LOGINEpilogue"Love you," I whispered while hugging her from the back. I am smitten. I don't care. I want us this close every f*cking minute."I'm sleepy," she said so I chuckled before kissing her neck. Napanguso siya sa ginawa ko pero kalaunan ay bahagya ring tuminghala para mapagbigyan ako.I licked her sensitive spot. I hate myself for hurting her. Kaya ngayon ay bumabawi ako. I want her to feel the happiness every second. She deserves everything in this world. I am willing to kill for her. She's my life now. And of course, she's the reason why I'm still breathing.Napahigpit ang pagkakayakap ko sa kanya nang may maalala.I wish I felt this from the beginning. I hope I noticed her from the very start. I hope I appreciate her. Wala sana akong pinagsisisihan ngayon. Wala sana akong takot na naramdaman. It's my fault anyway. Tim is right. I'm an asshole for hurting her and begging her to come back to me."So you are married?" Shane asked when I brought her to my house. I smirked at her.
Chapter 56"Say it again," he said while nibbling my lower and upper lip atlernately. He couldn't forget it. Hindi siya makapaniwala.Ay hindi rin ako makapaniwala. Sa gitna ng problema ay nandito kami ngayon nagsasalo ng halik."Come on, Baby," pamimilit niya pa. I just chuckled before kissing him back.In just a blink of an eye I found ourselves on his bed. He's heavy but I know he won't crash me. I gently encircled my arms on his neck when his kisses became more passionate yet hungry. His tongue entered my mouth. I couldn't help to moan a little."Stop," I half heartedly said when I suddenly remember our problems.But instead of stopping, his kisses even trailed down to my neck. I craned my neck for that. My hands found his hair. Napasabunot ako sa buhok niya habang hindi malaman kung saan babaling."Baby," he moaned when I gently digged my nails on his back.I couldn't contain my moans because of too much sensation. This is making me crazy. Mas lalo lang akong nabaliw nang unti-unt
Chapter 55Ramdam na ramdam ko ang mga matang nakatutok sa amin nang tumapak ako sa kompanya ni Carl. I wanted to run but Carl's holding my waist. Everyone's looking at us. Parang ngayon ko gustong magpakain sa lupa. I am with their Ceo right now."You are stiff. Are you okay?" mahinang tanong ni Carl nang makapasok kami sa elevator.Doon lang ako medyo nakahinga ng maluwag.Umiling ako kahit ang totoo ay sobra na akong nahihiya. Hindi dapat ako nandito."You'll stay in my office. Sa conference room ang meeting," muling bulong niya kaya wala sa sarili akong tumango. The elevator opened in the very last floor. Napalunok ako ng husto nang may isang lalaking sumalubong sa amin at kaagad yumuko. He's Carl's secretary."Mr. Sarmiento, the board members are already in the conference room including the President. Ikaw na lang po ang hinihintay," sabi ng nito na ikinatango ni Carl."Sa office ka muna," sabi ni Carl saka iginiya ako sa isang pintuan. Nang buksan niya iyon ay bumungad sa akin
Chapter 54After eating Carl fell asleep. Hindi ko na tinanong kung may trabaho siya o wala kahit week days naman ngayon. I feel like he really need a lot of sleep. Nakaupo lang ako sa kama niya habang nakadapa siyang matulog at nakayakap sa baywang ko. I charged my phone earlier and I can use it now so I read Greg's messages.Labis-labis ang guilt na naramdaman ko habang isa-isa iyong binabasa. Habang abala ako sa pagbabasa ng mga mensahe niya ay bigla siyang tumawag kaya bahagya kong nabitawan ang cellphone sa gulat. Huminga muna ako ng malalim ng ilang beses bago iyon sinagot.I glance at Carl's first and he's still so asleep so It's fine."Where are you?" iyon ang unang narinig ko. Hindi ko man nakikita si Greg ngunit tila nakikita ng isipan ko kung gaano siya kagalit ngayon."I'm sorry. I'm really sorry. Can I talk to you?" mahinang sabi ko habang pasulyao-sulyap kay Carl.Greg scoffed on the other line."Are you aware that you are hurting me, right?" Natahimik ako doon. Hindi k
Chapter 53Hindi ko halos makurap ang mga mata ko habang nakatitig kay Carl na mahimbing ang tulong. I smiled a little when I remember that he fell asleep while hugging me earlier.I wanted so bad to leave you, Carl. But I am here.Tila nakulong pa rin pala ako sayo.I gently stoke his hair. Ang dami niyang sugat sa mukha na nagamot ko na kanina habang tulog siya. I want these dark under eyes to disappear, too.Dahan-dahan kong hinaplos ang ilalim ng mga mata niya. He looks tired and I feel so sorry for it. Ang pagtaas at pagbaba ng dibdib niya ay tila walang nagagawa para pawiin ang pagod na nararamdaman niya ngayon. Nobody's perfect. Carl isn't. Even me is not perfect.Dahan-dahan kong pinahiga ang ang ulo ko sa maliit na espasyo ng couch. I don't want to sleep right now. Pero binigo ako ng mga mata ko dahil sa pagpikit ko ay tuluyan na akong nakatulog ng hindi ko namamalayan.Unti-unti kong binuksan ang mga mata ko nang makaramdam ako ng pangangalay sa leeg. It's kinda blurry at f
Chapter 52Gulong-gulo na ako. Gusto kong mag tapang-tapangan pero ang babaw ng mga luha ko. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Naipit ako sa mga sitwasyon. Hindi ko na alam kung ano ba ang dapat kong gawin.I can't talk more to Greg so I locked myself in my room. I cried a lot and I can't stop until I fell asleep. Kinabukasan ay akala ko nakaalis na si Greg nang bumaba ako. Pero nakita ko siyang nakaupo sa living room. Ang una kong nakita ay ang pasa sa gilid ng labi niya kaya mabilis akong nag-iwas ng tingin."Ihahatid kita," sabi niya kaya tumango lang ako.We ate our breakfast together without talking. Mabilis kaming natapos kaya hinatid niya ako at mukhang didiretso rin siya sa hospital.I need to finalise my decision."Susubukan kong kumuha ng ticket sa bus patungong Zamboanga para hindi na ako magpalipat-lipat," sabi ko habang nasa loob kami ng kotse.Naramdaman ko ang paglingon niya sa akin pero tinuon ko lang ang mga mata ko sa harapan."I'll try if—"I cut him off. I fee
Chapter 27Tulala ako nang maabutan ako ni Aling Mirna. "Max, ubos na kaagad ang mga paninda natin?' manghang tanong niya kaya ngumiti ako ngilit saka dahan-dahan na inabot sa kanya ang limang libo na bayad ni Carl."Bumalik po ang bumili sa atin kahapon at inubos niya po ulit ang paninda," sabi ko ka
Chapter 25I just can't believe that Carl is here.Hingal na hingal akong huminto nang medyo makalayo na sa simbahan. My heart is beating so fast. Nanlalamig rin ako. Gusto kong paniwalain ang sarili ko na hindi si Carl iyon pero ang hirap. I know that it's him.Pero bakit siya nandito? Posible bang ne
Chapter 24Isa lang ang dapat kong gawin kung at iyoh ay tanggapin ang lahat. This is life. Hindi naman lahat ng oras pabor sa atin ang mga pangyayari. Surely, there is a hardship in the lives of every individuals. And we can't do anything but to accept it and to embrace it because it's part of us.I
Chapter 26"Mayaman ka ba noon, Max?" biglang tanong sa akin ni Carlo nang tumigil ang traysikel sa harap ng bahay. Napaawang ang mga labi ko sa gulat sa sinabi niya."Ha?" gulat na tanong ko nang makaalis ang traysikel. Napalunok ako ng mariin."Kanina, nag-english ka at hindi lang basta english iyon







