LOGIN● Third Person POV ●
"Ang ganda mo, hija," sabi nito.
"Yazmin," sabi ni Mr. Montemayor. "I'm Elias Montemayor,"
Bahagyang tumango si Yazmin. "Yes, Sir,"
Ngumiti si Mr. Montemayor nang may binulong si Mrs. Montemayor sa kanya.
Napansin niya na agad na inilagay ni Mr. Montemayor ang kamay sa baywang ng asawa. Ngumingiti siya nang magalang habang pareho silang nginitian.
"Parang gusto nyo na agad ang anak ko," sabi ni Daveon sa mag asawang Montemayor.
"Ay naku, Daveon. Sino ba ang hindi magugustuhan ang anak ni Jasmine? Maganda, matalino, matapang—hindi katulad ng ibang babae na gusto lang magpayaman," tawa ni Mrs. Montemayor.
Napangisi si Yazmin ng palihim. May nakarinig sa likod niya na na-strike ng mga salitang iyon. 'Ma'am, bet ko na kayo,' sabi niya sa sarili.
Tumikhim si Darlynn. "Pinalaki namin si Yazmin para maging isang mabuting asawa, Audriana. Proud kami sa kanya."
"Sure you did," makahulugang sabi ni Mrs. Montemayor. "Sige, upo na tayo sa mesa," saad ni Mr. Montemayor.
"Sige," sagot ng Daddy niya.
"Darating na ang anak namin. Sinusundo pa siya ng panganay namin," pahayag ni Mrs. Montemayor. "Yazmin, hija, dito ka umupo."
Biglang kumunot ang noo ni Yazmin. Ang kinaroroonan nila ay isang square table na may sampung upuan. Tatlo sa magkabilang side at dalawa sa harap.
Itinuro ni Mrs. Montemayor ang upuan sa dulo. Ginawa niya iyon at umupo. Sa kanan niya ay isang bakanteng upuan, at sa kanan ng bakanteng upuan ay nakaupo si Mr. Montemayor kasama ang asawa niya. Sa kaliwa niya ay ang Daddy niya, Darlynn at si Darcy.
"Nandito na pala sila..." anunsyo ni Mrs. Montemayor.
Napatingin si Yazmin sa dalawang lalaking papalapit. Pareho ang mga ito na seryoso at nakakatakot. Magkasing-taas lang. ‘So, hindi pa pala dumating yung lalaking sinasabi nila?’ Ani ni Yazmin sa isip.
"Good evening," bati nung lalaking nauna.
"Siya na ba 'yon, Elias?" gulat na tanong ni Daveon.
Umiling si Mr. Montemayor. "This is my eldest son, Evan. And this is Evron, yung kinukwento ko sa'yo."
Kumunot ang noo ni Yazmin. ‘So ibig sabihin, wala pa yung mapapangasawa ko? Kailan pa kaya 'yon darating?’ Tanong niya sa sarili.
"Hija," tawag ni Mrs. Montemayor at tumayo papalapit sa kanya. "Come here,"
Napatayo na rin siya. Napatingin siya sa lalaki at tumango lang ito sa kanya bago umupo sa tabi ni Mrs. Montemayor. Napanganga siya nang iniharap siya ni Mrs. Montemayor sa isa nitong anak na kalmadong nakatingin kanya.
"Anak, she's the girl..." masayang sabi ni Mrs. Montemayor sa lalaki.
Narinig ni Yazmin kung paano nagulat si Darcy. Agad siyang sinita ni Daveon. Habang si Yazmin ay hind inalis ang tingin sa matangkad na lalaking kaharap niya ngayon.
"Uh, Ma'am... Siya po ba ‘yung lalaking ipapakasal sa akin?" paninigurado ko.
Tumango si Mrs. Montemayor. "You can both talk over there privately. If you like him even a bit, hija, we will register your marriage."
Napanganga si Yazmin.
Kumakabog ang kanyang puso. Nasa momentum na sya pero wala siyang masabi. She cleared her throat briefly. Hindi man lang ito nagsasalita.
Tinuro niya yung two-seater table sa may railings.
Buti na lang naka-coat siya kasi maginaw na sa parteng 'yon dahil sa balkonahe.
"We should..." nawala yung sasabihin niya at naglakad na papunta sa table sa labas ng balkonahe.
Yazmin SA ILANG minuto o oras kong pagmumuni-muni, naisipan ko nang tumayo. Upstairs is extra silent and I don't know what Donatello is up to and how long he's gonna keep me in here. Paupo na ulit ako sa sahig nang marinig ang malakas na pagsabog at biglaang sigawan. Halos yumayanig ang buong bahay at narinig ko ang pagbagsak sa itaas. Then series of shouting and firing followed. "Boss! Nahanap tayo!" "Kumuha kayo ng baril! Protektahan si boss!" "Tumakas po kayo, boss! Dalhin ninyo ang babae para may hawak tayo laban sa kanila!" "Boss!" "Malapit na sila-Ahh!" Kinakabahan ako at nanlalamig. But deep in my heart I know help is on the way. "Get his wife!" "Dumami sila, boss!" "Puta! Trap nila ito! Tangina!" "Boss, sa likod tayo dumaan." "Kunin n'yo agad ang babae!" Narinig ko ang marahas na lakad pababa ng hagdanan. Naninigas ako sa aking kinatatayuan at hinawakan ng mahigpit ang tinidor bilang sandata. Laking kawala ng bigat sa aking dibdib nang si Rave i
Yazmin SA ILANG minuto o oras kong pagmumuni-muni, naisipan ko nang tumayo. Upstairs is extra silent and I don't know what Donatello is up to and how long he's gonna keep me in here. Paupo na ulit ako sa sahig nang marinig ang malakas na pagsabog at biglaang sigawan. Halos yumayanig ang buong bahay at narinig ko ang pagbagsak sa itaas. Then series of shouting and firing followed. "Boss! Nahanap tayo!" "Kumuha kayo ng baril! Protektahan si boss!" "Tumakas po kayo, boss! Dalhin ninyo ang babae para may hawak tayo laban sa kanila!" "Boss!" "Malapit na sila-Ahh!" Kinakabahan ako at nanlalamig. But deep in my heart I know help is on the way. "Get his wife!" "Dumami sila, boss!" "Puta! Trap nila ito! Tangina!" "Boss, sa likod tayo dumaan." "Kunin n'yo agad ang babae!" Narinig ko ang marahas na lakad pababa ng hagdanan. Naninigas ako sa aking kinatatayuan at hinawakan ng mahigpit ang tinidor bilang sandata. Laking kawala ng bigat sa aking dibdib nang si Rave i
Yazmin SA ILANG minuto o oras kong pagmumuni-muni, naisipan ko nang tumayo. Upstairs is extra silent and I don't know what Donatello is up to and how long he's gonna keep me in here.Paupo na ulit ako sa sahig nang marinig ang malakas na pagsabog at biglaang sigawan. Halos yumayanig ang buong bahay at narinig ko ang pagbagsak sa itaas. Then series of shouting and firing followed."Boss! Nahanap tayo!""Kumuha kayo ng baril! Protektahan si boss!""Tumakas po kayo, boss! Dalhin ninyo ang babae para may hawak tayo laban sa kanila!""Boss!""Malapit na sila-Ahh!" Kinakabahan ako at nanlalamig. But deep in my heart I know help is on the way."Get his wife!""Dumami sila, boss!""Puta! Trap nila ito! Tangina!""Boss, sa likod tayo dumaan.""Kunin n'yo agad ang babae!"Narinig ko ang marahas na lakad pababa ng hagdanan. Naninigas ako sa aking kinatatayuan at hinawakan ng mahigpit ang tinidor bilang sandata.Laking kawala ng bigat sa aking dibdib nang si Rave iyon. May kasama siyang dalawan
Yazmin "LET'S be clear. Akala ko pareho tayo ng pinag-usapan, e. Wala ka pa lang alam," lumakas ang tawa niya. He leaned back his seat, still having a mocking smile. "Pumasok ka sa pamilyang Montemayor na walang kamalay malay? Oh, I heard your husband is the dummy." I gritted my teeth. "Stop beating around the bush." "That's my specialty." ngisi niya. Mariin akong tumingin sa kanya. He is smirking and suddenly stood up. "Binigyan mo ako ng magandang ideya, hija," aniya bago bumaling sa kanyang tauhan. "Ibalik niyo ‘yan sa selda niya. Kung makatakas pa ulit, bala aabutin ninyo sa akin." "Ouch!" I whimpered nang marahas akong pinatayo ng dalawang lalaki at hinila pabalik sa storage room at pababa sa hagdanan. Masakit ang mahigpit nilang hawak sa aking braso. The guy with dyed hair throw me inside the cell. Tinapunan ko sila ng masamang tingin. "Dahan-dahan, magagalit si boss," anang isa. Tinalian nila ng bagong lubid ang aking paa kaya ngumiwi ako sa sakit nito. The
Yazmin "LET'S be clear. Akala ko pareho tayo ng pinag-usapan, e. Wala ka pa lang alam," lumakas ang tawa niya. He leaned back his seat, still having a mocking smile. "Pumasok ka sa pamilyang Montemayor na walang kamalay malay? Oh, I heard your husband is the dummy." I gritted my teeth. "Stop beating around the bush." "That's my specialty." ngisi niya. Mariin akong tumingin sa kanya. He is smirking and suddenly stood up. "Binigyan mo ako ng magandang ideya, hija," aniya bago bumaling sa kanyang tauhan. "Ibalik niyo ‘yan sa selda niya. Kung makatakas pa ulit, bala aabutin ninyo sa akin." "Ouch!" I whimpered nang marahas akong pinatayo ng dalawang lalaki at hinila pabalik sa storage room at pababa sa hagdanan. Masakit ang mahigpit nilang hawak sa aking braso. The guy with dyed hair throw me inside the cell. Tinapunan ko sila ng masamang tingin. "Dahan-dahan, magagalit si boss," anang isa. Tinalian nila ng bagong lubid ang aking paa kaya ngumiwi ako sa sakit nito. The dye-haire
Yazmin I CLOSED my eyes a bit. Evron came into my mind again. Kinagat ko ang aking labi upang pigilan ang sarili na huwag umiiyak. It's been two nights since I last saw him. I miss him so much that I want to scream.Iniisip ko kung ano ang ginagawa niya ngayon. I know he is worried about me and I can almost hear his frustrations. Napatingala ako sa kalawakan. I miss him.The stars are so bright up there. The moon is nowhere to be found. I can see the faint milky way too. It made me smile that I saw something beautiful.Nais kong huwag isipin ngunit ito ang realidad, I am stuck in this unknown place with nothing but hope. Hope that when I woke up again, I'm in Evron's bed. Kinagat ko ang aking labi at medyo nawalan ng balanse.And the opposite of my beautiful imagination came to life. Namimilog ang aking mata nang paggising ko ay nasa harapan ko na si Donatello. He looked so angry. Umupo ako.Nasa opisina niya kami. My hands are tied again but my legs are not. It seems like I fainted







