MasukSo ayon, dalawa ang update.
Nagulat siya sa tanong ni Uriel. Tila ba alam nito ang kaniyang iniisip kahit na hindi niya sabihin. “Kailan pa kayo nagkakausap ng matandang ‘yon?” Tanong niya kay Rafael. Hindi na niya pinansin ang tanong ni Uriel dahil hahaba lang ang usapan tungkol doon. Rafael didn't answer. Ilang minuto ang lumipas na nagtitigan lang silang dalawa. Siya, malamig ang tingin sa kapatid. Si Rafael naman ay maingat at masuyo ang tignin, tila tinitimbang ang kaniyang magiging reaksyon. “Kailan pa?” Ulit niya. “Ngayon lang, Aeve. He tried to call since I'm going to leave for the business conference. May ilan lang siyang nilinaw at ibinilin sa akin.” “Talaga? Kasama ba sa mga nilinaw at binilin niya ang tungkol sa amin kay Silvestre?” Medyo sarkastiko niyang tanong. “Aeve.” Saway ni Uriel sa kaniya. Alam niyang nakakaoffend ang kaniyang tono, pero pinaikot niya lamang ang mga mata bilang tugon sa pagsaway sa kaniya ni Uriel. “Ano’ng sabi niya?” Alam niya na wala namang kasalanan si Rafael, p
Sapo ni Aeverie ang kaniyang noo noong bumaba siya bandang alas tres ng madaling araw. Pumipintig ang ugat sa gilid ng kaniyang noo at matinding migraine ang umaatake sa kaniya dala nang ilang gabi na siyang walang maayos na tulog. Pababa sa hagdan nang maulinagan ang boses ni Rafael sa sala na tila may kausap. Hindi niya marinig ng maayos ang boses ni Rafael, pero sigurado siyang may kinakausap ito. Mabagal siyang naglakad pababa at nilingon ang sala kung nasaan ang kapatid. Nakita niyang nakapikit ito, tila problemado— nakahilig sa sofa at parang inaantok na rin. Nakapatay ang mga ilaw kaya ang napansin niya agad ang nakabukas na laptop sa may coffee table dahil may kaunti itong liwanag. “Dad, maayos naman na si Aeve. Kayang-kaya na niyang pamahalaan ang hotel kahit na wala na muna siyang assistant. Besides, kahit si Blue ay hindi tinanggap ang alok natin na dito siya tumira kasama namin… tapos itong…” Umiling si Rafael, hindi matapos-tapos ang sasabihin. Dad? He’s talking to D
“I don’t want you to make another scene like that.” Bilin ni Aeverie, malalim at nagpipigil ang tono nito.Pagkatapos ng ginawa ni Silvestre, mabuti na lamang at hindi ito nainsulto. Isip ni Aeverie. Nasa pasilyo na sila palabas ng concert hall. May ilan silang nakakasalubong na napapalingon at kuryusong sumusunod ng tingin. “I waited patiently outside.” Sagot ni Silvestre. Nasa parking lot na sila at mas marami ang tao. Kung dito sila magbabangayan ni Silvestre ay makukuha nila ang atensyon ng ibang naroroon kaya pinigilan ni Aeverie ang kaniyang sarili. Hanggang sa makarating sila sa kaniyang sasakyan. She clicked her key. Tumunog ang sasakyan, hudyat na maaari na iyong buksan, ngunit bago tuluyang buksan ang pinto ay humarap siya kay Silvestre. “There's a clear boundary between an employee and employer. Hindi dahil nagtratrabaho ka sa akin ay may karapatan ka nang pakialaman ang personal kong buhay. Ayaw kong lumalapit ka sa akin sa tuwing may iba akong kasama at kung uma
“W-wait, why is he following that couple?” Naguguluhang tanong ni Kristel sa kaniyang kapatid.Nakasunod naman ng tingin si CK kay Silvestre at napapalatak.“Kuya CK, why is he following them?” Tanong ulit ni Kristel.Humarap si CK sa kaniyang nakababatang kapatid at alanganin na ngumiti. Kita niya ang pagtataka sa mga mata ni Kristel at ang iritasyon dahil sa biglang pag-alis ni Silvestre.“Ah… well, uh…”“What?” Kumunot ang noo ni Kristel dahil hindi matuloy-tuloy ni CK ang gustong sabihin.Huminga ng malalim si CK para kalmahin ang sarili.“It’s complicated, but that woman is Silvestre’s employer. Bodyguard siya ng babaeng ‘yon kaya kailangan niyang puntahan—”“Bodyguard?” Nalukot ang mukha ni Kristel at mas lalong naguluhan.“Are you kidding me? Paanong naging bodyguard si Silver? Their company isn't related to any security agency.”Pilit na ngumiti si CK. Mahirap ipaliwanag ang pinapasok ni Silvestre ngayon, at alam niyang hindi iyon madaling mauunawaan ni Kristel.“I’d explain i
CK was so proud. Malaki ang kaniyang pagkakangiti. Natutuwa siya na sa pag-uwi ni Kristel sa Pilipinas ay nakasama ito sa concert ni Christian Marco. Alam niya kung gaano ka-passionate ang kapatid sa pagkanta at sa musika. Alam niyang matagal na nitong pangarap na makapag-perform sa isang concert kasama ang mga kilala at sikat na mangangawit. Nakakalungkot lang na kung kailan umuwi si Kristel ay umalis naman ang kaniyang mga magulang papunta sa Hong Kong para sa isang business conglomerate. Alam niyang malulungkot si Kristel kung siya lamang ang makikita nito kaya mabuti na lamang napilit niyang sumama si Silvestre sa kaniya.“I’m so proud of you, little sis. You always make me proud.“ Aniya bago yakapin ang kapatid.Natawa ng mahina si Kristel at niyakap din siya.“I miss you so much, Kuya CK. Thank you for coming here.” Pagkatapos na yakapin ang kapatid ay tumingin siya kay Silvestre. Sinenyasan niya na ibigay na ang dala nilang bulaklak para kay Kristel. Nasa likod ito ng babae a
Alas nuebe ng gabi nang magsimula ang concert. Puno ng mga manonood ang concert hall ng mga sandaling iyon, nakapatay ang mga ilaw at tanging ang malaking entablado lamang ang naliliwanagan. Mahigit sa sampung libo ang lahat ng narito kaya't kahit na nagbubulungan lamang ang mga tao, maingay pa rin ang paligid. Nasa unang hilera ng mga upuan sila Silvestre at CK. Madalas na libutin ng tingin ni Silvestre ang kaniyang paligid, tinitingnan ng mabuti kung mahahanap niya si Aeverie, ngunit simula pa kanina ay hindi niya nahanap ang babae. Kung sakaling narito si Aeverie at Jeoff, siguradong sa harap din sila mauupo. Ngunit wala maski ang anino ng dalawa. Baka hindi ito pumunta.Mas mabuti na rin kung hindi pumunta si Aeverie dahil alam niyang napagod ito sa pagtratrabaho sa hotel, at bukas ay maaga rin silang papasok sa trabaho. Hindi na dapat ito magpuyat. Hindi niya nakausap ang mga kapatid ni Aeverie. Wala pa si Rafael at si Uriel nang maihatid niya si Aeverie sa mansion. Imporma ng


![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




