LOGINArielle never thought her biggest mistake would come knocking on her door. Two months ago, she made the most reckless choice of her life. Naglasing siya sa kasagsagan ng kanilang school prom. Sinadya niya iyong gawi dahil alam niyang may taong poprotekta sa kanya. Dahil sa kalasingan ay nangyari ang isang bagay na noon niya pa gustong maranasan sa piling ng lalaking palihim niyang hinahangan... si Eleazar Ramirez, ang kanyang professor. Together, they spend a hot, passionate and sinful night... that she could never forget. Ang buong akala niya ay hinding-hindi na sila muling magkikita pa ng lalaki, pero biglang isang araw ay sumulpot ito sa kanilang bahay. May suot na singing at hawak ang kamay ng kanyang nakakatandang kapatid na babae. Her world fell apart when she realized the man she had fallen for… was her sister’s fiancé. Now, trapped in a secret that could destroy her family and her relationship with her sister. She must face the guilt of loving someone she was never meant to have and Eleazar, was torn between his duty and his desire that he could no longer hide. Nasa kanilang kamay ang desisyon, kung ibabaon na lamang ba sa limot ang gabing kanilang pinagsaluhan, para maiwasang masira ang isang magandang pamilya? O pipiliin pa rin nilang ipagpatuloy ang kasalang kanilang sinimulan dahil pareho nila iyong nagustuhan?
View More"I slept with my Sister's Fiancé"
ARIELLE'S POINT OF VIEW "Hinay-hinay lang naman sa pag-inom, Ari! Wala kang kasamang driver, kaya walang maghahatid sa 'yo," paalala ni Themarie, sinusubukang agawin ang baso mula sa kamay ko. Pero hindi ko siya hinahayaang maagaw iyon, dahil sa t'wing tatangkain niyang agawin ang baso ay nilalayo ko iyon sa kanya. "Hayaan mo na ako, Themarie. School prom naman natin! Nasa legal age na rin naman ako kaya pwede akong maglasing!" asik ko at muling nagsalin ng alak sa aking baso. Hindi ako magawang pigilan ni Themarie kaya mas pinili na lang niyang hayaan ako dahilan alam niyang hindi ako makikinig sa kanya. “Ay bahala ka, Ari. Pero kapag nahilo ka, ‘wag mong akong matawag-tawag at mautos-utusan ha,” paalala niya at agad akong tinalikuran. Tumawa lang ako habang sinusundan siya nang tingin. Nang tuluyan na siyang nawala sa paningin ko at ibinalik ko ang aking atensyon sa harapan. Habang pinapakinggan ang malakas na tugtog na parang umaalingawngaw na sa loob ng dibdib ko. Pakiramdam ko ay umiikot ang paligid, pero ayos lang, dahil masarap sa pakiramdam kasi parang nakakalimutan ko lahat ng problema ko. Lalong lumakas ang musika kung kaya ay hindi ko napigilan ang sarili kong mapasayaw, bitbit ang baso ay naglakad ako papunta sa dancefloor. Ang daming estudyante ro’n, nagsasayawan, nag-iingayan, sigawan at kung ano pa, pero sa mga sandaling ‘yon, ako ang pinaka-wild sa kanilang lahat. Sumasabay ang aking buhok sa galaw ng katawan ko, sumasayaw ito at lumilipas dahil sa malakas na hangin na tumatama sa akin. Naririnig ko ang sigawan ng ilang estudyante, ang mga tawanan, at mas lalo akong nadadala room. Sa sobrang agresibo ng galaw ko pakiramdam ko ay halos nasira na ang suot kong dress. Kasalukuyan akong nasa gitna nang pagsasayaw ko nang biglang may nagsalita mula sa gawing likuran ko, na para bang sinasaway ako. “Miss Navarro,” malamig ngunit mariin ang boses nitong saad. Nang lingunin ko ito ay agad akong nahiwagaan nang bumungad sa akin ang mukha ng professor ko... si Eleazar Ramirez. Natigilan ako sandali, pero dahil sa tama ng alak ay natawa lang ako nang mapakla habang nakatingin sa kanya. “Prof… nakikisayaw lang naman ako,” sabi ko, sabay subok na makalayo sa kanya. Pero hindi niya ako pinagbigyan, sa halip ay mabilis siyang gumalaw at mariing hinawakan ang aking siko. “Enough, Arielle,” mariin niyang sabi. “You’re not thinking straight.” “Eh ano kung hindi?” sabat ko, medyo pasuray. “Prom naman ‘to, ‘di ba? Libre maging masaya—” Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang nagsimula na siyang hilahin ako papalayo sa dancefloor. Sinubukan kong bawiin ang kamay niyang nakahawak sa akin, pero mas lalo niya lang hinihigpitan iyon. Wala akong planong sumunod sa kanya, gusto kong magsaya at ayaw ko lang umuwi. "Let go of me!" asik ko, nagpupumiglas pa rin kahit na mas hallway na kami. Nagsimulang gumapang ang matinding inis sa katawan ko lalo na nang marinig ko ang ilang bulungan ng mga estudyante at ibang teachers sa school. Pero siya, para siyang walang pakialam kahit pa mapahiya ako. "I will take you home, Arie--" "And who do you think you are to decide? I'm not going hom--" "Uuwi ka! Sa ayaw at sa gusto mo ay uuwi ka!" sigaw niya, hindi ako kaagad nakasagot dahil sa pagkagulat. Ito ang kauna-unahang beses na pinagtaasan niya ako nang boses kaya normal lang na magulat ako. "Sh!t!" bulong ko, padabog na naglakad papalapit sa kanyang kotse, binuksan ko ang pinto nito at nang nasa loob na ako ay pabato kong isinara ang pinto. Agad naman siyang sumunod at pumasok sa driver's seat. Ikinabit niya ang kanyang seatbelt at agad na binuhay ang makina ng kotse. Peoe maya-maya lang ay biglang pumasok sa isipan ko ang isang kalokohan. Mabilis kong tinanggal ang seatbelt ko at wkaang sabi-sabing umupo sa kanyang kandungan at kitang-kita ko ang matinding pagkagulat sa kanyang mukha. "What the h*ll are you doing, Arielle?!" mariin at naguguluhan niyang tanong. Hindi ako sumagot, gamit ang pareho kong oald ay sinapo ko ang magkabila niyang pisnge at mariin siyang pinagkatitigan. "If I ask you to kiss me, will you do it for me, Sir?" sambit ko. Ang boses ko ay parang nagmamakaawa sa kanya na sana ay sumang-ayon siya sa pakiusap ko. He didn't answer, he just looked at me as id he was searching for something while looking straight into my eyes. Dumukwang ako para mas lalong mailapit ang aking mukha sa kanya, hanggang sa iilang dangkal na lang ang distansya ng mukha namin at ramdam ko ang pagtama ng mainit niyang hininga sa mukha ko. "Sir.... I'm asking you, will you kiss me or not?" I said, again and my voice was barely above a whisper. Then, I felt his hands tightened around my waist and slowly, he pulled me even more closer to his body and I could feel the heat burning in my skin. And without breaking his gaze on me, he whispered... "I know it's not right, but I couldn't held back anymore, Arielle. You pushed me to my limits, and hopefully you won't regret what you did to me," mariing sambit niya. At walang sabi-sabing siniil nang isang mapusok na halik ang aking labi. TO BE CONTINUED.....ELEAZAR’S POINT OF VIEW I was still crouched in front of her when I noticed the way Zayla’s fingers twisted together. That was always the sign. Whenever she had something important to say, something she wasn’t sure would be allowed, she did that, eyes darting up at me, then toward Arielle, then back to the floor.Ilang linggo palang kaming magkasama, pero kilalang-kilala ko na ang bawat kilos at galaw ng mga kamay at mata niya. At nakakatuwa siyang pagmasdan sa tuwing umaakto siya ng gano'n. “What is it, love?” I asked softly. She took a small breath, like she was gathering courage that didn’t quite fit in her little chest. “Teacher said…” she began, then paused. “Teacher said we need to bring our daddy to school.” I didn’t speak right away. I didn’t move. I just stayed there, at her level, because I didn’t want to miss a single word. “There’s a... family thing,” pagpapatuloy niya at mas mahina ang boses. “All my classmates will bring their daddy.” She looked up at me then, h
ARIELLE’S POINT OF VIEW I woke up earlier than usual. The house was quiet, wrapped in that fragile calm that only existed before Zayla’s laughter took over the morning. I sat up, stretched slightly, then frowned when I realized something was missing. No small footsteps running down the hallway.At hindi ko naririnig ang boses ng anak ko na lago akong binabati pagkagising ko sa umaga. Kaya dali-dali akong lumabas ng kwarto at hindi na nag-abalang ayusin ang sarili at ang higaan. Eksaktong pagbaba ko patungo sa sala ay agad kong nakita ko Zayla She was already in the living room sitting properly on the couch, her feet barely touching the floor. Her little backpack was beside her, and both of her hands were neatly folded on her lap. Ang tingin niya ay nakatuon sa may pintuan. Tahimik lang, hindi naglalaro. Pero habang nakatingin ako sa kanya ay alam kong may hinihintay siyang dumating. “Zayla?” I called softly. She turned to look at me, eyes lighting up for a second, then dimmin
RAZE’S POINT OF VIEWIt's been three days since I noticed something strange about Arielle. At first, I thought it was just my imagination.. A wishful thinking, maybe. Arielle had always been composed, polite, careful with her smiles. But lately… there was something different. She smiles a lot. Not the practiced, professional curve of her lips she used in every meetings that we attended together. But a softer one. The kind that reached her eyes before she could stop it. Sometimes she would stare at her phone a second too long, then quickly put it face down on her desk like she’d been caught doing something she wasn’t ready to explain. Nang matapos na ang meeting ko ay pinuntahan ko siya sa kanyang lamesa. Para sana yayain na sabay na kaming kumain."Lunch, together? it's on me?" nakangiting sambit ko. Nakapatong ang palad sa ibabaw ng kanyang mesa.Ilang segundo akong naghintay, at maya-maya lang ay muli kong nakita ang ngiti na lagi niyang iginagawad sa akin. "I'm really sorry, R
ARIELLE'S POINT OF VIEW Matapos naming kumain, hindi pa rin agad pumayag si Zayla na umuwi na kami at pabor naman iyon kay Eleazar.“Arcade muna,” masigla niyang hiling, sabay kapit sa kamay ni Eleazar na para bang siguradong-sigurado siyang hindi siya nito tatanggihan.At tama nga siya.Dahil hindi pa kami nakakaabot sa escalator ay tumango na si Eleazar, At parang matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong iyon.Kaya kahit medyo pagod na ako at nahihilo ay wala na din akong magawa kundi ang payagan ang anak ko. Kaya ngayon ay nasa loob na kami ng arcade ay masaya akong nanonood sa kanila habang naglalaro sila.*****Lumipas ang mahigit dalawang oras. Ngayon ay palabas na kami ng arcade.May hawak ng maliit na stuff toy si Zayla. Napanalunan niya iyon kanina sa arcade, at bakas pa rin sa mukha niya ang saya kahit halatang napagod na siya sa kakalaro. Ilang minuto pa lang ang nakalilipas nang bigla soyang buhatin ni Eleazar. Mabuti na lang din talaga at inihatid niya ang mga dala












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore