Hired to Served, Forbidden to Love

Ngayon ko mas naintindihan kung bakit minsan mas ligtas ang manahimik kaysa magtanong.

Nakatayo ako sa loob ng opisina na puro salamin. Ito ang pinakataas na palapag ng Belmonte Holdings.

Magkadaop ang mga kamay sa harap ko, tuwid ang pagkakatayo kahit parang may mabigat na dumidiin sa dibdib ko.

Humugot ako ng malalim na hininga, habang tanaw ang lungsod sa ibaba, maganda, ngunit malayo, hindi ko abot.

Sa kabilang panig ng mesa, nakaupo si Marc Landon Belmonte.

Hindi siya galit. At alam kong mas nakakatakot iyon.

Tahimik niyang sinuyod ng tingin ang folder sa kamay niya, kalmadong-kalmado, galaw na sanay magwasak ng mga kumpanya, isang salita niya lang.

Suot niya ang maitim na suit. Matigas ang panga, may matang malamig, sapat para maramdaman kong wala akong maitatago sa kanya.

“So,” sabi niya sa wakas, isinara ang folder. “You’re the Zerdan girl.”

Itinaas ko ang mukha. “My name is Calessia.”

“I know.” Saglit niyang sinipat ang mukha ko, sinusuri, tinatantiya.

Humigpit ang kuyom ng mga daliri ko hanggang bumaon ang mga kuko sa palad ko.

“Your father owes my company twelve million pesos,” patuloy ni Marc. “Halaga na hindi niya kayang bayaran.”

Lumunok ako, pero hindi kumurap. “Alam ko, kaya ako nandito sa harap mo.”

“Good.” Sumandal siya. "Handa kang gawin lahat?"

Bumalot ang katahimikan sa silid. ‘Yong klaseng katahimikan na nagpapalabas ng mga lihim na ayaw mong aminin.

Huminga ako nang malalim. “I’ll work,” sabi ko. “Kahit anong position. Kahit saang department. I’ll pay it back.”

Isang tipid na ngiti ang sumilay sa labi niya. Ngiting alam kong hindi mabuti, may nakatago sa likod.

“You misunderstand, Miss Zerdan.” Hinugot niya ang isang papel mula sa folder at dahan-dahang itinulak, saktong abot ng tingin ko. “I’m not offering you a job in my company.”

Bumaba ang tingin ko sa papel.

"Personal Service Contract."

Parang napatid ang tibok ng puso ko, habang binabasa ang salita.

“You’ll live in my estate,” kalmado niyang sabi. “On call ka sa lahat ng oras. Gagawin mo ang anumang iutos sa’yo. Kapalit nito, mapi-freeze ang utang ng pamilya mo. Walang interes.”

Dahan-dahan akong tumingala. “You’re buying me.”

Ngumisi siya. Malamig, walang saya sa mata.

“No,” sabi niya, mababa ang boses.

“You’re the guarantee for their debt, Calessia."

Nanigas ang panga ko. “And if I refuse?”

Tumayo si Marc, matikas ang tindig, matangkad, umikot siya sa mesa hanggang huminto sa harap ko. Sobrang lapit. Parang nadadaganan ako ng presensya niya, kontrolado, pero mapanganib.

“Then your father loses everything by the end of the week.”

Muling bumalot ang katahimikan.

Tinitigan kong muli ang kontrata, na ngayon ay nanlalabo ang mga letra.

Kumokontra ang pride ko. Huwag pumirma, pero mas malakas ang bulong ng takot.

Para sa pamilya ko.

Pinulot ko ang ballpen.

Tumitig sa mata niya.

“May isa akong kondisyon,” mahina kong sabi.

Tinaasan niya ako ng kilay. “You’re not in a position to negotiate.”

“I won’t sleep with you.”

Nanahimik siya.

Pagkatapos, nakakagulat na tumawa. Mahina pero matalas.

“If I wanted your body,” dahan-dahan siyang yumuyuko, dumadampi ang bibig niya sa tainga ko, “I wouldn’t need a contract.”

Napasinghap ako. Gumapang ang kakaibang lamig sa katawan ko. Pero hindi ko magawang umatras.

“I want your obedience,” dugtong niya. “Sign.”

Nanginig ang kamay ko. Napapikit saglit, at saka pumirma ako.

Tumayo siya ng tuwid. “Welcome to Belmonte, Miss Zerdan.”

Gano’n lang.

Kinuha niya ang papel.

Bumalik siya sa mesa, umupo, at hindi na ako muling tiningnan.

Umalis ako ng kusa, at walang lingon na lumabas. Lutang.

Hawak niya ang kontratang may pirma ko—ang kontrata na magdidikta ng takbo ng buhay ko.