Masuk-Jasmine-“Sino ‘yan?” nanlaki ang mga mata ko nang marinig ang boses ni Kenneth mula sa loob ng kuwarto. I tried to struggle free from the person holding me, twisting in his grip, but he didn’t let go. Instead, he quickly pulled me toward a corner, his hold firm as he forced us to hide. At sa pagtago naman sa gilid, nakita kong lumabas si Kenneth mula sa kuwarto at nagpalinga-linga sa hallway.Kitang-kita ko ang takot sa kanyang mga mata bago niya muling isinarado ang pinto, at sa pagkakataong ito ay nakita kong nakalapat na ito. Nanlulumong napasandal ako sa likod ng lalaking may hawak sa akin.At bigla akong natigilan.“Ang tigas din naman ng ulo mo ano?” nang magsalita siya, biglang nanlaki ang mga mata ko. Of course it was Kyle. “Di ba sinabi ko na sayo na huwag kang lalabas ng kuwarto?”Pumihit ako paharap sa kanya. “Kyle!” at niyakap ko siya ng mahigpit. “Thank God, you’re here.”“At kung hindi ako dumating, baka nahuli ka na ni Kenneth. Ano ba kasing naisip mo at sinundan mo
-Jasmine-“Stay here, baby. Magchecheck-out lang ako. Balikan na lang kita.” sabi ni Kyle habang nagsusuot ng sapatos. “Huwag kang lalabas ng room ha. Hintayin mo ako dito.”“Okay.” naglambitin ako sa leeg niya at h!nalikan siya sa kanang pisngi. Biglang natawa si Kyle nang hindi pa rin ako bumibitaw sa kanya. “Do you really want us to stay like this until tomorrow?”Umiling ako. Kung pwede lang sana eh, kaso hindi. Hahanapin ako ni daddy at ni Yaya Glenda. “I want to, but I can’t. Alam mo naman kung bakit.”“Right.” he chuckled, kiss!ng my forehead. “Kaya bitawan mo na ako mahal na prinsesa kung ayaw mong mas gabihin pa tayo lalo.”Nakasimangot na bumitiw ako sa kanya. “Bilisan mo ha.”“Yes, baby.” h!nalikan niya ulit ako sa tungki ng ilong bago tuluyang lumabas ng room. Habang hinihintay siyang bumalik, inayos ko na rin ang suot kong uniform. Nagusot ito sa paghiga namin at pagyakap-yakap ko kay Kyle.Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko habang nagsusuot ng sapatos.
-Jasmine-“Saka na. Kapag eighteen ka na.” bumuntong-hininga siya ng malalim bago tumingin sa madilim na kalangitan at saka pumikit. “Sobra-sobra na talaga ang pagtitiis ko ha. Kapag ako hindi nakapagtimpi…” “Kapag eighteen na ako? Eh di ba aalis ka na nga! Iiwanan mo na ako!” at mas lalo pang lumakas ang pag-atungal ko.At dahil hindi na naman niya ako sineryoso, tumawa ulit siya ng malakas bago pinahid ang luha sa mga mata ko.“You’re not taking me seriously!” pinalo ko siya sa balikat. “Am I a joke to you, Kyle?”“Of course not!” sabi niya, pagkuway sumeryoso na ang kanyang mukha. “Babalik ako bago ka mag-eighteen.”“W-what?” paos ang boses na tanong ko. “But why? Saan ka ba kasi pupunta?”Muli siyang tumingin sa akin at sa malamlam na mga mata, sinagot niya ang tanong ko. “Di ba umalis ang kuya ko. Nagpunta siya sa San Agustin para hanapin ang mga taong pumatay sa mga magulang namin.”Napatutop ako sa bibig sa sinabi niya. “Your parents are dead?” hindi makapaniwalang bulalas ko.
-Jasmine-“Break up?” natawa si Kyle sa sinabi ko. “What the hell are you talking about? Ang saya-saya natin o. Pano mo nasasabi yan sa akin ngayon? Gusto mo yata akong nakikitang malungkot eh.”“It’s not like that, Kyle,” I said, my voice trembling despite my effort to stay calm. “Kaya nga kita niyayang makipag-date. Because I wanted to see you smile, even just for the last time. I wanted to give us something good to hold on to, kahit isang araw lang. I wanted us to be happy before everything falls apart.”I swallowed hard, forcing myself to meet his eyes. Kailangan ko nang sabihin sa kanya ang totoo. Kailangan na niyang malaman kung ano ang napag-usapan namin ni Freya.“Happy? Sige nga. Pano ako magiging happy sa mga sinasabi mo sa akin ngayon?” ginagap niya ang isang kamay ko. “Huwag ka munang mag-isip ng kung ano-ano okay? Let’s just enjoy this moment. Kung tungkol ito sa tatay mo…”“Kyle, you don’t understand.” I cut him off with my trembling voice. I couldn’t control my emotions
-Jasmine-Kyle and I had already gone on almost every ride, one after another, until we finally decided to stop. By the time we caught our breath and slowed down, it was already eight in the evening.“Pagod ka na?” tanong niya habang nakaakbay sa akin. Nilalamig pa rin ako dahil kakalabas lang namin mula sa Snow World. Kahit suot ko na ang jacket ni Kyle, nanginginig pa rin ako. Yakap-yakap ko ang isang teddy bear na napanalunan niya sa shooting kanina, which I named Kyle bear.“Parang hindi ka tumira sa Amerika niyan ah. Bakit giniginaw ka sa konting yelo lang?” nang-aasar pa ring saad niya.“Anong konting yelo lang?” hinampas ko siya sa balikat. “I was literally freezing in there. We were in a freezer, duh!”Natawa na naman siya nang paikutan ko siya ng mga mata. “Sorry na. Tara, kain muna tayo.”Nagpaalam na kami sa mga staff na lalabas na kami. “Maraming salamat po sa inyo.” They thanked us sincerely, their voices filled with genuine appreciation. Because of us, they said, they
-Jasmine-The first place Kyle and I went to was Star City, and true to his word, it was practically empty when we walked in. Mga empleyado lang at operator ng mga rides ang nadatnan namin, at nakangiti silang lahat sa amin na para bang tuwang-tuwa silang makita kami.“Kyle, seriously?” hindi makapaniwalang bulalas ko habang magkahawak-kamay kaming naglalakad sa loob ng amusement park. “You’ve really done this for me? Pinalayas mo lahat ng mga tao dito?”Palingon-lingon ako sa paligid habang malawak ang aking pagkakangiti. For a moment, it felt like we’d stepped into a world suspended in time, where the usual rules and distractions didn’t exist. And for me, that made the day feel even more special, even more ours.“Of course, baby. Gusto kong maging espesyal ang unang date natin.” bulong niya sa tenga ko bago niya ako h!nalikan sa ulo.I was just about to let myself get swept away by the moment, to fully take in everything around me, when reality came crashing in. Kung hindi lang san
-Valerie-Saglit lang akong tinignan ni Luke at nag-iwas na agad siya ng tingin. Mukhang hindi niya ako nakilala. Nang yumuko siya para tignan ang kanyang phone, agad akong tumalilis at dali-daling lumabas ng restaurant.Pagdating sa labas, hinihingal na napalapat ang palad ko sa aking dibdib. Hind
-Norman- Lalabas na sana ako sa airport nang biglang dumating si Kyle at tumatakbong papasok sa airport. “Kuya!” sigaw niya. Nagulat ako dahil ang akala ko, pinatulog ko siya sa uppercut ko. Ngunit heto at gising na gising. Pero may black-eye sa kanang mata. “Kuya, I’m sorry.” Iyon lang ang sinabi
-Norman-Lampas alas-otso na kaya hindi na ako makakadaan pa sa bahay ni Valerie para sunduin si Savanna. Malamang ay nakaalis na sila papuntang airport, at sigurado akong iniisip ni Savanna na ayoko siyang makita sa huling pagkakataon.Ganun naman ang mga babae, di ba? Palagi na lang nag-ooverthin
-Savanna-Habang hinihintay si Norman na sunduin ako para ihatid si airport, walang hinto sa pag-atungal at pagbilin sa akin si Valerie. “Mag-iingat ka dun ha. Tatawagan mo ako palagi, o kaya kahit text.” umiiyak na niyakap niya ako. “Ang tagal pa ng two years. Mamimiss kita. Bumalik ka kaagad, pl







