All Chapters of I Am the Lawyer's Contracted Wife: Chapter 1 - Chapter 10

CRISTIANNA’S POVHindi ako mapakali habang inaantay ang pagdating ng lawyer ko. I fidgeted my fingers as my knees were slightly shaking under the table. I’ve already been held handcuffed here for already an hour. Bakit ang tagal naman ng abogado ko? Pupuntahan niya pa ba ako? May tumanggap ba talaga ng kaso ko?Ang mga katanungang iyon ay nasagot din nang bumukas ang pinto at iniluwa ang lalakeng may dalang briefcase, mabigat ang hakbang na nagki-click ang sapatos niya sa matigas na sahig.Napatingala ako sa kanya dahil sa angking tangkad niya. Natakpan niya pa ang ilaw ng room kaya hindi ko gaanong makita ang mukha niya.But he’s tall… goddamn tall.“Rocky Bouchard.”Napalunok ako. Sa pagbanggit pa lang ng sarili niyang pangalan ay naghatid na agad ito ng kilabot sa buong katawan ko. I could feel the hair on my nape standing up as if to applaud his presence. “I-I'm Cristianna Erica Rowanda…” pagpapakilala ko. Hindi ko siya makamayan dahil nakaposas ang mga kamay ko. His eyes darte

CRISTIANNA’S POV Malaya na ako! Sa wakas ay malaya na ako! Sa halos isang linggo kong pagkakakulong, walang ibang pumasok sa isip ko kundi ang pamilya ko. Noong gabing naaresto ako ay pinayagan nila akong tumawag kina mama. Doon ko ikinuwento ang nangyari at kung paano ang pagsaklolo sa akin ni Attorney Rocky. At ngayong nanalo na ako sa kaso, ang iniisip ko naman ngayon ay kung paano ko siya mababayaran. Wala akong kapera-pera. Hindi ko alam kung ibabalik pa ako ni Ms. Lisa sa kumpanya namin. Ang finance head kasi ay nakulong na rin sa wakas pero tila nasira na noon ang tiwala ng amo ko. Wala rin naman akong lakas loob na kausapin siya… Ayoko. Nakakahiya na. Kaya ayan, nasa labas ako ng Supreme Court habang hinihintay si Attorney Rocky. He insisted on giving me a ride home. Hindi ko alam kung nag-e-expect ba siyang magbabayad ako kaagad pero kung sakali man na ganoon, baka pwede ko na siyang kausapin sa kotse. Ilang sandali lang ay natanaw ko na agad siya palabas. Our eye

CRISTIANNA’S POV Napatitig ako kay Attorney Bouchard na may para bang may placard sa noo niya na nagsasabing “Baliw ako. Huwag tularan.” Ang dami niyang sinabi pero ang naintindihan ko lang ay ang pagpapakasal ko kanya sa loob ng dalawang taon sa pamamagitan ng kontrata. Gusto kong matawa. Hindi ko alam kung tinatarantado niya ba ako o seryoso siya. Parang napaka-out of touch naman ng contract marriage dahil batid kong sa libro lamang nangyayari iyon. Tinitigan ko siya ngunit puno lamang ng determinasyon at kasiguraduhan ang mga mata niya. “Attorney…” Muntik pa akong masamid sa sarili kong laway. “T-teka lang… Hindi ka ba nagbibiro?” “I don’t joke on serious matter, Ms. Rowanda. Hindi ko hilig ang mag-aksaya ng oras,” malamig niyang sagot na nagpatindig ng balahibo ko. “Ah… hehe…” Hilaw akong ngumiti sa kanya at napakamot na lamang ng batok. “I’m waiting for your answer, Ms. Rowanda,” he sneered. “Would you agree to being my contract wife? Dalawang taon lang naman. Pagkatapos

CRISTIANNA'S POVNapaplakda ako sa sahig, doon ay tuloy-tuloy bumuhos ang luha ko. Hindi ko alam kung anong gagawin ko kung sakaling mawala si mama. Iyon lang ang pagkakataon kung saan nakaramdam ako ng abot-langit na takot. Naramdaman ko na lang ang mainit na bisig ni Ron sa katawan ko saka ako umiyak nang umiyak habang hinahagod niya ang likod ko.“Magiging okay lang si Tiya Arlynne… naniniwala ako sa kanya…” bulong niya sa akin.Masakit ang naging paghihintay namin na lumabas ang doctor sa emergency room para sabihin kung ano ang nangyari kay mama. Tiningnan ko ang oras. Alas-tres na ng madaling araw. Kung na-late siguro ako ng gising ay baka maaga kaming naulila ng mga kapatid ko. Habambuhay kong sisisihin ang sarili ko kapag nagkataon.Pagkatapos ng napakahabang minuto ng buhay ko, lumabas na rin ang doctor na may malungkot na mukha. Kinabog ng kaba ang dibdib ko. Tumayo ako upang salubungin siya. “Kamusta po, doc? Maayos po ba ang lagay ng mama ko?” agad kong tanong. “Yes, b

ROCKY’S POV I don’t know why I’m being soft and gentle with her. Hindi naman ako ganito noon. Propesyonal ang trato ko sa mga nakakasalamuha ko maliban lamang kung malapit sa akin. And this Cristianna girl is far from that. Ilang beses pa nga lang ulit kami nagkita pero kung i-comfort ko siya ay daig ko pa ang boyfriend niya. Tsk. Boyfriend. Saan ko nakuha ‘yan? Nakakabaliw na. Isa ring misteryo sa akin na ayaw kong madaliin ang transaksyon na ‘to. Normally, I would get the papers ready as soon as possible because I don’t want to waste my time. But now telling her that she should feel comfortable and secure first feels new to me. Yet those sympathetic words came naturally from my mouth like each word was meant for me to say. Pagkatapos naming kumain sa kotse ay bumalik na rin kami sa ospital para mailipat ang nanay niya sa private room. The relief was clearly evident on Cristianna’s face, making me smile a bit while watching her. Agad ding nawala ang ngiti ko sa napagtanto. Bali