MasukAno naman ginagawa mo dyan, Denmark? hehehhe
France's POV“ASAWA MO?” tanong ni Brent. Napangiti ako nang matamis. Tumayo ako kapagkuwan.“You heard me right. He. Is. My. Husband.” Binigyang diin ko pa bawat mga salita. Humarap ako kay Denmark. Nakasimangot siya kaya alam kong naiinis na siya.“Right?” Yumakap pa ang braso ko sa leeg niya.“Your drunk,” aniya, imbes na sang-ayunan ako. “Stop this.”Kahit na mas malakas ang epekto ng alak sa akin, ramdam ko pa rin ang kirot.Ayaw niyang ipaalam sa iba na kasal kami because he never wanted me. Si Carey ang gusto niyang mapangasawa. “I-I’m just kidding, folks!” Tumingin ako kay Jamiel na noo’y salubong ang kilay. Hindi niya gusto ang sinabi ko. “C-Cousin siya ni Coach Jamiel… at best friend siya ng kapatid ko.”“France,” halos sabay na sambit ni Jamaica at Jamiel. “E-excuse me. Pero kailangan ko na yatang magpahinga. Sumusumpong na naman sakit ng tiyan ko.” Wala man lang nagsalita sa mga ito, nakatingin lang sila sa akin at nakaawang ang mga labi. Kaya naman sinamantala ko iy
France's POVSABI ko, hahayaan na si Denmark. Kung ayaw niya sa akin, eh ‘di ‘wag. Pero heto, hindi ko na naman siya makalimutan dahil sa halik na pinagsaluhan namin. Isipin mo, huh, bakit ba niya ako hinalikan? Dahil nainis siya sa ginawa kong pagsipa? Pwede naman niya akong pagsabihan, ‘di ba? Nag-angat ako ng kilay.Hindi kaya nagustuhan niya ang paghawak ko sa kaibigan niya na umabot sa puntong gusto niya akong ikama?Napasimangot ako nang maalalang may girlfriend siya.Tingnan mo, inabot siya ng umaga sa pakikipag-usap sa Carey na iyon. Yes. Umaga na siya nakausap. Scam naman yata ang salitang usap kaya sigurado akong higit pa roon. “France, smile naman!” sigaw ng kaibigang si Jamaica sa akin. May hawak siyang camera kaya mukhang kukuhanan niya ako ng litrato.Suot ang two-piece swimsuit, proud akong nag-post ng ilang beses.“Okay na ‘yan!” ani ko nang mapagod.“Everything is perfect!” sigaw niya ulit nang sipatin. Akmang babalik ako sa pagkakahiga sa sun lounger nang muli ni
France’s POVMASAYANG lumapit ako kila Jamiel matapos ang laro ng team niya. Again, panalo sila laban sa isang sikat at prestihiyosong unibersidad din. May mga reporter na lumapit para mag-interview kaya umiwas muna ako. Pinatapos ko muna iyon bago tuluyang lumapit.“Congrats, guys!”“Thanks, France!” ani ng isang best player ngayon na si Brent. Isa lamang pala siya sa mga crush ng kaibigan. Akala ko faithful itong si Jam, aba’y halos lahatin na nga ang team.Napansin kong hinahanap niya ang kaibigan kaya inunahan ko siya. “Hindi nakarating si Jam dahil dumating ang parents niya.”“Oh. Kaya pala,” aniya.Napangiti ako sa naging reaksyon niya. Mukhang may something na siya sa kaibigan.“Hey, sa Sabado ang outing ng team. This time, sa Quezon naman. Sama ka ba?”“Sure!” mabilis kong sagot.“Bilis, a!” Natawa pa si Jamiel. “Okay lang ba kay Denmark?”Ako naman ang natawa, sa pagak nga lang.“Magpapasalamat pa nga ‘yon na wala ako sa bahay niya.”Napailing na lang si Jamiel. “Bakit kasi
France’s POVPADAPA akong nahiga sa kama ng oras na iyon. Inabala ko na naman ang pakikipag-chat kay Jamiel. Ang dami niyang kwento kahit sa chat na ikinakatawa ko. Nakakalibang siya talaga. Kahit talaga sa text, nandoon ang humor niya.May bumagsak sa tabi ko mayamaya kaya bumaling ako sa kanya. Nakatingin siya sa akin.“Occupied ka maghapon. Kung hindi gumala sa farm niyo, haharap sa cellphone? I thought ikaw ang bahala ngayon?”Napataas ako ng kilay. “What I mean is that, walang kukuwestyon sa ‘yo dito dahil ito na ang normal kong ginagawa kapag nandito ako. Maiintindihan nila ‘yon.” Tumaas din ang kilay niya habang nakikinig sa akin.“Oh. Anong walang kukuwestyon? Eh, bakit tanong nang tanong ang Daddy mo kung nasaan ka?”“Ano naman ang sinagot mo?”“I said, masama yata ang pakiramdam mo. Kaya pinapapunta niya ako sa kwarto. Kaso, wala ka pala doon kaya tingin mo, hindi iyon less point sa akin?”Napaupo ako sa narinig. Anong less point ang pinagsasabi niya?“Hindi mo kailangang ma
France's POVPAGKAHINTO na pagkahinto ng sasakyan ng asawa sa parking ay binuksan ko agad ang pintuan ng sasakyan niya. “Wait, ipagbubukas kita.”Binalingan ko siya. “Hindi na kailangan. Wala namang nakakakita.” Ilalabas ko na sana ang paa ko nang hawakan niya ang braso ko. Kinabig niya ako kapagkuwan pabalik na ikinabigla ko. Mayamaya ay dumukwang siya para abutin ang hawakan ng pintuan saka sinara. Hindi niya binalik agad ang sarili, bumaling siya sa akin.“Kapag sinabi kong ipagbubukas kita, ipagbubukas kita,” aniya. Dahil halos isang dangkal lang ang lapit ng mukha namin sa isa't-isa, langhap ko ang mabangong hininga ng asawa. Napatingin tuloy ako sa labi niya. Bahagyang umawang ang labi ko nang magsalita siya. “Understand, France?”Tinaas ko ang kilay ko nang marinig ang tono niya.“‘Wag kang mag-alala, kapag nasa harap sila, magiging sweet ako sa ‘yo. Kasalanan ko ‘to, ‘di ba? Kaya ako ang mag-e-effort na ipakita sa kanila na wala tayong problema.” Hindi siya nakaimik. “Okay
France’s POV“ILANG araw ka nang seryoso,” pansin ni Jamaica sa akin. “Parang hindi ako sanay sa ‘yo.” Tumawa pa ang kaibigan.Nasa court kami noon. Niyaya niya akong manood. Wala ako sa mood pero pumayag na lang din ako since hindi pa naman ako uuwi. Ayokong umuwi nang maaga dahil wala naman akong gagawin sa bahay. I just realize, ang boring ng buhay ko.“Wala naman kasing nakakatawa, e.” Binalik ko ang tingin ko sa cellphone ko at sumimangot. “May regla ka ba?” Sinilip pa ako.“Wala. Wala lang ako sa mood.”“Bakit nga?”“Hindi ko ngani alam.”Napatingin kaming lahat sa baba nang maghiyawan ang mga babae. May pumasok kasi na grupo ng mga nagba-basketball. Lahat naka-jersey. Hindi naman ako active manood ng basketball kaya hindi ko sila kilala. Naiiling na binalik ko ang tingin ko sa cellphone ko.“Sa malapit tayo. Dali!” Sabay hila sa akin ni Jamaica. Napilitan akong sumama sa kaibigan sa baba. Pero hindi pa ako nakakaupo nang makita ang lalaking papasok. Naka-poloshirt siya na ma
France’s POVINIS na hinatid ko nang tanaw si Denmark. Paano ba ako magpapaalam kung kasama niya ang girlfriend niya. Tapos may ginagawa pang kababalaghan.Sa inis ko, binilisan ko ang mga hakbang ko at hinarang siya. Nakapameywang pa ako nang harapin ko siya.“Gusto mo bang malaman kung bakit hind







