Chapter 1 : The Wedding Day

Maaga nagising si Wendy Ching sa hotel sa Clark, Pampanga.

Alas singko pa lang ng umaga, gising na siya. Tahimik ang buong suite, bukas ang malaking bintana at pumapasok ang malamig na hangin galing sa hardin ng hotel na pinareserve ni Nicolo para sa kasal nila.

Bumangon si Wendy at umupo sa gilid ng kama. Ilang segundo siyang tumitig sa sahig, tapos ngumiti mag-isa. Ito na ang araw na limang taon niyang hinintay.

Lumapit siya sa vanity table, nandoon ang lumang kahon na binalot ng puting tela. Binuksan ni Wendy ang takip. Sa loob, isang keychain na may gasgas, isang picture na kupas na ang kulay, at isang resibo ng street coffee na halos burado na ang tinta.

Pinulot ni Wendy ang picture. Sila ni Nicolo iyon, kuha noong nasa college pa sila.

"Natupad din," bulong ni Wendy habang hinahaplos ang gilid ng picture.

May kumatok sa p***o.

"Ma'am Wendy? Gising ka na?" Boses iyon ni Sarah Montelibano.

"Pasok ka, Sarah," sagot ni Wendy.

Pumasok si Sarah, may dalang tablet at kahon ng puting sapatos. Pagkakita sa hawak ni Wendy, napahinto siya sa p***o.

"Hawak mo pa rin yan?" tanong ni Sarah habang inilalapag ang kahon sa sahig.

"Oo," sagot ni Wendy.

"Kahit luma na?" tanong ulit ni Sarah at lumapit para silipin ang loob ng kahon.

"Mas tumatagal ang halaga kaysa sa presyo," sagot ni Wendy at isinara ang kahon at ibinalik sa ibabaw ng vanity.

Umiling si Sarah at ngumiti. "Iba ka talaga."

"Kapag may trabaho lang yon," sagot ni Wendy.

"Eh ngayon? Wedding day mo," biro ni Sarah.

"Mas gusto ko to. Mas totoo," sagot ni Wendy.

Binuksan ni Sarah ang tablet at nag-scroll.

"Check natin. Guests?" tanong ni Sarah.

"Complete na ba?" tanong ni Wendy habang sinusuklay ang buhok sa harap ng salamin.

"Complete. Nasa lobby na yung iba, yung iba nasa simbahan na sa Clark. Lahat ng VIP na in-invite ni Nicolo, nandoon," sagot ni Sarah.

"Media?" tanong ni Wendy.

"Nasa labas ng simbahan. Naka-setup na, pero hindi sila makalapit," sagot ni Sarah.

"Bakit?" tanong ni Wendy.

"Hindi umabot kahit isang mikropono sayo. Bawat pagtatangkang lumapit ng media, agad hinaharang ng security na nakatalaga sa venue," sagot ni Sarah.

"Security?" tanong ni Wendy.

"Wala kang dapat alalahanin. Nakaayos na lahat," sagot ni Sarah.

Tumango si Wendy. "May nagbago ba?"

"May gustong makipag-meeting sayo bago mag-ceremony. Nasa conference room ng hotel. Naghihintay," sabi ni Sarah.

"Sino?" tanong ni Wendy.

"Hindi ko kilala, hindi investor, hindi board member. Sabi ng front desk, ayaw magpakilala. Naka-black envelope daw invitation niya," sagot ni Sarah.

"Kilala ko ba?" tanong ni Wendy.

"Hindi raw, bago daw sa paningin nila," sagot ni Sarah.

Isinara ni Wendy ang jewelry box na may pearl earrings. "Pagkatapos na lang ng kasal. Sabihin mo, busy ako ngayon."

"Copy, Ma'am," sagot ni Sarah at lumabas ng suite.

Makalipas ang ilang minuto, pumasok ang tatlong makeup artist at dalawang hairstylist kasama ang wedding coordinator.

"Good morning, Ms. Wendy! Congratulations!" bati ng makeup artist habang inilalapag ang makeup kit.

"Good morning. Salamat," sagot ni Wendy at ngumiti sa kanila.

"Anong look ang gusto mo today? Glam? Natural?" tanong ng hairstylist.

"Simple lang. Ayaw ko ng makapal," sagot ni Wendy.

"Pero wedding day mo," sabi ng makeup artist.

"Simple lang talaga. Pearl earrings lang at manipis na gown, okay na ako," sagot ni Wendy.

Sinunod nila. Puting gown na walang masyadong burda, walang masyadong kintab. Malinis ang design.

Habang inaayos ang buhok ni Wendy, tumunog ang cellphone sa vanity table.

Si Nicolo. Agad na kinuha ni Wendy ang phone at sinagot.

"Good morning," bati ni Wendy.

"Good morning," sagot ni Nicolo sa kabila. Mahina ang boses at parang pagod.

"Nagising ba kita?" tanong ni Wendy.

"Hindi. Kanina pa ako gising. Hindi ako makatulog," sagot ni Nicolo.

"Ready ka na ba?" tanong ni Wendy.

"Almost. Ikaw? Ready ka na?" tanong ni Nicolo.

"Ready na. Inaayos na lang buhok ko. Kumain ka na ba?" tanong ni Wendy.

"Hindi pa, mamaya na lang," sagot ni Nicolo.

"Nervous ka ba?" tanong ni Wendy at mahinang tumawa.

"Konti," sagot ni Nicolo at tumawa rin.

"Akala ko fearless businessman ka sa Clark. Sa meeting nga hindi ka kinakabahan," biro ni Wendy.

"Sa business meeting lang yon. Iba pag bride na ang kaharap," sagot ni Nicolo.

"Kaya mo yan. Nandito lang ako," sabi ni Wendy.

"I'll see you later," sabi ni Nicolo.

"See you later. Ingat ka papuntang simbahan," sagot ni Wendy at binaba ang tawag.

Pagkatapos ng tawag, hawak pa rin ni Wendy ang phone. Tinitigan niya ang screen.

May mga gabing dalawang oras lang ang tulog niya. May mga umagang nasa ibang bansa siya pagmulat ng mata at iba na naman ang lungsod bago matapos ang araw. May mga araw na sunod-sunod ang tawag at meeting. Lahat yon tiniis niya.

At ngayon, lahat ng pagod na iyon, sulit na. Yun lang ang nasa isip niya.

Isang oras ang lumipas. Huminto ang puting van sa harap ng simbahan sa Clark. Pagbukas ng p***o ng van, sunod-sunod ang flash ng camera mula sa labas ng gate.

"Ms. Wendy! Dito po! One photo! Congratulations!"

Hindi umabot kahit isang mikropono sa kanya. Bawat pagtatangkang lumapit ng media ay agad hinaharang ng security na nakatalaga sa venue.

Inalayan siya ng coordinator pababa ng van.

"Ang ganda ng simbahan," bulong ni Sarah habang magkasabay silang naglalakad sa red carpet. Puting rosas lahat ng dekorasyon, crystal chandeliers, mahabang red carpet hanggang altar.

Tumingin si Wendy sa paligid. "Pinili niya yan."

"Sino?" tanong ni Sarah.

"Si Nicolo. Pinili niya yan," sagot ni Wendy.

Naglakad sila papasok. Sinalubong siya ng ilang business partners ni Nicolo.

"Congratulations, Ms. Wendy," bati ng isang lalaking naka-gray suit.

"Salamat po," sagot ni Wendy at tumango.

"Best wishes sa inyo ni Nicolo. Bagay kayo," bati ng isa pang babae na may hawak na clutch.

"Salamat po," sagot ulit ni Wendy.

"Perfect couple kayo. Matagal na namin hinihintay to," sabi ng isa pang matandang lalaki.

"Salamat po. Sana mag-enjoy kayo sa loob," sagot ni Wendy.

Pagdating sa bridal room, nandoon na si Alfredo Cheng, papa niya. Nakatayo sa harap ng salamin, inaayos ang cufflinks ng long sleeves.

Tumingin si Alfredo kay Wendy mula ulo hanggang paa.

"Maayos," sabi ni Alfredo.

"Good morning, Dad," bati ni Wendy at lumapit para sana humalik sa pisngi ng papa niya.

Nag-ayos lang si Alfredo ng cufflinks at hindi gumalaw. "Busy ang media sa labas."

"Nakita ko kanina, Dad. Marami sila," sagot ni Wendy at ibinaba ang kamay.

"Huwag kang magsasalita sa reporters mamaya. Hayaan mo ang coordinator," sabi ni Alfredo.

"Hindi ako magsasalita, Dad. Alam ko," sagot ni Wendy.

"Sige," sabi ni Alfredo at lumabas na ng silid. Walang yakap. Walang congratulations.

Naiwan si Wendy na nakatayo sa gitna ng bridal room, nakatingin sa nakasarang p***o.

"You okay?" tanong ni Sarah na lumapit sa kanya.

Inayos ni Wendy ang belo at tumingin ulit sa salamin. "Wedding day ko," sagot ni Wendy.

"Sure ka? Gusto mo ba ng tubig?" tanong ni Sarah.

"Okay lang ako," sagot ni Wendy at inayos ang belo.

Sa labas, patuloy ang dating ng bisita. Mga luxury cars na sunod-sunod sa parking ng simbahan.

Sa kabilang dulo ng hallway, may coordinator na mabilis na lumapit sa head organizer na may hawak na clipboard.

"Nasaan groom?" tanong ng coordinator na medyo hingal.

"Nasa preparation room kanina. Kaka-check ko lang," sagot ng head organizer.

"Wala dun. Kaka-check ko lang ngayon. Walang tao," sabi ng coordinator.

Nag-ring ang headset ng head organizer. Sinagot niya agad.

"Hello? Nasaan na groom?" tanong ng head organizer sa kausap sa headset. Tahimik siyang nakinig. Humigpit ang hawak niya sa headset.

"Ano sabi?" tanong ng coordinator.

"Hindi makontak driver. Hindi sumipot sa preparation room. Hindi raw umalis sa hotel si Nicolo kaninang umaga," sagot ng head organizer na nanginginig ang boses.

"Ano? Hanapin niyo. Tawagan niyo lahat ng staff," sabi ng coordinator at tumakbo palabas ng hallway.

Sa bridal room, inaayos pa rin ni Wendy ang belo niya sa harap ng salamin at hindi alam ang nangyayari sa labas.

Sa parking lot ng simbahan, may mamahaling sports car na itim ang huminto. Bumaba ang isang lalaki. Naka-black suit na maayos ang gupit, malinis ang sapatos, may dalang eleganteng gift box na may gold ribbon.

Naglakad siya papunta sa main entrance.

Humarang ang usher na may hawak na guest list.

"Sir, invitation card po. Kailangan po ng card bago makapasok," sabi ng usher.

Hindi nagsalita ang lalaki. Inabot lang niya ang isang itim na envelope na may gold seal.

Kinuha ng usher ang envelope at binuksan. Pagkabasa ng usher sa card, agad nitong isinara ang guest list.

"This way, sir," sabi ng usher at binuksan niya mismo ang malaking p***o para sa kanya.

Naglakad ang lalaki sa loob ng hallway. Tahimik lang. Hawak pa rin ang gift box.

Pagdating sa tapat ng malaking pintuan ng simbahan, huminto siya.

Sinulyapan niya ang malaking pintuan. Umangat ang sulok ng labi niya.

"Mukhang hindi ako late," bulong niya.

Huminto siya sa harap ng malaking p***o. Hinawakan niya ang door handle.

Sa loob ng simbahan, tumutugtog na ang wedding march. Nagsisimula nang tumayo ang lahat ng bisita.

Umikot ang door handle.

Kasabay noon, lumingon ang buong simbahan.