธเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับปรายตาไปมองร่างเล็กที่สลบอยู่ในอกของเพื่อนสาว "หมวยเป็นอะไร?""พวกคุณพังห้องเพื่อนฉันเหรอ ฉันจะแจ้งความ!" ริชชี่หันไปพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเท่าไหร่"พวกนายเป็นใคร?" ล็อคเกอร์ถามทั้งสามอย่างงง ๆ"อย่าเพิ่งมาถามซักไซ้อะไรตอนนี้เลยเถอะ พาหมวยไปโรงพยาบาลก่อนหน้าซีดหมดแล้วนั่น" ปืนใหญ่พูดขึ้นมา"ไอ้ปืนไอ้ศึก มึงลงไปสตาร์ทรถรอด้านล่างเลยเดี๋ยวกูอุ้มหมวยลงไปเอง" อาวุธหันไปบอกเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหลัง"เออ ๆ" ทั้งสองรีบหันหลังเดินออกจากห้องไปอาวุธเดินตรงไปยังร่างของหมวยเพื่อที่จะอุ้มเธอออกไปโรงพยาบาล"ไม่ต้อง นี่เพื่อนของผม คุณไม่ต้องยุ่ง!" ล็อกเกอร์เดินเข้ามาขวางทว่ากลับถูกอาวุธผลักออกไปยังแรง ด้วยร่างกายที่กำยำกว่ามากทำให้ล็อกเกอร์กระเด็นห่างออกไป"แต่กูเป็นผัว!" พูดจบเขาก็อุ้มร่างของหมวยขึ้นทันที "เธอตามฉันไปที่โรงพยาบาลด้วย ส่วนนายอยู่ที่นี่แหละแล้วฉันจะ





