分享

CHAPTER 4

作者: Miss A.
last update publish date: 2026-05-05 08:05:54

[Continuation...]

Gosh! Why he's so hot and gwapo? His jawline is very naggagalawan which only added to his handsomeness. He looked like a Greek God who had descended to earth!!

My own body started to burn with an unfamiliar warmth that I couldn't understand, despite the cold air conditioning inside the comfort room.

'Amara, stop it! You shouldn't be watching this!’ one side of my mind warned.

But my eyes were already fixed on that handsome guy! Super nag e-enjoy akong panoorin ang handsome niyang face habang jinujugjug si girl na nakatuwad.

So, Ganon pala ang position kapag nakikipag sex... Parang dog style?

I didn't know anything because I was still inexperienced!

While watching the face of that bitch that seemed like nasasarapan while nakaopen pa ang kaniyang mouth ay bigla akong napalunok ng very very hard!

Parang there's a Demon that making bulong to my ears to join them!

Ganon ba talaga kasarap makipag sex? Para kasing enjoy na enjoy si gurl kahit parang makakalas na yung mga bones niya sa body n'ya!

She's making ungol pa while her eyes are nakatirik!

I was taken aback when my phone suddenly made a loud noise!

Oh my Golly!!!

I quickly closed the cubicle door and tarantang hinanap ang cellphone sa loob ng sling bag ko. The sound was endless, making me shut my eyes hard while I make kagat my lower lips.

I knew my loud ringtone had definitely drawn their attention.

“Who's there?” his deep baritone voice thundered.

I'm dead na talaga!!!

My heart pounding, I clamped my hand over my lips while thick sweat forming all over my body...

I grabbed my phone with trembling hands. I saw Mabel's name on the screen just before I managed to end her call!

Pahamak ka Mabel!!!

“I said who's there?” galit na ulit ni pogi outside.

“Let's get out of here na lang...” the gurl outside was talking hurriedly, clearly alarmed.

It seemed she was afraid now that they knew someone was watching.

Narinig kong nag-open ang door kasunod ng sounds ng mga takong na parang nagmamadaling lumabas.

After no'n ay muling nabalot ng katahimikan ang buong comfort room.

I finally started to breathe normally again. Mukhang umalis na sila...

I composed myself and fixed my posture then dahan-daha kong in-open ang pinto ng cubicle saka sumilip sa labas. The two haliparot were nowhere to be seen. They must have slipped out already na.

Nakaramdam ako ng relief when I realized na wala na sila sa loob, kaya naman nilakihan ko na ang open ng door at naka smile na nag step forward na palabas. But, bigla akong natigilan at nanigas sa aking kintatayuan when I felt that someone is standing by my side.

Dahan-dahan akong lumingon sa side ko at halos tumakas ang spirit ko sa body ko nang marecognized kung sino ang person na yon!

His arms were crossed over his muscular chest, his face looked grim and intense while he gazed sharply at me.

He's the handsome guy na kajugjugan nung artista a while ago!

Damn! Ang gwapo niya pala talaga pero napaka domineering naman ng kaniyang aura.

His jaw clenched.

“H-Hi! You're there pa pala? Hehe..” I greeted him uncertainly and gave a small wave.

He just raised one brow at me while still staring intently at my face.

Is he nagagandahan kaya sa 'kin kaya ganon siya maka-stares?

“You've seen us right?” gosh! He's talking to me...

“I-I didn't s-see or h-hear anything!” I denied stammeringly, unable to look straight at his gwapong face.

His lips lifted slightly in a half-smile. He looked like he knew I was nagsisinungaling.

“Hmm.. You took a video of us right?” he said nang bumaba ang tingin niya sa cellphone na hawak ko.

“H-Hey! I-It’s not like that...” I denied quickly.

My knees were shaking uncontrollably! It's like mapapaihi ako sa 'king panty any moment...

I wished desperately for the earth to crack open and just swallow me up right then and there!!

Or, sana I' m one of the Sangres na keri mag evictus just so I could vanish right in front of him, as in now na!

Whuahh!!! What should ba para mawala na lang bigla sa harapan niya?

He stepped forward papalapit sa akin that's why napahakbang din ako paatras - papasok muli sa loob ng cubicle.

“Let me see your phone, then.” aniya pa na na-corner na ako sa loob ng cubicle.

“W-Wala n-nga... I-I p-promise I d-didn't record a-anything! W-Why w-would I-I d-do t-that naman kasi?” mariin kong tanggi habang nakatingin sa ibang direction.

Inilahad niya ang one hand niya to me habang ang isa ay nakatukod sa door frame nitong cubicle. Mataman pa rin siyang naka-stares sa 'kin na para bang handa na siyang i-swallow ako ng whole! “Liar. Just give me your phone or else—”

“Fine! It's all yours na!” I quickly abot ko to him ng phone ko saka ko pinush yung ugh! Matigas niyang chest and nagmamadaling lumabas ng comfort room.

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
評論 (2)
goodnovel comment avatar
Aiza Gap
hahaha pati nagbabasa nakapa arte na rin magbasa kaloka dayy...
goodnovel comment avatar
Noemi Nabo
Hahaha napagbintangan panga naka record hahaha bakit naman kasi sa banyo pa eh hahaha artista pamandin
查看全部評論

最新章節

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 141

    3RD PERSON'S POV“Hello, Sissy magkita tayo sa coffee shop today may goodnews ako sayo!” masayang imporma sa kaniya ni Alona mula sa kabilang linya.“Sige. Papunta na ko dyan.” tugon niya saka kinalas ang apron na nakasabit sa kaniyang katawan gamit lamang ang isang kamay.“Sama mo na rin ang twins mo. Ipagsho-shopping ko sila today” pahabol pa ni Alona sa kaniya.“Aba, mukhang malaki ang kinita mo ngayon, huh?”“Yeah, malaki ang TF na ibinayad sa 'kin ng mga Montefalco — para maging model at endorser ng bagong hotel nila.”“Kinuha ka ng mga Monteflaco bilang model and endorser nila?” di nya makapaniwalang tanong.“Uhuh! Kaya nga magkita tayo sa coffee shop. I'll share you my location. Bilisan nyo lang huh? Marami akong ichichika sayo!” anito na pinatayan na agad sya ng tawag kahit may nais pa sana siyang itanong dito.Katatapos nya lang magluto ng almusal nila pero mukhang hindi na sila makakapagbreakfast pa bago umalis dahil hindi na siya makapaghintay na makakuha ng impormasyon tun

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 140

    3RD PERSON'S POV“Sir, nandito na po si Mr. San Fabian.” imporma kay Hunter ng kaniyang secretary.“Papasukin mo.” nakatalikod niyang tugon sa kaniyang sekretarya.Nakaharap iya sa glasswall kung saan nakatanaw siya sa kabuoan ng lungsod ng Makati.“Okay po.” tugon nito.Nanatili siya sa kaniyang kinatatayuan habang tila malalim ang iniisip.Hawak niya sa kamay niya ang baso na naglalaman ng mamahaling alak.Ilang sandali lang ay narinig na niya ang mga yabag ng mga paang pumasok sa kaniyang opisina.Malawak ang pagkakangiti ni Don Ignacio at Geraldine.Meron siyang proposal na iaalok sa bagong CEO. Nais niyang makabalik sa kumpanya ng kaniyang kapatid. Hindi man niya ito mabawi, sisiguraduhin naman niya na mabibigyan siya ng mataas na posisyon ni Mr. Montefalco lalo't alam niya ang pasikot-sikot at kalakaran sa pagmamanage ng minahan.“Magandang umaga po, Mr. Montefalco!” sabay nilang bati sa lalaking nakatalikod sa kanila. May bahagi ng isip nila ang nag-aalinlangan kung si Mr. Mon

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 139

    AMARA'S POV“I told you, wala sya dito.” ani Hunter na nakatayo na sa likod ko.Inilibot ko ang paningin ko sa kabuoan ng dating office ni Daddy.Gusto kong maiyak kasi walang nabago sa dating ayos non.Napabaling ako sa console table at nakita doon ang nakadisplay na family picture namin. Emotional akong humakbang palapit doon at hinawakan ang picture frame kung saan nakapaloob ang larawan namin ni Mommy at Daddy. Kuha iyon sa Japan habang umuulan ng snow at nasa gitna kami ng nyebe.Hinaplos ko ang nakangiting imahe ni Daddy.Nagsimulang manubig ang mga mata ko dahil nagsisimula na naman akong makaramdam ng pangungulila sa kaniya.Ang ganda ng smiles nya dito!The truth is, this was the last family picture taken when we were still together.Ibinalik ko sa ibabaw ng console table ang picture frame at maayos na idinisplay kung papano iyong maayos na nakalagay kanina.Napansin ko na malinis iyon at walang alikabok na para bang alaga sa punas.Lumapit naman ako sa executive table ni Da

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 138

    AMARA'S POV“Ma'am, ikaw na naman? Di ba, sinabi ko na sayo na kailangan mong magpaschedule via online? Mukha ka namang mayaman at edukadang tao... Bakit po ba parang hindi ka makaintindi?” parang nauubusan ng pasensyang sita sa 'kin ni Kuyang Guard.Gusto namang mapigtal ng pisi ko sa sinabi n'ya. Kulang na lang straight to the point n'yang sabihin na tanga ako pero di nya lang masabi!Nandito na naman kasi ako sa company namin para pakiusapan sya na papasukin na ako sa loob, para makausap ang Montefalco na yon!“Kuya, I know! Kaya lang kasi, three months pa 'kong maghihintay bago makausap si Mr. Montefalco. Hindi na' ko makakapaghintay ng ganon pa katagal! I badly want to talk to him ASAP!” nakapamewang kong tugon.I don't care if magmukha na akong squammy dito or what! Kung kinakailangan kong magwala dito sa labas para lang lumabas sa lungga niya si Mr. Montefalco ay gagawin ko! Wala na akong pakialam sa kahihiyan!I've already lost everything when I lost Daddy.“Ma'am sana maintin

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 137

    3RD PERSON'S POV“Montefalco?” tanong ni Amara.“Kanino po silang anak, Mommy?” tingala ni Amara na sa kaniyang ina nakatingin.“Kay Dr. Terra at Liam Montefalco.” tugon naman ni Donya Maria sa kaniya.“Parang close ka yata sa kanila, Mommy?” may pagdududa niyang tanong dito.“Hindi naman anak. Kay Avery na ina ni Dr. Terra ako mas malapit. Sila ang may-ari ng school na papasukan ng kambal. Mahigpit ang security doon kaya mapapanatag ang loob natin na magiging ligtas ang mga bata.” paliwanag ni Donya Maria.“Mommy, may alam po ba kayo sa bunsong anak ng mga Montefalco?” tanong niya sa ina saka tumayo ng tuwid.Hindi naman agad nakaimik si Donya Maria.Sa huling pagkakatanda niya, pinakiusapan silang mag-asawa ni Hunter na huwag ipagsabi sa kahit na kanino — kahit pa sa anak nilang si Amara ang tungkol sa totoo nitong pagkatao.Naisip din niya na magagalit sa kaniya ang anak kapagnalaman na may alam siya sa totoong katauhan ni Hunter ngunit hindi niya sinabi.“Uhm.. W-Wala, anak.” sa h

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 136

    3RD PERSON'S POV“Obvious naman na kambal din kayo. Para nga kayong pinagbiyak na pwet.” turan ni Thunder.“Pinagbiyak na pwet? Ang bastos mo naman!” nakasimangot na inilagay ni Kian ang dalawang kamay sa magkabilang bewang.“Oh, wag kang magalit! ʼYan kasi ang sabi sa ʼmin ng Tito Hunter namin — para daw kaming pinag biyak na pwet ni Thunder. Methapor daw ang tawag don na ang ibigsabihin ay magkamukha.” paliwanag naman ni Theo.Mali naman yung turo sayo ng Tito mo, eh! Pinagbiyak na bunga yon, hindi pinagbiyak na pwet. Baka sya kamo ang mukhang pwet!” sagot naman ni Kenji saka sila nagtawanang apat.“Tropa na tayong apat, huh!” ani Thunder sa dalawang bagong kaibigan.“Oo ba!” sagot naman ni Kian saka nag-appear ang apat.“Teka, nakikita nyo ba yong magandang babae na yon na nakaupo sa swing?” turo ni Thunder sa kambal.“Oo naman! Di naman kami bulag, noh!” pilosopong sagot ni Kenji.“Yan si Angelica Oxford! Anak sya ng Ninong Dark Angel ko. So basically, kinakapatid namin ni Theo.”

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 7

    [Continuation...] “Miss Amara, san ka po ba galing?” nagwo-worry na salubong sa akin ni Mabel when I got back to our table. “Call Mang Rod, Mabel. I wanna go home na.” instead ay utos ko to her. I frantically sat down and tried my best to calm myself. I poured more wine into my glass and down

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 6

    [Continuation...] Ugh, Parang ang sherep niyang i-hug at i-kiss... “So, you've really saw us, hmm?” he asked me accusingly while his lips pressed tightly together. I gulped and blinked rapidly. It seemed like umurong ang tongue ko and that I can not speak na! “OMG! M-May nag m-make out pala di

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 5

    [Continuation...]I hurriedly walked out of the restroom without looking back.My knees are still nanginginig but still I managed to walk fast. I used the back of my hand to wipe the pawis that are forming on my forehead and temples.My goodness! Buti na lang talaga nakaalis na ako don! I thought k

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 3

    [Continuation...] I hurried down the hallway patungo sa restroom and rushed inside. Sa sink ako dumiretso. Yumuko ako and I opened the faucet saka inilabas ang liquid na kanina pa gustong lumabas sa 'king lalamunan. Natriggered ang sikmura ko ng bad breath ni kuya! I got goosebumps all over ag

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status