เผือกร้อนอ้อนรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 5

เผือกร้อนอ้อนรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 5

last updateÚltima atualização : 2026-03-08
Por:  เอลยาEm andamento
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
330Capítulos
1.5Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

คู่ที่ 1 พี่เบน&โจซิเฟีย น้องสาวของเพื่อสนิทที่เขารู้จักตั้งแต่เธออายุ16 ไม่รู้ว่าทำไมจนป่านนี้ภาพเธอยังติดอค้างยู่ในใจอย่างที่ลบออกไม่ได้ คู่ที่ 2 พี่ไท&น้องแทม บอดีการ์ดหน้าตาหล่อเคร่งขรึม กับนางเอกสาวสุดฮ็อตของวงการ คู่ที่ 3 พี่ฟี่&มีนา เขาและเธอเป็นเพื่อนกันมานานหลายปี เขาซื้อบ้านริมคลองที่เมืองไทย ใกล้กับบ้านของเธอ

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1 ระหว่างเรา

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
330 Capítulos
บทที่ 1 ระหว่างเรา
อากาศเย็นสบายและแสงแดดสดใสของช่วงซัมเมอร์ ทำให้ลาสเวกัสเป็นเป้าหมายของนักท่องเที่ยวที่ต้องการมาชมมหานครบาป หรือ Sin City ทั้งที่มาชมความสวยงามอลังการด้านสถาปัตยกรรมอันทันสมัยของเมือง ชมความศิวิไลซ์ทุกด้านและที่สำคัญเหนือเหตุผลข้ออื่นใดนั้นก็คือมาเพื่อเสี่ยงโชคในกาสิโนด้วยหัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังว่าจะหอบเงินกลับบ้านเบนจามิน สกินเบิร์ต หรือเบน ชายหนุ่มวัยสามสิบสี่ปีกำลังเดินสูดอากาศยามดึกที่ควรเงียบสงัดแต่กลับคึกคักเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินสวนสนามกันตรงหน้าโรงแรมแกรนด์เอ็มซี ของตระกูลแม็คเคนซี่ นักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลกหลากเชื้อชาติร่างสูงสมาร์ตสวมกางเกงยีนส์สีซีดกับเสื้อยืดสีขาว รองเท้าหนังสีดำ ใบหน้าคมสันได้เหลี่ยมสวยดึงดูดสายตาของสาวๆ ที่เดินผ่านไปมาไม่ขาดระยะ ชายหนุ่มใช้หัวแม่มือเกี่ยวหูกางเกงทั้งสองข้าง คิ้วหนาสีน้ำตาลเข้มขมวดในบางครั้ง ดวงตาสีสนิมเหล็กประกายทองมองไปยังลานด้านหน้าโรงแรมราวกับกำลังรอใครบางคนอยู่เบนยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาอีกครั้ง ขณะนี้เวลาตีหนึ่งครึ่งเข้าไปแล้ว เมื่อตอนเย็นนี้เจมส์ ฮาร์ตสัน เพื่อนสนิทที่เป็นบอดีการ์ดของสเต
Ler mais
บทที่ 2 ระหว่างเรา
*“*ขึ้นข้างบนกันเถอะฮาเปอร์”เสียงกระด้างเอ่ยกับฮาเปอร์พร้อมกับดึงแขนหล่อนขึ้นไปชั้นบน เบนยักไหล่ เด็กมัธยมวัยฮอร์โมนกำลังเดือด คนหนึ่งอยากเป็นสาวอีกคนอยากเป็นหนุ่ม เขาคิดพร้อมกับยิ้มขบขันออกมารุ่งขึ้นเบนตื่นแต่เช้าแล้วออกวิ่งตามถนนเลียบหมู่บ้าน สายตาเห็นร่างเล็กวิ่งอยู่ด้านหน้าห่างจากเขาประมาณหนึ่งร้อยเมตร หล่อนตื่นเช้าออกมาวิ่งด้วยหรือ เขาฉงนใจที่เด็กสาววัยสิบหกบอบบางตื่นแต่มืดมาวิ่งโดยไม่กลัวถูกฉุดหรือกลัวอันตราย เบนวิ่งตามในระยะที่ยังเห็นหล่อนในสายตา*“**กู๊ด มอร์นิ่งค่ะพี่เบน”*เสียงหวานร้องทักอย่างดีใจอยู่ข้างหลัง เบนหันไปมอง ฮาเปอร์กำลังวิ่งตามเขามา ชายหนุ่มจึงหยุดยืน หล่อนหอบแฮ่กวิ่งมาเกาะแขนของเขา*“*โอย เหนื่อย พี่เบนวิ่งเร็วจัง ฮาเปอร์ตามแทบไม่ทัน”หล่อนพูดไปหอบแฮ่กๆ ไปด้วย*“*ผมเห็นโจซิเฟียตรงโน้น”เบนชี้ไปข้างหน้าที่เห็นหลังของโจซิเฟียอยู่ห่างออกไป*“*ยายโจเขาวิ่งประจำค่ะสายนี้ ฮาเปอร์ไม่ไหวหรอก แต่เห็นพี่เบนออกมา ฮาเปอร์เลยออกมาด้วย อยากคุยกับพี่เบนมากๆ พี่เบนจะอยู่อีกกี่วันคะ ฮาเปอร์ชอบพี่เบนจริงๆ นะ ขอโทษที่พูดตรงๆ”*“*โจซิเฟียเขาวิ่งเส้นนี้ทุกวันหรือ”เบนเอ่ยถามแทนที
Ler mais
บทที่ 3 ระหว่างเรา
คืนงานปาร์ตี้ก่อนงานสมรสของแซมกับโซเฟีย เกมส์ Kiss me พลีส ของเจ้านายนั่นอีก เขาเกิดอารมณ์อยากแกล้งคน เขาจูบหล่อนซะหล่อนคงจะเอาไปนอนฝันร้ายไปอีกนาน หล่อนตบเขาจนได้ แต่ทุกคนกำลังสนใจเกมจึงไม่มีใครสนใจว่าเขากำลังจูบหล่อนอย่างเอาจริงเอาจังหล่อนช็อกอีกตามเคย เขารู้สึกแปลกนิดหนึ่งเช่นทุกครั้งแต่ก็แค่รู้สึกแปลกน่ะ ตีความออกมาเป็นอะไรไม่ได้ทั้งสิ้น แปลกที่จูบทอมบอยกระมัง ชายหนุ่มจุดยิ้มออกมาอีกครั้ง จำได้ถึงตอนเที่ยงคืนที่ทุกคนแยกย้ายกันเข้าห้องพัก หล่อนอยู่ห้องตรงกันข้ามกับเขาเสียด้วย*“*ไอ้คนสารเลว”หล่อนหันมาด่าก่อนจะเอื้อมมือไปรูดคีย์การ์ดห้อง เขาพิงประตูห้องตัวเองล้วงกระเป๋าแกล้งเลิกคิ้วขึ้นกวนประสาทหล่อนเล่น เพียงเท่านั้นหล่อนก็หันฉับมาหาแล้วเหวี่ยงแขนทันที แต่เขาจับเอาไว้ได้ทัน*“*อะไรกัน จะตบผมจนกระทั่งเข้านอนเลยเหรอคุณ”เขาแกล้งเอ่ยและหัวเราะหึในลำคอเยาะหล่อนให้โมโหเล่นต่อ*“*เบนจามิน ปล่อยเดี๋ยวนี้ ยังก่อเรื่องไม่พออีกเหรอฮะ!”หล่อนเค้นเสียงถาม พร้อมกับทำท่าหันซ้ายหันขวาเหมือนกลัวใครจะมาเห็น*“*อืม...ใครกันแน่ที่ก่อเรื่อง ว่าแต่ในเมื่อคุณถามผมแบบนี้ ผมก็จะตอบว่า... ยังไม่พอ”เขาตอ
Ler mais
บทที่ 4 ประวัติศาสตร์ของเรา
​โจซิเฟียลากกระเป๋าไปวางตรงข้างตู้เสื้อผ้า แล้วล้มตัวลงนอนขวางเตียงทันที หญิงสาวหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า ไม่ได้สนใจเชอร์ล็อกที่ปิดประตูเสร็จก็ยกมือขึ้นกุมอกด้านซ้ายของตัวเอง“อ๊าย...กรี๊ดดดดดดด ฉันอยากกรี๊ดอ๊ะ ยัยโจ อั๊ย กรี๊ดดดด... คนอะไรโคตรหล่อ โคตรเท่เตะตาฉันดังป้าบสนั่นเลยแก งือๆ”เสียงกระวี้ดกระว้ายกระตู้วู้ดังมาจากชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผมสีทองบลอนด์ที่นาทีก่อนหน้ายังเก็กมาดแมนเคร่งขรึมเต็มร้อย โจซิเฟียหรี่ตาขึ้นมองเพื่อนสนิทในวงการ เชอร์ล็อก หรือชื่อในวงการว่า เชอร์รี่ หรือในวงเพื่อนฝูงเรียกว่า นังเชอร์ ช่างแต่งหน้าส่วนตัวของแทมมิร่าและเมคอัปอาร์ติสแถวหน้าของวงการมายา ร่างสูงโปร่งกที่เดินตัวตรง บัดนี้กลับเดินบิดสะโพกนวยนาดมาหย่อนตัวนอนเคียงข้าง ลุ๊กซ์ภายนอกเหมือนนายแบบหนุ่มหล่อผมสีทองแต่ข้างในนั้นแต๋วสุดๆ“ไหนหล่อนบอกว่าเขาดูไม่ได้เลยไงฮะนังโจ หน็อย หวงก้างเอาไว้ให้ตัวเองก็ว่ามาสิยะ นี่เสียดายฉันไม่น่ารับปากเล่นละครกับหล่อนเลยจริงๆ อ๊าย... ฉันรักเค้า นังโจ ฉันรักเค้า ฮือๆ”เสียงโอดครวญ พร่ำเพ้อยังคงดังออกมาจากนังเชอร์“หุบปากได้มั้ยนังเชอร์ เดี๋ยวเขาก็ได้ยินหรอ
Ler mais
บทที่ 5 ประวัติศาสตร์ของเรา
ต่อมาวันงานเลี้ยงที่มหาวิทยาลัยจัดขึ้น โจซิเฟียได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนอีกคนว่า ฮาเปอร์อยู่โรงพยาบาล เพื่อนหล่อนได้พยายามทำแท้งเพราะตั้งท้องได้สามเดือน แต่หมอช่วยเอาไว้ได้ทันทั้งแม่และลูก ฮาเปอร์ลาออกจากมหาวิทยาลัยและไม่ติดต่อกับโจซิเฟียอีกเลย หายไปจากชีวิตของหล่อนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา“เอ้า มัวแต่นอนถอนหายใจเฮือกๆ จะอาบน้ำหรือเปล่าล่ะยะ ฉันจะอาบก่อนละนะ ง่วงสุดขั้วแบบนี้ถ้าฉันสลบคาห้องน้ำหล่อนก็ช่วยลากออกมาด้วยก็แล้วกัน”เชอร์ล็อกกล่าวเสร็จก็ถอดชุดสวมเสื้อคลุมสีชมพูจี๊ดจ๊าดเดินเข้าไปในห้องน้ำโจซเฟียขยับตัวลุกขึ้นอย่างเมื่อยล้า เพิ่งมีโอกาสได้มองสำรวจไปรอบห้องนอนของเขา โทนสีเทาน้ำเงินแซมทอง ชุดเครื่องนอนสีน้ำเงินริ้วขาว เฟอร์นิเจอร์โทนน้ำเงิน...สรุปว่าเขาชอบสีน้ำเงินหญิงสาวอดไม่ได้ที่จะอยากสอดรู้สอดเห็น โจซิเฟียเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าบิลท์อินตลอดผนังออกดู ภายในส่วนใหญ่เป็นชุดสูท เสื้อเชิ้ตเสื้อยืดหลากสี กางเกงสแล็คสีดำ กางเกงยีนส์มีหลายสิบตัวแขวนเรียงรายเป็นระเบียบ เสื้อสีขาวกับน้ำเงินมีมากที่สุด ตู้รองเท้าแยกต่างหาก หญิงสาวเดินไปดึงลิ้นชักทุกลิ้นชักในตู้ แอบสงสัยว่าตลอดเวลาหลายปีมานี้เ
Ler mais
บทที่ 6 ประวัติศาสตร์ของเรา
“อ้าว ด่าใครยะ ไปอาบน้ำนอนได้แล้ว พรุ่งนี้หล่อนสัญญาว่าจะพาฉันตะลุยเวกัส อย่าลืมเสียล่ะ”เสียงเชอร์ล็อกดังขึ้นพร้อมกับเดินเช็ดผมสีบลอนด์ทองขยุกขยิกไปมา“หิวน้ำ” โจซิเฟียเอ่ยขึ้น“ฉันด้วย แกไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวฉันจะออกไปเอาเอง”เสียงสะดีดสะดิ้งของนังเชอร์ดังขึ้นพร้อมกับทำท่ายิ้มย่องแลบลิ้นเลียปากแผลบอย่างที่โจซิเฟียไม่ไว้ใจมันเอาเสียเลย กลัวมันจะทำแผนของหล่อนแตกก่อนวันฮอลิเดย์จะสิ้นสุด“เฮ้ย ฉันออกไปเอาให้ แกแต่งตัวนอนรออยู่นี่แหละ”โจซเฟียรีบเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูห้องนอนออกไปแสงไฟสลัวเปิดตรงมุมที่เป็นเคาน์เตอร์เครื่องดื่ม ห้องของเขากับเจมส์นั้นคล้ายกับห้องสวีทของโรงแรม ไม่มีครัวเป็นสัดส่วนมีเพียงเคาน์เตอร์บาร์ พวกเขามักไปฝากท้องกับวีรตาบนเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด บางครั้งก็อาศัยห้องอาหารของโรงแรม สั่งรูมเซอร์วิสหรือไม่ก็เดลิเวอรี่ตามสไตล์การใช้ชีวิตของหนุ่มโสดโจซิเฟียค่อยย่องผ่านห้องนั่งเล่น ตรงโซฟาตัวใหญ่ ร่างสูงนอนเหยียดยาวมีผ้าแพรคลุมตรงส่วนกลางกายถึงหน้าอก ท่าทางกำลังหลับสนิท หญิงสาวย่องไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำเย็นมาสองขวดแล้วค่อยๆ ปิด“ทำไมต้องย่องขนาดนั้นด้วย”เสียงทุ้มเอ่ยดังขึ้นข้างห
Ler mais
บทที่ 7 เส้นบางๆ ระหว่างเรา
“คนเลว หยุดเลย อ๊าย ขยะแขยงนะจะบอกให้ ปล่อย!”หล่อนผลักอกเขาอย่างแรง แต่เบนโอบแขนไปรอบเอวบางดึงมาแนบร่างสูงของเขามากขึ้น รู้สึกสะใจที่เห็นความหวาดกลัวในดวงตาสีน้ำเงินคู่สวยของหล่อน คงกลัวแฟนจะออกมาเห็นล่ะสิ หึ!เบนไม่แน่ใจว่าเวลาอยู่ใกล้หล่อนทำไมเขาถึงอยากจะแกล้งหล่อนอยู่ร่ำไป ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดเมื่อนึกถึงหล่อนกับผู้ชายผมทองในห้องนอนของเขา ไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากหล่อนกันแน่ แต่ที่แน่ๆ คือ เขาไม่อยากปล่อยให้หล่อนกลับเข้าไปในห้องนอนนั้นอีกเลยโจซิเฟียดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนของเขา ใช้ขวดน้ำในมือทุบไปบนแผงอกกำยำ ปึ๊ก! เบนสูดปากเจ็บแต่ก็ไม่ยอมปล่อย แขนล่ำสันรัดเอวเล็กแน่นกว่าเดิมจนร่างกายส่วนล่างแนบชิดกัน โจซิเฟียเงยหน้าทำตาโตตกใจปนหวาดหวั่น“ปล่อยโจเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นโจจะเรียกเชอร์ล็อก!” หล่อนเอ่ยขู่ดวงตาเอาเรื่อง เบนหรี่ตามอง“กล้าจริงเหรอ?”เขาแกล้งทำหน้ากวนประสาทต่อ ปลายนิ้วเชยคางหล่อนขึ้น โจซิเฟียเห็นดวงตาสีน้ำตาลประกายทองของเขาเป็นประกายกล้าพราวพรายในระยะใกล้เพียงลมหายใจกั้น ปากหยักจุดยิ้มกริ่มอยู่เหนือปากของหล่อน“เรารู้จักกันมานานเท่าไหร่แล้วนะโจ”เขาเอ่ยถามแผ่วเบา โจซิเฟ
Ler mais
บทที่ 8 เส้นบางๆ ระหว่างเรา
“เฮ้ย ไม่ต้องทำท่าช็อกขนาดนั้นนังเชอร์ ให้ฉันอาบน้ำเสร็จก่อน แล้วฉันจะอธิบายให้ฟัง”โจซิเฟียเอ่ยก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ หญิงสาวจัดการอาบน้ำสระผมเสร็จในสิบนาทีร่างบางเดินออกมาพร้อมเช็ดผมสีน้ำตาลเข้มเกือบดำลื่นสลวยยาวเลยบ่า เชอร์ล็อกนอนหงายจ้องมองมาตาไม่กระพริบ“แกอย่าทำหน้าเหมือนว่าฉันกำลังจะจับแกขึงพรืดแล้วข่มขืนแบบนั้นสินังเชอร์”โจซิเฟียเอ่ยพร้อมกับหย่อนตัวลงนั่งพิงพนักเตียง“ก็แกเล่นพูดซะฉันขนลุกซู่ด้วยความสยองนะสิยะ” เชอร์ล็อกกล่าวเสียงสูง“หยุดทำเสียงแปร๋น เดี๋ยวแผนฉันก็แตกตั้งแต่ยังไม่ข้ามคืนหรอก ฉันต้องอยู่อาทิตย์หนึ่งนะแก แกอย่าให้ฉันต้องรีบเก็บกระเป๋าทั้งที่ยังไม่ได้รื้อเสื้อผ้าออกเลย ไม่งั้นฉันจะไม่พูดกับแกเป็นเวลาครึ่งปี”โจซิเฟียขู่คาดโทษเพื่อน เชอร์ล็อกลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียงไหล่ชนกัน โจซิเฟียหันมามองแล้วก็ต้องขำเสียงดังออกมากับท่าทางที่นังเชอร์มันกลัวหล่อนจะปล้ำเอา“นังบ้า ถึงฉันจะไม่เคยมีแฟนแต่ก็ไม่เคยคิดจะปล้ำแรดอย่างแกหรอกน่า คืออย่างนี้ คืนนี้แกแค่ช่วยใช้เสียงของแกเท่านั้นเอง เอาแบบเหมือนตอนที่ดูหนังโป๊ เสียงครางกระเส่าอะไรแบบนั้นน่ะ แกเข้าใจหรือเปล่า เก็ตหรือย
Ler mais
บทที่ 9 อาการนี้คือ...
เบนกดลิฟต์ลงไปยังชั้นล็อบบี้แล้วเดินออกไปยังหน้าโรงแรม พนักงานทักทายเขาอย่างคุ้นเคย บอดีการ์ดหน้าหล่อเหมือนนายแบบของสเตฟาน แม็คเคนซี่ บอสใหญ่แห่งแกรนด์เอ็มซีมักชอบออกมาเดินเล่นยามดึกแถวหน้าโรงแรม หรือไม่ก็สวนหลังโรงแรมชายหนุ่มล้วงโทรศัพท์ออกมาเขี่ยดูไปเรื่อยเปื่อยไม่มีจุดหมาย ร่างสูงเดินไปนั่งตรงม้านั่งที่มุมหนึ่งของหน้าตึกซึ่งมีไว้สำหรับให้นั่งพักผ่อนเวลาตีสี่แล้ว ใครมันจะยังตื่นอยู่เหมือนเขาบ้างนะ ไอ้พวกเผือกทั้งหลาย ตัดเจมส์ออกไปคนหนึ่งเพราะตั้งแต่แต่งงานมีลูกหนึ่งคน มันก็เป็นพ่อบ้านเต็มตัวเข้าสมาคมตามเจ้านายใหญ่ไปเรียบร้อยแล้ว“ไอ้ไท มึงทำอะไรอยู่”ตัดสินใจลองกดโทรไปหาไทสัน มันเสือกรับสายด้วย เบนจึงยิ้มดีใจออกมา“ตีสี่ มึงว่ากูควรทำอะไร”เสียงงัวเงียของไทสันเอ่ยถามกวนๆ มาตามสาย“กูนอนไม่หลับ”“นั่นมันปัญหาของมึง ไม่ใช่ปัญหาของกู”เสียงตอบกลับมาเร็วทันใจ เบนส่ายหน้า“ขอบใจที่มึงเป็นห่วงกู”ชายหนุ่มประชดเพื่อนกลับ“มึงมีธุระอะไร นายสั่งไปลุยหรือว่ายังไง นี่มันตีสี่นะไอ้เบน ถ้าไม่มีอะไรกูจะนอน”ไทสันเอ่ยถามเสียงห้วนตัดบท“โจมา”“โอเค”ไทสันตอบรับรู้เพียงสั้นๆ เบนเล
Ler mais
บทที่ 10 อาการนี้คือ...
ผู้คนยังมีเดินขวักไขว่ไปมาในเวลานี้ ซึ่งเป็นเรื่องปกติของลาสเวกัส นักเที่ยวนักดื่มกอดคอกันเดินกลับที่พัก หนุ่มสาวบางคู่ก็อาศัยบรรยากาศของเมืองฮอลิเดย์และแสงไฟสลัวยามค่อนรุ่งดึงกันหายเข้าไปตามซอกตึกชีวิตคนเรานี้ต้องการอะไรกันแน่นะ แน่นอนว่าคำตอบก็คือความสุข มันเป็นคำจำกัดความที่มนุษย์ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา ทำทุกวิถีทางตั้งแต่เกิดจนตายให้ไอ้เจ้าความสุขนี้มันเกิดขึ้นในชีวิตของตัวเองให้มากที่สุดแล้วเขาล่ะ เขาต้องการอะไร เบนจามิน สกินเบิร์ต เขามีความสุขหรือยังกับชีวิต คำตอบที่เข้ามาในหัวทันทีก็คือ โคตรสุขเลย ชีวิตที่เป็นอิสระเสรี มีเจ้านายที่เป็นเสมือนครอบครัวของเขา ครอบครัวที่เขาไม่เคยมีเป็นของตนเอง แต่สเตฟาน แม็คเคนซี่ให้เขาทุกอย่าง เรียกว่าให้ชีวิตใหม่แก่เด็กกำพร้าไร้อนาคตคนหนึ่งจนกระทั่งมาเป็นเขาคนนี้ คนที่มีครบพร้อมบริบูรณ์ทุกอย่างในความรู้สึกของเขาอายุสามสิบสี่ปีเข้ามานี้ เขารู้สึกว่าตนเองจะคิดอะไรที่ไม่เคยคิดมาก่อนมากขึ้น ชีวิตที่ผ่านมามีครบทุกรสชาติ ทั้งสนุกสุดเหวี่ยงกับผู้หญิงจากทุกวงการ ลุ้นระทึกเสี่ยงตายกับงานบอดี้การ์ด ตะลุยดงเท้าฝ่ากระสุนกับเจ้านายและผองเพื่อน เติบโตอยู
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status