Share

CHAPTER 7

Penulis: Miss A.
last update Tanggal publikasi: 2026-05-05 08:06:10

[Continuation...]

“Miss Amara, san ka po ba galing?” nagwo-worry na salubong sa akin ni Mabel when I got back to our table.

“Call Mang Rod, Mabel. I wanna go home na.” instead ay utos ko to her.

I frantically sat down and tried my best to calm myself. I poured more wine into my glass and downed it in one gulp.

The heat coursed through my throat. It was just what I needed to stop my body from trembling and feeling icy cold.

I know na napapansin ni Mabel that there was something strange about my behavior, but then, sinunod nya pa rin ang utos ko to her. She kept looking at me secretly while talking on her phone - tinatawagan na n'ya ang aking personal driver.

I want to get out of this bar as soon as possible. If nasa 'kin nga lang sana yung cellphone ko - kanina ko pa sana nacall si Mang Rod so he could fetch us na. Then, bahala na si Mabel umuwi mag-isa nya!

I'm afraid na magising yung lalaking bad breath and sundan ako here inside. Baka mamaya gumawa siya ng gulo dito and mag viral ako sa buong social media.

Knowing people nowadays na bawat happenings ay kinukuhanan ng video and pino-post sa Socmed!

“Miss Amara, Hinihintay na tayo sa labas ni Mang Rod.” Mabel called out to me.

I felt relieved and stood up in a hurry.

“Let's go, then.” I walked quickly out of the bar.

Si Mabel naman was stumbling and rushing to follow right behind me.

I felt relief nang makita ko na nakapark na sa harap ng Bar yung car namin. Mang Rod was already outside and quickly opened the car door for me at the backseat. While si Mabel naman ay naupo sa passenger seat.

“Saan na po tayo, Ma'am?” Mang Rod glanced at me after settling into the driver's seat.

“Sa Mansion.” I answered, then massaged my temples

I closed my eyes and let out a deep, heavy breath.

What a tough night! Even now, I still can’t believe I went through all of that!

Sure ako na pagtatawanan ako ni Alona when I tell her about what happened to me tonight!

By the way, ako nga pala si Amara San Fabian. Twenty-five years old. The only daughter and inheritor of the San Fabian business empire.

Graduated ako ng Business Management, but until now ay pinipili ko pa ring magliwaliw instead na tulungan ang Daddy na magmanage ng company namin.

Hindi naman kasi ako pini-pressure ni Daddy na i-manage na ang business namin. He still wants me to enjoy my life.

For as long as he could, ay siya na muna ang bahalang mag manage ng aming mga negosyo, since according to him, the time will come when I will be the one to take his place.

When that happens, he knows na mawawalan na ako ng time para magliwaliw, That’s why he wanted me to make the most of this time, before the heavy responsibility of running our businesses falls upon my shoulders!

That's the reason why I love my parents so much because napaka supportive nila sa lahat ng gusto ko. Except for his brother, Ignacio - my uncle na lahat na lang ng decision nila Daddy ay kinikontra at pinapakialaman niya!

He criticizes my lifestyle! To him, I am not worthy of inheriting our company because wala daw akong knows kundi ang magwalwal lang!

Babagsak lang daw ang lahat ng aming negosyo if sa 'kin ni Daddy ipapa-manage ang aming mga negosyo. They look down on me thinking I'm weak just because I'm female. Plus, they say I do nothing but have fun, even though my parents are perfectly fine with it!

I know naman na sinasabi niya lang ' yon because he wants na sa kaniya ni Daddy ipagkatiwala ang pagma-manage sa company namin!

But Daddy knows kung gaano siya katuso, That's why he doesn't trust him. He' s so sure na sa oras na mahandle ni Uncle Ignacio ang aming mga negosyo ay unti-unti niya iyong kukunin ng tuluyan from us.

I will prove to them that despite being happy-go-lucky, I am more than capable of growing my parents' businesses even further. I won't disappoint Daddy for believing in me.

“Good night Miss Amara, mag-iingat kayo.” paalam ni Mabel sa akin when our car stopped in front of their house.

Una kasi naming madaraanan ang house nila that's why first namin siyang ihinatid.

I simply nodded in response.

As their gate opened, sinimulan ng paandarin ni Mang Rod ang aming car papunta sa Mansion.

“It would take another hour to reach our destination, so I closed my eyes again as I was starting to feel dizzy and sleepy..

Sa pagclose ko naman ng eyes ko ay nakita ko sa aking vision ang face ng gwapong guy while he was defending me earlier against that pervert with the stinking breath.

I felt so kinikilig that's why hindi ko napigilang hindi magsmile.

He's like my knight in Shining Armor!

Sayang lang because it seems like hindi ko na siya makikitang ulit because magla-lilo na muna me sa pagpunta ng Bar for fear of meeting that stinking-breath pervert again!

“Miss Amara, narito na ho, tayo.” Mang Rod woke me up.

I sat up straight, rubbing my sleepy eyes.

Bumaba si Mang Rod and he opened the car door for me.

I didn't noticed na nakapasok na kami sa loob ng one hectare naming backyard.

Pag-enter ko sa loob ng Mansion ay sinalubong ako ng two maids - si Mona and Mina, our twin maids

“Magandang gabi po, Senyorita.” they bowed their heads before me as a sign of respect.

I remained silent lang and just gave my bag to Mina. They may be identical, but they have their own distinct features. Mina has a mole on her chin, unlike Mona.

“Prepare my bath for me, Mona.” utos ko naman sa isa.

“Masusunod po, Senyorita.” she obeyed immediately.

Umakyat na sa second floor ng Mansion si Mona and Mina while I decided to stay in the living room pa for a while.

I just decided na maupo muna doon and rest.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (2)
goodnovel comment avatar
Shaira mae Alfaro
nkaka nosebleed miss A
goodnovel comment avatar
chuchu
Mukhang ma dugo ang kwento nato police yata si hunter
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 141

    3RD PERSON'S POV“Hello, Sissy magkita tayo sa coffee shop today may goodnews ako sayo!” masayang imporma sa kaniya ni Alona mula sa kabilang linya.“Sige. Papunta na ko dyan.” tugon niya saka kinalas ang apron na nakasabit sa kaniyang katawan gamit lamang ang isang kamay.“Sama mo na rin ang twins mo. Ipagsho-shopping ko sila today” pahabol pa ni Alona sa kaniya.“Aba, mukhang malaki ang kinita mo ngayon, huh?”“Yeah, malaki ang TF na ibinayad sa 'kin ng mga Montefalco — para maging model at endorser ng bagong hotel nila.”“Kinuha ka ng mga Monteflaco bilang model and endorser nila?” di nya makapaniwalang tanong.“Uhuh! Kaya nga magkita tayo sa coffee shop. I'll share you my location. Bilisan nyo lang huh? Marami akong ichichika sayo!” anito na pinatayan na agad sya ng tawag kahit may nais pa sana siyang itanong dito.Katatapos nya lang magluto ng almusal nila pero mukhang hindi na sila makakapagbreakfast pa bago umalis dahil hindi na siya makapaghintay na makakuha ng impormasyon tun

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 140

    3RD PERSON'S POV“Sir, nandito na po si Mr. San Fabian.” imporma kay Hunter ng kaniyang secretary.“Papasukin mo.” nakatalikod niyang tugon sa kaniyang sekretarya.Nakaharap iya sa glasswall kung saan nakatanaw siya sa kabuoan ng lungsod ng Makati.“Okay po.” tugon nito.Nanatili siya sa kaniyang kinatatayuan habang tila malalim ang iniisip.Hawak niya sa kamay niya ang baso na naglalaman ng mamahaling alak.Ilang sandali lang ay narinig na niya ang mga yabag ng mga paang pumasok sa kaniyang opisina.Malawak ang pagkakangiti ni Don Ignacio at Geraldine.Meron siyang proposal na iaalok sa bagong CEO. Nais niyang makabalik sa kumpanya ng kaniyang kapatid. Hindi man niya ito mabawi, sisiguraduhin naman niya na mabibigyan siya ng mataas na posisyon ni Mr. Montefalco lalo't alam niya ang pasikot-sikot at kalakaran sa pagmamanage ng minahan.“Magandang umaga po, Mr. Montefalco!” sabay nilang bati sa lalaking nakatalikod sa kanila. May bahagi ng isip nila ang nag-aalinlangan kung si Mr. Mon

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 139

    AMARA'S POV“I told you, wala sya dito.” ani Hunter na nakatayo na sa likod ko.Inilibot ko ang paningin ko sa kabuoan ng dating office ni Daddy.Gusto kong maiyak kasi walang nabago sa dating ayos non.Napabaling ako sa console table at nakita doon ang nakadisplay na family picture namin. Emotional akong humakbang palapit doon at hinawakan ang picture frame kung saan nakapaloob ang larawan namin ni Mommy at Daddy. Kuha iyon sa Japan habang umuulan ng snow at nasa gitna kami ng nyebe.Hinaplos ko ang nakangiting imahe ni Daddy.Nagsimulang manubig ang mga mata ko dahil nagsisimula na naman akong makaramdam ng pangungulila sa kaniya.Ang ganda ng smiles nya dito!The truth is, this was the last family picture taken when we were still together.Ibinalik ko sa ibabaw ng console table ang picture frame at maayos na idinisplay kung papano iyong maayos na nakalagay kanina.Napansin ko na malinis iyon at walang alikabok na para bang alaga sa punas.Lumapit naman ako sa executive table ni Da

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 138

    AMARA'S POV“Ma'am, ikaw na naman? Di ba, sinabi ko na sayo na kailangan mong magpaschedule via online? Mukha ka namang mayaman at edukadang tao... Bakit po ba parang hindi ka makaintindi?” parang nauubusan ng pasensyang sita sa 'kin ni Kuyang Guard.Gusto namang mapigtal ng pisi ko sa sinabi n'ya. Kulang na lang straight to the point n'yang sabihin na tanga ako pero di nya lang masabi!Nandito na naman kasi ako sa company namin para pakiusapan sya na papasukin na ako sa loob, para makausap ang Montefalco na yon!“Kuya, I know! Kaya lang kasi, three months pa 'kong maghihintay bago makausap si Mr. Montefalco. Hindi na' ko makakapaghintay ng ganon pa katagal! I badly want to talk to him ASAP!” nakapamewang kong tugon.I don't care if magmukha na akong squammy dito or what! Kung kinakailangan kong magwala dito sa labas para lang lumabas sa lungga niya si Mr. Montefalco ay gagawin ko! Wala na akong pakialam sa kahihiyan!I've already lost everything when I lost Daddy.“Ma'am sana maintin

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 137

    3RD PERSON'S POV“Montefalco?” tanong ni Amara.“Kanino po silang anak, Mommy?” tingala ni Amara na sa kaniyang ina nakatingin.“Kay Dr. Terra at Liam Montefalco.” tugon naman ni Donya Maria sa kaniya.“Parang close ka yata sa kanila, Mommy?” may pagdududa niyang tanong dito.“Hindi naman anak. Kay Avery na ina ni Dr. Terra ako mas malapit. Sila ang may-ari ng school na papasukan ng kambal. Mahigpit ang security doon kaya mapapanatag ang loob natin na magiging ligtas ang mga bata.” paliwanag ni Donya Maria.“Mommy, may alam po ba kayo sa bunsong anak ng mga Montefalco?” tanong niya sa ina saka tumayo ng tuwid.Hindi naman agad nakaimik si Donya Maria.Sa huling pagkakatanda niya, pinakiusapan silang mag-asawa ni Hunter na huwag ipagsabi sa kahit na kanino — kahit pa sa anak nilang si Amara ang tungkol sa totoo nitong pagkatao.Naisip din niya na magagalit sa kaniya ang anak kapagnalaman na may alam siya sa totoong katauhan ni Hunter ngunit hindi niya sinabi.“Uhm.. W-Wala, anak.” sa h

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 136

    3RD PERSON'S POV“Obvious naman na kambal din kayo. Para nga kayong pinagbiyak na pwet.” turan ni Thunder.“Pinagbiyak na pwet? Ang bastos mo naman!” nakasimangot na inilagay ni Kian ang dalawang kamay sa magkabilang bewang.“Oh, wag kang magalit! ʼYan kasi ang sabi sa ʼmin ng Tito Hunter namin — para daw kaming pinag biyak na pwet ni Thunder. Methapor daw ang tawag don na ang ibigsabihin ay magkamukha.” paliwanag naman ni Theo.Mali naman yung turo sayo ng Tito mo, eh! Pinagbiyak na bunga yon, hindi pinagbiyak na pwet. Baka sya kamo ang mukhang pwet!” sagot naman ni Kenji saka sila nagtawanang apat.“Tropa na tayong apat, huh!” ani Thunder sa dalawang bagong kaibigan.“Oo ba!” sagot naman ni Kian saka nag-appear ang apat.“Teka, nakikita nyo ba yong magandang babae na yon na nakaupo sa swing?” turo ni Thunder sa kambal.“Oo naman! Di naman kami bulag, noh!” pilosopong sagot ni Kenji.“Yan si Angelica Oxford! Anak sya ng Ninong Dark Angel ko. So basically, kinakapatid namin ni Theo.”

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 1

    AMARA'S POV “Ms. Amara, ano ba kasing ginagawa natin sa ganitong lugar? Tiyak na mapapagalitan tayo ng Daddy mo, kapag nalaman niyang nagpupunta ka sa ganito...” Mabel rants with an annoyed expression on her face while looking around inside the bar. She's so reklamdor talaga! Like Duh! Ang sakit

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 6

    [Continuation...] Ugh, Parang ang sherep niyang i-hug at i-kiss... “So, you've really saw us, hmm?” he asked me accusingly while his lips pressed tightly together. I gulped and blinked rapidly. It seemed like umurong ang tongue ko and that I can not speak na! “OMG! M-May nag m-make out pala di

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 5

    [Continuation...]I hurriedly walked out of the restroom without looking back.My knees are still nanginginig but still I managed to walk fast. I used the back of my hand to wipe the pawis that are forming on my forehead and temples.My goodness! Buti na lang talaga nakaalis na ako don! I thought k

  • Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit   CHAPTER 4

    [Continuation...] Gosh! Why he's so hot and gwapo? His jawline is very naggagalawan which only added to his handsomeness. He looked like a Greek God who had descended to earth!! My own body started to burn with an unfamiliar warmth that I couldn't understand, despite the cold air conditioning ins

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status