เข้าสู่ระบบELEAZAR’S POINT OF VIEW I was still crouched in front of her when I noticed the way Zayla’s fingers twisted together. That was always the sign. Whenever she had something important to say, something she wasn’t sure would be allowed, she did that, eyes darting up at me, then toward Arielle, then back to the floor.Ilang linggo palang kaming magkasama, pero kilalang-kilala ko na ang bawat kilos at galaw ng mga kamay at mata niya. At nakakatuwa siyang pagmasdan sa tuwing umaakto siya ng gano'n. “What is it, love?” I asked softly. She took a small breath, like she was gathering courage that didn’t quite fit in her little chest. “Teacher said…” she began, then paused. “Teacher said we need to bring our daddy to school.” I didn’t speak right away. I didn’t move. I just stayed there, at her level, because I didn’t want to miss a single word. “There’s a... family thing,” pagpapatuloy niya at mas mahina ang boses. “All my classmates will bring their daddy.” She looked up at me then, h
ARIELLE’S POINT OF VIEW I woke up earlier than usual. The house was quiet, wrapped in that fragile calm that only existed before Zayla’s laughter took over the morning. I sat up, stretched slightly, then frowned when I realized something was missing. No small footsteps running down the hallway.At hindi ko naririnig ang boses ng anak ko na lago akong binabati pagkagising ko sa umaga. Kaya dali-dali akong lumabas ng kwarto at hindi na nag-abalang ayusin ang sarili at ang higaan. Eksaktong pagbaba ko patungo sa sala ay agad kong nakita ko Zayla She was already in the living room sitting properly on the couch, her feet barely touching the floor. Her little backpack was beside her, and both of her hands were neatly folded on her lap. Ang tingin niya ay nakatuon sa may pintuan. Tahimik lang, hindi naglalaro. Pero habang nakatingin ako sa kanya ay alam kong may hinihintay siyang dumating. “Zayla?” I called softly. She turned to look at me, eyes lighting up for a second, then dimmin
RAZE’S POINT OF VIEWIt's been three days since I noticed something strange about Arielle. At first, I thought it was just my imagination.. A wishful thinking, maybe. Arielle had always been composed, polite, careful with her smiles. But lately… there was something different. She smiles a lot. Not the practiced, professional curve of her lips she used in every meetings that we attended together. But a softer one. The kind that reached her eyes before she could stop it. Sometimes she would stare at her phone a second too long, then quickly put it face down on her desk like she’d been caught doing something she wasn’t ready to explain. Nang matapos na ang meeting ko ay pinuntahan ko siya sa kanyang lamesa. Para sana yayain na sabay na kaming kumain."Lunch, together? it's on me?" nakangiting sambit ko. Nakapatong ang palad sa ibabaw ng kanyang mesa.Ilang segundo akong naghintay, at maya-maya lang ay muli kong nakita ang ngiti na lagi niyang iginagawad sa akin. "I'm really sorry, R
ARIELLE'S POINT OF VIEW Matapos naming kumain, hindi pa rin agad pumayag si Zayla na umuwi na kami at pabor naman iyon kay Eleazar.“Arcade muna,” masigla niyang hiling, sabay kapit sa kamay ni Eleazar na para bang siguradong-sigurado siyang hindi siya nito tatanggihan.At tama nga siya.Dahil hindi pa kami nakakaabot sa escalator ay tumango na si Eleazar, At parang matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong iyon.Kaya kahit medyo pagod na ako at nahihilo ay wala na din akong magawa kundi ang payagan ang anak ko. Kaya ngayon ay nasa loob na kami ng arcade ay masaya akong nanonood sa kanila habang naglalaro sila.*****Lumipas ang mahigit dalawang oras. Ngayon ay palabas na kami ng arcade.May hawak ng maliit na stuff toy si Zayla. Napanalunan niya iyon kanina sa arcade, at bakas pa rin sa mukha niya ang saya kahit halatang napagod na siya sa kakalaro. Ilang minuto pa lang ang nakalilipas nang bigla soyang buhatin ni Eleazar. Mabuti na lang din talaga at inihatid niya ang mga dala
ARIELLE'S POINT OF VIEW "Is there anything you want me to buy for you?" nakangiting tanong ni Eleazar habang naglalakad kami sa kalagitnaan ng malawak na mall. Halos hindi na magkasya sa kamay niya ang mga paper bag na naglalaman ng mga gamit na binili niya para kay Zayla. Tapos ngayon ay nagtatanong pa siya kung may gusto pa bang bilhin ang bata. At sa t'wing susubukan kong kunin ang ibang dala niya ay iniiwas niya iyon. "Daddy... marami na po kayong binili." Sambit ng anak ko. Kahit papaano ay naiisip pa iyon ng anak ko. Akala ko kasi nakalimutan na niya ang mga itinuro ko sa kanya dahil nandito na ang Daddy niya. "Daddy can buy this entire mall for you. Just say a word and I'll do it no--" "Eleazar!" saway ko sa kanya. "Wag mo naman masyadong ini-ispoil ang bata," dagdag ko. Sa tabi niya ay inosenteng tumango ang namin. Para bang naiintindihan na niya talaga ang sinasabi ko ay sang-ayon siya sa punto ko. "Fine..." pagsuko niya. At muli niyang tiningnan si Zayla ng naka
"I SLEPT WITH MY SISTER'S FIANCÉ" ARIELLE'S POINT OF VIEW KINABUKASAN.... ay nagising akong nasa ibabaw na ako ng malambot na kama. At ng iginala ko ang aking paningin ay bumungad sa akin ang pamilyar na paintings at kurtina ng kwarto ko. Hindi ko na kasi matandaan kung papaano ako nakarating rito. All I could remember was that.. we're making love in the living room, on top of the sofa. Sobra akong napagod dahil hindi niya ako tinigilan matapos ang isang round. Naulit pa iyon hanggang sa naging lupaypay na ang katawan ko at nag passed out. Mula sa aking pagkakahiga ay dahan-dahan akong bumangon. At napa-ung*l ako nang maramdaman ko ang sakit ng aking katawan. Lalong-lalo na ang gitna ko. "Bawing-bawi siya sa ilang taon naming hindi nagkita....." mahinang usal ko. Pero sa bandang huli ay napangiti pa rin ako. Sobrang saya ko kasi maayos na ulit kami at nagkaroon na ng kasagutan lahat ng tanong sa utak ko. He misunderstood my pregnancy. He thought that someone got me pregn

![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





