LOGINCRISTIANNA’S POVAng lakas din talagang magpa-overthink nito ni Rocky, eh.Okay na okay ang mood ko kanina bago pa magsimula ang hearing. Kung alam ko lang na iisipin ko nang iisipin iyong fake profile ni Henry Rowanda, isang taong hindi naman nag-eexist sa totoong buhay, ay dapat hindi ko na lang in-open up kay Rocky. Aba malay ko bang bibigyan niya pa ng meaning iyong coincidence na iyon. Pero kasi… kung iisipin, kahit papaano ay nagme-make sense naman. Paano nga ba makakabuo ng pangalan iyong tao kung wala siyang inspiration o basis doon, ‘di ba?Kasi naman—ARAY!Gulat akong napalingon kay Rocky noong makaramdam ako ng mahinang kurot sa hita ko. He was looking at me like I was in a sort of manic state.“Bakit?” tanging usal ko.“If I could hear the voices in your mind, I would be deaf.”Napairap ako. “Kasalanan mo ‘to, for your information. Lahat kasi ng bagay gusto mo may logical reasoning.”He scoffed lightly. “I’m a lawyer, langga. I am supposed to think critically and logicall
CRISTIANNA’S POVNgayon na ang last hearing ni Rocky bago ang filed leave niya. Apparently, seryoso pala talaga siya sa sinabi niyang magfa-file siya ng leave para makapag-bakasyon kaming dalawa sa Switzerland. Ilang beses ko pa iyong klinaro sa kanya dahil akala ko ay nagbibiro lang siya o nadala sa inis niya kay Ciann.“Rocky, sigurado ba talagang aalis tayo pagkatapos ng hearing mo? Are you sure you’re not just high on emotions right now?” tanda kong pangungulit sa kanya noong nakaraang araw.He only looked at me, ridiculed.“Why would I lie about us going on a vacation? Masama bang magpahinga muna kasama ang asawa ko?”Napakamot ako sa batok ko. “Iniisip ko kasi na baka nadadala ka lang sa emosyon mo…”“What does that even mean? You treat this vacation like my punishment to you.” Natatawa siyang napailing. “Once I’m done with my last hearing, we will go pack our bags and we will go straight to your family just like what we initially planned.”“Nge. Ikaw lang naman ang nag-plano ny
CRISTIANNA’S POVNgayon na ang last hearing ni Rocky bago ang filed leave niya. Apparently, seryoso pala talaga siya sa sinabi niyang magfa-file siya ng leave para makapag-bakasyon kaming dalawa sa Switzerland. Ilang beses ko pa iyong klinaro sa kanya dahil akala ko ay nagbibiro lang siya o nadala sa inis niya kay Ciann.“Rocky, sigurado ba talagang aalis tayo pagkatapos ng hearing mo? Are you sure you’re not just high on emotions right now?” tanda kong pangungulit sa kanya noong nakaraang araw.He only looked at me, ridiculed.“Why would I lie about us going on a vacation? Masama bang magpahinga muna kasama ang asawa ko?”Napakamot ako sa batok ko. “Iniisip ko kasi na baka nadadala ka lang sa emosyon mo…”“What does that even mean? You treat this vacation like my punishment to you.” Natatawa siyang napailing. “Once I’m done with my last hearing, we will go pack our bags and we will go straight to your family just like what we initially planned.”“Nge. Ikaw lang naman ang nag-plano ny
CRISTIANNA’S POV “Oh come on, langga. Bakit naman sa akin ka pa galit?” Hindi ko pinansin si Rocky at nagtuloy-tuloy sa pagpasok sa opisina ko, nag-iinit pa rin ang mga pisngi dahil sa ginawa niya kanina sa harap ni Ciann. “Langga,” tawag niyang muli pero hindi ko man lang siya sinulyapan at nagdire-diretso lang ng upo sa swivel chair ko. “Cristianna.” “Go back to work, sir,” wika ko habang hinihintay na bumukas ang computer. “No, I will not unless you talk to me,” mas strikto niyang wika pabalik. Aba. Siya pa ‘tong may ganang magalit, ha? Ako nga ‘tong hiyang-hiya dahil sa ginawa niya! Ano bang gusto niyang patunayan kay Ciann? “We should be heading home later, sir, and you still have work to do. Mas okay po yatang doon muna kayo mag-focus,” sabi ko naman. Kairita. Ano bang problema ng computer na ‘to at bakit hindi nagbubukas? Lalo tuloy akong nahihiya kay Rocky dahil hindi ko man lang siya tinitingnan. “We’re doing overtime. Again.” Doon ay umangat ang tingin ko sa kany
CRISTIANNA’S POVOur routine returned back to normal after the pro-bono ball. Trabaho rito, trabaho roon. Sa mga lumilipas na araw kung saan papalapit na ang pro-bono month, mas lalong nagiging busy si Rocky. Kabi-kabilaan ang hearings na inaattendan namin, pero lahat naman iyon ay palaging panalo. Nagkaroon din ng small awarding para kay Rocky dahil sa dami ng cases na naipanalo niya.Ngunit kaakibat noon ay ang unti-unting pagliit ng oras namin nang magkasama. Kahit na nasa iisang opisina at bahay lang kami, para na rin kaming hindi magkakilala dahil bibihira na lang ulit kami maglambingan. Magkasabay kaming papasok sa umaga at kakain ng almusal pero kapag dating namin sa opisina ay may sari-sarili na kaming mundo. Bihira na lang kaming kumain sa labas tuwing lunch time at minsan ay ako na lang ang mag-isa sa cafeteria. Dinadalhan ko lang siya ng pagkain pero hindi niya rin naman nauubos dahil ang lagi niyang sinasabi ay sayang daw sa oras ang kumain.Lagi ko siyang sinesermunan pe
CRISTIANNA’S POV“Are you wondering kung sino ‘yung humarang sa atin kanina?” tanong ko kay Rocky habang pinapatuyo niya ang buhok ko sa vanity. This time, dito naman kami sa kwarto ko matutulog nang magkasama.“I actually am, pero hindi ko na iyon masyadong iniisip,” sagot niya.“Ako kanina ko pa iniisip habang naliligo ako.” Napanguso ako. “Ang random naman kasi niya. Sino ba ang matinong tao ang biglang manghaharang para lang sabihin na may kahawig akong kaibigan niya? Tapos hindi naman nilinaw ‘yung detalye.”“Don’t think too much of it. It’s probably not even worth it,” he quietly dismissed as he turned off the blower. Kinuha niya ang hairbrush at sinimulang suklayan ang buhok ko.Napangiti naman ako habang pinagmamasdan ang repleksyon niya sa salamin.“You're getting the hang of it.”His forehead knotted, not bothering to spare me a glance as he concentrated on my hair like it was a criminal case he needed to solve.“Of what?”“Of taking care of me,” I chuckled. “Nasasanay ka ng
CRISTIANNA’S POVNapakurap ako sa sinabi niya, hindi makapaniwala na naririnig iyon ng sarili kong mga tainga.Seryoso ba siya? Dadaan siya sa maling daan para lang makatulog ako… kahit na ma-traffic?Nerbyos akong tumawa. “Nagpapatawa ka ba, Rocky? Bakit mo naman gagawin iyan?”Ngunit nanatili siy
CRISTIANNA’S POV Paulit-ulit akong kumurap, umaasang magigising kung sakaling panaginip nga lamang ito. Pero wala. Walang nangyari. Ramdam ko pa rin ang mainit na labi ni Rocky na nakahalik sa akin. Nang makabalik ako sa ulirat ay doon lang ako nagkaroon ng lakas na itulak siya. Napasinghap ako at
CRISTIANNA’S POV Hindi ako makatingin sa kanya habang kumakain kami. Ramdam ko ang nanunusok niyang mga mata sa akin kahit na saan ako tumingin, tila hinihintay ang reaksyon ko. Simula noong sabihin niya sa akin ang mga salitang iyon… ‘I may act cold and bossy whenever we’re at the office because
ROCKY’S POV Pasulyap-sulyap ako kay Cristianna habang nakatingin lamang siya sa labas ng bintana ng kotse, parang mababali na ang leeg habang nakahalukipkip. Mahina akong napabuntong-hininga. I don’t know why I’m being so moody these past few days. Minsan ay okay ako sa kanya, minsan naman hindi l







