ログインนิยายเรื่องสั้น เนื้อหา 18+ เหมาะสำหรับผู้ที่บรรลุนิติภาวะแล้ว เนื้อหาค่อนไปทาง รัก โรมานซ์ จำนวนตอนไม่มาก จบสวย ดี และฟินมาก ใครที่ชอบเรื่องสั้นNCเน้น ๆ ผายมือเชิญค่ะ
もっと見るหลายปีผ่านไปนี่ก็ผ่านมาหลายปีแล้วสินะที่เรื่องวุ่นวายมันจบลงไป ลูก ๆ ของฉันตอนนี้ก็โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันหมดเรียบร้อยแล้ว โดยเฉพาะน้องอุ๋มอิ๋มกับเจ้ากองทัพนี่โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันเร็วจริง ๆ กองทัพไม่พอเท่าไหร่หรอกเพราะเป็นผู้ชาย แต่น้องอุ๋มอิ๋มนี่สิแกก็โตเป็นสาวแล้วเนาะสัดส่วนในร่างกายก็ดูอวบอั๋นไปหมด อาวุธต้องคอยไปรับไปส่งที่โรงเรียนทุกวันเพราะกลัวว่าจะมีผู้ชายเข้ามาจีบ ตามประสาพ่อหวงลูกสาวเพราะเขามีน้องอุ๋มอิ๋มแค่คนเดียวฉันไม่สามารถมีลูกให้พวกเขาหลายคนได้เพราะร่างกายของตัวเองมันไม่เอื้ออำนวย ซึ่งพวกเขาก็เข้าใจฉันดีเรื่องผู้หญิงตั้งแต่ที่ฉันอยู่กินกับพวกเขามาไม่เคยมีเรื่องนี้เข้ามาให้ฉันตะขิดตะขวงใจเลยแม้แต่น้อย แต่ถ้าพวกเขาจะมีเรื่องพวกนี้เข้ามาในชีวิตก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ถ้าคนของเราไม่ให้ความร่วมมือซะอย่างยังไงผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่มีทางทำอะไรได้ และฉันก็เชื่อใจพวกเขาทั้งสามคนมาก พวกเขาไม่มีทางนอกใจฉันเด็ดขาด เรารักกันมากฉันไว้ใจพวกเขามากในตอนนี้ ไว้ใจจนแบบไม่เผื่อใจเลยตอนนี้ก็อายุมากแล้วล่ะเรื่องผู้หญิงก็ตัดทิ้งไปได้เลยมีแต่เรื่องงานกันทั้งนั้น ส่วนเรื่องบนเตียงก็พอมีอยู่บ้างแต่ก็ไม่
หลายวันผ่านไปหลังจากที่สะสางเรื่องวุ่นวายทั้งหมดเรียบร้อยหมดแล้วฉันก็กลับมาคอยดูแลแม่เหมือนเดิม ตอนนี้แม่อาการดีขึ้นมากแล้วหมออนุญาตให้กลับมาอยู่ที่บ้านได้แล้ว แกยังกลัว ๆ ระแวงอยู่บ้าง แต่แกจะไว้ใจฉันมากที่สุดเพราะฉันคือคนใกล้ชิดกับแกฉันไม่ได้หวังให้แม่จำฉันได้ ฉันหวังแค่ให้แม่อย่าเป็นอะไรมากกว่านี้ไปอีกเลยอยู่ด้วยกันไปแบบนี้นี่แหละ อยู่ด้วยกันจนกว่าจะตายจากกันไปข้างนึงเวรกรรมอะไรหนอที่ทำให้แม่ของฉันต้องมาเจอเรื่องร้าย ๆ แบบนี้ แต่ก็อย่างว่าแหละเลี้ยงงูพิษไว้ใกล้ตัวสุดท้ายมันก็แว้งกัดตัวเอง ฉันสังเกตเห็นเรื่องพวกนี้มาตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ด้วยกันแล้ว ผู้ชายคนนั้นห่วงตัวเป็นพิเศษห่วงโทรศัพท์และทุกครั้งที่แม่หลับแล้วเขามักจะออกไปข้างนอกดึก ๆ ซึ่งตอนนั้นฉันก็ยังไม่นอน เลยเห็นทุกการกระทำของเขาผู้ชายคนนี้ใครได้ไปก็ซวยไปทั้งชาตินั่นแหละ เป็นแมงดาที่เกาะผู้หญิงกิน พอหาผลประโยชน์ไม่ได้ก็หาข้ออ้างทิ้งไป เหมือนกับที่แม่ของฉันเจอ ให้ข้ออ้างว่าแม่ของฉันขายตัวแล้วรับไม่ได้ แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาล่ะทำไมถึงรับได้ เพียงเพราะว่าแม่ของฉันมีเงินให้ใช้หรอกเหรอที่ยังยอมอยู่ด้วยมันก็สมควรแล้วล่ะที่มันจะ
เช้าวันต่อมาPart หมวย#โกดังฉันเดินตามหลังอาวุธเข้าไปในโกดังซึ่งมีลูกน้องของเขายืนเฝ้าอยู่รอบ ๆ จนกระทั่งถึงใจกลางของโกดัง พ่อเลี้ยงของฉันถูกมัดมือมัดเท้าปิดปากอยู่กับเก้าอี้ตัวนึง"เป็นยังไงบ้าง เรียบร้อยดีหรือเปล่า?""ครับนาย เมื่อคืนมันโวยวายเสียงดังผมก็เลยให้ลูกน้องช่วยปิดปากมันครับ" ช่วยปิดปากก็คงจะเป็นการซ้อมสินะ ดูจากสภาพหน้าตาของพ่อเลี้ยงตอนนี้แล้วคงจะโดนหนักเลย"ปลุกมัน" อาวุธหันไปบอกกับลูกน้อง จากนั้นลูกน้องของเขาก็คว้าถังน้ำสาดเข้าที่ตัวของพ่อเลี้ยงอย่างแรง จนเขารู้สึกตัว"แค่ก ๆ ๆ เหี้ยอะไรวะ!!""มีคนเขาอยากเจอมึง""ใคร?""...." ฉันโผล่หน้าออกไปให้พ่อเลี้ยงเห็นหน้า เขาขมวดคิ้วอย่างงง ๆ แล้วจ้องหน้าฉันอยู่แบบนั้น คงจำฉันไม่ได้ล่ะสิ"สวัสดีค่ะพ่อ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ สบายดีหรือเปล่า""มึงเป็นใคร กูไม่เคยมีลูกอย่ามาพูดมั่ว ๆ""ลองนึกดูดี ๆ สิคะ ว่าฉันเป็นใคร""ใครวะ? มึงเป็นใครก็บอกมาดิ""หมวยไงพ่อจะไม่ได้หรอ อีหมวยลูกติดท้องของแม่ไง ที่พ่อบอกว่าหมวยเป็นลูกติดของแม่มาไม่ใช่ลูกของพ่อ""เหอะนึกว่าใคร! ไปทำศัลยกรรมมาเหรอหน้าสวยเชียว นี่คงจะเป็นผัวของมึงสินะ แล้วได้บอกผัวของม
ผมประเคนหมัดหนัก ๆ เข้าที่เบ้าหน้าของมันทีนึง จนมันหงายหลังล้มลงไปกับพื้น"อะไรของมึงวะ มึงมาต่อยกูทำไมกูไปทำอะไรให้มึง!" มันโวยวายเสียงดังใส่ผม คิดว่าคนอย่างผมจะกลัวหรอ เหอะก็ไม่..."ได้ข่าวว่าแกมีคดีติดตัวอยู่นี่นา ตำรวจกำลังตามตัวเลยมีค่าหัวซะด้วย" ผมเหยียดยิ้มใส่มัน แล้วถอยหลังกลับไปนั่งไขว่ห้างที่โซฟาเหมือนเดิมไอ้นี่มันโดนตำรวจหมายหัวเอาไว้แล้ว ข้อหาค้ายาเสพติด หลายที่ซะด้วย หาตัวยากจนตำรวจตั้งค่าหัวไว้สูงลิ่วเลย แต่มันก็ไม่ได้ไปไหนไกลมันมุดหัวอยู่ในรูของไอ้เสี่ยนี่เอง"กะ...แกเป็นใคร เป็นตำรวจหรอ!?" มันเริ่มกระวนกระวาย มองไปรอบ ๆ ตัวของมันเหมือนกำลังมีอาการหลอนยา"ฉันไม่ได้เป็นตำรวจ แต่ฉันเป็นมากกว่าตำรวจ""เป็นอะไร?""เป็นเจ้ากรรมนายเวรของมึงยังไงล่ะ""กูไม่เคยฆ่าใคร ไม่เคยไปสร้างความเดือดร้อนให้ใคร มึงอย่ามาพูดมั่ว ๆ กูไม่มีหรอกเจ้ากรรมนายเวร""กูให้มึงนึกดี ๆ อีกที""...." มันขมวดคิ้วแล้วจ้องหน้าของผม "มึงเป็นใครกันแน่วะ""กูคิดว่ามึงน่าจะจำหมวยกับแม่ของเธอได้นะ""อ้อ...อย่าบอกนะว่ามึงเป็นผัวใหม่แม่อีหมวยมัน เหอะ!! ผู้หญิงแบบนั้นมึงยังกล้าเอาลงเนอะ ผ่านผู้ชายมาไม่รู้ตั้งกี่ร
วันต่อมา"อืมมม...." ร่างกายเล็กหยัดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะปรายตามองรอบ ๆ "โห..."สภาพห้องในตอนนี้ไม่ได้ดีเลย ถุงยางใช้แล้ววางทิ้งเกลื่อนไปหมด แถมสามหนุ่มก็แยกย้ายกันไปนอนตามโซฟาบ้าง เตียงบ้าง ไม่เหลือสภาพดีเลย"อาวุธ ชนะศึก ปืนใหญ่ ตื่นกันได้แล้ว"เมื่อได้ยินเสียงเรียกของหมวยแต่ละคนต่างก็พากันตื่นขึ้
ปิดเทอมครอบครัวของหมวยได้พาลูก ๆ มาเที่ยวทะเลในช่วงปิดเทอม และก็ถือว่าเป็นการพักผ่อนในตัวด้วย เธอเองก็เป็นแม่บ้านแม่เรือนไม่ค่อยได้ออกไปไหนสักเท่าไร ถึงจะมีแม่บ้านที่ประจำอยู่ที่นั่นแต่ก็ใช่ว่าหมวยจะปล่อยให้แม่บ้านทำงานกันอยู่อย่างเดียว อะไรที่เธอทำได้เธอก็จะเป็นคนทำเองหมวยยืนมองออกไปในทะเลที่ลูก
Part หมวย"มะ....แม่" ฉันเรียกคนตรงหน้าน้ำเสียงสั่นเครือ ฉันจำไม่ผิดแน่ ๆ ฉันจำได้ดีเลยว่านี่คือแม่ของฉัน ว่าแต่ทำไมแม่ของฉันถึงเป็นแบบนี้ได้ล่ะ"ลูก ลูก ลูก มีลูก มีลูก" แกยังคงพร่ำเพ้อเรียกชื่อลูกอยู่แบบนั้น ใครกันช่างใจร้ายทำให้แม่ของฉันเป็นแบบนี้ได้"ฮึกแม่....นี่หมวยเองนะ หมวยเอง แม่จำหมวยได้ห
5 ปีต่อมา"คุณแม่คร้าบ คุณแม่ขา แม่จ๋า แม่คร้าบบบ" เสียงเด็กน้อยทั้ง4คนที่อายุไล่เลี่ยกันดังมาแต่ไกลอุ๋มอิ๋ม กองทัพ มาร์ติน มินตราตอนนี้เด็กน้อยทั้ง 4 คนเติบโตกันหมดแล้วแต่ละคนก็มีอายุที่ไล่เลี่ยกัน และทุกคนก็เข้าโรงเรียนกันหมดแล้วหมวยให้ทั้งสามคนไปทำหมันเพราะเธอเองไม่อยากมีลูกอีกแล้ว เธอเหนื่อย