INICIAR SESIÓNKinabukasan, alas nuwebe ng umaga, nakatayo si Maya sa harap ng Villareal Tower. Napakataas talaga ng gusali, halos hindi niya makita ang tuktok dahil sa salaming kumikislap sa ilalim ng araw.
Huminga siya nang malalim at pumasok. “Good morning, Miss Santos.” “Good morning.” “Mr. Villareal is expecting you. Thirty-second floor.” Tumango si Maya. “Thank you.” Pagpasok niya sa elevator, agad niyang inayos ang ekspresyon. Walang kaba. Walang galit. Walang anumang maaaring magbigay ng tunay niyang intensiyon. Pagbukas ng elevator, isang babae ang naghihintay sa kanya. “Miss Santos, this way.” Sinundan niya ang babae hanggang sa isang malaking opisina. Bumukas ang p***o. Nakatayo si Alexander sa harap ng bintana, nakatalikod sa kanya. Nakasuot ito ng dark gray suit, at hawak ang isang tasa ng kape. “Come in.” Pumasok si Maya. “Umupo ka.” Umupo siya sa sofa. Ilang segundo lamang ang lumipas bago humarap si Alexander. May hawak itong itim na folder. “Ito ang kontrata.” Inilapag niya iyon sa mesa. Kinuha ni Maya ang folder at binuksan. Mahabang dokumento iyon. Marriage agreement. May mga kondisyon tungkol sa kanilang relasyon, negosyo, ari-arian, privacy, at maging sa kanilang pampublikong pagpapakita bilang mag-asawa. Mabilis niyang binasa ang unang bahagi. “Isang taon lang?” “Yes.” “Pagkatapos nito, divorce?” “Yes.” “Walang personal na obligasyon?” “None.” Napatingin siya rito. “Separate rooms?” “Yes.” “Walang pakikialam sa personal na buhay ng isa't isa?” “Yes.” Bahagyang ngumiti si Maya. “Parang negosyo lang.” “That is exactly what this is.” Tahimik siyang napaisip. Para kay Alexander, negosyo ang kasal. Para sa kanya, sandata iyon. “May isa pang kondisyon,” sabi ni Alexander. Tumingin siya rito. “Anuman ang mangyari sa loob ng isang taon, hindi natin maaaring ipaalam sa publiko na kasunduan lamang ang kasal natin.” “Gusto mong isipin nilang mahal natin ang isa't isa.” “Yes.” “Madali iyon.” Napataas ang kilay ni Alexander. “Talaga?” Tumango si Maya. “Magaling akong umarte.” Bahagyang ngumiti ang lalaki. “Napansin ko.” Hindi niya alam kung papuri ba iyon o babala. Maya-maya, iniabot ni Alexander ang isang ballpen. “Sign it.” Kinuha ni Maya ang ballpen. Ngunit bago siya pumirma, tumigil siya. “Bakit ako?” Tahimik si Alexander. “Maraming babae ang gustong maging asawa mo.” “Hindi ko kailangan ng babaeng gustong maging asawa ko dahil sa pera.” “Kung ganoon, bakit ako?” “Because you don't want anything from me.” Napangiti siya sa loob. Kung alam lang nito ang totoo. “Sigurado ka?” “Yes.” “Hindi mo ba iniisip na baka may dahilan kung bakit pumapayag ako?” “Everyone has a reason.” Mabigat ang titig ni Alexander. “I just need to know whether you'll honor the agreement.” “Gagawin ko.” Isinulat ni Maya ang pangalan niya sa huling pahina. Maya Santos. Sa sandaling matapos ang pirma niya, pakiramdam niya ay may bagong p***o na bumukas. Isang pintong papasok sa buhay ng mga Villareal. Kinuha ni Alexander ang kontrata at nilagdaan din iyon. “Done.” Tumayo si Maya. “Kung ganoon, kailan ang kasal?” “Two weeks.” Napatingin siya rito. “Napakabilis.” “I need it before the board meeting.” “May problema sa kumpanya?” “Nothing you need to worry about.” Napangiti si Maya. “Bilang magiging asawa mo, baka kailangan kong malaman.” “Bilang magiging asawa ko, kailangan mong malaman kung ano ang ipapakita natin sa publiko. Hindi kung paano ko pinapatakbo ang kumpanya.” May diin sa bawat salita nito. Maya tumango. “Understandable.” Ngunit sa isip niya, ibang bagay ang pinaplano niya. Kung may problema sa board, siguradong may magagamit siyang impormasyon. At kung may nagtatago ng sikreto sa kumpanya, mahahanap niya iyon. “May isa pa,” sabi ni Alexander. Lumapit ito sa mesa at kinuha ang kahon. Iniabot niya kay Maya. “Engagement ring.” Binuksan niya iyon. Isang simple ngunit napakamahal na singsing ang nasa loob. “Isuot mo.” Kinuha niya ang singsing at isinuot sa daliri. Sakto. “From now on, everyone will know you're mine.” Napatingin si Maya sa kanya. “Mine?” Bahagyang ngumiti si Alexander. “Publicly.” “Of course.” Hindi niya ipinakitang kakaiba ang naramdaman niya sa sinabi nito. Hindi iyon mahalaga. Hindi siya dapat maapektuhan. Nang palabas na siya ng opisina, narinig niya ang boses ni Alexander. “Maya.” Huminto siya at lumingon. “Don't try to investigate my family.” Nanigas siya nang bahagya. “Bakit mo naman nasabi iyon?” “Because you're curious.” “Normal lang iyon.” “Curiosity can be dangerous.” Ngumiti si Maya. “Mas delikado ang taong walang pakialam.” Lumabas siya. Pagkasara ng p***o, agad niyang kinuha ang cellphone. May mensahe si Ethan. ETHAN: May bagong impormasyon ako. MAYA: Ano? ETHAN: Hindi si Alexander ang direktang nag-asikaso ng transaksiyong sumira sa Santos Holdings. Napatigil siya sa hallway. MAYA: Sigurado ka? ETHAN: Oo. May ibang pangalan sa original records. MAYA: Sino? Ilang segundo siyang naghintay. ETHAN: Hindi pa malinaw. Pero may isang pangalan na paulit-ulit lumalabas. MAYA: Sabihin mo. ETHAN: Rafael Villareal. Napakunot ang noo ni Maya. Rafael. Ang ama ni Alexander. Biglang bumigat ang dibdib niya. Kung totoo iyon, maaaring mas komplikado ang lahat kaysa sa iniisip niya. Hindi niya alam kung dapat ba niyang ipagpatuloy ang paghihiganti o hanapin muna ang buong katotohanan. Maya: Huwag kang titigil. Hanapin mo lahat. ETHAN: At ikaw? Tumingin siya sa singsing sa daliri niya. MAYA: Papasok ako sa bahay ng mga Villareal. ETHAN: Maya, mag-ingat ka. MAYA: Huwag kang mag-alala. Isinara niya ang cellphone. Sa sandaling iyon, may nakita siyang lalaking nakatayo sa kabilang dulo ng hallway. Hindi niya kilala. Nakatitig ito sa kanya. Nang magtagpo ang kanilang mga mata, mabilis itong tumalikod at pumasok sa isang emergency exit. Napakunot ang noo ni Maya. Sinundan niya ito. Ngunit pagdating niya sa p***o, wala na ang lalaki. Sa sahig, may isang maliit na papel. Pinulot niya iyon. Tatlong salita lamang ang nakasulat. HUWAG KANG MAGTIWALA. Napatingin siya sa paligid. Sino ang nag-iwan nito? At higit sa lahat, sino ang ayaw na malaman niya ang katotohanan? Maya itinago ang papel sa bag niya. Hindi niya alam kung sino ang nagbabala sa kanya. Pero isang bagay ang malinaw. Hindi lang siya ang may lihim. At habang papalapit ang araw ng kasal, mas maraming panganib ang naghihintay sa kanya sa loob ng tahanan ng mga Villareal. Hindi na lamang si Alexander ang kailangan niyang bantayan. Kailangan niyang malaman kung sino ang tunay na kaaway.Alas nuwebe y medya pa lamang ng gabi, handa nang umalis si Maya.Nasa ibabaw ng kama ang USB, ang kuwintas na ibinigay ni Alexander, at ang litrato ng kanyang ama. Isinilid niya ang lahat sa maliit na bag bago humarap sa salamin.“Ngayong gabi, malalaman ko na ang totoo, Papa,” bulong niya.Ngunit bago siya tuluyang lumabas, tumunog ang kanyang telepono.Isang mensahe mula kay Alexander.Alexander: Nasaan ka? Kailangan kitang makausap.Hindi siya sumagot.Ilang segundo lamang ang lumipas, may panibagong mensahe.Alexander: Maya, huwag kang pupunta sa lumang simbahan.Nanlaki ang kanyang mga mata.Paano nito nalaman?Mabilis siyang nag-type.Maya: Bakit? Ano ang alam mo?Walang sagot.Napakagat siya sa labi.“Hindi mo ako mapipigilan, Alexander.”Lumabas siya ng mansion at sumakay sa sasakyang naipahiram sa kanya. Habang nagmamaneho, hindi niya maiwasang balikan ang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang araw.Ang mga dokumento.Ang lihim na organisasyon.Ang pangalan ni Leonardo Cruz
“Hindi ako sasama sa’yo.”Nakatayo si Maya sa gitna ng sala habang nakatiklop ang mga braso niya. Sa harap niya, hawak ni Alexander ang susi ng sasakyan at halatang nauubusan na ng pasensiya.“Hindi kita tinatanong kung sasama ka,” malamig nitong sagot. “Sinasabi kong kailangan mong umalis dito.”“Bahay mo ito, Alexander. Hindi mo pag-aari ang buhay ko.”“Alam ko.” Lumapit ito at seryosong tumingin sa kanya. “Pero hindi ko hahayaang may mangyaring masama sa’yo habang nandito ako.”Saglit na natigilan si Maya.Nakakainis.Bakit kailangan nitong magsalita na para bang tunay siyang mahalaga rito?“Hindi mo kailangang magpanggap na nagmamalasakit ka,” sagot niya.“Hindi lahat ng ginagawa ko ay pagpapanggap.”Bago pa siya makasagot, tumunog ang telepono ni Alexander.Sinagot nito ang tawag.“Ano?” mariin nitong tanong.Ilang segundo itong nakinig bago nagbago ang ekspresyon ng mukha nito.“Kailan nangyari?”Napatingin si Maya.“Siguraduhin mong walang gagalawin. Pupunta ako riyan.”Ibinaba
Hindi agad umalis si Maya sa Villareal mansion.Mahigpit niyang hawak ang susi na ibinigay ni Alexander habang naglalakad siya patungo sa lumang bahagi ng bahay.“Nasaan ang study ng ama mo?” tanong niya.Nakatayo si Alexander sa likuran niya.“Sa dulo ng hallway.”“Hindi mo ba ako sasamahan?”“Sinabi kong ikaw ang magbukas.”Napalingon si Maya.“Bakit?”“Dahil may mga bagay na kailangan mong makita nang ikaw mismo ang makadiskubre.”Hindi nagustuhan ni Maya ang sagot.Pero wala siyang choice.Pagdating nila sa pintuan, nakita niya ang makapal na alikabok sa paligid ng doorknob. Halatang matagal nang hindi ginagamit ang silid.Ipinasok niya ang susi.Click.Bumukas ang pinto.Tahimik na pumasok si Maya.Nandoon pa rin ang lumang mesa ni Rafael. May mga libro, dokumento, at ilang framed photographs.“Parang walang nagbago,” bulong niya.“Walang binago,” sagot ni Alexander.Lumapit si Maya sa malaking bookshelf.“Sinabi mong may drawer.”“Sa ilalim ng desk.”Lumuhod siya at hinanap ang
Hindi mapakali si Maya matapos niyang matanggap ang lumang larawan at babalang huwag pagkatiwalaan si Alexander.Buong gabi siyang nakatitig sa litrato. Nandoon si Rafael Villareal at ang ama ni Maya. Ngunit ang babaeng nasa likuran nila ang nakakuha ng kaniyang atensiyon.“Hindi puwede,” bulong ni Maya.Kinuha niya ang telepono at tinawagan si Ethan.“Kailangan kitang makita.”Makalipas ang tatlumpung minuto, dumating si Ethan sa coffee shop.Inilapag ni Maya ang litrato.“Ano’ng nakita mo?” tanong ni Ethan.“Kilalanin mo ang babae.”Tinitigan ni Ethan ang larawan.“Hindi ko siya kilala.”Kinuha niya ang laptop.“May isang bagay akong nakuha kagabi. Security footage mula sa lumang warehouse ng Santos Holdings.”Nag-play ang video.Malabo ang kuha, ngunit malinaw na may tatlong taong nag-uusap: ang ama ni Maya, si Rafael Villareal, at ang babaeng nasa litrato.“Siya,” sabi ni Maya.“Vanessa Villareal,” sabi ni Ethan.Nanigas si Maya.“Bakit kasama siya sa kanila?”“Hindi ko alam.”Pin
Kinabukasan, maagang nagising si Maya.Hindi nawala sa isip niya ang banta noong nakaraang gabi.Kapag pinakasalan mo si Alexander, mamamatay ang isa sa inyo.Hindi niya alam kung sino ang nagpadala ng mensahe. Hindi rin niya alam kung totoo ba ang banta o paraan lamang iyon para takutin siya.Pero may isang bagay siyang sigurado.Hindi siya aatras.Habang nagkakape siya, tumunog ang cellphone niya.Si Ethan.“Hello?”“Maya, may nahanap ako tungkol kay Victor Salazar.”Agad siyang napatingin sa screen.“Ano?”“Hindi lang siya ordinaryong negosyante. Dati siyang financial adviser ng parehong pamilya.”“Villareal at Santos?”“Oo.”“Bakit ngayon ko lang nalaman?”“Dahil binura ang pangalan niya sa karamihan ng records.”Tumayo si Maya.“Nasaan siya ngayon?”“Hindi ko pa alam. Pero may isang bagay na mas mahalaga.”“Ano?”“May connection siya sa araw na bumagsak ang Santos Holdings.”Napahawak si Maya sa gilid ng mesa.“Paano?”“May meeting siya kasama sina Rafael Villareal at Daniel Sant
Hindi nakatulog si Maya buong gabi.Paulit-ulit sa isip niya ang pangalang nakita niya sa dokumentong ibinigay ni Alexander.Daniel Santos.Ang kanyang tiyuhin.Ang lalaking laging nasa tabi ng kanyang ama noong bata pa siya.Ang lalaking tumulong sa kanya pagkatapos mamatay ang kanyang ama.Hindi niya kayang paniwalaan na siya ang nagkanulo sa kanilang pamilya.Alas sais ng umaga, bumangon siya at tinawagan si Ethan.“May nahanap ka ba?”“Wala pa,” sagot nito. “Pero may pinupuntahan akong lumang address.”“Saan?”“Dating opisina ng Santos Holdings.”“Pupunta ako.”“Hindi kailangan.”“Kailangan.”“Maya, baka may sumusunod sa’yo.”“Mas lalo akong pupunta.”Ibinaba niya ang tawag at mabilis na nagbihis.Makalipas ang isang oras, dumating siya sa dating gusali ng kanilang kumpanya.Hindi na niya makilala ang lugar.Basag ang ilang bintana, kupas ang pangalan sa pader, at makapal ang alikabok sa entrance.Dito dati siya tumatakbo kasama ang kanyang ama.Dito niya unang nakita kung paano n







