جميع فصول : الفصل -الفصل 8

Maaga nagising si Wendy Ching sa hotel sa Clark, Pampanga.Alas singko pa lang ng umaga, gising na siya. Tahimik ang buong suite, bukas ang malaking bintana at pumapasok ang malamig na hangin galing sa hardin ng hotel na pinareserve ni Nicolo para sa kasal nila.Bumangon si Wendy at umupo sa gilid ng kama. Ilang segundo siyang tumitig sa sahig, tapos ngumiti mag-isa. Ito na ang araw na limang taon niyang hinintay.Lumapit siya sa vanity table, nandoon ang lumang kahon na binalot ng puting tela. Binuksan ni Wendy ang takip. Sa loob, isang keychain na may gasgas, isang picture na kupas na ang kulay, at isang resibo ng street coffee na halos burado na ang tinta.Pinulot ni Wendy ang picture. Sila ni Nicolo iyon, kuha noong nasa college pa sila."Natupad din," bulong ni Wendy habang hinahaplos ang gilid ng picture.May kumatok sa pinto."Ma'am Wendy? Gising ka na?" Boses iyon ni Sarah Montelibano."Pasok ka, Sarah," sagot ni Wendy.Pumasok si Sarah, may dalang tablet at kahon ng puting sa

Bulungan ang buong simbahan habang naglalakad siya sa gitna ng aisle. Halos lahat ng bisita nakatayo na, ang iba nakasampa pa sa upuan para makita ang mukha ng pulubi. Ang mga cellphone nakataas lahat, pulang ilaw ng recording makikita sa dilim ng simbahan.Ang media na nasa gilid kanina, ngayon nasa gitna na rin at nakatutok ang camera kay Wendy at sa lalaki. Sa gilid ng pinto, dalawang security guard ang gustong lumapit para hilahin ang lalaki palabas. Pero mabilis silang pinigilan ng head coordinator ng simbahan."Sir, mamaya na. Huwag dito sa loob. Nasa gitna ng ceremony pa, makikita sa video," bulong ng coordinator at hinawakan ang braso ng guard. Kaya umatras ang mga guard pero nakabantay pa rin, handa kung sakaling manakit ang lalaki.Nakarating ang pulubi sa gitna. Nasa harap na siya ni Wendy. Amoy pawis at araw ang polo niya, pero tuwid pa rin ang tayo niya kahit punit ang laylayan ng pantalon at manipis na ang tsinelas. Hawak pa rin niya sa kaliwang kamay ang kalahating pan

Bumalik sa katahimikan ang villa. Wala na si Sarah. Yung ilaw sa sala nakabukas pa pero hindi masakit sa mata, yung sinag diretso sa garden na basa pa sa ulan kanina. Yung mesa sa gitna may dalawang baso ng tubig. Yung isa may bakas pa ng lipstick. Magkatapat pa rin si Wendy at Gavin. Si Wendy nakaupo sa dulo, hawak yung baso. Malamig na yung tubig pero hindi niya binibitawan. Si Gavin nasa kabilang upuan, nakasandal, yung dalawang kamay nasa ibabaw ng mesa, magkadikit ang daliri. Walang nagsasalita sa kanilang dalawa. Si Wendy ang unang bumasag. "Pwede ba kitang tanungin?" mahina niyang tanong Gavin inangat ang tingin sa kanya. "Oo naman. What is it?" "Bakit mo ako tinulungan?" deretsang tanong niya. Gavin kinuha yung baso niya. Inikot sa mesa. Pinanood ang paggalaw ng tubig sa loob. "Hindi kita kilala," sagot niya. "Hindi rin kita nilapitan dahil naawa ako sayo." Tumingin siya kay Wendy, diretso. "Pero kanina sa simbahan, habang lahat sila tumatawa... walang tumayo. Kahit

Mahigit dalawampung aplikante ang nagsisiksikan sa waiting area ng 32nd floor.May mga fresh graduate na naka-blazer na halatang bagong bili pa lang kahapon. May mga dating executive assistant na may dalang makakapal na folder na puno ng certificate of employment. May isang babae na malakas ang boses habang kinakausap ang katabi."Alam mo, galing ako sa multinational. Ang boss ko dati, senador," sabi ng babae na may pulang lipstick."Talaga?" sagot ng katabi niya."Oo. Kaya basic lang sa akin ang secretary work. Sigurado ako, ako ang kukunin," dagdag pa ng babae at tumawa.Si Wendy nakaupo sa pinakadulo. Walang kausap. Hawak lang ang manipis na brown folder. Suot pa rin ang simpleng puting blouse. Habang ang iba nag-aayos ng buhok at nag-a-apply ng pabango, si Wendy nakatingin lang sa glass wall kung saan tanaw ang hallway papuntang executive floor.Bumukas ang pinto ng HR office. Lumabas ang isang babae na may hawak na clipboard."Secretary applicants," sabi ng HR staff. "Please prep